Isthmus Models Mirage 112.5" R.E.S.

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[Stratigio]

Φωτ. 1   Ωωωώρες μετά…

Φωτ. 2   Και ανάποδα (…άτεμ ςερώωωΩ)

[Stratigio]

Φωτ. 1   Άρχισα να τοποθετώ και τα πρώτα gussets (πολύ βρόμικα δάκτυλα)

Φωτ. 2   …

Φωτ. 3   Στο πίσω μέρος της ουράς τοποθέτησα προσωρινά ένα κομματάκι balsa σαν former, για να μου την κρατήσει ευθυγραμμισμένη κατά την τοποθέτηση των κάθετων δοκαριών και της επικάλυψής της

[Stratigio]

Φωτ. 1   Η κάτω σειρά από τα δοκαράκια της ουράς στη θέση τους

Φωτ. 2   Στέγνωσαν καλά και τοποθέτησα και τα πάνω

Φωτ. 3   Στις οδηγίες, αυτό το δοκαράκι από έλατο πίσω ακριβώς από το F4 αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι δεν πρέπει να ξεχαστεί. Ο λόγος ύπαρξης του μου είναι ακατανόητος. Το μόνο που μπορώ να φανταστώ είναι ότι έχει ξεμείνει από τον παλιότερο σχεδιασμό του, σύμφωνα με τον οποίο τα φτερά συγκρατιόντουσαν στην άτρακτο με λάστιχα και μάλλον ενίσχυε την πίσω καμβίλια τους που λογικά θα ήταν τοποθετημένη ακριβώς από κάτω.

[Stratigio]

   Και έφτασε η ώρα για το planking (ντύσιμο) της ατράκτου.
   Στο kit υπήρχαν δύο φύλλα balsa 2mm για την πάνω και κάτω πλευρά της ουράς και ένα φύλλο 5mm για τον πάτο της υπόλοιπης. Θα προσπαθήσω να «μαλακώσω» λίγο το πολύ γωνιασμένο του σχήμα προσθέτοντας άλλα 5mm  πάχους στον πάτο της μπροστινής πλευράς. Το κόστος σε βάρος μιας τέτοιας μετατροπής δεν είναι μεγάλο, μιάς και το φύλλο 10mm που αντικαταστεί το είδη υπάρχον των 5mm είναι μικρότερης πυκνότητας και αρκετό από αυτό θα «φαγωθεί».



Φωτ. 1   Ο πάτος της ουράς τοποθετημένος

Φωτ. 2   Στον αρμό των δύο φύλλων του πάτου, ο σχεδιασμός τα ήθελα να συναντιόνται πρόσωπο. Για να δώσω ένα καλύτερο πάτημα στο νέο, μεγαλύτερο φύλλο της μπροστινής πλευράς, έπρεπε να κολληθεί λοξά. Οπότε να αφαιρεθεί το κομματάκι πάνω από τη γραμμή που σημείωσα …

Φωτ. 3   …  και να προσθέσω ένα φυλλαράκι basla 3mm σε αυτό το σημείο από πάνω, να καλύψει όση balsa αφαιρεθεί  

[Stratigio]

Φωτ. 1   Σημείωσα με μαρκαδόρο την επιφάνεια που θα αφαιρεθεί, για να έχω έναν οδηγό

Φωτ. 2   Προσεκτικό ροκάνισμα και τρίψιμο

Φωτ. 3   Η ουρά είναι έτοιμη από την κάτω πλευρά

[Stratigio]

   Κατά τη διάρκεια στεγνώματος της κόλλας, ασχολήθηκα παράλληλα με δύο παράπλευρες εργασίες.

   Η πρώτη ήταν να κολλήσω μεταξύ τους τα πλακάκια balsa που αποτελούν τη μύτη και δεύτερον να ετοιμάσω τη βάση του έρματος στην οποία τοποθετείται και το γαντζάκι του HighStart.

   Είχα προαναφέρει ότι στα πιο χοντρά, laser-cut φύλλα του kit, η κοπή τους ήταν λίγο λοξή, με αποτέλεσμα να χρειάζονταi λίγο τρίψιμο για να έρθουν στα ίσα τους. Τα πλακάκια που αποτελούν τη μύτη δεν ήταν εξαίρεση, με αποτέλεσμα τρίβοντας τα το περίγραμμα της μύτης να γίνει αρκετά μικρότερο απ’ ότι προοριζόταν, οπότε χρειαζόταν αντικατάσταση (η νέα μύτη είναι η balsa πυραμίδα που φαίνεται στο φόντο Απ. #63 Φωτ. 2 , Απ. #64 Φωτ. 1.).

