DS composites ULTIMA2

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[Stratigio]

 Skiff, Aloha, Simitri, Volo, Neutrino, Vertigo, Vinco (μπορεί σε κάποιο να κάνω λάθος) είναι μερικά που πολύ γρήγορα έρχονται στο μυαλό μου με μεγάλα διατάματα και αεροτομές από 6.5% έως 5% στα ακροπτερύγια (που φαντάζομαι αναφέρεται και ο Δάσκαλος). Ο παραπάνω  κατάλογος όλο και ξεχειλώνει, που νομίζω δεν είναι τυχαίο.



 

[Stratigio]

  Και ένα μικρό ανέκδοτο, για την ιστορία της αποσπώμενης ατράκτου. Την ιδέα παρουσίασε πρώτη φορά (ίσως και σε παγκόσμια χρονικά) ο φίλος Γιώργος Γερασιμάτος (πολλοί μας έχουν διάφορες από τις όμορφες ατράκτους του), πριν τρία-τέσσερα χρόνια αν θυμάμαι καλά. Το σημείο ακριβώς μπροστά από το φτερό ήταν έτσι διαμορφωμένο, ώστε να μπορεί να κόψει κάποιος αρκετά εκατοστά για να ζυγίσει τον εξοπλισμό του. Υπάρχουν μερικές από αυτές εκεί έξω, αν βρω αργότερα φωτογραφίες ίσως ανεβάσω. Κρίμα που δεν το πατένταρε όμως, να βγάζει τώρα από τους "μεγάλους" των εκατομμυρίων μερικά και για την τσέπη του.

  Πέραν της πλάκας, πιστεύω πως έχει γίνει πολύ μικρός ο κόσμος μας (και πόσο δε το κομματάκι που αποτελούμε εμείς οι ανεμοπτεράδες του) για να υπάρχουν "μυστικά" κόλπα και συνταγές επιτυχίας που μπορούν να μείνουν στη σκιά. Αντιθέτως μάλιστα ραγδαίες εξελίξεις και πρόοδο είδαμε όταν καινοτομίες και πρωτοπόρες ιδέες μοιράστηκαν ανοιχτά, ώστε να μπορούν να αναπτυχθούν μακρυά από το φίλτρο του κέρδους. Ας αναλογιστούμε τον (ανεμοπορικό) κοσμάκο μας αν ο DrDrela πουλούσε τις AG, το Xfoil ή τα σχέδια για τα ανεμόπτερα που έφεραν τα πάνω-κάτω στην εποχή τους. Με Furio θα πετάγαμε ακόμα (αν και νομίζω και αυτό με Xfoil σχεδιάστηκε) και όποιος προλάβαινε ...



 

[Stratigio]

 

[Γιάννης Κωνσταντακάτος]

Καλώς να το δεχθείς

[Stratigio]

  Να'σαι καλά Θείε, ευχαριστώ.

  Νομίζω από βδομάδα θα έχουμε και την πρώτη αναφορά.





 

[Γιάννης Κωνσταντακάτος]

Απ' ότι προβλέπουμε θα βρεθείς σε μεγάλο δίλημμα ποιό να πετάξεις στον αγώνα, το SKIFF ή το ULTIMA2

[Stratigio]

 Σύμφωνα με αυτά που μου έχει δείξει μέχρι στιγμής το Skiff, σίγουρα θα έχω δίλημμα. Για το Ultima2 έχω μείνει στις αναφορές ακόμα, που είναι και από αυτή την πλευρά πολύ ενθαρρυντικές.




 

[Stratigio]

 Απορροφημένος από το μηχάνημα, δεν χαμπάριασα την πόρτα του εργαστηρίου μου να ανοίγει...

και να έχουμε το πρώτο μας αντάμωμα.



 

[Stratigio]

... την ανέβασα αμέσως στα "ιδιαίτερα" και την άφησα να εξοικειωθεί με το νέο της περιβάλλον.

 Η διαφορά θερμοκρασίας από τη χώρα προέλευσής της έγινε αισθητή, οπότε σιγά-σιγά αρχίσαμε να βγάζουμε μαζί τον έξτρα ρουχισμό της...




Πενταπλό οντουλέ σε διπλές στρώσεις, αποτελούσαν το κουτί μεταφοράς, που δύσκολα θα μπορούσε να αφήσει να προκληθεί ζημιά από εξωγενείς παράγοντες. Bubble-wrap διπλό για κάθε κομμάτι ξεχωριστά και όλα μαζί σε ένα συμπαγές πακέτο. Τυποποίηση της διαδικασίας πακεταρίσματος, που σου δίνει την αίσθηση ότι έχουν στείλει "μερικές" εκατοντάδες αντίστοιχα πακέτα.




Κάθε πακετάκι είχε φτιαχτεί με επιμέλεια ανθρώπων που δείχνουν μεγάλη αγάπη και εκτίμηση σε αυτό που κάνουν.




