Hangar-9 Fokker DVII 1/4 scale

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[hpergm]

Προχωράμε στην υποπτέρυγα και δοκούς του συστήματος προσγείωσης.

Ξεκινάμε με τρίψιμο του μονοκότ με συρματάκι κουζίνας στη φορά του αερορεύματος για να "σπάσει" λίγο η γυαλάδα και να πιάνει η μπογιά επάνω λίγο καλύτερα.

Συνεχίζουμε με καλό σκούπισμα/καθάρισμα με φωτιστικό οινόπνευμα (είναι και σε έλλειψη λόγω κορωνοιού ) και μετά ψέκασμα με πολύ αραιομένο ακρυλικό μαύρο μάτ, πάλι στο φορά του αερορεύματος και τυχαίο pattern για να αρχίσει να "παλαιώνει" (όπως θα δούμε, λίγο μαύρο στα ARF κάνει... θαύματα). Προσέχουμε να έχουμε καλά αραιωμένο χρώμα για να πετυχαίνουμε ομοιόμορφη αχνή δέσμη (τυχόν "φτυσίματα" καταστρέφουν το αποτέλεσμα) και ρυθμίζουμε τη βελόνα να βγάζει όσο δυνατόν λιγότερο χρώμα. Ψεκάζουμε από απόσταση για να δώσουμε την ευκαιρία στα σταγονίδια να στεγνώσουν λίγο κατά την πτήση τους - έτσι η στρώση παίρνει μια κοκκώδη υφή που σπάει τη γυαλάδα πολύ καλά.

Τελείωμα με τυχαία "λερώματα" από πράσινο και καφέ - αφού τα αεροδρόμια της εποχής ήταν.... λασπωμένα χωράφια!

Αυτό δίνει και τον τόνο στο πως σκοπεύουμε να "μακιγιάρουμε" και το υπόλοιπο αεροπλάνο.

Δεν περνάμε βερνίκι ακόμα - θα περιμένουμε να "περιποιηθούμε" πρώτα όλα τα μεγάλα κομμάτια (άτρακτος, ημιπτέρυγες, cowl) και μετά.

[hpergm]

Προχωράμε στο... ψητό με την κυρίως άτρακτο.

Προτού σκεφτούμε καν για οποιαδήποτε παλαίωση/βρώμισμα μερικές λεπτομέρειες όπως μαύρο (με λεπτό ανεξίτηλο μαρκαδόρο) στις "τυφλές" περσίδες να μοιάζουν ανοικτές από μακριά καθώς και βαφή του στεφανιού της μεταλλικής τάπας πλήρωσης καυσίμου και των βιδών της με κόκκινο (για να βρωμισθούν ομοιόμορφα με τις υπόλοιπες κόκκινες επιφάνειες).

[hpergm]

Τοποθέτηση του μοντέλου στο τραπέζι της τραπεζαρίας (το εργαστήριο δε μας χωράει για.... τέτοιες δουλειές) και άνοιγμα πηγών (reference βιβλίων) για να μελετήσουμε τις φωτορεαλιστικές σκιάσεις που έχουν κάνει οι γραφίστες στα 3views.

Τέτοιες λεπτομέρειες αποτελούν μια πρώτης τάξης οδηγό για το πώς μπορεί να "ζωντανέψει" κάτι 2-διάστατο/τεχνητό (όπως ένα σχέδιο) φτάνοντας κοντά στην 3-διάστατη πραγματικότητα - αρκεί κανείς να προσέξει όλα τα τεχνάσματα του γραφίστα (εναλλαγές χρώματος/σκιάσεις).

Εμείς λοιπόν προσέξαμε ότι η υφή της πάνινης επικάλυψης αποτυπώθηκε στα 3-views από μια πολύ αχνή γραμμογράφηση του σκελετού της ατράκτου και του ουραίου "πίσω" από το "πανί" μέσω προσεκτικής τοπικής σκίασης.
Η φωτό που παραθέτουμε στα πρώτα posts του νήματος δείχνει αυτό που εννοούμε. Αποφασίσαμε ότι ακολουθόντας αυτό το τρίκ (αντί μόνον να ψεκάσουμε τυχαία βρωμίσματα) θα δίναμε αρκετή "ζωή" στο μοντέλο.

Οπλισμένοι με την ταινία μασκαρίσματος των 6mm της Tamiya και μετά από προσεκτικές μέτρησεις (να είμαστε συμμετρικοί από όλες τις πλευρές), μασκάραμε όλους τους εξωτερικούς σωλήνες του σκελετού και του ουραίου πάνω το μονοκότ (αφού βεβαίως το είχαμε περάσει με συρματάκι κουζίνας και οινόπνευμα να καθαρίσει από κατάλοιπα, βρωμιές και λίπη).

