Isthmus Models Mirage 112.5" R.E.S.

Το έχω βάλει στο μάτι σχεδόν από τότε που αποφάσισα να ασχοληθώ με τα ανεμόπτερα πεδιάδας. Είμαι κι εγώ ένας από τους λάτρες των κατασκευών και δη της μυρωδιάς του ξύλου (ορά τριμμένη balsa), οπότε ήταν φυσικό τα πρώτα μου μοντέλα να είναι της παλαιάς σχολής RES (RudderElevetorSpoiler) και φυσικά σε μορφή kit ώστε να αποζουμίσω όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόλαυση από τη διαδικασία ένταξης μου σ’αυτόν το νέο όμορφο κόσμο της αναζήτησης θερμικών. Μετά λοιπόν από κάποια HLG (Minus, Bitxo, Dandy2) και το Spirit 2m που παρουσίασα (κατόπιν εορτής), ήρθε επιτέλους η ώρα του. Έπειτα από την παρότρυνση φίλων, αποφάσισα σε αυτή τη κατασκευή να πάμε μαζί βήμα-βήμα στη διαδικασία της κατασκευής του από σήμερα που το παρήγγειλα μέχρι και την ολοκλήρωσή του (με το καλό).
Θα ξεκινήσω λοιπών με μια σύντομη παρουσίαση του μοντέλου:

Typical Weight (ounces)    33
Wingspan (inches)   112.5
Wing Area (square inches)   915
Wing Loading (ounces / square foot)   5.19
Aspect Ratio   13.96:1
Minimum Sink   1.1 ft/sec @ 19 ft/sec
Maximum L/D   18.5 @ 21 ft/sec

