Ευχές

Καλησπέραν και Χρόνια πολλά !!
Εύχομε και εγώ τα δέοντα εις όλους του ερωτοκτυπημένους και αγίου Βαλεντίνου συνδράμενους αδελφούς ημών.
Παραθέτω δε προς πληροφόρηση και τέρψη το ακόλουθο εκ του διαδικτύο κείμενο παρθέντος.

" Η Ιστορία του Αγίου Βαλεντίνου και περί έρωτος κουβέντα να γίνεται

«Έρως ανίκατε μάχαν…»
εις αιώνας αιώνων
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΤΕΞΕΙ

ΌΧΙ ΠΟΥ ΘΑ ΑΦΗΝΑΜΕ να γιορτάζει η εσπερία αποκλειστικά τον άγιο Βαλεντίνο, μεγάλη η χάρη του, με δόξες και τιμές, κι εμείς θα μέναμε στο παραδοσιακό ως Ψωροκώσταινα, στα ήθη, τα έθιμα και τον ήχο του κλαρίνου.
Στις 14 Φεβρουαρίου η γιορτή του αγίου Βαλεντίνου και όποιος αντέξει!
Τι κι αν δεν αναφέρεται στο ορθόδοξο ανατολικό εορτολόγιο; Κατέχει θέση εξέχουσα στο …ερωτολόγιο του νεοέλληνος.
Τον είπαν άγιο των καταστηματαρχών και των ανθοπωλείων, ξένος αυτός με την παράδοση και την
ιστορία μας.

Εδώ άλλωστε μπορεί να κοκκίνιζε η σταφυλή και να έθαλλε η ελαία, αναντάμ παπαντάμ, πλην όμως έχουν εκτραφεί, ανθίσει και φουντώσει φλογεροί, περιπαθέστατοι έρωτες που σημάδεψαν την πορεία του τόπου…
Πάρις κι Ελένη, Οδυσσεύς και Πηνελόπη, Περικλής και Ασπασία, Ιουστινιανός και Θεοδώρα, Θεόφιλος και Κασσιανή, Τάσος καί Γκόλφω, Δάφνις καί Χλόη, Μιμίκος καί Μαίρη, Τάκης και Βίβια (δυο φίλοι μου).
«Έρως ανίκατε μάχαν! Έρως, ος εν μαλακαίς παρειαίς νεάνιδος εννυχεύεις…»
Μόνο που σήμερα, στις τραγικά ανέραστες ημέρες, ο Σοφοκλής θα διευκρίνιζε στο χορικό του: «Υπέρ καταστηματαρχών, μικροπωλητών, ανθοπωλών και… ντόρος (αλλά και τζίρος) να γίνεται και να στήνεται. ΜΟΝΟΝ!

