Hangar-9 Fokker DVII 1/4 scale

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[hpergm]

Σούπερ δουλίτσα κάνεις φίλε μου!!!!
Μπράβο σου με κάποιες τέτοιες παρεμβάσεις μπορείς να μετετρέψεις ένα απλό ARF που θυμίζει παιχνίδι σε κάτι πολύ πιο ωραίο!!!!!

Ευχαριστούμε πολύ Χάρη και επιστρέφουμε τη φιλοφρόνηση για το ωραίο σου P-47!

Προχωράμε ακόμα πιο πίσω να στήσουμε την ουρά μια και καλή να τελειώνουμε με τα βασικά κατασκευαστικά. Δεν έχουμε να πούμε ή να δείξουμε τίποτε το ιδιαίτερο εδώ, πέραν του ότι πάντα προσέχουμε πως κόβουμε το μονοκότ από τις επιφάνειες που είναι να κολληθούν έτσι ώστε να μη χαράξουμε το ξύλο απο κάτω (και δούμε κάνα φτερό στον άνεμο στο τέλος κάποιου pull out) αλλά και να μήν αφήσουμε μονοκότ εντός της περιοχής κόλλησης (δρα ως... "crack initiator").

Προσπαθούμε επίσης να μαρκάρουμε τις επιφάνειες επαφής ώστε να μην ξοδεύουμε κόλλα (άχρηστο βάρος) άδικα.

Τέλος, έχουμε χτίσει τη συνήθεια να τρυπάμε το ξύλο αμφότερων των επιφανειών με πολλά καρφιτσώματα (....τρυποκαρυδέ στύλ) έτσι ώστε να μπει γρήγορα η epoxy των 30min μέσα στα νερά του ξύλου (για κάποιο λόγο δε βρίσκουμε πλέον πιο αργή κόλλα!).

[hpergm]

Η Hangar 9 δίνει συρμάτινη πετονιά για τα δεσίματα της ουράς πίσω.
Εμείς αποφασίσαμε να τη "δεσουμε" λίγο καλύτερα χρησιμοποιόντας αεροδυναμικό προφίλ αλουμινίου για τις κάτω συνδέσεις. Είναι και πιο scale, καθότι και το full-scale έχει μασίφ αντιρρίδες.
Σκαλίζοντας το spare box μας θυμηθήκαμε τις αντιρρίδες που είχαμε φυλάξει για πάν ενδεχόμενο από τη Citabria της Great Planes (που σπάσαμε).
Βγήκαν, κόπηκαν και τοποθετήθηκαν μετά από προσεκτικό σημάδεμα των τρυπών.

Το όλο ουραίο έδεσε πολύ ωραία - δεδομένου και ότι είναι επίπεδο μεν αλλά πολύ μεγάλης επιφάνειας (flexing).

[hpergm]

Για τον έλεγχο των elevators, δίνονται μακριές ντίζες από ατσαλόσυρμα που τρέχουν μέσα σε σωληνάκια οδηγούς. Η ευθυγράμμιση και όδευση είναι καλοσχεδιασμένη, με πολύ μικρές τριβές και αντίσταση.
Το πρόβλημα έρχεται όταν μπούν επάνω τα clevis που δίνει μέσα το αεροπλάνο, τα οποίο κάθονται σε γωνία με τα horns και δημιουργούν τάσεις και "κολλήματα/στραβώματα".

Στην αρχή είπαμε να στραβώσουμε τις ντίζες - αλλά έτσι δε θα έβγαιναν ποτέ ξανά από το αεροπλάνο (π.χ. για βαψίματα/επισκευές)   .

Μετά "μας έφεξε" (ευτυχώς) και είδαμε τη λύση - ball joints. Επίθεση στο στόκ μας και 2 ball links των 3mm αργότερα (Kuza - πολύ καλά) είχαμε τέλεια κίνηση, χωρίς κανένα "στράβωμα" ή "σκάλωμα".

Αυτό είναι ένα από τα ούκ άνευ mods για το συγκεκριμένο ARF.

Εδώ δε θα επαναλάβουμε τα σχόλια για τη μεντεσεδοδουλειά - όπως και με τα φτερά, πετάξαμε τα CA Hinges και βάλαμε πλαστικά, χρησιμοποιόντας την ίδια μέθοδο με τη βαζελίνη.

