F4C-H World Championship 2018, Meiringen Ελβετία

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[Pantelis Papageorgiou]

Σε προηγούμενο post ανέφερα ότι ο Αντώνης ήταν πρόεδρος της Ελανοδίκου επιτροπής. Εν τη ρύμη του (γραπτού) λόγου, έκανα λάθος. Ο Αντώνης είναι πρόεδρος της CIAM/FAI και στην συγκεκριμένη διοργάνωση, μέλος της Ελανοδίκου επιτροπής στην οποία προήδρευε ο Νοτιοαφρικανός Johan Ehlers.

[Pantelis Papageorgiou]

Σάββατο 7 Ιουλίου.

Ξημέρωσε μια υπέροχη ηλιόλουστη μέρα. Όλη η οικογένεια, γεμάτη ενθουσιασμό ξεκινήσαμε για το αεροδρόμιο ώστε να λάβουμε μέρος στην τελετή έναρξης. Είχαμε λάβει τις σχετικές οδηγίες στο meeting της προηγουμένης ημέρας.

Μια σύντομη υπενθύμιση από τους διοργανωτές σε ότι αφορούσε την διαδικασία της παρέλασης. Φοράμε όλοι τα μπλουζάκια με το εθνόσημο (που φτιάξαμε μόνοι μας). Δώσαμε το πλακάτ με το όνομα και τη σημαία της Ελλάδας στην μικρότερη ηλικιακά της οικογενείας, την κόρη μου, η οποία ηγήθηκε της ομάδος μας υπό την ανάκρουση του εθνικού μας ύμνου.

Είμασταν ΟΛΟΙ ενθουσιασμένοι και συγκινημένοι. Ένα πολύ όμορφο πανηγύρι του οποίου ήμασταν και εμείς τιμώμενα πρόσωπα.

Χαρήκαμε την παρέλαση όσο τίποτε άλλο. Βγαζαμε φωτογραφίες τις άλλες ομάδες και οι άλλες φωτογραφίες εμάς.  Χαιρετούσαμε τον κόσμο που είχε έρθει να παρακολουθήσει την έναρξη των αγώνων (και ήταν ΠΟΛΛΟΙ) και εκείνοι μας επεφυμούσαν. Ήμασταν και εμείς πρωταγωνιστές!

Παρόντες και ο πρόεδρος και η γραμματέας της FAI. Την γραμματέα μάλιστα, την έφερε ο Αντώνης στο Hangar της ομάδας μας και είχαμε μια ενδιαφέρουσα κουβέντα που αφορούσε κυρίως το μοντέλο μας και την ιστορία του.

Η τελετή έναρξης τελείωσε και ήταν ώρα να ξεκινήσει το αγωνιστικό πρόγραμμα.

[Pantelis Papageorgiou]

Αμέσως μετά την τελετή έναρξης, η οργανωτική επιτροπή, κάλεσε τους team managers της F4H για μια σύντομη σύσκεψη όπου μας ανακοίνωσαν ότι το αίτημα για να μην πετάξει κανείς πριν περάσει στατική αξιολόγηση, έγινε δεκτό. Εφ' όσον συμφωνούσαμε όλοι, θα ξεκινούσαμε αμέσως.

Στην κλήρωση που είχε πραγματοποιηθεί την προηγουμένη, μου έλαχε να αγωνιστώ τρίτος. Ετοίμασα αεροπλάνο και documentation και πήγα στο hangar των στατικών για να παρουσιάσω την δουλειά μου στους κριτές.

Μόλις με κάλεσαν, ανέβασα το αεροπλάνο στον πάγκο της παρουσίασης και παρέδωσα τους φακέλλους του documentation στους κριτές. Έκανα μια σύντομη προφορική παρουσίαση στους κριτές που αφορούσε το αροπλάνο και την ιστορία του καθώς και το πως σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε το μοντέλο.

