... Κοιτάζοντας κανείς την 1η σελίδα του θέματος (03 Απρίλη
2005!), την ενδιάμεση πορεία και μετά την τελευταία σελίδα, καταλαβαίνει πώς αλλάζουν τα πράγματα και οι άνθρωποι, πάντα προς το καλύτερο ας ελπίσουμε. Για τις αλλαγές αυτές ευθύνεστε και όλοι εσείς οι φίλοι που δείξατε πάθος και κουράγιο για τη δοκιμή του καινούργιου, τη δοκιμή του Ελληνικού, την υποστήριξη της προσπάθειας και γι'αυτό είμαι βαθειά ευγνώμων.
Λίγα λόγια θα γράψω μεταφράζοντας διάσπαρτα κομμάτια απο 'δώ κι απο 'κεί σχετικά με τις πτέρυγες Χωρίς ουραίο σύστημα...
Παρατηρείται ότι μεγάλα, υψηλής επίδοσης πτηνά όπως το Περιπλανώμενο Άλμπατρος (Wandering Albatross -
Diomedea Exulans), δέν είναι εφοδιασμένα με αεροδυναμικώς λειτουργικές ουρές. Σε κανονικές (normal) πτήσεις, οι ουρές τους δέν είναι ανοιχτές-απλωμένες (spread) και έτσι δέν μπορούν να συνυπολογιστούν και πολύ για κινήσεις ελέγχου της πτήσης, ούτε και συνεισφέρουν στην Ευστάθεια της πτήσης σε υπολογίσιμο βαθμό!
Ένας άλλος τομέας ενδιαφέροντος στην Αεροπορία της Φύσης, είναι εκείνος της εξαφάνισης του Πτερόσαυρου. Απολιθωμένα ευρήματα υποδεικνύουν πως ο πτερόσαυρος υπήρξε προγενέστερα των Πτεροδάκτυλων οι οποίοι είχαν άνοιγμα πτερύγων 12 μέτρα. Τα απολιθώματα αυτά ονομάστηκαν "
Quatzelcoatlus", βρέθηκαν στο Τέξας, και δείχνουν πώς όπως οι άλλοι πτεροδάκτυλοι, ο πτερόσαυρος ήταν πτηνό Χωρίς ουρά (tailless). Το αεροδυναμικό του σχήμα, είχε τα ίδια ουσιαστικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα που αργότερα συναντούμε σε πιό "μοντέρνα" πουλιά όπως οι πτεροδάκτυλοι. Σκεπτόμαστε επίσης ότι ο
Quatzecoatlus, παρ' όλο το μέγεθός του, μπορούσε να "επιχειρεί" χωρίς προετοιμασμένους διαδρόμους, να «φύγει» δηλαδή για παράδειγμα απευθείας απο τη φωλιά του σε μιά πλαγιά.
Αυτή η παρατήρηση προτείνει ότι η πτήση χωρίς ουραίο σύστημα, εκεί όπου υψηλή απόδοση απαιτείται, έχει προωθηθεί απο την ίδια τη Φύση μέσω της μετάλλαξης και της εξέλιξης. Παρόλο που η ιστορία της αεροπορίας της φύσης έχει να δείξει πολλά είδη-δείγματα πτηνών Χωρίς ουραίο σύστημα, φαίνεται ότι η ιστορία της ανθρώπινης αεροπορίας έχει ευνοήσει τα αεροσκάφη τύπου Penaud (Μέ ουραίο σύστημα). Εξετάζοντας τη μικρότερη επιφάνεια που είναι εκτεθημένη στο ρεύμα του αέρα και το χαμηλότερο δομικό βάρος, τα αεροσκάφη χωρίς ουραίο σύστημα θα έπρεπε να είναι τα πιό αποδοτικά. Πάρα ταύτα, τα ά-ουρα (
) σκάφη δέν κατάφεραν ποτέ να εγκαθιδρυθούν στον κόσμο της ευρείας αεροπορίας.
Τα πουλιά χρησιμοποιούν, ανάμεσα σε άλλους μηχανισμούς, και την μεταβλητή οπισθόκλιση (variable sweep) για έλεγχο. Διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι η εφαρμογή αυτής της στρατηγικής ελέγχου μπορεί να μειώσει την οπισθέλκουσα λόγω τριμαρίσματος (trim drag) και απαιτεί μικρότερη επιφάνεια, βελτιώνοντας τη συνολική αποδοτικότητα.
Εντύπωση δημιουργεί ότι το Περιπλανώμενο Άλμπατρος (wandering albatross), είναι το πουλί με το Μεγαλύτερο εκπέτασμα ανάμεσα σε όλα τα πουλιά του πλανήτη! Είναι επίσης το μεγαλύτερο ανάμεσα στα υπόλοιπα Άλμπατρος, με το φτερό του να φτάνει στα 3,5 μέτρα! Το μήκος του κορμιου του φτάνει στα 1,35 μέτρα με τα θυληκά ελαφρώς μικρότερα απο τα αρσενικά. Το ενήλικο πουλί φαίνεται τελείως άσπρο απο κάποια απόσταση. Πλησιάζοντας, φαίνονται οι μαύρες, φίνες κυματιστές γραμμές στο στήθος, τον λαιμό, και την άνω ράχη. Η ζωή του φτάνει μέχρι και τα Εννέα χρόνια και είναι πολύ δύσκολο για τα περισσότερα πουλιά να φτάσουν στην εφηβεία, πόσο μάλλον να τη ξεπεράσουν...
Aeromodelling GR 
E-mail 
309.374 μηνύματα σε 12.374 θέματα από 6.318 Μέλη / Τελευταίο μέλος: Clubdim
Περιεχόμενα
Μέλη
Σύνολο μελών: 6318
Στατιστικά
Συνδεδεμένοι χρήστες
Αρχική
Forum
Album
Βοήθεια
Αναζήτηση
Ημερολόγιο
Σύνδεση
Εγγραφή