[MOGOLOS]

Να τις στραβώσεις και άσε τα χαζά. Εαν χρειαστεί να τις βγάλεις (μια φορά στα 5 χρόνια) κόφτες και βάλε νέες. Το κοστος ειναι ελάχιστο

[hpergm]

Γιάννη ευχαριστούμε για την προτροπή.

Να εξηγήσουμε εδώ ότι ακολουθούμε σε όλες μας τις κατασκευές/μετατροπές πιστά τον κανόνα "ότι μπαίνει, πρέπει να βγαίνει". Ποτέ δε βάζουμε με μόνιμο τρόπο κάτι  που μπορεί να χρειαστεί να αφαιρέσουμε μετέπειτα για οποιονδήποτε προφανή (η μή) λόγο από το αεροπλάνο. Οπότε δεν είναι τόσο θέμα κόστους, όσο αρχής. Έχει χρειαστεί (στο απόμακρο παρελθόν) να σπάσουμε καλά κομμάτια για να φτάσουμε σε κάτι που χρειάστηκε επισκευή ή αντικατάσταση και σχεδόν να καταστρέφουμε αεροπλάνα για κάτι πολύ μικρό. Πάθαμε και μάθαμε...

Επίσης να πούμε ότι οι ατσαλόντιζες που δίνει το αεροπλάνο είναι περίπου 1m μακριές με μετρημένα (ακριβώς) σπειρώματα και στις 2 άκρες, τα οποία είναι φορμαρισμένα ρολλαριστά και όχι κομμένα με φιλιέρα - πολύ σημαντικό για την αποφυγή σπασιμάτων. Μέχρι στιγμής δέν έχουμε εντοπίσει τέτοιο υλικό στην αγορά (τουλάχιστον με ρολλαριστό σπείρωμα στη μία άκρη), ούτε έχουμε εργαλεία για να κάνουμε roll-form τα σπειρώματα. Εναλλακτικά η χρήση κλασσικής ντίζας (φούλ σπείρωμα) δεν "παντρεύεται" καλά με τα σωληνάκια οδηγούς (σκαλώματα) και είναι και πιο μαλακή. Τέλος, η λύση με κολλητά rod ends σε λεία ντίζα (εαν τη βρείς σε τέτοια μήκη και διάμετρο) αφ'ενός ενέχει τον κίνδυνο αποκόλλησης (με μαλακό καλάι) ή ζημιάς στο σκάφος από το φλόγιστρο (ασημοκόλληση) και εφ'ετέρου ούτε αυτή βγαίνει εάν δε γίνει αποκόλληση του ενός rod end. Τα ball links ήταν ο εύκολος μονόδρομος...  

[hpergm]

Επιστροφή στο μπροστινό μέρος (να μη... βαριόμαστε) και επίλυση για ένα από τα θέματα που μας απασχόλησε από την αρχή - η επιφάνεια απαγωγής του αέρα ψύξης από το cowl. Παρ΄όλο που καθήσαμε και ανοίξαμε μερικές από τις ανάγλυφες περσίδες, η επιφάνειά τους είναι υποπολλαπλάσια του μπροστινού ανοίγματος (ψυγείο) του μοντέλου. Με gas κινητήρα μέσα, θα χρειαστούμε όλον το αέρα γύρω από τις ψύκτρες που μπορούμε να έχουμε για να αποφύγουμε ζεστάματα/σταματήματα....

Γρήγορη επίσκεψη στο Leroy Merlin που μας δίνει πάντα λύσεις εξαερισμού και προμήθεια αλουμινένιας περσίδας κουζίνας. Μαρκάρισμα με πατρόν πάνω στο cowl, προσεκτικό κόψιμο, κόλληση με την πολύ χρήσιμη μαστίχη δομικών της Bison και έχουμε "καθαρή αναπνοή" - χωρίς να φαίνονται χάσματα.

[hpergm]

Κόλληση...

[hpergm]

... και βαφή με αερογράφο και το "Red Madder" της Mr Hobby που ταιριάζει σχεδόν απόλυτα με το χρώμα του αεροπλάνου..