Η όλη διαδικασία κράτησε περίπου μισή ώρα. Οι κριτές δεν με ρώτησαν τίποτε, ούτε ζήτησαν κάποια πρόσθετη πληροφορία που μπορεί να τους ήταν χρήσιμη. Παρατηρώντας τους διέκρινα από την γλώσσα του σώματος, ότι μάλλον είχαν σοβαρές διαφωνίες. Όταν ολοκλήρωσαν με ευχαρίστησαν και επιστρέψαμε πίσω στο Hangar μας.

Ο Αντώνης, προσπάθησε πολύ διακριτικά να αντλήσει κάποιες πληροφορίες για το αποτέλεσμα της στατικής αξιολόγησης. Όμως τα  αποτελέσματα θα ανακοινώνονταν μετά το πέρας της διαδικασίας.

Λίγο αργότερα, αναρτήθηκε το startlist της πρώτης πτήσης. Πετούσα την επομένη στις 8.30 το πρωί. Καλό ήταν αυτό, γιατί μετά τις 10.00 σηκώνεται ένας τοπικός αέρας ο οποίος μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνος καθώς δεν  έχει σταθερή ένταση και μπορεί να έχει φορά σχεδόν κάθετη προς τον διάδρομο.

Γυρνάμε σπίτι για ξεκούραση. Αύριο στις 7.30 πρέπει να είμαστε πάλι εδώ, έτοιμοι να αγωνιστούμε.

[Pantelis Papageorgiou]

Κυριακή 8 Ιουλίου.

Ξυπνάμε από το χάραμα και πάμε στο αεροδρόμιο. Ετοιμάζουμε το αεροπλάνο και κατεβαίνουμε στον χώρο προετοιμασίας. Ακόμη διεξάγεται η calibration flight. Έχουμε αρκετό χρόνο για να αγωνιστούμε. Πρώτος πετάει ο Νορβηγός και δεύτερος ο Ιάπωνας.

Δηλώνω ότι παρίσταμαι στον flights director. Με καλημερίζει και μου υποδεικνύει τον χώρο που μπορώ να ετοιμάσω το μοντέλο. Μετά από 5 λεπτά με καλεί για να με ενημερώσει ότι οι δύο προπορευόμενοι πιλότοι αντιμετωπίζουν τεχνικά προβλήματα και εφ' όσον επιθυμώ μπορώ να πετάξω αμέσως. Δεν το πολυσκέφτομαι και απαντώ ότι είμαι έτοιμος και θα πετάξω αμέσως. Είχα την τιμή να ανοίξω το πτητικό αγωνιστικό πρόγραμμα του πρωταθλήματος.

Έχω στο μυαλό μου όλα τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν στο αεροπλάνο και η ανησυχία μου ανεβαίνει. Η πίεση είναι ασφυκτική. Βάζω μπροστά και απογειώνομαι.

Το αεροπλάνο συμπεριφέρεται όπως προχθές στην βροχή. Πετάει σαν βάρκα. Ρίχνει μούρη στην πορεία και ουρά στις στροφές. Δυσκολεύομαι αφάνταστα να το κατευθύνω εκεί που θέλω. Ολοκληρώνω τις υποχρεωτικές ασκήσεις (πλην προσγείωσης) και στην επόμενη στροφή στολάρω με τον ίδιο τρόπο που στολάρισα προχθές. Με τον ίδιο τρόπο το αεροπλάνο ανέκαμψε αλλά είναι σίγουρο ότι η εντύπωση που έδωσε στους κριτές το στολ, θα είναι καταστροφική για την βαθμολογία.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, στο touch and go ο κινητήρας μπουκώνει, δεν ανεβάζει στροφές και πάει να σβήσει. Ματσουκιάζω το γκάζι για να τον ξυπνήσω με αποτέλεσμα να τραβήξει απότομα αριστερά κα να βάλω υπερδιόρθωση δεξιά. Μετά από αυτό το ζιγκ ζακ στον διάδρομο, ο κινητήρας ξυπνάει και ξανασηκώνει το αεροπλάνο στον αέρα.

