ERCO Ercoupe 415-C (1946) σε κλίμακα 1/3

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[hpergm]

Όλα καλά μέχρι εδώ, όμως κολλήσαμε στο επόμενο βήμα όπου προσπαθήσαμε να οριοθετήσουμε σωστά τις διακοσμητικές ρίγες.
Όπως γνωρίζουμε, η θέση μιας ευθείας ορίζεται από 2 σημεία: στην περίπτωσή μας, το πρώτο σημείο ορίζεται από τη γραμματοσειρά του νηολογίου - ΟΚ. Το δεύτερο σημείο, όμως, ορίζεται από το σήμα του cowl. Άρα η όποια προσπάθεια να οριοθετήσουμε τις ρίγες χωρίς να έχουμε πριν τοποθετήσει το σήμα, μάλλον θα καταλήξουν σε κάποια καταστροφή.... (βλ. εμφανώς κακή ευθυγράμμιση/λάθος γωνίες σε σχέση με το datum της ατράκτου).

Επειδή δεν είμαστε προετοιμασμένοι να ξαναβάφουμε το μοντέλο, παγώσαμε το όποιο περεταίρω μασκάρισμα και αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με την τοποθέτηση του σήματος πρώτα!
Μετά τις απαραίτητες μετρήσεις και (το δύσκολο) ξαπατίκωμα, μπορέσαμε να εκτυπώσουμε ένα σήμα και να τραβήξουμε μερικές δοκιμαστικές ευθείες πάνω στην άτρακτο να δούμε πώς κάθεται το όλο σκηνικό.

Εδώ να πούμε ότι το κίτ δίνει 2 αρκετά καλής ποιότητας σήματα (αυτοκόλλητα ψηφιακής εκτύπωσης), τα οποία όμως δε μπορέσαμε να χρησιμοποιήσουμε διότι είναι λάθος για το συγκεκριμένο θέμα/πρωτότυπο. 
Οπότε αναγκαστικά, έπρεπε να τα κατασκευάσουμε από την αρχή. 

[hpergm]

Δεδομένου ότι το 1:1 σήμα φαίνεται ότι είναι από αλουμίνιο, "σκαμμένο" και βαμμένο, είπαμε να δοκιμάσουμε να το φτιάξουμε με τον ίδιο τρόπο!  

Εμπρός λοιπόν καλό μας CNC router!!
Ξεκινήσαμε μεταφέροντας το ξεπατικωμένο vector στο VCarve προκειμένου να υπολογίσουμε τα toolpaths που θα ακολουθούσε το router για να "σκάψει" τα ανάλογα τμήματα.
Και εδώ ξεκινάνε οι δυσκολίες... Τα περιθώρια διαχωρισμού των οβάλ γραμμών κοντά στο "χειλος προσβολής" του σήματος είνα μικρότερα από 0.7mm στην κλίμακα 1/3, "δένοντας τα χέρια μας" όσον αφορά το μέγεθος του κοπτικού εργαλείου που μπορεί να περάσει από εκεί. Συνήθως τα κοπτικά είναι διαμέτρου 1/8" (3.175mm) πλήν όμως εδώ δε θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τίποτε άλλο έκτος από μονόφτερο κοπτικό χάραξης 15 μοιρών (engraving bit) το οποίο έχει διάμετρο μύτης περίπου 0.25mm....  

Δεδομένου ότι το πάχος του φύλλου αλουμίνιου που θα ταίριαζε στην κλίμακα φαινόταν να είναι ~0.8mm και εκτιμόντας ένα βάθος κοπής 0.4mm, όταν ζητήσαμε από το πρόγραμμα να υπολογίσει το toolpath, αυτό που μας επέστρεψε πίσω ήταν 27 ολόκληρες ώρες επεξεργασίας! Και εδώ δε μιλάμε για 3D printing, που τo βάζει κανείς να παίξει και πάει για ύπνο. Μιλάμε για από πάνω όλη την ώρα για αφαίρεση γρεζιών και διαρκή λίπανση!

Οπότε, προσπαθήσαμε να βρούμε πώς θα χρησιμοποιήσουμε μεγαλύτερο κοπτικό 1/8" για τις μεγαλύτερες περιοχές, μεσαίο για τις μικρές (δίφτερο endmill 0.8mm που είχαμε) και το μικρό κοπτικό χάραξης μόνον για τις περιοχές που τα προηγούμενα δε θα χώραγαν.