[hpergm]

Και μ'αυτή την εργασία σχεδόν μας τελειώσανε οι δικαιολογίες με το διαμέρισμα του κινητήρα: πρέπει να δούμε τώρα τί θα κάνουμε πίσω από το firewall. Γιατί το αναβάλαμε τόσην ώρα;

Γιατί πρέπει να δούμε αφ'ενός πώς θα ενισχύσουμε το firewall αυτό καθ'αυτό το οποίο "πετσοκόψαμε", αλλά και πώς θα στηρίξουμε το σέρβο του κινητήρα (μια άσκηση σε 3 διαστάσεις με... "στραβό σύστημα συντεταγμένων" - για όσους παίζουν με CAD). Η Valach έχει μια άκρως "περίεργη" γωνία στο καρμπυρατέρ με αποτέλεσμα η κίνηση στην πεταλούδα να πρέπει να φτάσει εκεί από την... 4η διάσταση.

Προτού όμως κάνουμε οτιδήποτε από τα παραπάνω, πρέπει να αποφασίσουμε πως θα τοποθετήσουμε οτιδήποτε ογκώδες (βασικά το τεπόζιτο) προκειμένου να μην έχουμε εκπλήξεις με interference όταν πάμε να φτιάξουμε τις παραπάνω βάσεις/ενισχύσεις.

Επειδή λοιπόν ο κινητήρας έχει όρθια θέση, το καρμπυρατέρ του είναι αρκετά ψηλότερα από το πάτωμα της ατράκτου. Παρ'όλο που έχει pump, η καλή πρακτική λέει ότι το μέσον του πρέπει να βρίσκεται στο ύψος της πεταλούδας για να μην έχουμε διαφοροποιήσεις ρυθμίσεων (βασικά πράγματα).

Αρπάξαμε λοιπόν το ενισχυμένο πάτωμα που δίνει η H-9 για την τοποθέτηση μπαταριών για την ηλεκτρική version και δοκιμάσαμε την τοποθέτηση. Χρειάστηκε να κολλήσουμε 2 δοκούς για την εγκατάσταση στο σωστό μέρος και ύψος. Εδώ να παραθέσουμε και μερικές τακτικές μας: δεν ακουμπάμε ποτέ το τεπόζιτο κατευθείαν πάνω στο πάτωμα, αλλά τοποθετούμε ανάμεσα αφρώδες φύλλο χειροτεχνίας (το βρίσκουμε σε πολυχρωματικό σετ στο Πλαίσιο) το οποίο κόβουμε και κολλάμε με σπρέυ κόλλας πάνω στο πάτωμα. Αυτό όχι μόνον αποσβαίνει κάποιους κραδασμούς για το λεπτό πλαστικό του τάνκ, αλλά δεν το αφήνει να γλυστράει δεξιά-αριστερά. Χρησιμοποιούμε χοντρά λάστιχα (τα αγοράζουμε bulk από βιβλιοπωλείο) για να ασφαλίσουμε το τεπόζιτο πάνω στο πάτωμά του και κομμένες.... οδοντογλυφίδες για την ασφάλιση των ίδιων των ελαστικών. Το όλο πάτωμα "κλειδώνει" μηχανικά πάνω στη μπροστινή δοκό μέσω μιας εγκοπής και μετά ασφαλίζεται με 2 ξυλόβιδες στην πίσω για να μπορεί να βγαίνει (φυσικά). Η φωτο εξηγεί καλύτερα.

[hpergm]

Βαθιά ανάσα να δούμε τώρα τί κάνουμε με το γκάζι. Μετά από πολλές δοκιμές για να βρούμε τη γεωμετρία καταλήξαμε ότι χρειαζόμαστε bellcrank για να αλλάξουμε τη φορά της κίνησης του σέρβο από το διαμήκη άξονα της ατράκτου σε εγκάρσιο, και αυτό υπό γωνία ~35μοιρών.