Η προσγείωση είναι καλούτσικη αλλά συνολικά η πτήση είναι καταστροφική. Βλέπω την βαθμολογία 1555 και απορώ. Περίμενα πολύ χειρότερα.

Παίρνω βαθειά ανάσα που γύρισα το αεροπλάνω πίσω ολόκληρο και ξεκινάω την ανάλυση της συμπεριφοράς του αεροπλάνου έτσι ώστε να μπορέσω να κάνω κάτι για να βελτιωθεί. Δεν είναι δυνατό να το ξανασηκώσω έτσι. Ήρθα απροετοίμαστος...

[Pantelis Papageorgiou]

Το τηλέφωνο παίρνει φωτιά. Το roaming γράφει 100€. Όλοι συμφωνούν ότι δεν γίνεται να είναι το αεροπλάνω πισώβαρο και μπροστόβαρο ταυτόχρονα. Κάτι άλλο γίνεται. Ας δούμε την γωνία έλξης.

Ξήλωμα του cowl και προσεκτικός οπτικός έλεγχος. Δεν φαίνεται κάτι. Παρά ταύτα, αποφασίζω να μειώσω το (λίγο) downthrust.

Όμως είμαι πλέον πεπεισμένος ότι το αεροπλάνο είναι πισώβαρο. Σίγουρα φταίει ότι ο κινητήρας μετακινήθηκε 4 εκατοστά πίσω.  Τί θα χρησιμοποιήσω όμως για έρμα? Εκεί εμφανίζεται σαν από μηχανής Θεός ο Αντώνης με τις γνωριμίες του. Έχει μαζί του μολύβια ο νυν Chairman της FAI Ciam F4 Scale,   Pål  LINDEN ANTHONISEN που είναι και team manager της Νορβηγίας. Τον βρήκε ο Αντώνης και ο Pal μας παραχώρησε ευχαρίστως ό,τι είχε και μπορούσε να με βοηθήσει.

Έκλεισα και κατά 1/16 την βελόνα της χαμηλής στον κινητήρα, καθώς το μπούκωμα στο touch and go σίγουρα οφειλόταν σε πλούσιο μείγμα.

Τον κινητήρα τον δοκίμασα στον χώρο που διετίθετο για αυτή τη δουλειά και ήταν ΟΚ. Τα υπόλοιπα θα τα διαπιστώναμε στην πτήση.

Ένιωθα ότι έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα δεδομένων των συνθηκών και το μόνο που είχα  να κάνω ήταν να περιμένω να ολοκληρωθεί η πρώτη πτήση όλων των διαγωνιζομένων γα να ανακοινωθεί το πρόγραμμα της δεύτερης. Α! Και να ανακοινωθεί η βαθμολογία της στατικής. Το περίμενα πως και πως, πιστεύοντας ότι έχω πάει καλά.

[Pantelis Papageorgiou]

Κάπως αποφορτισμένος από την πίεση και την αγωνιστική ένταση, πήρα την οικογένειά μου και πήγαμε βόλτα στο Interlaken. Μετά την ποδαράτη βόλτα καθήσαμε για φαγητό μπροστά από ένα απίθανα όμορφο πάρκο χαζεύοντας τα παραπέντε που έπεφταν από τις γύρω πλαγιές κατά ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ. Τα πλούσια θερμικά των Άλπεων βοηθούν αφάνταστα το σπορ αυτό και οι Ελβετοί το χρησιμοποιούν εμπορικά κατά κόρον. Σκέφτομαι με χαμόγελο τη χαρά που θα έκαναν εδώ κάποιοι γνωστοί και μη εξαιρεταίοι φίλοι ανεμοπτεράδες πλαγιάς.

ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ:
Η Ελβετία είναι μια απίθανα όμορφη χώρα, ειδικά στο Αλπικό της κομάτι. Οι πόλεις και τα χωριά είναι γραφικά και πεντακάθαρα. Δεν συναντάς πουθενά ουρές, όλοι είναι ήρεμοι και φιλικοί. Όμως το να πεις ότι η Ελβετία είναι ακριβή, είναι understatement. Η έννοια "ακριβά" αποκτάει άλλο νόημα στην Ελβετία, τελείως διαφορετικό από ό,τι μπορεί να ξέρει κανείς...

