ERCO Ercoupe 415-C (1946) σε κλίμακα 1/3

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[3DJunk]

Συγχαρητήρια Έκτορα, καλές πτήσεις!

[ichiban]

Πολύ καλό Μπράβο!!!

[Γιάννης Κωνσταντακάτος]

Ένα πρόχειρος υπολογισμός δείχνει ότι με μια 12-λεπτη πτήση θα φάμε περίπου 50% του καυσίμου (700ml), αφήνοντας πίσω τουλάχιστον 250gr να βοηθήσουν στο ζύγισμα κατά την προσγείωση!

Δεν αντιλέγω στην ανωτέρω πρόβλεψη, όμως προτείνω να συνεκτιμηθεί και η περίπτωση που θα χρειαστεί να προσγειωθεί, πολύ νωρίς, με σχεδόν πλήρη δεξαμενή.
Η καλύτερη προέγγιση είναι η πρώτη πτήση να γίνει με μερικώς γεμάτη δεξαμενή, ώστε αν χρειαστεί πρόωρη προσγείωση, να μην είναι υπερβολικά εμπροσθόβαρο. Αν όλα πάνε καλά, ας διαρκέσει τόσο όσο να φθάσει στο υπόλοιπο των 250 γρ.

[hpergm]

Hi there. It looks very good from here. Going 100 miles per hour  will look even better !!!
Just out of curiosity what is the current wing loading ?

Hi Demetre - thanks!
I estimate less then 32 oz./sq. ft. The airfoil is flat bottom, though, which should result in a much "lighter flying" plane than the figure suggests.

[hpergm]

Συγχαρητήρια Έκτορα, καλές πτήσεις!

Ευχαριστούμε Νίκο! Παπουδέ βολτάδικες! 

[hpergm]

Πολύ καλό Μπράβο!!!

Ευχαριστούμε Γιάννη!

[hpergm]

Ένα πρόχειρος υπολογισμός δείχνει ότι με μια 12-λεπτη πτήση θα φάμε περίπου 50% του καυσίμου (700ml), αφήνοντας πίσω τουλάχιστον 250gr να βοηθήσουν στο ζύγισμα κατά την προσγείωση!

Δεν αντιλέγω στην ανωτέρω πρόβλεψη, όμως προτείνω να συνεκτιμηθεί και η περίπτωση που θα χρειαστεί να προσγειωθεί, πολύ νωρίς, με σχεδόν πλήρη δεξαμενή.
Η καλύτερη προέγγιση είναι η πρώτη πτήση να γίνει με μερικώς γεμάτη δεξαμενή, ώστε αν χρειαστεί πρόωρη προσγείωση, να μην είναι υπερβολικά εμπροσθόβαρο. Αν όλα πάνε καλά, ας διαρκέσει τόσο όσο να φθάσει στο υπόλοιπο των 250 γρ.

Δεν έχετε άδικο Θείε, καθότι το πολύ συντηρητικό CG μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα σε τρίκυκλο αεροπλάνο (βλ. να "τελειώσει" το elevator στο flare και να ξυρίσει το ριναίο...) .

Εδώ να πούμε ότι κάναμε δοκιμές στην τροχοδρόμιση και είδαμε ότι το elevator authority σε ταχύτητα αρκετά κάτω από την Vmu ήταν ήδη τεράστιο (μεγάλη επιφάνεια γαρ!): βασικά μπορέσαμε να τροχοδρομήσουμε "σούζα" όλο το διάδρομο άνετα χωρίς να ξεκολλήσει το αεροπλάνο, με λίγο (πάντα) προσεκτικό χειρισμό του γκαζιού! 

Οπότε μας ανησυχεί λιγότερο τώρα το συντηρητικό CG.
Θα ζυγίσουμε 1-2mm πίσω με τελείως άδειο τεπόζιτο και θα δοκιμάσουμε!

[Demetre]

Over the years I have been building / flying heavier models of similar  size without any problems at all.  A long runway ,extra take-off and extra landing speed ,some planning and you will never get in troubles.On the contrary ,it will perform better on scale flying (more realistic in flight) .
Good flying !!!   