Με τα πολλά (?!) ανακαλύψαμε τον τρόπο (με layers) και καταλήξαμε σε ένα μικτό πρόγραμμα των ~5 ωρών...

Κολλήσαμε το αλουμίνιο των 0.8mm με διπλής πάνω στο μηχάνημα, κάναμε το σταυρό μας και οπλισμένοι με υπομονή και WD-40 (η κατάλληλη λίπανση για φρεζάρισμα αλουμινίου!), πατήσαμε το play.

[hpergm]

Με 12,000 στροφές στον άξονα, πρόωση ~20mm/min και 0.2mm βάθος κοπής ανά πέρασμα, καταφέραμε να μη σπάσουμε ούτε ένα κοπτικό!

Βεβαίως, η λίπανση ήταν διαρκής (κάθε 30sec) όπως και το καθάρισμα (σκούπισμα με χαρτί, εδώ η ηλεκτρική σκούπα δε δουλεύει, το WD-40 δημιουργεί μια "πάστα" από σκόνη αλουμινίου που δε ρουφιέται με τίποτα!)

5 ώρες χαράς....   οι οποίες όμως μας χάρησαν ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα!  

[hpergm]

Τα 2 κομμάτια αφαιρέθηκαν εύκολα από το φύλλο (είχαμε σχεδιάσει 3 tabs των 0.3mm να τα βαστάνε στη θέση τους κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας) και γυαλοχαρτώθηκαν ελαφρά οι ακμές να καθαρίσουν.

Μετά, μασκάραμε τις περιοχές όπου θα έπεφτε η μπογιά, περάστηκε εποξικό αστάρι αλουμινίου και τέλος το χρώμα.

Προσπαθήσαμε να πλησιάσουμε το χρώμα των φωτογραφιών, το οποίο είναι μάλλον original από το 1937, έχοντας ξεθωριάσει από κόκκινο σε ένα μάλλον μπορντώ-κεραμιδί.
Εμείς χρησιμοποιήσαμε Red Rust, Wine Red και Yellow να το αποδόσουμε. Στη φωτό φαίνεται πιο κόκκινο από ότι είναι στην πραγματικότητα, μάλλον λόγω του δυνατού λευκού φωτός στο εργαστήριο.
Αφήσαμε βέβαια και κάποιες ατέλειες/ξεθωριάσματα  - όπως και στο 1:1!

Τα γράμματα είναι κομμένα από matt βινύλιο.

[ArgyrisGiannetakis]

Υπέροχο φίλε!

[CMarkop]

Καλημέρα Έκτορα.
Πάρα πολύ ωραίο γίνεται. Προσεκτική και καθαρή δουλειά.
Σου έχω μια ερώτηση. Πριν λίγες μέρες, φτιάχνοντας την μανέτα ισχύος του SPAD δοκίμασα και εγώ να κόψω αλουμίνιο στο δικό μου router και κατάφερα τελικά να το κάνω, και συμπωματικά κατέληξα και εγώ σε πάσο 0,2 χιλ. και πρόωση 50. Του πήρε πάνω από μία ώρα να κόψει το κομμάτι.
Εγώ χρησιμοποίησα ένα ball πολύφτερο κοντύλι. Μπορείς να μου δώσεις στοιχεία για το κοπτικό που χρησιμοποιείς εσύ για να το δοκιμάσω και αυτό;
Σε ευχαριστώ,
Κώστας.

[gliderguider]

Φίλε Έκτορα, έχεις ξεφύγει τελείως...
Το αποτέλεσμα είναι, απλά, υπέροχο!
Keep up the excellent work!
 

[hpergm]

Καλημέρα Έκτορα.
Πάρα πολύ ωραίο γίνεται. Προσεκτική και καθαρή δουλειά.
Σου έχω μια ερώτηση. Πριν λίγες μέρες, φτιάχνοντας την μανέτα ισχύος του SPAD δοκίμασα και εγώ να κόψω αλουμίνιο στο δικό μου router και κατάφερα τελικά να το κάνω, και συμπωματικά κατέληξα και εγώ σε πάσο 0,2 χιλ. και πρόωση 50. Του πήρε πάνω από μία ώρα να κόψει το κομμάτι.
Εγώ χρησιμοποίησα ένα ball πολύφτερο κοντύλι. Μπορείς να μου δώσεις στοιχεία για το κοπτικό που χρησιμοποιείς εσύ για να το δοκιμάσω και αυτό;
Σε ευχαριστώ,
Κώστας.