Το σακούλι με τα καλούδια περιείχε τα ακόλουθα:
- ζευγάρι joinner
- δυο βάσεις για τα servo της ατράκτου από διπλό κ/π κομμένο σε lazer (για MKS 6100 και Bluebird BMS115)
- το κλασικό DB9 για την σύνδεση φτερού-άτρακτου
- ζευγάρι ατσαλίνες για ντίζες των πηδαλίων των φτερών
- δυο διαφορετικού μεγέθους ζευγάρια control horns για τα flap και τα aileron αντίστοιχα, κομμένα από G10 πάχους 1.5mm
- δυο ακρόντιζα τύπου "S" για τα servo των ουραίων
- καπάκια για της τσέπες του φτερού, από το ίδιο υλικό (carboline 39gr/dm²) επικάλυψης του
- Βίδες φτερού Μ4 και ουραίων Μ3, με εναλλακτικά μακρύτερες για μικροδιορθώσεις του κέντρου βάρους (απ'όσο αντιλαμβάνομαι)
- τρία firewall (κάθε ένα με ανοίγματα στήριξης όλων των τύπων μοτέρ ή κιβωτίων) διαμέτρου 28mm, που αποτελούνται από δυο φέτες G10 πάχους 1mm



 

[Stratigio]

Τα firewall με ενέπνευσαν να τροποποιήσω λίγο τα αντίστοιχα που κατασκευάζω ο ίδιος. Η ντελικάτη τους εμφάνιση μου έδωσε την πρώτη δόση πραγματικότητας, όσο αναφορά μια κατασκευή με στόχο το minimal σε όλες τις πτυχές.





Τα joiner από πυρήνα Rohacell τυλιγμένο σε carbon κάλτσα και έξτρα στρώσεις uni-directional carbon στην επάνω και κάτω επιφάνειά τους, είναι και αυτά πανάλαφρα (μόλις 16gr το ζεύγος). Καινοτομία εδώ είναι η διατομή τους. Παχύτερη στα άκρα και το κέντρο, δίνει μεγάλη ευκολία στην τοποθέτηση αλλά πιστεύω πως και κάτι ακόμα (μηχανικής φύσης) κρύβεται σε αυτό το σχήμα (να μην εφάπτεται όλο το μήκος τους δηλαδή, στις τσέπες), που δεν μπορώ να αντιληφθώ ακόμα.



 

[Stratigio]

 Η άτρακτος έχει πολύ ενδιαφέρον σχήμα. Πρακτικότητα και σημασία στη λεπτομέρεια κυριαρχούν στο σχεδιασμό και το φινίρισμα της αψεγάδιαστο.



Το εμπρός κομμάτι είναι κατασκευασμένο από μαύρο γυαλί και Kevlar (2.4GhZ ασφαλής) και έχει αρκετά μεγάλους χώρους για τα δεδομένα του ανταγωνισμού.




Χρειάζεται ελάχιστη διαμόρφωση στο εμπρός σημείο, για τα 28mm διαθέσιμα του firewall




Η καλύπτρα είναι ακόμα ένα δείγμα μινιμαλισμού στην παραγωγή του. Λεπτή σαν χαρτί, κρύβει μεγάλους χώρους από κάτω.



 

[Stratigio]

Ενισχυμένη σε καίρια σημεία με carbon, αλλά και οι εφαρμογές στους αρμούς του αξιοζήλευτη.




Ο πάτος της ατράκτου σχηματίζει πλάτωμα που κάνει ευκολότερη την στήριξη της μπαταρίας και από τον πυλώνα του φτερού και πίσω, όλη η διατομή της μετατρέπεται σε τετραγωνοειδή (αν είναι δόκιμος ο όρος). Αποκτά έτσι μηχανικά μεγαλύτερη ακαμψία, που δίνει τη δυνατότητα χρήσης ελαφρύτερων υλικών.






 

[Stratigio]

Ελάχιστα κοντύτερος από 1.5m, ο κυρίως κορμός είναι κι αυτός έργο τέχνης μερακλή μάστορα.




Ο μικρότερος πυλώνας (του elevator), δένει αρμονικά με την υπόλοιπη μπούμα και υποδέχεται το φτερό του με δύο οπές για τους carbon οδηγούς του και σπείρωμα αλουμινίου για τη μοναδική βίδα που το συγκρατεί.




Οι ντίζες της ατράκτου είναι περασμένες ήδη, όπως και τα ακρόντιζα των πηδαλίων τους. Carbon βέργα πάχους 1.2mm και απλή ατσαλίνα σε σχήμα "Γ", ως ακρόντιζο.



 

[Stratigio]

Μια έξυπνη λύση για την εύκολη πρόσβαση στο πίσω μέρος της ατράκτου, ήταν η υποδοχή του DB9. Ένα έξτρα "ταψάκι" συγκρατεί το ένα βύσμα, που σηκώνοντάς το μπορείς να χειριστείς άνετα τα καλώδια που καταλήγουν στο δέκτη (άρα και πολύ κοντύτερα).




Τα servo των ουραίων βρίσκονται στο κάτω μέρος του κορμού, σε προδιαμορφωμένη πλατφόρμα που δεν σου δίνει πολλά περιθώρια επιλογής τύπου servo που θα χρησιμοποιηθούν.




Αν και σχεδιαστικά ξεφεύγει από τα συνήθη, οι γραμμές της μου αρέσουν πολύ.



 

[Stratigio]