[Pantelis Papageorgiou]

Δευτέρα 9 Ιουλίου

Χωρίς αγωνιστικές υποχρεώσεις σήμερα, αποφασίζω να πάω κι άλλη μια βόλτα την οικογένεια στα γύρω αλπικά τοπία. Αυτά μέχρι το μεσημέρι γιατί το απόγευμα οι διοργανωτές έχουν κανονίσει συνάντηση όλων των ομάδων στο αεροδρόμιο για μπυρίτσα και μεζεδάκια (λέμε τώρα, το ελβετικό φαγητό είναι αδιάφορο ως κακό εκτός από τα τυροφαγητά τους (Raklette και  fondu).

Γυρνώντας σπίτι το απογευματάκι για να αλλάξουμε πριν πάμε στο αεροδρόμιο, ρίχνω μια ματιά στον υπολογιστή μου μήπως και έχουν ανεβάσει οι διοργανωτές την βαθμολογία στατικής. Τί το ήθελα??? Μαύρη μαυρίλα... 1997,20 βαθμοί. Οι επί μέρους βαθμολογίες απογοητευτικές. Τα χάνω. Δεν ήταν ότι περίμενα κάτι συγκεκριμένο αλλά σίγουρα δεν περίμενα αυτό που έβλεπα.

Αυτό που μου έκανε περισσότερη εντύπωση ήταν η βαθμολογία στην κατηγορία Originality of Model Design & Construction, όπου έχω δύο 9 και ένα 6.

Θυμίζω στον εαυτό μου ότι από την στιγμή που σμμετέχεις σε μια τέτοια διοργάνωση οφείλεις να αποδεχτείς τους κανόνες της αλλά και τις (όποιες) αποφάσεις των κριτών. Παρόλα αυτά όμως η απογοήτευσή μου είναι μεγάλη.

Λίγο αργότερα στο αεροδρόμιο, συναντιόμαστε με τον Γιώργο και τον Αντώνη. Είναι τόσο φανερή η απογοήτευση στη φάτσα μου που αμέσως ο Γιώργος με ρωτάει τι συνέβη και έχω τέτοια μούτρα. Δεν του λέω τίποτε και απλά του δείχνω την βαθμολογία μου στη στατική.

ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ:
Ο Γιώργος έχει κρίνει το αεροπλάνο μου ήδη δύο φορές σε Πανελλήνιες διοργανώσεις, πριν τις βελτιώσεις που έκανα το χειμώνα, και μάλιστα σε συνεργασία με τους Graham Kenedy και Chris Allen. Γνωρίζει την ποιότητά του αλλά και τις αδυναμίες του.
ΚΛΕΙΝΕΙ Η ΠΕΡΕΝΘΕΣΗ

Αμέσως, σε συνεργασία με τον Αντώνη, ξεκινάει την επιχείριση ψυχολογικής μου υποστήριξη. Επί τουλάχιστον μία ώρα μου έκανε κανονική πλύση εγκεφέλου για το πόσο σημαντική είναι η παρουσία μου εκεί και πόσο καλύτερη θα είναι η επόμένη. Να είσαι καλά Γιώργο.

Στάθηκε όμως στην βαθμολογία του originality. Θεωρούσε ότι μάλλον πρόκειται για λάθος. Τόσο μεγάλη διαφορά δεν δικαιολογείτο. Εκεί ανέλαβε δράση ο Αντώνης. Βρήκε τον πρόεδρο της Ελανοδίκου επιτροπής Johan Ehlers και του ανέφερε το ατυχές συμβάν της μεγάλης διαφοράς μεταξύ των κριτών. Ο Johan συμφώνησε ότι πρέπει να επανεξεταστεί το θέμα. Ήρθε μάλιστα με τον Αντώνη και μιλήσαμε. Με ενημέρωσε ότι την επομένη το πρωί θα έρθει ο εν λόγω κριτής να με βρει για να το συζητήσουμε.