Τέλος, δοκιμές σε κομμάτια που έχουμε αφαιρέσει από το cowl πρίν την... "επίθεση" για να ρυθμίσουμε τη διάλυση/δέσμη του χρώματος.

[hpergm]

Καλή αραίωση flat black για να μας δώσει καλή αχνή δέσμη στον αερογράφο και ξεκινάμε. Η δουλειά δεν είναι τίποτε δυσκολότερο από το να ψεκάσουμε κατευθείαν πάνω στις ταινίες μασκαρίσματος, με το όποιο overspray απλά να πέφτει εκατέρωθεν και έτσι να δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι οι σωλήνες "τσιτώνουν" το ύφασμα εκεί που το ακουμπάνε ενώ η "βρώμα" μαζεύεται στις γωνίες.

Η μόνη δυσκολία εδώ είναι να μην μας ξεφύγει η σκίαση περισσότερο σε διαφορετικά σημεία της δουλειάς μιάς και η άτρακτος είναι μεγάλη και μπορεί να "ξεχάσουμε" πόσο βρωμίσαμε την άλλη πλευρά... (αν και λίγη ανομοιομορφία όχι μόνον δε βλάπτει - αλλά προσθέτει κιόλας).

Λέγοντας αυτό, να πούμε επίσης ότι επειδή ψεκάζουμε ακρυλικά χρώματα (στατικού μοντελισμού) πάνω στο μονοκότ ΠΡΙΝ το ματ βερνίκι, μπορούμε να σβήσουμε πολύ εύκολα το όποιο λάθος μας απλά σκουπίζοντας με λίγο οινόπνευμα.

Τέλος, φιλοσοφόντας την όλη λογική (και "κλάσση") του μοντέλου ώς stand-off scale αποφασίσαμε να το σκιάσουμε/βρωμίσουμε αρκετά ώστε να δείχνει πιο σωστό/δραματικό στον αέρα παρά στο έδαφος.
Με αυτή τη λογική, τονίσαμε τις σκιάσεις στην κάτω πλευρά παραπάνω και αυτό γιατί αυτή δε φαίνεται στο έδαφος, αλλά μόνον στον αέρα (συνήθως πάνω από τα 6m). Η βασική διαφορά είναι στο πόσο "επιμένουμε" στον ψεκασμό πάνω από τις ταινίες αλλά και πόσα "streaks" βρώμας ψεκάζουμε στο ενδιάμεσω των "πανέλων" (πάντα με τη φορά του αέρα). Επίσης, προσέξαμε να το πάμε πιο "μαλακά" στα λευκά σημεία (γιατί το contrast με το μαύρο είναι μεγαλύτερο) απ'ότι στα κόκκινα κομμάτια.

Η επάνω πλευρά είναι πιο... mild.

[hpergm]

Τελειώνοντας την άτρακτο σε αυτό το σημείο, προχωράμε στο μασκάρισμα των φτερών.
Εδώ μασκάρουμε από τις απολήξεις των "scallops" που κόψαμε στο χείλος εκφυγής (υποτίθεται ότι εκεί τελειώνουν τα ribs) έως το χείλος προσβολής μπροστά και μετά συνεχίζουμε από την κάτω πλευρά μέχρι να φτάσουμε στο σημείο όπου ξεκινήσαμε.

Με αυτόν τον τρόπο ευελπιστούμε όχι μόνον να αναπαραστήσουμε τα rib tapes που έχει το full scale, αλλά και να "κοροιδέψουμε" το μάτι ώστε να νομίζει ότι βλέπει τις κυματώσεις του πανιού (τις "κοιλάδες") ανάμεσα στα ribs. Αυτό κατέστη απαραίτητο μετά την επιλογή μας να κόψουμε/διαμορφώσουμε τα scallops στο χείλος εκφυγής των πτερύγων διότι δυστυχώς το rib spacing του μοντέλου δεν αντιστοιχεί στο scale μέγεθος/αριθμό των scallops - οπότε οι πραγματικές κυματώσεις του μονοκότ είναι "εκτός φάσης" με τις μύτες των κυματώσεων του χείλους εκφυγής....

[hpergm]

Η ίδια τεχνική με την άτρακτο χρησιμοποιήθηκε και εδώ.
Παρόλη την προσπάθεια (και το σχετικά πειστικό αποτέλεσμα), η γυαλάδα του μονοκότ ακόμα καταφέρνει να χαλάει την όλη εικόνα. Θα το... κανονίσουμε οσονούπω.

Παραθέτουμε φωτό από πάνω και από κάτω για να δείξουμε τη διαφορά στην σκίαση - όπως ακριβώς σχεδιάσαμε και περιγράψαμε παραπάνω.

[CMarkop]

Απίθανο κολπάκι 
μιλάμε το άλλαξε τελείως ...

[ArgyrisGiannetakis]

THE MAGIC OF ILLUSION !!!!   

