Isthmus Models Mirage 112.5" R.E.S.

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[Stratigio]

   Ακολούθησαν ώρες ατελείωτης απόλαυσης μ’ ένα ροκανάκι αρχικά και κατέληξα στα… βαριά (ψιλό γυαλόχαρτο και ατελείωτη σκόνη να πλανάται στον αέρα)  .

   Διαλείμματα χαζέματος και ξανά.

   Τριψει-τρίψει, χάζι-χάζι η δουλειά...

[Stratigio]

 

[Stratigio]

   Ομολογουμένως είναι από τις καλύτερες στιγμές για’ μένα κατά την κατασκευή ενός σκάφους. Μόλις αρχίζει η άτρακτος να παίρνει την τελική της μορφή.

[Stratigio]

    Για την ενίσχυση της ατράκτου, προτείνεται υαλοϋφασμα 60gr σε μία στρώση (του τεμπέλη δηλ.), λαμιναρισμένο με εποξική ρητίνη. Δυο στρώσεις εγώ, λοιπών των 30gr ξεκινώντας και οι δύο από την μύτη και καταλήγοντας η μία λίγο πιο πίσω από το ΤΕ του φτερού και η άλλη στο ύψος περίπου του κέντρου βάρους.



Φωτ. 1   Πρώτο στρώμα γυαλιού και αναμονή.


Φωτ. 2   …


Φωτ. 3   Την επομένη, όλα καλά κολλημένα, κανένα ίχνος φυσαλίδας και το χαμόγελο στ΄αυτιά.

[Stratigio]

Φωτ. 1   Ακόμα και σε σημεία που συνήθως έχω προβλήματα (αποκόλληση), όλα πήγαν κατ’ ευχήν αυτή τη φορά.

Φωτ. 2   …

Φωτ. 3   Ψιλό γυαλόχαρτο, ίσα να φύσει η υφή του πανιού και να φτιάξω μια καλή βάση για τη δεύτερη στρώση.

[Stratigio]

 

[Stratigio]

   Ερίφθει  και ο κύβος για τη βάση το έρματος και το γαντζάκι, λίγο πριν ξεκινήσω το ντύσιμο της ατράκτου. Η βάση της ατράκτου των 10mm και το ντύσιμο με γυαλί, νομίζω πως αποτελούν ήδη από μόνα τους μία ισχυρότατη βάση για το όλο κατασκεύασμα, οπότε ιδού…



Φωτ. 1   Μεταφορά των σημείων από το σχέδιο στην άτρακτο, Dremelάκι και γλυπτική

Φωτ. 2   Από το προηγούμενο κατασκεύασμα των 35gr (όχι ότι πιστεύω πως έτσι θα γλιτώσω πολλά), δεν επιβίωσε το αρχικό ply που είχε το kit για βάση, οπότε αντικαταστάθηκε από νέο ίδιου πάχους. Για μεγαλύτερη σιγουριά, τοποθετήθηκε έτσι ώστε να καλύπτει τις άκρες της αλουμινένιας βάσης του γάντζου.

[Stratigio]

  
   Και παρατηρώντας κάποιος τις παραπάνω φωτό, θα αναρωτηθεί τι ντίζες είναι αυτές. Ο Mark προτείνει να χρησιμοποιηθούν οι ξύλινες που παρέχει με το kit, βασιζόμενος κυρίως στις ιδιότητες του υλικού να μην επηρεάζεται από τις καιρικές συνθήκες. Συμφώνησα, αλλά προσθέτοντας σε αυτές και τις ιδιότητες του carbon νομίζω πως πέτυχα το απόλυτο.




Φωτ. 1   Τα υλικά. Οι κορυφαίες ακτίνες ποδηλάτου που μπορώ να βρώ (βαμμένο ελαφρύ κράμα μετάλλου, στραβώνουν πολύ δύσκολα), τα κομματάκια από σωληνάκια είναι carbon και αυτά και ίσα που χωράνε το ένα μέσα στο άλλο.Το κύριο στέλεχος είναι carbon Φ5mm.

Φωτ. 2   Πολλά δοντάκια στη ντίζα,  με ένα λιμάκι για να έχει καλό πιάσιμο η epoxy.

Φωτ. 3   Έτοιμα

[Stratigio]

 
   Δουλειά και μερικές μέρες νοσηλείας με κράτησαν μακριά από τις αγαπημένες μου ενασχολήσεις, οπότε με την πρώτη ευκαιρία όρμησα στο τραπέζι να προλάβω τις εναπομείνασες εργασίες για την αποπεράτωση τουλάχιστον της ατράκτου, πριν την επόμενη αναγκαστική στάση για να αποτελειώσω τις «εκκρεμότητες» μου.
 