Βέβαια δεν έτρεφα σημαντικές ελπίδες ότι θα άλλαζε κάτι στην βαθμολογία μου αλλά ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να πάρω ένα άμεσο feedback από τους κριτές που θα μου έδινε την ευκαιρία να καταλάβω πως σκέφτονται και τι περιμένουν από ένα μοντέλο όταν το βαθμολογούν.

Ήπιαμε τις μπυρίτσες μας και όταν νύχτωσε (νύχτωνε αργούτσικα στην Ελβετία) πήγαμε για ξεκούραση. Ο Γιώργος σε όλη την διάρκεια της βραδιάς εξακολουθούσε να με "τρυπάει" με ενέσεις αναπτέρωσης ηθικού. Δεν ήταν ακριβώς ότι το είχα ανάγκη αλλά πραγματικά ήταν πολύ σημαντική η συνεισφορά του. Νομίζω ότι με βοήθησε αρκετά. Και πάλι σε ευχαριστώ Γιώργο. Σε ευχαριστώ γιατί δεν περιορίστηκες σε κοινοτοπίες τύπου "δεν πειράζει, εσύ να 'σαι καλά". Οι παρεμβάσεις σου ήταν ουσιαστικές και into the point. Από μοντελιστή προς μοντελιστή με πραγματικά μοντελιστικό περιεχόμενο.

[Pantelis Papageorgiou]

Τρίτη 10 Ιουλίου.

Φτάνω στο αεροδρόμιο κατά τις 9.30. Ο γείτονάς μου στο Hangar, Αυστριακός Adam Jaskiel, με ενημερώνει ότι πέρασαν και με έψαχναν δύο κριτές. Κάνω μια βόλτα μήπως και τους πετύχω κάπου αλλά πέφτω πάνω στον Johan ο οποίος μου λέει να γυρίσω στο hangar  μου για να στείλει τους κριτές να με βρούν.

Πέντε λεπτά αργότερα εμφανίζονται και με καλημερίζουν. Είναι ο Νοτιοαφρικανός Kenny Morey και ο Νορβηγός Jan Liahagaen. Αμέσως με ενημερώνουν ότι πράγματι είχε γίνει λάθος στην καταχώριση των βαθμολογιών και το 6 στο originality έγινε ήδη 9. Και οι δύο μάλιστα ήθελαν να κρατήσουν την ευθύνη του λάθους για τον εαυτό τους.

Τους ευχαρίστησα για την καλή τους πρόθεση να έρθουν να με βρουν και να με ενημερώσουν και τους κράτησα εκεί για μία περίπου ώρα ζητώντας να μου εξηγήσουν με κάθε δυνατή λεπτομέρεια τον τρόπο με τον οποίο με βαθμολόγησαν και τι θα περίμεναν να δουν για να μου έβαζαν μεγαλύτερη βαθμολογία. Μάλλον πρόθυμα ανταποκρίθηκαν και νομίζω ότι σε αυτή τη μία ώρα αποκόμισα περισσότερα ωφέλη από ότι στο σύνολο της παρουσίας μου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα F4.

[Αντώνης Παπαδόπουλος]

Τρίτη 10 Ιουλίου.

Μάλλον πρόθυμα ανταποκρίθηκαν και νομίζω ότι σε αυτή τη μία ώρα αποκόμισα περισσότερα ωφέλη από ότι στο σύνολο της παρουσίας μου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα F4.

Ολα έχουν την βαρύτητα τους. Στην πρώτη συμμετοχή πολλά πράγματα είναι δικαιολογημένα αλλά βοηθούν πάρα πολύ για τις επόμενες.