[hpergm]

Λοιπόν, πάμε να δούμε και τα προβλήματα που εμφανίστηκαν στις δοκιμές. Βασικά ο κινητήρας... 

Όπως έχουμε γράψει, ο Saito έχει στρωθεί και ρυθμιστεί πάνω στο stand πριν μπεί στο αεροπλάνο. Καταφέραμε μια σχεδόν τέλεια ρύθμιση μετά το στρώσιμο, με σταθερό ρελαντί, γρήγορο άρπαγμα, 6,450 φούλ γκάζι με 22x10 και θερμοκρασίες κυλίνδρων με διαφορές <5C (το κριτήριό μας για στρωμένους και ρυθμισμένους πολυκύλινδρους Saito).

Πάνω στο αεροπλάνο, άλλος κινητήρας... - κυρίως στα ψηλά που μας τα μπέρδευε αρκετά, ανεβοκατέβαζε στροφές και ανέβαζε θερμοκρασίες!
Δεν πειράξαμε καμία βελόνα κατά την τοποθέτηση, οπότε κάτι συνέβαινε με το αεροπλάνο...

Μετά από σκέψη, αποφασίσαμε ότι μάλλον το καρμπυρατέρ δεν ανέπνεε σωστά στο φούλ γκάζι πιθανόν λόγω του λαστιχένιου διαφράφματος που είχαμε εγκαταστήσει για την αποφυγή εισρόφησης ζεστού αέρα από το διαμέρισμα του κινητήρα..
Κατεβάζουμε μηχανή, αφαιρούμε, ξαναδένουμε, βάζουμε μπροστά χωρίς cowl και.... τίποτα! Τα ίδια.

Ένα μόνον άλλη πιθανότητα είχε μείνει: το σύστημα της εξάτμισης... Βγάζουμε τα σπιράλ από την πολλαπλή που οδηγεί στο καζανάκι, ξαναβάζουμε και... μια χαρά! 
Εδώ είναι που στεναχωρηθήκαμε, διότι αφ'ενός μέν χωρίς το σύστημα έχουμε πρόβλημα scale, αφ' ετέρου μας είχε πάρει μήνες να το σχεδιάσουμε και να το υλοποιήσουμε σωστά! Τί κάνουμε τώρα;;;

Καθίσαμε λίγο με καθαρό μυαλό να δούμε τί γίνεται. Και φυσικά, η απάντηση ήταν προφανής (τρομάρα μας, για μηχανικοί): έτσι όπως είχαμε κατασκευάσει την πολλαπλή, τα καυσαέρια του δεξιού κυλινδρου στις ψηλές στροφές εμπόδιζαν τα καυσαέρια του αριστερού κυλίνδρου να εκτονώσουνε στην ώρα τους και έτσι έπνιγαν τον κύλινδρο! Στις χαμηλές στροφές, οι παλμοί των αερίων είναι λιγότερο συχνοί οπότε ο ετεροχρονισμός των εκτονώσεων δουλεύει ΟΚ. Στις 6,000 στροφές όμως είναι σαν ένα συνεχές back-pressure!

Μελετώντας λίγο την κατάσταση, είπαμε να δοκιμάσουμε να ρίξουμε τα καυσαέρια με πιο σωστές κλίσεις στο σωλήνα απόληξης ώστε ο ένας παλμός να μην αναιρεί τον άλλο στις μεγάλες συχνότητες.
Ταυτόχρονα θα έπρεπε να σχεδιάσουμε το σύστημα έτσι ώστε να μην ανέβει το βάρος ΚΑΘΟΛΟΥ, διότι είμαστε στο όριο... Εϊχαμε σκεφτεί και τη λύση του ενδιάμεσου καζανακίου ώστε να εκτονώνεται η μεγάλη πίεση προτού συνδυαστούν οι παλμοί, αλλά αυτό θα προσέθετε 200gr στο όλο σύστημα.. 

