H.K.Versus Composite DLG 1500mm

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[Stratigio]

   Έχουμε και λέμε λοιπόν.

   Αφού αναζήτησα να βρω οδηγίες (και αν θυμάμαι καλά είναι αναρτημένες στη σελίδα του), το έριξα στη μελέτη. Πρώτες μελέτες αφορούσαν τη μάθηση Κινεζαγγλικών που χρειαζόταν για την κατανόηση του και καλά ‘’manual’’ της ΗΚ (χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εμμονή να χρησιμοποιεί το όρο jion για την ένωση-μα σε όλο το manual). Ευτυχώς εν αντιθέσει με τις οδηγίες,  το φωτογραφικό υλικό ήταν πλουσιότατο, αλλά κάπου διαθέσιμο στο διαδίκτυο βρήκα και τις original του Topsky οπότε τα πράγματα έγιναν ακόμη ευκολότερα.  
  
   Έψαξα επίσης αρκετά να βρω και ότι περισσότερο μπορούσα σε σχέση με το pull-spring σύστημα που θέλω να χρησιμοποιήσω στις επιφάνειες τις ουράς. Εφοδιάστηκα piano-wire από μεγέθη 0.15’’-0.25’’ για να κάνω δοκιμές σε διάφορα σεταρίσματα (με ένα ή δύο ελατήρια, σε διαφορετικές αποστάσεις κλπ) και γενικότερα συγκέντρωσα ότι υλικό θα χρειαζόμουν για τη συναρμολόγηση (xtra πιο πλατύ κομμάτι ύφασμα για την ένωση των φτερών, νήμα για το pull spring κλπ).
 
   Στον προσχεδιασμό του εγχειρήματος παρέλειψα να υπολογίσω για τη βαφή των άκρων των φτερών και κομματιών από την ουρά που θέλω να κάνω (περισσότερο για αισθητικούς λόγους-ορά ώνιο   - παρά για λόγους ορατότητας) και που θα έπρεπε να γίνουν στα πρώιμα στάδια της συναρμολόγησης και όχι στο τέλος (που είναι και το σύνηθες στις ‘’συμβατικές’’ κατασκευές). Χρησιμοποιώ αερογράφο και θα διευκόλυνε πολύ περισσότερο στα μασκαρίσματα κλπ αν δεν είχα προσαρτήσει τις επιφάνειες (ειδικά της ουράς) πριν αρχίσω όποια σχετική εργασία.
 
   Όταν ξαναέβγαλα τα κομμάτια από το κουτί τους για τελευταία φορά, πρώτη δουλειά ήταν να τα ζυγίσω. Δεν είναι ένα DLG υψηλών προδιαγραφών, οπότε και δεν είναι αυτοσκοπός να παρακολουθήσω στο γραμμάριο τη συναρμολόγηση του,  ήθελα όμως ένα σημείο αναφοράς σε σχέση με τη συνέπεια των προδιαγραφών του kit, την σχέση των δύο φτερών (αφού οπτικά τουλάχιστον εκεί υπέφερε) μεταξύ τους αλλά και μήπως διακρίνω καμία βαρβάτη ανωμαλία.




Σε ένα αντίστοιχο thread του rcgroups υπάρχουν αναφορές και από άλλα kit (κάποιοι το παρακάνουν μάλιστα) και διαπιστώνω πως υπάρχει εντυπωσιακή (τουλάχιστον για τις γνώσεις μου) συνέπεια όσο αναφορά τα βάρη των κομματιών.







...






Για DLG είναι βαριά, αλλά αρκετά στιβαρή στα 70mm






Το αυτό και για fin...






... και stabilizer






Λόγω μεγέθους, χρησιμοποίησα αρχικά μια μεγαλύτερη ζυγαριά για τη μέτρηση των φτερών, με ακρίβεια +/- 2gr...






... και ομολογώ πως σε αυτό το σημείο με εντυπωσίασε λίγο (παρά το αρχικό μου συμπέρασμα για την παρασκευή τους, η ζυγαριά μου έδειχνε άλλα σημάδια)...