[Pantelis Papageorgiou]

Τρίτη 10 Ιουλίου (συνέχεια)

Καθ' όλη την διάρκεια της φαινομενικής αγωνιστικής ανάπαυλας, εξακολουθούσα να σκέφτομαι συνεχώς, την κακή πτητική συμπεριφορά του αεροπλάνου μου. Το ζήτημα της πισωβαρίας θεωρούσα ότι είχε λυθεί. Για το ρίξιμο της μούρης στην πορεία, είχα μειώσει (το ήδη μικρό) downthrust. Σκεφτόμου όμως ότι για μία, το πολύ, μοίρα downthrust, δεν μπορεί να σου τρώει όλο το trim up και να μην φτάνει.

Περνάει από το μυαλό μου ότι όταν έβγαλα τα ουραία πτερώματα (είναι αφαιρούμενα για τις μεταφορές) για να διορθώσω το τελείωμα του fin, κατά τις υποδείξεις του Graham, μπορεί στην επανατοποθέτηση να άλλαξε η γωνία προσβολής του stabilizer. Σε αυτή την περίπτωση, ακόμα και μισή μοίρα μπορεί να κάνει τέτοια διαφορά.

Το παίρνω απόφαση και λύνω την ουρά. Βάζω προσθήκες (κομμάτια από tire-up) στο πίσω μέρος επαφής της με την άτρακτο και την ξαναβιδώνω. Δεν έχω μαζίμου incidence meter αλλά υπολογίζω με τριγωνομετρία ότι έδωσα μισή περίπου μοίρα αρνητική γωνία προσβολής σε σχέση με πριν.

Κάνω τον σταυρό μου να έχω κάνει τα σωστά πράγματα και φεύγω για ξεκούραση. Έχουμε αγώνα αύριο. Η πτήση μου είναι προγραμματισμένη για την επομένη στις 14.26.

[Pantelis Papageorgiou]

Τετάρτη 11 Ιουλίου

Επειδή η πτήση μου ήταν προγραμματισμένη για το μεσημέρι, δεν πήγαμε από νωρίς στο αεροδρόμιο. Κατά τις 12 που φτάσαμε, έκανα ένα τελικό έλεγχο σε όλα. Με έκπληξη διεπίστωσα ότι η καινούρια μπαταρία δεν είχε καλά ισορροπημένη τάση  στοιχείων. 3,3 και 3,6V αντίστοιχα. Δεν μου πολυαρέσει αυτό και βάζω την μπαταρία ξανά για φόρτιση. Δεν παίρνει πολλά αμπέρ αλλά το balancer δεν μπορεί να ανεβάσει την τάση στο χαμηλώτερο στοιχείο. Η τάση ηρεμίας πάντως είναι στα 6,95V η οποία δεν πέφτει κάτω από τα 6,6 με φοτρίο. Οπότε δεν το σκέφτομαι παραπάνω και ξεκινάω για την αγωνιστική γραμμή (pilot line).

Η πίεση είναι φοβερή. Τα έχω κάνει όλα σωστά? Θα πετάει σωστά το αεροπλάνο? Τί στο καλό κάνω εδώ τόσο απροετοίμαστος?

Η ώρα είχε έρθει. Βάζουμε μπροστά και στήνω το αεροπλάνο στον διάδρομο. Ο wingman μου (ο 16χρονος γυιός μου Δημήτρης) ανακοινώνει την έναρξη της πτήσης...Take off NOW.

Η απογείωση είναι καλή. Το αεροπλάνο στέκεται καλά στον αέρα, στηρίζεται καλά στα φτερά του και δεν απαιτεί καθόλου trim σε καμία επιφάνεια. Δεν προλαβαίνω να πάρω μια ανάσα ανακούφισης πριν πάρω την πρώτη στροφή. Δόξα τω Θεώ, όλα καλά.

Η πίεση δεν πέφτει  καθώς ξέρω ότι αν δεν κάνω κάτι αξιοπρεπές δεν θα έχω καμία τύχη και ο πάτος της βαθμολογίας θα μου ανήκει δικαιωματικά.