   Στην περίπτωση της βάσης έρματος, τοποθέτησα αρχικά δύο βίδες συγκράτησης του μολυβιού και πάνω της τοποθέτησα το μηχανισμό του κινούμενου γάντζου που ήθελα. Για να έρθει πρόσωπο η βάση αυτή στον πάτο της , λαμίναρα ένα φυλλαράκι balsa ίσα να καλύψει τα κεφάλια από τις βίδες που προεξείχαν. Η όλη κατασκευή δεν με ικανοποιεί. Πρώτον λόγω βάρους και δεύτερον επειδή η βάση από το γαντζάκι ήρθε αρκετά ψηλότερα από τον πάτο της ατράκτου. Αν και υπάρχει μηχανικό περιθώριο να καλυφθεί αυτή η απόσταση, μου δημιουργεί αβεβαιότητα. Βλέποντας…



Φωτ. 1    Στα μέσα περίπου της διαδικασίας τριψίματος της μύτης, διακρίνονται τα πιο σκούρα σημεία (από το κάψιμο του lazer κοπής) που ομολογούν τη διαφορά ύψους μεταξύ των πλακιδίων που την αποτελούν.

Φωτ. 2   Από πίσω φαίνεται πολύ καλύτερα αυτή η διαφορά.

[Stratigio]

Φωτ. 1   Από τη βάση έρματος που παρείχε το kit αφαίρεσα αυτό το κομμάτι, για να το αντικαταστήσω από το αντίστοιχο του μηχανισμού του γάντζου που είναι από πολύ σκληρότερο ξύλο.

Φωτ. 2   Και το νέο

Φωτ. 3   Οι βίδες κολλημένες στη βάση, όπως και ο μηχανισμός του γάντζου. Διακρίνεται και το φύλλο balsa που λαμίναρα για να είναι επίπεδος ο πάτος της βάσης.

[Stratigio]

Φωτ. 1   Τρίψιμο όσο το δυνατόν περισσότερης balsa και epoxy

Φωτ. 2   Και το απογοητευτικό αποτέλεσμα

[Stratigio]

   Για την τοποθέτηση το πάτου της μπροστινής πλευράς, τράβηξα μία ευθεία σαν οδηγό κεντραρίσματος των former στη μία πλευρά της balsa 10mm, εφόσον αντίστοιχα σημάδια είχα βάλει και στα ίδια τα former. Άλλο ένα σημείο μου οι χρόνοι δουλέματος της αλοιφατικής κόλλας είναι μεγάλο πλεονέκτημα, μιας και οι μικροδιορθώσεις ήταν απαραίτητες σε ένα τόσο κρίσιμο σημείο της κατασκευής της ατράκτου.



Φωτ. 1   Ο πρώτος νομέας που κρατάει τη μύτη, κατά την συγκόλληση του πάτου

Φωτ. 2   Ο δεύτερος και τρίτος στη σειρά με τα σημάδια τους ευθυγραμμισμένα με τη γραμμή-οδηγό.

Φωτ. 3   Και ο τελευταίος

[Stratigio]

Φωτ. 1   Πολλαπλό τσεκάρισμα των σημαδιών κατά τα πρώτα λεπτά της συγκόλλησης, εξασφαλίζουν μια ίσια άτρακτο.

Φωτ. 2   Αρκετές ώρες στο τραπέζι για να σιγουρέψω την επιθυμητή συγκόλληση.

   Εδώ έκανα ένα λάθος που ευτυχώς δεν μου κόστισε. Ξέχασα να κόψω πρώτα στο σχήμα που χρειαζόταν, το φύλλο της balsa. Και το αναφέρω σαν λάθος γιατί δεν ήταν λίγες οι φορές που κόβοντας κατά μήκος χοντρά φύλλα, εντόπισα στρεβλώσεις. Απ’ ότι αντιλαμβάνομαι πρέπει να είναι κάτι σαν να εκτονώνεται μια τάση στρέψης, που προφανώς έχει συσσωρευτεί κατά την ανάπτυξη του δέντρου που βρίσκει διαφυγή εκείνη τη στιγμή (αν γίνομαι κατανοητός  ). Σε τέτοιο σημείο και τέτοιου πάχους κομμάτι, έπρεπε να έχει κοπεί πρωτίστως.