...για να τονώσω τον εγωισμό μου, αποφάσισα να αποδείξω ότι ήταν θέμα απόκλισης της ζυγαριάς και τα ισορρόπησα να ζυγιστούν στην μικρότερη, ακριβείας…







...και έμεινα με το στόμα ακόμα πιο ανοικτό. Βέβαια μπορεί να είναι καθαρά θέμα τύχης να συμπέσουν με τέτοια ακρίβεια οι αριθμοί, όπως επίσης είναι εύκολο να κρατήσεις καλές δοσομετρήσεις κόλλας κλπ. Φυσικά μπορεί να είναι και το ίδιο το ζευγάρι, που ο καημένος ο Γερμαναράς (λίγο οξύμωρο δεν ακούγεται)βγάζοντας το από το vacuum bag, να διαπίστωσε πως του γλίστρησαν τα mylar και παρέσσυραν μαζί τους λίγο το sparάκι. «Δεν βαριέσαι κάνας Έλληνας θα το πάρει, που μας χρωστάνε και τόσα οι π ς» θα σκέφτηκε και θα το πέταξε μέσα στο κουτί, χωρίς καθόλου τύψεις…  (παρεμπίπτοντος, να κάνω εγώ λάθος αποκλείεται…   )

[evan]

 ...
   Έψαξα επίσης αρκετά να βρω και ότι περισσότερο μπορούσα σε σχέση με το pull-spring σύστημα που θέλω να χρησιμοποιήσω στις επιφάνειες τις ουράς. Εφοδιάστηκα piano-wire από μεγέθη 0.15’’-0.25’’ για να κάνω δοκιμές σε διάφορα σεταρίσματα (με ένα ή δύο ελατήρια, σε διαφορετικές αποστάσεις κλπ) και γενικότερα συγκέντρωσα ότι υλικό θα χρειαζόμουν για τη συναρμολόγηση (xtra πιο πλατύ κομμάτι ύφασμα για την ένωση των φτερών, νήμα για το pull spring κλπ).
 ...

Ώπ, ώπ.... μη τρέχεις!
Θα μας πεις που βρήκες λεπτό piano wire και νήμα (kevlar?) 

[Stratigio]

 Για piano wire απευθύνθηκα εδώ . Μάλιστα ο υπάλληλος που έχει, δεν το γνώριζε και χρειάστηκε να τα ξετρυπώσω μόνος μου.

 Όσο αναφορά το νήμα, θα χρησιμοποιήσω serving thread 0,18mm, πάλι από τα είδη τοξοβολίας. Υπάρχουν διάφορες ποιότητες και ποιότητες, για τη συγκεκριμένη όμως περίπτωση θα χρησιμοποιήσω μάλλον braided Dyneema.



Serving thread



   Κevlar νήμα προμηθεύομαι από το ebay συνήθως (περίπου $5-6/καρούλι) σε ποικιλία χρωμάτων, που διαθέτουν συνήθως τα καταστήματα με είδη ψαρικής (χρησιμοποιείται στην κατασκευή τεχνιτών δολωμάτων-ομοιώματα εντόμων-). Έφερνε και κάποιο κατάστημα ειδών αλιείας στην Αθήνα (ακριβότερα βέβαια), αλλά η μνήμη δεν βοηθάει να θυμηθώ ποιό.



Kevlar thread




 

[Γιάννης Παξιμαδάκης]

Ώπ, ώπ.... μη τρέχεις!
Θα μας πεις που βρήκες λεπτό piano wire ......... 

Επειδη με ενδιαφέρει , αν είναι δυνατόν η δημιουργία ,piano wire ας το συζητήσουμε εδώ
https://www.aeromodelling.gr/ForumS/index.php?topic=32913.msg224596#msg224596

[Stratigio]

 



Από τις δοκιμές έως ότου καταλήξω στο κατάλληλο πάχος.

[Stratigio]

   Πολύ δημοφιλή είναι επίσης και τα νήματα ψαρέματος, για χρήση ως ντίζας σε pull-spring σύστημα. Τα περισσότερα είναι από Spectra και τα μεγέθη που συνηθίζονται είναι 30-50lbs (σημείο θραύσης).
 