Το πρόγραμμα βγαίνει αρκετά καλά, χωρίς απρόοπτα και είδικά στο touch and go,  ακούω ισχυρό χειροκρότημα από τους θεατές και υπολοίπους αγωνιζομένους που εκείνη την ώρα ήταν θεατές. Η πτήση ολοκληρώνεται με μια καλή προσγείωση και τότε φεύγει από πάνω μου όλη η συσσωρευμένη πίεση. Τόσο βαθειά ανάσα δεν έχω ξαναπάρει στην ζωή μου.

Κοιτάζω τον πίνακα αποτελεσμάτων. 2082,5 βαθμοί. Περίμενα κάτι καλύτερο αλλά τουλάχιστον ήταν μια κάτι παραπάνω από αξιοπρεπής πτήση. Το ηθικό μου έχει αναπτερωθεί και πιστεύω πλέον ότι στην τελευταία πτήση θα κάνω κάτι πολύ καλύτερο από αυτό και θα κερδίσω μερικές ακόμη θέσεις στον βαθμολογικό πίνακα. Τουλάχιστον όλες οι επεμβάσεις που έκανα ήταν σωστές και το αεροπλάνο πετάει ξανά όπως παλιά.

[Pantelis Papageorgiou]

Με αναπτερωμένο ηθικό, επιστρέφουμε σπίτι για να ξεκουραστούμε και να αλλάξουμε. Το βράδυ οι διοργανωτές έχουν κανονίσει δείπνο σε ένα chalet στην άκρη ενός (από τα δεκάδες της περιοχής) χιονοδρομικού κέντρου στα 1750 μέτρα υψόμετρο. Το ραντεβού ήταν στον σταθμό του τελεφερίκ του Meiringen.

Όλες οι ομάδες εκεί, ξεκινήσαμε με πολύ κέφι με το τελεφερίκ για το βουνό. Χαβαλές, τραγουδάκια και πειράγματα σε πρώτη γραμμή. Με τους Γάλλους πιάνω κουβέντα για το χθεσινό ματς της Γαλλίας με το Βέλγιο. Τους έριξα και ένα πειραγματάκι τραγουδώντας το παιδικό τραγουδάκι "un kilometer en pied".

Αλάξαμε τελεφερίκ σε ένα ενδιάμεσο σταθμό και κατεβήκαμε σε ένα chalet με φοβερή θέα, όπου μας υπεδέχθησαν  Ελβετοί με παραδοσιακές στολές σημαιάκια και τις μακρυές Ελβετικές κόρνες. Όχι ότι ήταν τίποτε σπουδαίο αλλά είχε πλάκα. Πάντα είναι ωραίο να γίνεσαι κοινωνός της φολκλορικής παράδοσης ενός λαού. Ακόμη και ενός πολιτισμένου λαού όπως οι Ελβατοί.

Εκείνο το βράδυ ήταν η μοναδική φορά που πραγματικά έφαγα καλά στην Ελβετία. Ειδικά ενθουσιάστηκα με το Raklette. Το τυρί που σερβίρουν λιωμένο πάνω σε ψητή πατάτα. Φοβερό.

Ήπιαμε τις μπυρίτσες μας, είπαμε τα αστειάκια μας και ήρθε η ώρα να ξαναπάρουμε το τελεφερίκ για να κατέβουμε στα καταλύματά μας.

Αύριο το πρωί έχει προγραμματιστεί η τελευταία μου αγωνιστική πτήση στην διοργάνωση.

[Markhelis]

Συγχαρητήρια Παντελή σε εσένα και την οικογένειά σου για όλη την προσπάθειά σας, μας
κάνατε υπερήφανους!!   

Χρόνια Πολλά και καλά με υγεία για την γιορτή σου!! 

[ArgyrisGiannetakis]

[Pantelis Papageorgiou]

Πέμπτη 12 Ιουλίου.