Καλησπέρα Κώστα. Για αλουμίνιο θες λίγες ακμές κοπής, δηλ. μονόφτερο ή δίφτερο.
Το ball μόνον εάν χρειάζεσαι κοίλη αυλάκωση γιατί το κέντρο του τρίβεται περιστροφικά στο αλουμίνιο - δε σου στόμωσε;;

Παραθέτω φωτό του 0.8mm endmill. Θα το βρείς στον Γεωργόπουλο (Σπ. Πάτση).

Φιλικά, Έκτορας.

[hpergm]

Α, ξεχάσαμε. Η διάμετρος άξονα του κοπτικού δεν είναι 1/8", αλλά 4mm.
Θα χρειαστούν σετ από τσιμπίδια ER11...
https://www.vidaxl.gr/e/vidaxl-tsimpidia-collet-frezdas-set-13-tem.-er11/8720286025338.html?gad_source=1&gclid=EAIaIQobChMI67XLlvXOiwMV00FBAh3I8DUSEAQYAyABEgJOWvD_BwE

[CMarkop]

Ευχαριστώ Έκτορα 

κι όμως το πολύφτερο δεν μου στόμωσε ! έριχνα συνέχεια κοπτικό λάδι και επίσης το αλουμίνιο ήταν 7050 Τ6 που είναι σκληρό.

Καλή συνέχεια με την υπέροχη κατασκευή σου.

Κώστας. 

[hpergm]

7075, έ; Ο πιλότος δε θα μπορεί να τη στραβώσει με τίποτα!  

Έχοντας τα διακριτικά του cowl πλέον έτοιμα και διαθέσιμα, μπορούμε να προχωρήσουμε στη βαφή του νηολογίου, η ακριβής τοποθέτηση του οποίου στην άτρακτο είναι εύκολη, ιδίως μετά την αρχική δοκιμή.
Αποφασίσαμε να κάνουμε όσο καλύτερη δουλειά γίνονταν στο μασκάρισμα ώστε να αποφύγουμε τρεξίματα και άλλες ιστορίες που θα χαλάσουν το φινίρισμα. Επενδύσαμε (κυριολεκτικά), λοιπόν, σε ειδικό βυνίλιο μασκαρίσματος, το οποίο είναι και ημιδιαφανές για να μην έχουμε τυφλές τοποθετήσεις, και εύκαμπτο/ελαστικό (υπάρχει και "σκληρό") για να παίρνει καμπύλες και να απλώνει καλά (ακόμα και πάνω από πριτσινοσειρές!), και με χαμηλής κολλητικότητας επίστρωση για να μη μας τραβήξει το χρώμα κατά την αφαίρεση!

Τα νηολόγια κόπηκαν στο plotter και τοποθετήθηκαν με transfer film πάνω στο αεροπλάνο. Σχεδιάσαμε τις μάσκες με το πάνω περιθώριο να είναι ακριβώς στο σωστό ύψος/απόσταση από το πάνελ της ράχης που μετρήσαμε από τις φωτογραφίες, κάνοντας έτσι την τοποθέτηση στον κατακόρυφο άξονα πανεύκολη/αυτόματη. Επίσης τοποθετήσαμε και τις αρχές των διακοσμητικών γραμμών για να βοηθήσουν στο μασκάρισμα μετά!

Ακολούθησε προσεκτικό γυαλοχαρτάρισμα μέσα στα γράμματα για να πιάσει το κόκκινο χρώμα από πάνω: πολλή υπομονή και μικρές κινήσεις για να μη σηκώσουμε/τραυματίσουμε τις ακμές και γωνίες της μάσκας!

Μετά χάρτωμα του της ατράκτου παντού (δε ρισκάρουμε με την καμμία κόκκινο oversrpay πάνω στο κίτρινο! ) και 2 χέρια κόκκινο.

[hpergm]

Ξεμασκάρισμα... Looks good! 

Περιμέναμε περισσότερες διαρροές κοντά στα πριτσίνια, αλλά τελικά είχαμε λίγότερες μικροατέλειες απ' ότι περιμέναμε - θα τις φτιάξουμε μέ μια οδοντογλυφίδα (ξύσιμο) ή ένα πινελάκι.