   Κατά τη γνώμη μου το κορυφαίο της αγοράς είναι το Power-Pro, που είναι το μόνο διαθέσιμο με στρογγυλή διατομή και με τεράστιες αντοχές στις τριβές και τους κόμπους.

[Stratigio]

   Ξεκίνησα τις εργασίες από το φτερό. Αρχικά άνοιξα τις κοιλότητες των servo των flaperons και μαζί την τρύπα ως το κέντρο του φτερού, που θα περάσω το καλώδιο τους ώστε να μπορέσω να ενώσω τα δύο panel.




Tape μασκαρίσματος και σημάδεψα το περίγραμμά σε σχέση με τη θέση της carbon ενίσχυσης που υπάρχει στην άλλη πλευρά. Από την ευθεία του μπράτσου του servo και κάθετα προς την γραμμή του μεντεσέ, σημάδεψα το σημείο που θα κολληθούν τα control horns.






...






Σκάψιμο με το dremelάκι (χρήσιμο σχεδόν παντού), χρησιμοποιώντας την κατάλληλη κεφαλή αλλά και με πολύ μεγάλη προσοχή μην "πειράξω" καθόλου το λεπτό carbon.






Το servo μου "πολυκουνιότανε" και του' κοψα τ' αυτιά...   






Ήρθε και τ' άλλο μετά και μου ζητούσε ρέστα...      ...οπότε του ξηγήθηκα και αυτουνού.






Με ένα σωληνάκι αλουμινίου φαγωμένο στις άκρες (να κάνει δόντια) και με ένα οδηγό (sorry no φώτο), σιγά-σιγά πέρασα από την άκρη του panel έως την κοιλότητα που άνοιξα για τα servo.






Μόλις το έβγαλα, προφανώς ζαλισμένο απο το συνεχές αριστερά-δεξιά, μου ξέρασε ότι είχε φάει...

[Stratigio]

   Στα σημεία που το διαπερνούν οι βίδες στήριξης του, έσκαψα δύο κοιλότητες βάθους 1cm και από εκεί είχα δύο επιλογές: γέμισμα με μείγμα epoxy-microballoons ή ξύλινα τακάκια (διαμορφωμένα στο σχήμα της αεροτομής) κολλημένα με epoxy. Ακολούθησα τον πρώτο δρόμο, κυρίως για λόγους ευκολίας αλλά και για να αποφύγω την πιθανότητα δημιουργίας κάποιας φυσαλίδας την ώρα που θα προσπαθήσω να φέρω τα δύο panel μαζί, σε ένα τόσο νευραλγικό σημείο.





Αι οπαί...






...






250γρ αλεύρι, 2 αυγά, 150γρ βούτυρο... λείπει ζάχαρη...


...όπως και η φώτο του μείγματος πριν το "ψήσιμο", αλλά κάπου παραπάνω έχω την αντίστοιχη απο το Κινέζικο κέικ.






Μετά από ελάχιστο τρίψιμο που χρειάστηκε για να ταιριάξουν απόλυτα, κάλυψα την κάτω πλευρά του αρμού με χαρτοταινία και μετά epoxy μισής ώρας στο κενό ανάμεσα στα δυο penel και αναμονή ελέγχοντας ανά διαστήματα ότι όλα παρέμειναν όπως έπρεπε...






.. στα 162mm.

[Stratigio]

   Για την ενίσχυση της ένωσης, στις οδηγίες ζητά να χρησιμοποιηθεί το ύφασμα carbon που παρέχει, σε λωρίδες τοποθετημένες πάνω και κάτω αντίστοιχα. Λόγω της προϋπάρχουσας ατέλειας στην ένωση του κεντρικού δοκαριού, αλλά και για στιβαρότερο αποτέλεσμα, αποφάσισα να τοποθετήσω με σειρά: 2cm λωρίδα fiberglass 25gr, carbon ύφασμα 50gr κομμένο σε σχήμα ρόμβου και τέλος fiberglass 25gr που κάλυψε τα υπόλοιπα από κάτω του.