Ήταν η εποχή (δεκαετία ’70) που στο χώρο των αγωνιστικών RES επικρατούσαν παγκοσμίως τα μοντέλα της Airtronics και τα Paragon, Olympic2, Bird Of Time ως δημοφιλέστερα. Ο Blaine Rawdon (συγχωρεμένος Νοτιοκαλιφορνέζος σχεδιαστής και μηχανικός για τις McDonnell- Douglas και Boeing) παρουσίασε με το Mirage μία φιλοσοφία ήδη δοκιμασμένη στον κόσμο των FreeFlight, το συνδυασμό ενός φτερού ελαφριάς φόρτισης με μια αεροτομή (παχιά, ημισυμμετρική, χαμηλού camber)μεγαλύτερης γκάμας ταχυτήτων, που προσέφεραν τα περισσότερα αγωνιστικά μοντέλα της εποχής, δίνοντας έμφαση στη δυνατότητα πτήσεων διαρκείας και προσγειώσεων ακριβείας. Ήταν μάλιστα η πρώτη φορά (ακολούθησε αμέσως και το RO-8 του Dick Odle) που χρησιμοποίησε ημισυμμετρική αεροτομή χωρίς επίπεδη κάτω επιφάνεια.
Κάτι τέτοιο απαιτούσε σχεδιασμό πέραν των συμβατικών. Το τρίσπαστο φτερό δημιουργήθηκε έτσι ώστε με το ελάχιστο δυνατό βάρος να διατηρεί την απαραίτητη δομική αντοχή. Το κεντρικό panel είναι σχεδιασμένο σε ευθεία για την απλούστευση της κατασκευής του αλλά και τη στιβαρότερη δομή. Η επικάλυψη των επιφανειών του έχει σχεδόν εξαφανιστεί, όπως και οι λεπτομέρειες στα tip panels (εξάλειψη βάρους), πράγμα που σήμαινε μείωση της αδράνειας του στις πλευρικές κινήσεις οπότε και δυνατότητα πιο κλειστών στροφών.
Η άτρακτος κατασκευάστηκε το δυνατόν ελαφρύτερη χρησιμοποιώντας για πλευρές και το λαμινάρισμά τους φύλλα balsa. Είναι κατασκευασμένη με τη μέθοδο open-box, καθιστώντας τη σχέση βάρος-δύναμη αρκετά υψηλή. Διατηρώντας αρκετό από το πλάτος της ατράκτου στο πίσω μέρος της, έδωσε μια δυνατή βάση για την ουρά του σκάφους. Το rudder τρέχει παράλληλα με την αριστερή πλευρά της ατράκτου (offset), προσφέροντας καλύτερο ¨δέσιμο¨ με αυτή και συγχρόνως δυνατότητα τοποθέτησης δυνατής, ευθείας ντίζας. Elevator λειτουργεί μόνο στην μία (αριστερή) πλευρά κερδίζοντας από πλευράς βάρους και με λιγότερη οπισθέλκουσα.
Το αποτέλεσμα σύμφωνα με τον Rawdon ήταν ένα υπερελαφρύ σκάφος με καλύτερες αντιδράσεις στις ήπιες συνθήκες από τις αναμενόμενες. Ο στόχος μίας μεγαλύτερης γκάμας ταχυτήτων είχε επιτευχθεί επίσης (με τη χρήση έρματος φυσικά). Απροσδόκητο γεγονός επίσης ήταν ο πανεύκολος χειρισμός του λόγω του μικρού του βάρους. Κατ’ ομολογία, ακόμη και σήμερα είναι ένα απολαυστικό ανεμόπτερο για πτήσεις πεδιάδας επειδή ¨διαβάζεται¨ τόσο εύκολα όσο και ¨παίρνει θέση¨ στις επαφές του με τα θερμικά. Η εύκολη, συμβατική κατασκευή και κατ’ επέκταση η ευκολία επιδιόρθωσης του συνέβαλαν αρκετά στην διαχρονικότητα του.
Το 1979 το περιοδικό RCM εξέδωσε το πρωτότυπο σχέδιο του Rawdon, πράγμα που έκανε γνωστό το Mirage (HiFlight πρώτη έκδοση) παγκοσμίως. Σύντομα όμως, σύνθετα, μοντέρνα υλικά και τρόποι κατασκευής παραγκώνισαν τα κλασικού μέχρι τότε τύπου ανεμόπτερα. Στις μέρες μας το ενδιαφέρων μοντελιστών κλασικά μοντέλα και χτιστές κατασκευές έχει αναπτερωθεί κι εδώ έρχεται να δέσει και η επανέκδοση του Mirage.
Περί το 2002 πετούσε αρκετά με αυτό ο Mark Drella και του άρεσε. Αυτό τον ενέπνευσε στη δημιουργία ενός ανεμοπτέρου πάνω στην ίδια σχεδιαστική φιλοσοφία συνδυάζοντας παράλληλα μοντέρνα αεροδυναμική και υλικά. Με τη συμβολή του Blaine και του Bill Watson κατασκευάστηκε το Bubble Dancer.
Περίπου την ίδια εποχή ο Mark Miller της www.isthmusmodels.com εξέδωσε το Mirage σε short kit περιλαμβάνοντας εκτός των λίγο τροποποιημένων σχεδίων (2 φύλλα), τα ribs, wing joiners, τα κομμένα με laser μέρη, formers την βάση του κουβούκλιου, το κουβούκλιο και τις πλευρές της ατράκτου. Μαζί δίνει και μία λίστα υλικών με τις οδηγίες που χρειάζονται για την ολοκλήρωση του. Το 2007 το short kit ακολούθησε ένα ολοκληρωμένο που παρέχει όλα τα υπόλοιπα υλικά που χρειάζονται για την ολοκλήρωσή του μαζί με hardware και ένα πλήρη πλέων οδηγό κατασκευής. Επίσης από την ίδια εταιρία είναι διαθέσιμο ένα kit φτερών (ribs, joiners, joiner boxes) και τα δίφυλλα σχέδια του ξεχωριστά.
Παρακολουθώντας κάποια από τα πρώτα logs κατασκευής του στο rcgroups διαπίστωσα ότι ο ίδιος ο Miller επενέβαινε, βοηθούσε και δεν δίσταζε να αλλάξει ακόμα και μέρη του kit που μπορούσαν να βελτιωθούν, αντικαθιστώντας πολλές φορές με δικό του κόστος τα kit πελατών που είδη το είχαν προμηθευτεί. Εντυπωσιάστηκα ομολογουμένως.
Πολλά Mirage επίσης ¨ηλεκτροποιήθηκαν¨ με πολύ μικρό κόστος βάρους και με μεγάλη επιτυχία ομολογουμένως .
Εν αναμονή του Κυριάκου (ο ταχυδρόμος μας) λοιπόν και ελπίζω να μην κούρασα.

Πηγές:
•   Isthmus Models Company (www.isthmusmodels.com)
•   Michael McKibben, Minnesota RC Soaring Society (http://www.mrcss.org)
•   rcgroups (http://www.rcgroups.com/forums/showthread.php?t=1157762 , http://www.rcgroups.com/forums/showthread.php?t=1148842)