Γενικά, είμαστε ικανοποιημένοι. 

[hpergm]

Και μιάς είμαστε στα νηολόγια, μικρό διάλλειμα με την άκτρακτο για να προετοιμάσουμε τη μεγάλη γραμματοσειρά στο κάτω μέρος της αριστερής πτέρυγας.
Μιάς και αυτό είναι επίσης κόκκινο, έχουμε την ευκαιρία να ψεκάσουμε και τον διάκοσμο των χειλών προσβολής και των ακροπτερυγίων με το ίδιο χρώμα και σε περάσματα που δεν αλληλοκαλύπτονται, οπότε το μασκάρισμα έγινε παράλληλα.

Εδώ να πούμε ότι όλη η δουλειά που είχαμε κάνει στον υπολογιστή κατά τη διάρκεια της τοποθέτησης των ταπών προσιτότητας των πτερύγων, μας επέτρεψε να σχεδιάσουμε όχι μόνον τα γράμματα στο σωστό μέγεθος, αλλά και να μετρήσουμε την τοποθέτηση ώστε να πέσουν όλα όσο πιο σωστά γίνονταν.

Σχεδιάσαμε και μεταφέραμε και τις καμπύλες του διάκοσμου για να φαίνονται σωστές σε σχέση με τις φωτογραφίες, πότε μπορέσαμε να φτιάξουμε συνδυαστικές μάσκες που αυτόματα τοποθετούσαν και τα 2 στοιχεία (καμπύλη + γράμματα) σωστά! 

Προσέξαμε επίσης και τις διαφορές μεταξύ των επάνω και των κάτω καμπυλών των ακροπτερυγίων - δεν είναι ίδιες! Ένα εύκολο "gotcha"! 

[hpergm]

Πάλι προσεκτικό γυαλοχαρτάρισμα στο υπόστρωμα για να πιάσει το χρώμα, διπλό καθάρισμα να φύγει όλη η σκόνη, τσέκ της μάσκας για σηκώματα (ιδίως κοντά στις τάπες) και ευθύς αμέσως ψέκασμα όσο δε βρέχει ο καιρός!

[hpergm]

Μετά από 12+ ώρες, το χρώμα ακόμα "τσιμπάει", αλλά είναι αρκετά "δεμένο" για να τραβήξουμε (πολύ προσεκτικά!) τις μάσκες και να επιδιορθώσουμε τυχόν ατέλειες.

Βρήκαμε αρκετές (ιδίως στις περιοχές όπου τα γράμματα "καβάλαγαν" τις ταινίες του rib stitching) αλλά ευτυχώς πετύχαμε τη φάση του πολυμερισμού όπου η οδοντογλυφίδα μπορούσε να σηκώσει το χρώμα εύκολα χωρίς να αφήνει υπολλείματα.

Χρησιμοιποιήσαμε και τα 2 χέρια μας να αφαιρέσουμε τις μάσκες αργά-αργά και αποφεύγοντας να ακουμπήσουμε το φρέσκο στρώμα χρώματος με την πλευρά της κόλλας (καταστροφή!), οπότε δεν έχουμε πολλές λεπτομερείς φωτό της όλης διαδικασίας. Όταν φτάσαμε στις ευθείες μπορέσαμε να πάρουμε μερικές, τραβώντας την καταπληκτική Tamiya tape που άφησε γραμμές "ξυράφι", κάνοντας μας να φαινόμαστε πολύ καλύτεροι κατασκευαστές από ό,τι είμαστε! 

Το κόλπο είναι να τραβάει κανείς τις μάσκες αργά, όσο πιο παράλληλα με την επιφάνεια γίνεται (όχι κάθετα, μην τραβήξει χρώμα μαζί!) και μάλιστα με γωνία προς τη φρεσκοβαμμένη επιφάνεια για ακόμα πιο "κοφτερο" σήκωμα. Εάν οι μάσκες είναι μεγάλες, καλό είναι να κόβονται (χαράκομα με x-acto) σε μικρότερα μέρη κατά το σήκωμα για να μη γίνει ατύχημα...

Γενικά είμαστε αρκετά ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα (οκ, 2 ώρες "οδοντογλυφίδισμα" μετά....  ) πάντως και νομίζουμε ότι έχουμε αποδόσει το σχήμα, χρώμα και τοποθεσία του διακόσμου των φτερών αρκετά πιστικά!