Φωτ. 3   Το αποτέλεσμα όμως, ευτυχώς ήταν κάθε άλλο από απογοητευτικό. Η επιθυμητή εικόνα σε αυτή τη φάση της κατασκευής.

[Stratigio]

Φωτ. 1   Μπήκαν και τα εναπομείναντα gussets στην άτρακτο.

Φωτ. 2   Και πριν καπακωθεί τοποθέτησα δύο κομματάκια από σκληρό σωληνάκι κατά μήκος του πάτου της ουράς (αν διακρίνονται, είναι epoxyμένα στις γωνίες που σχηματίζουν το longerons με τα crosspieces δοκαράκια), να συγκρατήσουν την κεραία του δέκτη από βολόδερμα...

Φωτ. 3   … και ένα λίγο μεγαλύτερο στο τελείωμα της.

[Stratigio]

Φωτ. 1   Με τη βοήθεια ενός ψιλού δοκαριού balsa σχηματοποίησα το προφίλ της ατράκτου στο επιθυμητό (μέθοδος που έμαθα από την πρώτη μου κατασκευή kit RC ανεμοπτέρου, μια σοφιστικέ λαίδη κιταρισμένη από τον Carl Goldberg αρχές ’90, και εφαρμόζω σε κάθε ευκαιρία).

Φωτ. 2   Και φυσικά η γνωστή διαδικασία «τρίψει-τρίψει» (άντε και λίγο πλάνη έβαλε το λαμάκι της) σε full ρυθμούς…

Φωτ. 3   … αλλά το αποτέλεσμα (με εγκέφαλο σε nirvana, λόγω υπερβολικής δόσης balsa στη μορφή αυτής της ακαταμάχητης σκόνης  )…

[Stratigio]

Φωτ. 1   … MMM!!!

Φωτ. 2   Η επιλογή του χοντρότερου πάτου, μου έδωσε το οπτικό αποτέλεσμα που ήθελα.

[Stratigio]

Φωτ. 1   Πριν αρχίσει η πραγματική διασκέδαση (μορφοποίηση της ατράκτου κατόπιν υπερβολικού τριψίματος – ορά balsa-addicted  ), πρέπει να συναρμολογήσω την καλύπτρα. Τα δυο ply κομμάτια που αποτελούν το σκελετό, λοιπόν στην αλοιφατική.

Φωτ. 2   Θα χρησιμοποιήσω μαγνητάκια για να ασφαλίζω την καλύπτρα στην άτρακτο και μπροστά μου βρέθηκαν αυτά τα δυο υπέροχα γαντζάκια από κορνίζα. Με το ανάλογο κόψιμο είναι ότι καταλληλότερο για να βάλω ως επιφάνειες έλξης για τους μαγνήτες μου.

Φωτ. 3   Εφάρμοζαν τέλεια. Αν βρισκόντουσαν σε kit νομίζω ότι δεν μπορούσαν να είναι καλύτερα.

[Stratigio]

Φωτ. 1   Έβαψα εσωτερικά την καλύπτρα (πρόδωσα και μέρος από τις χρωματικές μου επιλογές εδώ), με ουρεθάνη νερού και τη βοήθεια αερογράφου. Επέλεξα αρχικά να μην τρίψω καθόλου την επιφάνεια βαφής, μιας και θα χρησιμοποιούσα διάφανο χρώμα για να υπάρχει κάποια διαύγεια προς το μαύρο της βάσης της (ήθελα τσαχπινιές το άτιμο). Αν και κατά τη διαχείριση της ήμουν όσο πιο προσεκτικός μπορούσα, γρατζουνίστηκε σε σημεία, μάζεψε λίγη σκόνη και μην μπορώντας να επέμβω λόγω της ευαισθησίας της μπογιάς σε μη κατάλληλα προετοιμασμένη επιφάνεια, έχασε αρκετή από την αρχική της λάμψη  .

Φωτ. 2   Ολοκλήρωσα και τον μηχανισμό ασφάλισης

Φωτ. 3   Και το αποτέλεσμα, ανάλογο της προσπάθειας.