Ευτυχώς, ανακατεύοντας το spares box μας για λύση (μέσα στην απελπισία του lockdown) βρήκαμε ένα φλατζωτό ρουλεμάν που με λίγο "σκάψιμο" μπήκε σε ένα servo horn. 2 βιδάκια ασφαλίσανε το ρουλεμάν πάνω στο horn. Ένα μπρούτζινο σωληνάκι περάστηκε μέσα και το όλο bellrank βιδώθηκε στη σωστή γωνία (κάναμε το σταυρό μας) πάνω στην πρώτη ενίσχυση του firewall (το κόψιμο και γυαλοχαρτάρισμα των γωνιών της οποίας μας πήρε 1 ώρα να το φέρουμε χωρίς πολλά gaps). Φτιάξαμε και τα ντιζάκια με ένα ball link στην πεταλούδα για να πάρουμε τις όποιες 3-διάστατες κινήσεις μας ξέφυγαν από όλη τη γεωμετρία (μην έχουμε binding πουθενά κατά τη διαδρομή). Το Σέρβο τοποθετήθηκε σε βάση που δίνεται με το αεροπλάνο.  Χρησιμοποιήσαμε το μικρέτερο δυνατό horn ώστε να πάρουμε όλη τη δυνατή ευκρίνεια στην κίνηση του γκαζιού χωρίς να ρίξουμε τα endpoints κάτω από το ~95% (το horn της πεταλούδας είναι εξίσου μικρό).

Περάσαμε και τη ντίζα του τσόκ (εμείς δε βάζουμε ποτέ σέρβο στο τσόκ), η οποία έχει εξίσου περίεργη γωνία, η οποία βγαίνει εκτώς ατράκτου για χειροκίνητο "τράβηγμα" με ένα μικρό γυρισματάκι να μας "δίνει χέρι" (αλλά να μη φαίνεται πολύ).

[hpergm]

Αφαίρεση όλων των πραγμάτων (μηχανή/τεπόζιτο/σύστημα γκαζιού/τσόκ) και φιλοσόφηση για την ενίσχυση που πολύ σωστά μας προτείνατε οι συμμετέχοντες στο thread να κάνουμε.

Σκεπτόμενοι τις δυνάμεις που αναπτύσσονται στο firewall είτε λόγω του βάρους/κραδασμών της μηχανής είτε λόγω γυροσκοπικών φαινομένων είτε λόγω ατυχήματος (βλ. prop strike) αποφασίσαμε ότι πρέπει να ενισχύσουμε τη δομή πρωτίστως κατά τον κατακόρυφο άξονα περιστροφής (στο yaw), όπου το κόψιμο που έχουμε κάνει "λυγίζει" εύκολα τα 2 "αυτιά" του firewall που έχουμε μείνει εκατέρωθεν του valve train, και δευτερευόντως στον εγκάρσιο άξονα περιστρoφής (pitch) όπου ένα prop-strike σε κακή προσγείωση θα "μπάσει μέσα" τις 2 πάνω βίδες της μηχανής.

Χωρίς πολλά περισσότερα, είδαμε ότι η πατέντα με την τοποθέτηση του bellcranck για το γκάζι έδεσε την πάνω αριστερά γωνία αρκετά καλά (χρησιμοποιήσαμε ναυτικό κόντρα πλακέ 12mm). Μην έχοντας αλουμινόπλακα των 3mm (ούτε και τρόπο να την κόψουμε σωστά), οδηγηθήκαμε στη λύση του να βάλουμε και άλλα 3 τέτοια χοντρά gusset εκεί ακριβώς που περιμέναμε οι παραπάνω δυνάμεις να δημιουργήσουμε στρεβλώσεις.

Η κοπή τους μας πήρε αρκετό χρόνο, με πολλά test fit για να μην έχουμε διάκενα. Κολλήσαμε με την αργή epoxy. Νομίζουμε ότι θα αντέξει, ακόμα και χωρίς υαλόπανα...

[hpergm]

Και με τη μηχανή ξανά πάνω.. Φαίνεται λίγο καλύτερα και η λογική των ντιζών ελέγχου της μηχανής. Κλείσαμε και μια εργοστασιακή τρύπα στο firewall (βλ. κοντά στο άνω αριστερά blind nut) που ήταν εκεί για ασφάλιση του πατώματος των μπαταριών της ηλεκτρικής version.

[ExtraRed]

Φίλε hpergm καλό μήνα. Το Fokker από ότι βλέπουμε έκτος του ότι προχωρά ταχύτατα αλλά και προσεκτικά μεταμορφώνετε σε κάτι που δεν θα έχει σχέση με αυτό που ήταν στη αρχή. Κοιτώνας απλά τις πολύ καλές φωτό και ιδιαίτερα την τελευταία  αναρωτιέμαι αν θα ήταν εφικτό στην πάνω μεριά του firewall να τοποθετήσεις επιπλέον μια δοκό μεταλλική καλύτερα βιδωτή . Έτσι και το πλαίσιο νομίζω ολοκληρώνετε και η δοκός για οποιοδήποτε λόγο αφαιρείτε. Καλή συνέχεια.