   Δεύτερο στρώμα γυαλιού λοιπών και αναμονή για 24Η. Αυτό ξεκινούσε και κάλυπτε επίσης τη μύτη (τριπλοκαλύπτοντας τη στο εμπρός της τμήμα) και κατέληγε λοξά ως το ύψος του tow-hook (από την κάτω πλευρά) και τη μέση της βάσης του φτερού (στην άνω).



Φωτ. 1   Όσο διακρίνεται το δεύτερο στρώμα γυαλιού.

Φωτ. 2   «Γυαλί»… το γυαλί.

Φωτ. 3   Στην όλη διαδικασία, βολική λαβή μου έδωσε ο τρίτος νομέας. Παχύς και δυνατός κράτησε με τη βοήθεια της μέγγενης, την άτρακτο σε ιδανική θέση (στο μπουκάλι νερό προστατευμένο από σκόνη balsa και όχι μπύρα πολυτελείας…  ).

[Stratigio]

   Πέτρωσε για καλά η εποξική και της δεύτερης στρώσης, οπότε και το φινίρισμα δεν ήταν τόσο επίπονο ως συνήθως. Ομολογώ πως η διαδικασία τριψίματος-διαμόρφωσης εποξικών επιφανειών δεν μου είναι το ίδιο ευχάριστη με αυτή της balsa. Ειδικότερα όταν τα στρώματα είναι λεπτότερα κι χρήζονται μεγαλύτερης προσοχής, όπως κι εδώ. Η επιμονή μου όμως απέδωσε χαρίζοντας μου λεία, ομαλή και ομοιογενή επιφάνεια.



Φωτ. 1   …

Φωτ. 2   Καταλύτης σε στιγμές κακών καιρικών συνθηκών (κρύο, υγρασία)

Φωτ. 3   Παρά την δυσαρέσκεια μου κατά τη διαδικασία, μόλις έρθει η ώρα της εκτίμησης η διάθεση αλλάζει. Ιδιαίτερα αν το αποτέλεσμα με ικανοποιεί όπως κι εδώ.

[Stratigio]

 

[_ΤΑΣΟΣ_]

συνέχισε έτσι ... απολαμβάνω την κατασκευή !!!!

[Stratigio]

 
   Δοκίμασα να χαλβαδιάσω την μέχρι τώρα κατασκευή με την καλύπτρα της φορεμένη και διάκρινα μικρή αποκόλληση του πλαστικού της από τη βάση. Είχα χρησιμοποιήσει κόλλα ειδική για τις καλύπτρες που δεν αφήνει στίγματα στο πλαστικό, αλλά μάλλον δεν είναι για πολλά ζόρια (έφαγε οριστικό Χ από πλευράς μου).

   Εδώ θα αναφέρω πως η κόλληση της καλύπτρας στη βάση έγινε με οδηγό το χαραγμένο περίγραμμα πάνω στο πλαστικό και όχι τη φιλοσοφία «σκέψου-πράξε» που ακολουθείται σε όλη την κατασκευή. Αποτέλεσμα ήταν το ύψος της να είναι αρκετά ψηλότερα από τον αρχικό σχεδιασμό (φαίνεται πως το πρίγραμμα ήταν του καλουπιού και όχι οδηγός). Αισθητική περισσότερο η ανάγκη αλλαγής του και όχι τόσο πρακτική. Αφορμή σαν αυτή ζητούσα στην πραγματικότητα για να την ξηλώσω και να την επαναφέρω στη μορφή που θα έπρεπε να έχει.



Φωτ. 1   Αποκόλληση υπήρξε και στις δύο πλευρές, αλλά στην αριστερή πολύ περισσότερο

Φωτ. 2   Είχα καταφέρει να εφαρμόζει πολύ καλά εδώ. Δεν μπορούσα να το αφήσω να προεξέχει έτσι, οπότε…

Φωτ. 3   …ΞΗΛΩΜΑ!

[Stratigio]

Φωτ. 1   Αυτή τη φορά δεν άφησα την επιφάνεια βαφής γυαλιστερή όπως πριν. Εδώ διακρίνεται επίσης και η διαφορά ύψους της αρχικής από τη δεύτερη θέση.

Φωτ. 2   Τώρα μάλιστα (ο λεκές εξαφανίστηκε και χωρίς ν΄ αφήσει σημάδι, που έλεγε και η  διαφήμιση)!!! Πολύ πιο σωστό το περίγραμμα του προφίλ του. Αυτό φαίνεται μάλιστα και από το ύψος του τρίτου νομέα στον οποίο δένει το φτερό.

Φωτ. 3   Προ του εγχειρήματος αναδιαμόρφωσης της καλύπτρας, μου προκαλούσε ανησυχία το αν θα άλλαζε η καμπύλη του περιγράμματος σε αυτό τα σημείο. Τελικά η διαφορά δεν είναι διακριτή.

[Stratigio]

 Πιάσανε τα κρύα και η άτρακτος ζητούσε ντύσιμο.

 Όπερ και εγένετο λοιπών.