Από το ξημέρωμα ξεκινήσαμε για το αεροδρόμιο. Η πτήση μας είναι προγραμματισμένη για τις 9.28. Από χθές άφησα την μπαταρία του δέκτη στην φόρτιση μήπως και μπορέσει να μπαλανσάρει τα στοιχεία. Και αφού τίποτε δεν είχε πάει κατ' ευχήν ως τώρα, γιατί να πήγαινε σήμερα; Το ένα στοιχείο βρέθηκε με τάση 3V. Το άλλο 3,6. Δεν θα τολμούσα με τέτοια μπαταρία να σηκώσω το μοντέλο στον αέρα. Με πιάνει απελπισία. Δεν θέλω να εγκαταλείψω έτσι άδοξα.

Τότε μου έρχεται η φλασιά! Θα αντικαταστήσω την μπαταρία του δέκτη με αυτή της ανάφλεξης (του glow driver). Είναι πολύ μικρότερης χωρητικότητας αλλά καλά ισορροπημένα τα στοιχεία της. Την βάζω γρήγορα στον φορτιστή σε φουλ αμπέρ. Παίρνει μόνο 150mah. Η μέχρι τότε μπαταρία του δέκτη αντικαθιστά εκείνη του glow driver. Το μόνο που χρειάζεται είναι να ανάψει μέχρι να πάρει μπροστά ο κινητήρας.

Κατεβαίνω στο pilot line. Για μια ακόμη φορά υπό πίεση. Μετά από όλα όσα έχουν συμβεί με τις μπαταρίες ανησυχώ μήπως δεν γυρίσω το μοντέλο πίσω.

Take off NOW, φωνάζει ο Δημήτρης και απογειώνομαι. Όλα πάνε καλά και η πτήση πηγαίνει καλύτερα από την χθεσινή. Από όλες τις ασκήσεις είμαι ικανοποιημένος και περιμένω υψηλότερη βαθμολογία παντού.

Έρχεται η σειρά του touch and go. Μια από τις καλύτερες μανούβρες μου. Φέρνω το αεροπλάνο ιδανικά. Ακουμπάω γλυκά  το διάδρομο λίγο αριστερά από τους κριτές, σαν σε spot landing. Ανεβάζω γλυκά το γκάζι και χωρίς να καταλάβω τι έγινε, το μοντέλο ρίχνει μούρη και βρίσκει η προπέλα κάτω. Προλαβαίνω να το μαζέψω χωρίς να σβήσει ο κινητήρας ή να κάνει nose over και απογειώνομαι με σπασμένη προπέλα. Ξέρω ότι η άσκηση έχει καταστραφεί.

Παίρνω την αριστερή στροφή και ανακοινώνει ο Δημήτρης προσγείωση. Ξανά φέρνω το αεροπλάνο ιδανικά, όπως πρέπει σε αγώνα scale. Και πάλι το αεροπλάνο ακουμπάει γλυκά τον διάδρομο χωρίς ίχνος αναπήδησης. Τραβάω πίσω το stick του γκαζιού και πριν χρειαστεί να δώσω οποιαδήποτε διόρθωση στο rudder, το αεροπλάνο κάνει ένα μεγαλοπρεπέστατο nose over. Δεν μπορώ να το πιστέψω αλλά και δεν καταλαβαίνω τι λάθος έκανα.΄

Πάω να μαζέψω το αεροπλάνο από το διάδρομο και συνειδητοποιώ ότι είχε φύγει η βίδα που κρατούσε το παπουτσάκι του δεξιού  τροχού στη θέση του, με απότέλεσμα αυτό να πέσει και να μπλοκάρει τον τροχό. Μην βιαστείτε να με κατηγορήσετε ότι δεν είχα βάλει locktite. Είχα βάλει. Αλλά από ότι φαίνεται η locktite δεν δουλεύει σε ανοξείδωτες βίδες.

Η ουσία είναι ότι το ξεβιδωμένο παπουτσάκι μου στέρησε μια βαθμολογία γύρω στο 2300 με 2400... Με δύο ασκήσεις που πάντα είναι ατού για εμένα στο 4, μάζεψα 2029 βαθμούς.

Κρίμα.