[hpergm]

Φίλε hpergm καλό μήνα. Το Fokker από ότι βλέπουμε έκτος του ότι προχωρά ταχύτατα αλλά και προσεκτικά μεταμορφώνετε σε κάτι που δεν θα έχει σχέση με αυτό που ήταν στη αρχή. Κοιτώνας απλά τις πολύ καλές φωτό και ιδιαίτερα την τελευταία  αναρωτιέμαι αν θα ήταν εφικτό στην πάνω μεριά του firewall να τοποθετήσεις επιπλέον μια δοκό μεταλλική καλύτερα βιδωτή . Έτσι και το πλαίσιο νομίζω ολοκληρώνετε και η δοκός για οποιοδήποτε λόγο αφαιρείτε. Καλή συνέχεια.

Αγαπητέ Red, ευχαριστούμε πολύ για την ιδέα (και για το χρόνο σήμανσης της φωτό για να επικοινωνηθεί ξεκάθαρα).  

Στη σκέψη μας το "τελάρο" τελειώνε στις πάνω βίδες της μηχανής - αλλά τώρα που το βλέπουμε νομίζουμε ότι θα είχε νόημα να το δοκιμάσουμε καθότι θα "δέσει" τα πλαινά της ατράκτου μεταξύ τους εκεί μπροστά.

Θυμόμαστε να έχουμε κάπου σκληρή αλουμινογωνία των 2mm που θα μπορούσε πράγματι να μπεί σα γέφυρα. Πρέπει να τσεκάρουμε εάν υπάρχει interference με τον αυλό εισαγωγής και τις βίδες ρύθμισης του καρμπυρατέρ. Θα επανέλθουμε.  

Καλή Πρωτομαγιά σε όλη την παρέα.
Έκτορας.

[hpergm]

Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τώρα επικεντρωθήκαμε μόνον στο κόκπιτ και τις μηχανικές μετατροπές.
Η πιο... μακροσκοπική "μεταμόρφωση" αρχίζει από εδώ και εμπρός - υποσχεθήκαμε μια καλή προσπάθεια, τουλάχιστον να ξεφορτωθούμε τη "Mattel" γυαλάδα.

Ξεκινάμε με τους τροχούς. Αυτοί έρχονται άβαφοι σε λευκό χρώμα. Η Jasta 18 τους είχε κόκκινους.
1ο βήμα το προσεκτικό μασκάρισμα των ελαστικών και πέρασμα με αστάρι.

Αφήνουμε να στεγνώσει καλά και προχωράμε στο 2ο βήμα - pre-shading. Εδώ ψεκάζουμε με αερογράφο μαύρο μάτ στα σημεία που θέλουμε να τονίσουμε - δηλ. τις ακτίνες και τις ακμές της ζάντας. Οι τροχοί της εποχής ήταν ακτινωτοί (βλ. ποδηλάτου) με πάνινο (και ενίοτε αλουμινένιο) αεροδυναμικό κάλλυμα - το οποίο εδώ προσομοιάζεται από την επιφανειακή λεπτομέρεια του καλουπομένου πλαστικού. Οι γραμμές του pre-shading δε χρειάζεται να είναι ούτε ολόισιες, ούτε κάν ομοιογενείς. Θα περαστούν από πάνω με το κυρίως χρώμα (οπότε έχουμε περιθώρια διορθώσεων) αλλά και η όποια ανομοιογένεια θα δείχνει πίο αληθοφανής από την τελειότητα.

3ο βήμα πέρασμα από πάνω με το Red Madder της Mr. Hobby που ταιριάζει απόλυτα με το κόκκινο του αεροπλάνου. Ψεκάζουμε αρκετά για να καλύψουμε το αστάρι και προσέχουμε να μην πετύχουμε ούτε ομοιομορφία στην κάλυψη (βλ. τοπικά "ξεβάμματα" πανιού) ούτε να καλύψουμε τελείως το pre-shading (για να μη χαθεί η τονισμένη λεπτομέρεια).

4ο βήμα - πέρασμα με ματ βερνίκι. Θα μιλήσουμε γι'αυτό λίγο παρακάτω.