Μάσκαρα το φτερό με χαρτοταινία, αφήνοντας ανοικτό το κομμάτι που θα ντυθεί. Με #400 γυαλόχαρτο, έτριψα ελαφρά, ίσα να φύγει η γυαλάδα.






...






...και τοποθέτησα τα προαναφερθέντα κομμάτια υφασμάτων, ενώ τα είχα ψεκάσει ελαφρώς με contact glue.






Epoxy φινιρίσματος και...






...






Την επομένη, κι ενώ η κόλλα είχε στεγνώσει καλά, τοποθέτησα χαρτοταινία μόλις 2mm από το τελείωμα της κόλλας, να προστατέψει το υπόλοιπο πέτσωμα από το ελαφρύ τρίψιμο που ακολούθησε για να ομαλοποιηθεί η επιφάνεια που καλύφθηκε. Έτσι, το σκαλοπατάκι που δημιουργήθηκε από την ταινία δεν εμποδίζει στο να τριφτεί η άκρη της.





...

[Stratigio]

Στα σημεία που περνάνε οι βίδες συγκράτησης του φτερού (και είχα προσημειώσει), άνοιξα τρύπες 6mm και πέρασα σωληνάκι cf, σκληραίνοντας έτσι τα σημεία αυτά που καταπονούνται σε μέγιστο βαθμό κατά την απογείωση (δεν είναι τυχαία η μεταλλική βίδα των 3mm).






Και κολλήθηκαν με epoxy, κρατώντας το φτερό ευθυγραμμισμένο και προσέχοντας να μείνουν καθαρά τα εσωτερικά τους (3mm, ίσα που περνάνε οι βίδες).






...






Έκοψα και τα βιδάκια συγκράτησης, σύριζα με το κάτω σημείο των blind-nuts.






...






Στο tip του αριστερού φτερού, που τοποθετείται το throwing-peg, ενίσχυσα τοποθετώντας υφασματάκι carbon στην πάνω και κάτω πλευρά. Στην φώτο φαίνεται το σάντουιτς συγκράτησης της ενίσχυσης, που είναι κατά σειρά: νάιλον, σφουγγαράκι (για να πιέζει ομοιόμορφα σε όλη την επιφάνεια) και φυλλαράκια balsa (2mm αν θυμάμαι καλά).






Εδώ η τοποθέτηση έγινε τελείως στην τύχη, αφού νομίζω ότι η θέση είναι καθαρά θέμα προσωπικής προτίμησης και μην έχοντας καμία εμπειρία, αποφάσισα να είναι όσο πιο έξω ένοιωθα ασφαλείς και το δυνατών κοντύτερα στο κεντρικό δοκάρι.






...

[Stratigio]

   Ο συμβατικός τρόπος συναρμολόγησης αλλάζει ριζικά όσο αναφορά την σειρά τοποθέτησης των στοιχείων της ουράς. Εδώ έχουμε να κάνουμε με δύο ξεχωριστά συστήματα (ουρά-άτρακτος) που απλά ενώνονται πίσω από το φτερό, σχεδόν στο τέλος του όλου εγχειρήματος.
 
   Αρχικά μου φάνηκε λίγο περίπλοκος ο τρόπος που έπρεπε να ευθυγραμμίσω και να κολλήσω τα στοιχεία ένα-ένα, αλλά στην εξέλιξη όλα μου φάνηκαν απλούστερα και εύκολα τελικά.





Αρχικά τοποθέτησα το fin στη μπούμα. 20mm του fin εισχωρούν στη μπούμα και αντίστοιχα 20mm της μπούμας στο fin. Μπροστά ακριβώς από την εγκοπή που άνοιξα στην μπούμα, τύλιξα 1-2 σπείρες υαλόνημα, για να μην ανοίξει και του έσταξα λίγο ρευστή CA (δεν μου κρατήθηκαν σφικτές όμως οι σπείρες τελικά)







Στο σημείο που είχα μασκάρει, έτριψα ελαφρά με 400άρι γυαλόχαρτο να φύγει η γυαλάδα και κάλυψα το σημείο της ένωσης με υαλοϋφασμα 25γρ...






...  έτριψα επίσης και τη μπούμα, στο σημείο που θα κολληθεί το stabilizer.