Τα… δέοντα της ημέρας

Mε την ευκαιρία της φραγκολεβαντίνικης εισαγόμενης γιορτής του αγίου Βαλεντίνου κάθε νεοέλλην που σέβεται τον εαυτό του, πιστεύει πως οφείλει να ξεσαλώσει ξεδιπλώνοντας το ερωτικό του ταμπεραμέντο στους αιθέρες, αποδεικνύοντας πως ο κινηματογράφος είναι μεγάλο σχολείο τελικά. Αλλοίμονο, τόσα DVD να πήγαιναν χαράμι.
Από πρωΐας ανταλλάσσει σαχλοαστειάκια που ξεκινούν έτσι πρωτότυπα: Γιορτάζεις σήμερα; Κατόπιν ψωνίζει μικροδωράκια φοβερά κακόγουστα και η συνάντηση με… το πρόσωπο γίνεται κατόπιν ανταλλαγής λουλουδικού (απαραίτητα), περιπαθούς ασπασμού (επίσης απαραίτητα), ενίοτε και κοσμήματος!
Εκείνη πάλι, η μικρή κι ενάρετος μπεμπέκα, ακαθορίστου ηλικίας, με ύφος παρθένας του ελληνικού κινηματογράφου που κατέστρεψε μια νύχτα τη ζωή της, έρχεται στο ραντεβού σημαιοστολισμένη, με τη διάθεση να παραδοθεί «ψυχή τε και σώματι» στον ιππότη, να του προσφέρει πλην του δωρακίου με την κόκκινη κορδέλα, ό,τι πολυτιμότερο διαθέτει, αν εκείνος δεν φρόντισε για την απώλεια από την πρώτη συνάντηση ή δεν το είχε αρπάξει παλιότερα άλλος… άλλοι… (το και πιθανότερον).
Κι αφού προηγηθούν γλυκόλογα και χαχανητά, αφού τρέξουν τα σερμπέτια, μια τρελή βραδιά καρναβαλιού εκτυλίσσεται μέσα σε φοβερή πρωτοτυπία. Θα ξαμολυθούν κρατημένοι σφιχτά για τη βραδινή έξοδο, μέρα που είναι, όπου θα φάνε τον άμπακα (με το συμπάθιο), θα πιούν ανάλογα, εκείνη ίσως μόνο κόκα-κόλα γιατί πρέπει να παίξει και λιγάκι τη δύσκολη, θα συνεχίσουν σε άλλο στέκι όπου μονάχα πέντε φορές την εβδομάδα πηγαίνουν κι όπου εννιά στους δέκα θαμώνες είναι κολλητοί τους. Εδώ θα επιδοθούν σε εξαιρετικά ασυνήθιστες τρυφερότητες.
Εκείνος θα την κρατά σφιχτά περιφέροντας το βλέμμα στις καμπύλες της κοκκινομάλλας με το κολάν δίπλα στη μπάρα, ενώ εκείνη θα αφήνει βαριεστημένα τη ματιά της να πλανηθεί στο χώρο με επίκεντρο έναν αθλητικό τύπο απέναντι με θεληματικό πηγούνι που μοιάζει για Υδροχόος, κόβει το μάτι της, και ταιριάζει μαζί της απόλυτα ως Λέων που είναι, με ωροσκόπο στον Αιγόκερο μάλιστα. Μετά εκείνος θα της ψιθυρίσει στο αυτί πρωτότυπες ανοησίες (αλλιώς θα τις έλεγα, μα είμαστε οικογενειακό περιοδικό) κι εκείνη εκστασιασμένη θα του σκάει δυνατά μεγάλες τσιχλόφουσκες στα μούτρα και θα σκέφτεται πως κι ο Νίκος πέρυσι τα ίδια έλεγε. Στη συνέχεια σαν κάνει πιο συγκεκριμένες τις προθέσεις για το τέλος της βραδιάς, εκείνη θα θυμώσει «άντε να χαθείς, κρύε», θα γυρίσει συγχυσμένη κατά τον αθλητικό απέναντι που, έβαζε στοίχημα, πρέπει να ήταν Υδροχόος, θα σκεφτεί πως ο Τάκης σε αυτά ήταν διακριτικότερος, μόνο πού εκείνος πραγματοποιούσε κιόλας τις …απειλές. Σε λίγο θα της περάσει ο θυμός και νάαααα κάτι τσιχλόφουσκες να σκάνε στη μύτη του καλού της.
Η Βραδιά θα κλείσει, για να τιμηθεί ο άγιος Βαλεντίνος, πάντα εξαιρετικά πρωτότυπα αφού επιτευχθούν οι δέουσες επιδόσεις στο σπορ που πολλοί επιδίδονται –ή προσπαθούν!– χωρίς να παραλείπουν το κατιτίς διηγούμενοι!
Μόνο που όσο εκείνος θα αφήνει τα δακτυλικά του και όχι μόνο αποτυπώματα, εκείνη ψάχνοντας τα προσόντα του πόντο-πόντο, θα σκέφτεται πως τελικά ο Γιώργος σημείωνε καλύτερες επιδόσεις.

Ο Βαλεντίνος και η …αγιοσύνη του

Tο παράδοξο στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας είναι που έχουμε και τον άγιο του έρωτα …εισαγόμενο. Εδώ που γεννήθηκε και θεοποιήθηκε ο έρωτας, που υψώθηκε από έναν πολιτισμό ανώτερο όπως ταιριάζει στο ανώτερο ανθρώπινο συναίσθημα, εδώ που υμνήθηκε έτσι υπέροχα και μοναδικά.
Κάθε 14 Φεβρουαρίου εορτάζει, εσχάτως, και αγάλλεται το πανελλήνιον εις μνήμην του νεοφανούς στα μέρη μας πλην Φραγκολεβαντίνου αγίου, η χάρις αυτού μεθ’ ημών και επί τα έργα ημών!…
Το εγκυκλοπαιδικό λεξικό Ελευθερουδάκη (1931) αναφέρει: «Βαλεντίνος (άγιος): Ιταλός ερωμένος μαρτυρήσας κατά τινας μεν τω 270 εν Ρώμη, κατ’ άλλους δε τω 306 εν Τέρνι. Ίσως πρόκειται περί δύο μαρτύρων. Η Δυτ. Εκκλησία εορτάζει την 14 Φεβρουαρίου την μνήμην ενός αγίου Βαλεντίνου. Εν Αγγλία η μνήμη του εορτάζεται ιδιαιτέρως υπό των νέων και νεανίδων

Διαβάστε περισσότερα http://ektiesthisi.blogspot.com/2014/02/blog-post_14.html#ixzz2tKfWS3n3