Αποφασίσαμε έτσι να σχεδιάσουμε μια πολλαπλή 2-σε-1 με όσο πιο οξεία γωνία ήταν δυνατόν (λόγω χώρου). Μετρώντας αποστάσεις από τις εξαγωγές των κυλίνδρων έως το σωλήνα της εξάτμισης είδαμε ότι θα μπορούσαμε να φτάσουμε γωνίες πρόσπτωσης 35 μοιρών των σπιράλ, εάν γυρνάγαμε την έισοδο στο σύστημα από οριζόντια σε κάθετη...

[hpergm]

Βαθιά ανάσα και πίσω στον τόρνο και τη φρέζα μπάς κα λύσουμε το πρόβλημα...  

Ξεκινήσαμε μέ ένα κομμάτι μπάρας χάλυβα κατασκευών (CK45) διαμέτρου 38mm (λίγο πιο μεγάλο από τη μεγαλύτερη διάσταση του σχεδίου...).
Κοπή στην κορδέλλα σε ικανό μήκος να πιαστεί στο τσόκ, ζύγιση (μας ήρθε εγκεφαλικό, αλλά θα αφαιρούσαμε αρκετό υλικό) και τορνίρισμα των διαμέτρων και κώνων (αυτό ήταν το.... εύκολο!).

Μετά κατευθείαν στη φρέζα όπου έπρεπε κάπως να πιάσουμε το κομμάτι υπό... γωνία!
Ευτυχώς, είχαμε καρέ collet μπλόκ, οπότε μπορέσαμε και το πιάσαμε στοιβαρά στη μέγγενη από τη μικρή διάμετρο (Φ19) που κόπηκε για να εφάρμοσει εσωτερικά στον ανοξείδωτο σωλήνα Φ22 της υπόλοιπης εξάτμισης. Χρησιμοποιώντας σφήνες γωνιών ακριβείας, κατφέραμε να στήσουμε το κομμάτι στη σωστή γωνία (55 μοίρες) ώστε να φρεζάρουμε τη "σκεπή".

Μετά, λίγη τριγωνομετρία για να βρούμε το σωστό σημείο ξετρυπήματος για να μπεί η απόληξη του σπιράλ και τρύπημα και κοπή σπειρώματος M13x1.
Στη συνέχεια, απλό γύρισμα 180 μοιρών στο καρέ και τα ίδια από την άλλη..

[carapis]

Συγχαρητήρια Έκτορα, καλές πτήσεις! 

[hpergm]

Ευχαριστούμε Δημήτρη και Χρήστο!

Συνέχεια στην κατασκευή και αφαίρεση υλικού από τα σημεία που δε χρειάζονταν, και ζύγιση ευθύς αμέσως να δούμε τί penalty φάγαμε.

Ευτυχώς, τα 444γρ εξανεμίστηκαν σε 63γρ.
Που πήγαν τα υπόλοιπα;;;

Στο χαμό που έμεινε πίσω! (Το καθάρισμα πήρε σχεδόν όση ώρα και η κατεργασία ).

[hpergm]

Ούτως ή άλλως θα αφαιρέσουμε κομμάτια από το υπάρχον σύστημα, οπότε έχουμε μια πιθανότητα να ισοφαρίσουμε. Γιά να δούμε...

Κόλλητη της νέας πολλαπλής πάνω σε νέα γωνία 90 μοιρών.
Βαθιά ανάσα και πριόνι στην πολλαπλή που με τόσο κόπο είχαμε σημαδέψει να μας βγεί ακριβώς...
Βγάλαμε 42γρ, οπότε το πέναλτυ είναι ~20gr.
Επειδή θα αφαιρέσουμε και μήκος από τα σπιράλ, νομίζουμε ότι θα είμαστε εντάξει (έχουμε κάποιο μικρό περιθώριο ακόμα)!

[hpergm]

Τοποθέτηση!

[ArgyrisGiannetakis]

Υπέροχο φίλε Εκτωρα! Υπεροχες φωτογραφίες στο φυσικό του περιβάλον! Ουτε ο akrapovitch δεν θα την έκανε καλύτερη! Εξαιρετική ποιότητα κατασκευης! Πεντακάθαρα!