Τράχυνα λίγο και τη βάση των fiberglass horns, πριν κολληθούν στην ουρά.






Στο stabilizer μαζί με το horn, κόλλησα και το κολωνάκι στήριξης του στη μπούμα. Κομμάτάκι balsa που διαμορφώθηκε σε σχήμα σταγόνας στο χέρι.






Από πάνω κολλήθηκ με epoxy η μπούμα, προσέχοντας ο κεντρικός της άξονας να είναι παράλληλος με το stabilizer...






...






... κάθετος προς τη γραμμή του μεντεσέ (αφαιρετική φώτο που δείχνε -από πάνω προς τα κάτω- τη εμπρός άκρη της μπούμας, να ακουμπάει στην άκρη μιας γωνιάς που είναι ευθυγραμμισμένη με τη γραμμή του άξονα - και άντε βγάλε άκρη   η προηγούμενη ίσως βοηθήσει)...






... (άσχημη στιγμή κατά την κόλληση, όταν θέλησα να σβήσω τη γραμμή του ραπιδογράφου) ...






... (το όλον σετάρισμα) ...






... και συγχρόνως κάθετο το fin στο stabilizer. Φαίνεται βουνό αρχικά, αλλά με καλή προεργασία γίνεται παιχνιδάκι.

 

[Stratigio]

   Ασχολήθηκα με τις εργασίες που αφορούσαν τις επιφάνειες κίνησης της ουράς. Αυτές περιελάμβαναν τοποθέτηση σωλήνα-οδηγού στις εισόδους του νήματος στην άτρακτο, κατασκευή και τοποθέτηση των ελατηρίων από piano wire που προανέφερα.




Ελαφρύ GF ύφασμα για ενίσχυση της ένωσης.






...






Και αφού στέγνωσε η epoxy, τρύπησα τη μπούμα και πέρασα το σωληνάκι μέσα από το οποίο περνάει το νήμα του ELE. Το μήκος του δεν προεκτείνεται περισσότερο από 2cm από την είσοδό του στη μπούμα και χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια να γεμίσω με κόλλα τη εσωτερική πλευρά, διατηρώντας συχρόνως καθαρό το εσωτερικό στο σωληνάκι.






Τις ίδιες δυσκολίες αντιμετώπισα και εδώ.






Άνοιξα αυτή την εγκοπή για να βάζω-βγάζω εύκολα το νηματάκι από τα horn, ώστε να ξεκουράζω τα ελατήρια όταν δεν πετάω.






Κάπως έτσι δηλαδή.

[Stratigio]

...






...






Δοκιμάζοντας πάχη και διαφορετικές διαρρυθμίσεις, κατέληξα να χρησιμοποιήσω δύο ελατήρια πάχους 0,15" για κάθε επιφάνεια. Το θεώρησα ασφαλέστερο, μιας και το ελατήριο τώρα εκτονώνεται στα φύλλα balsa της ουράς σε τέσσερα σημεία (σαφώς ασφαλέστερα απ' ότι σε δύο).






Τοποθέτησα το ένα αριστερά και το άλλο δεξιά από το horn, για να έχουν καλύτερη βάση (το πρώτο έχει ήδη περαστεί και διακρίνεται επίσης το τρυπανάκι που ανοίγω τις τρύπες για το δεύτερο).






Από μια σταγόνα ρευστής CA σε κάθε τρύπα και έτοιμο.






Το αυτό και στο fin.






Τέλος, αφού τρίφτηκε η υποδοχή της μπούμας για να πατήσει το pod μέχρι τέλους (και χρειάστηκε αρκετό τρίψιμο εκεί - δυστυχώς δεν έχει φώτο), το μόνο που χρειάστηκε ήταν μία ευθυγράμμιση για να ενωθούν τα δύο τμήματα που αποτελούν το σκάφος.

[Γιάννης Παξιμαδάκης]

Καλημερα σε όλους.
Δεν κατάλαβα αυτο με τα ελατήρια .Δηλ οι επιφάνειες είναι σε μέγιστη εκτροπή με το ελατήριο , αν δεν τα τραβά το σερβο

[Stratigio]

Ακριβώς