[hpergm]

Ευχαριστούμε και τους 2 σας για τα σχόλια και την υποστήριξη στο thread. Ο Μοντελλισμός τελικά δεν είναι τίποτε άλλο από την προσπάθεια προσέγγισης της τέλειας ψευδαίσθησης (illusion) - προς αυτήν την κατεύθυνση κινούμαστε και εμείς φυσικά! Έχουμε όμως ακόμα τη γυαλάδα της Mattel να μας τα χαλάει.

Με όλες τις "καλλιτεχνίες" (και δικαιολογίες) τελειωμένες, εκμεταλλευτήκαμε τον καλό καιρό (δηλ. χωρίς βροχές) των προηγουμένων ημερών να περάσουμε στο προτελευταίο στάδιο - αυτό του βερνικώματος.
Ομολογούμε ότι μας άγχωνε αρκετά η διαδικασία καθότι έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε ένα συνδυασμό καινούργιων (για εμάς) εργαλείων (μικρό HVLP πιστόλι/"αερογράφο") και υλικών (μάτ βερνίκι 2πλής αυτοκινήτων πάνω σε υδατοδιαλυτά ακρυλικά χρώματα).

Είχαμε αρκετές ανησυχίες μη μας χαλάσει όλη η δουλειά - είτε από κακό υπολογισμό ψεκασμού (πόσο έπρεπε να αραιώσουμετο βερνίκι...) να οδηγεί σε φτυσίματα (παχύρρευστο) ή τρεξίματα (λεπτόρρευστο) είτε από διάλυση των ακρυλικών χρωμάτων σκίασης από τον πολύ δυνατό οργανικό διαλύτη του βερνικιού...

Αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε την τύχη μας πρώτα σε ένα δοκιμαστικό κομμάτι που είχαμε βάψει για το σκοπό αυτό πιο πρίν και μετά στους βαμμένους τροχούς.
Σε περίπτωση "ατυχήματος" ελπίσαμε ότι θα το διορθώναμε πολύ πιο εύκολα από το σκάφος αυτό καθ'αυτό - το οποίο θα ήθελε όλο "σβήσιμο" και φτού από την αρχή...

Αναμείξαμε προσεκτικά βερνίκι/καταλύτη στην αναλογία 1:3 που μας συμβούλεψε το κατάστημα χρωμάτων, φορέσαμε τη μάσκα μας (το υλικό αυτό δεν είναι και ό,τι καλύτερο...) και... βαθιά ανάσα.

[hpergm]

Με μεγάλη μας ευχαρίστηση είδαμε ότι μπορέσαμε να ρυθμίσουμε το πιστολάκι να βγάζει σωστή δέσμη με μικρή πίεση (χωρίς "φτυσίματα) ακόμα και χωρίς αραίωση (λιγότερο διαλυτικό = λιγότερες πιθανότητες να "σηκώσει" τα χρώματα από κάτω...) και οι στρώσεις δε μας έδιναν "τρεξίματα". Δεδομένου και ότι το μαγαζί μας έδωσε "γρήγορο" καταλύτη, το βερνίκι "έπιανε" πάνω στη μισή ώρα - οπότε μπορέσαμε να επιβεβαιώσουμε τα αποτελέσματα αρκετά γρήγορα!

Βγάλαμε το αεροπλάνο (σε κομμάτια) έξω στην αυλή της πολυκατοικίας και επιτεθήκαμε με αυτοπεποίθηση!

Φροντίσαμε να ψεκάσουμε τα κομμάτια μόνον σε οριζόντια θέση ώστε να αποφύγουμε οποιαδήποτε "τρεξίματα" (άν και η δέσμη "κόλλαγε" ωραία) - οπότε μας πήρε 2 ημέρες η όλη δουλειά.
Ξεκινήσαμε βεβαίως από την κάτω πλευρά (άτρακτος/φτερά) έτσι ώστε να "μάθουμε" εκεί που δε φαίνεται.

Και τί μάθαμε; Βασικά να αραιώσουμε τη δέσμη αρκετά (με τον "εγκάρσιο" αέρα - για όσους έχουν HVLP) και να ψεκάσουμε από απόσταση τουλάχιστον 30cm ώστε η επιφάνεια να πάρει "τραχειά" υφή η οποία μόλις στεγνώσει μοιάζει με την υφή του.... υφάσματος. Παραθέτουμε και φωτό που ίσως δείχνουν κάπως το αποτέλεσμα της υφής. Ειδικά στην τελευταία φωτό, φαίνεται πώς είναι το βερνίκι φρέσκο μόλις ψεκαστεί αλλά και μόλις στεγνώσει (ακριβώς δίπλα).

Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι με την όλη (απροβλημάτιστη) διαδικασία και αποτέλεσμα.

[hpergm]

Έχοντας ξεπεράσει τον σκόπελο αυτό, δεν επιτρέψαμε... χαλάρωση. Είπαμε να πάμε στο επόμενο επίπεδο (τελευταίο στάδιο) - τα σήματα.
Η Hangar-9 δίνει αυτοκόλλητα σήματα να τοποθετηθούν στο σκάφος για αναπαράσταση 4-5 διαφορετικών αεροπλάνων της Jasta 18 - πολύ καλή πρωτοβουλία!

Μόνον που έκαναν το εξής τραγικό (ARF) σφάλμα - τα σήματα δεν είναι τυπωμένα αμφίπλευρα... Δηλαδή το κοράκι που κοιτάει μπροστά από την αριστερή πλευρά, κοιτά... πίσω στη δεξιά (τα αυτοκόλλητα είναι ίδια δεξια-αριστερά αντί για αντιδιαμετρικά)! Φοβερή αβλεψία (για να μην χρησιμοποιήσουμε καμιά άλλη λέξη και ρίξουμε το επίπεδο) από τους Βιετναμέζους....  

Μετά από όλη τη δουλειά που ρίξαμε, δε θα δεχόμασταν τέτοιο ρεζιλίκι στο αεροπλάνο.
Δεδομένου και ότι η υφή των επιφανειών απέκτησε σωστή "χροιά" πανιού μετά το βερνίκωμα, ο δρόμος ήταν ένας - ΒΑΦΗ και των σημάτων!

Ευχαριστούμε τον Αργύρη που σε κάποια παλαιότερη συζήτηση περί σημάνσεως μας εξήγησε πώς μπορούμε να φτιάξουμε stencil και έτσι να τα κάνουμε "βαφτά".
Δοκιμάσαμε τη μέθοδο για πρώτη φορά, χρησιμοποιόντας τα αυτοκόλλητα σαν πατρόν και τον εκτυπωτή μας για να φτιάξουμε mirror αντιδιαμετρικά σχήματα (ώστε να κοιτούν σωστά και από τις 2 πλευρές...).

Βασικά η μέθοδος έχει ως βάση τη χρήση λαδόκολλας με πολλές σειρές χαρτοταινιάς κολλημένες επάνω. Το όλο πράγμα μπαίνει στον εκτυπωτή και το σκαναρισμένο αυτοκόλλητο τυπώνεται κατευθείαν στις χαρτοταινίες.
Κόβουμε στις διαγραμμίσεις και αφαιρούμε το "αρσενικό" κομμάτι, αφήνοντας πίσω το "θηλυκό" stencil. Λόγω του συνδυασμού της λαδόκολλας και της κόλλας της χαρτοταινίας (μπλέ = μαλακή κόλλα) μπορούμε να σηκώσουμε την όλη μάσκα με ευκόλία (χωρίς σκισίματα) και να τη βάλουμε πάνω στο αεροπλάνο για ψεκασμό. Αυτό είναι καλύτερο να γίνει μετά την βασική στρώση βερνικιού για να μην έχουμε τίποτα "σηκώματα" χρώματος με την τελική αφαίρεση της μάσκας.

Δε χρειάζεται να πούμε τί νοιώσαμε όταν σηκώσαμε το stencil..

[hpergm]

Βελτιώσαμε το τελικό αποτέλεσμα λίγο περισσότερο, σκιάζοντας την "πουλάδα" (αεροπορική.... διάλεκτος) με τυχαία ψεκάσματα λευκού ματ για να φανούν σαν fading.
(Σημ. το ίδιο κάναμε και στα μαύρα σήματα της ατράκτου καθώς και σε μερικά σημεία των φτερών - δουλεύει καλά και αυτό το κόλπο).

Μετά από 1 ημέρα καλού στεγνώματος, περάσαμε ξανά βερνίκι πάνω από τα σήματα για να τα "κλειδώσουμε" και αυτά.

[hpergm]

Κοζάρισμα με... "όλη του τη βρώμα"   πρίν την τελική συναρμολόγηση (σέρβο/ηλεκτρονικά, δεσίματα με locktite, τοποθέτηση στρωμένης μηχανής και ενίσχυση α'λα Extra Red, κλπ).

Νομίζουμε ότι κάπως θα "σταθεί" (ok, στο ίδιο τετραγωνικό χιλιόμετρο  ) με το.... Spad του CMarkop.

[JS 46]

Υπεροχο!!!

Μηπως ένα κασκόλ στον πιλοτο προσθεσει μια πινελιά ακομη;

[hpergm]

Ευχαριστούμε!

Επειδή ο πιλότος είναι "σκαλισμένος" με το γιακά του παλτό στην "επάνω" θέση, καθώς και το κεφάλι του θα κινείται με το servo, η τοποθέτηση κασκόλ είναι μια λυπηρή απώλεια... 

Θα τοποθετήσουμε streamers στις αντιρρίδες.