ERCO Ercoupe 415-C (1946) σε κλίμακα 1/3

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[hpergm]

Αναλόγως και οι ραφές στην κοιλιά...
Τα fillet ήταν επίσης δύσκολο σημείο.

[hpergm]

Αυτά ήταν τα εύκολα. Τώρα; ΤΡΙΨΙΜΟ!

Εάν το σπατουλάρισμα είναι καλό, τότε το τρίψιμο μειώνεται στο 50%.
Επίσης, αρχίζουμε με το γυαλόχαρτο ΠΡΙΝ τραβήξουμε τις ταινίες οριοθέτησης, για να μην σκάψουμε το ξύλο γύρω γύρω.
Τρίβουμε μέχρι να μη μείνει καθόλου στόκος πάνω στη μπλέ ταινία.

Με λίγη προσοχή, τραβώντας την ταινία μένει μόνον 0.1mm πάχους που μπορεί να λειανθεί πολύ γρήγορα με 2-3 κινήσεις ώστε να εξαφανιστεί τελείως το όποιο "σκαλοπάτι".

Γυαλόχαρτο 220 δουλεύει πολύ καλά, αλλά θέλει πολύ συχνές αλλαγές γιατί στομώνει.

[hpergm]

Οι λεπτομέρειες των panel στα fillets και τα overlaps της ατράκτου ήταν αρκετά πιο δύσκολα να σπατουλαριστούν/τριφτούν...
Τέλος καλό, όλα καλά όμως!

[hpergm]

Με αυτά τελειωμένα, ήρθε επιτέλους η ώρα να πέσει αστάρι!

Χρησιμοποιήσαμε γεμιστικό 2-συστατικών της HB Body (Eλληνική εταιρία!) και ψεκασμό με HVLP και στόμιο των 1.7mm.
Πρίν από αυτό, φροντίσαμε να περάσουμε Plastofix στα fillet και ειδικό εποξικό αστάρι στα αλουμίνια, για να μην έχουμε.... εκπλήξεις αρκετά αργότερα.

[hpergm]

Σηκωνουμε μανίκια, μάσκα και ΤΡΙΨΙΜΟ! (μέχρι να φύγει τουλάχιστον το 50%)

Η λεπτομέρειες και οι αληθοφανείς ατέλειες άρχισαν πλέον να φαίνονται - κάτι που μας γεμίζει με κουράγιο να το τελειώνουμε...   

[hpergm]

Με την επιφάνεια σε έτοιμη κατάσταση για base coat, πάμε να χαράξουμε τις γραμμές των πριτσινιών.
Εδώ, η οβάλ διατομή της ατράκτου κάνει το τράβηγμα ευθειών αρκετά δύσκολο οπότε καταφεύγουμε στη χρήση laser.
Πρώτα αλφαδιάζουμε ώς προς το οριζόντιο και μετά χρησιμοποιούμε ταινίες μασκαρίσματος (μπλέ, να βγαίνουν εύκολα), τοποθετημένες πάνω στην ακμή των ακτίνων, για οδηγούς του μολυβιού μας.

[hpergm]

Αφού χαράξουμε τις ευθείες, μετράμε πριτσίνια  από τις φωτογραφίες, διαιρούμε τις αποστάσεις για να βρούμε το "βήμα", και μαρκάρουμε με μαρκαδοράκι ώστε να έχουμε τα σημάδια για την κόλλα όταν έρθει η ώρα...

[hpergm]

Και η κάτω πλευρά βεβαίως - αν και δε φαίνεται!

[hpergm]

Ώρα για πριτσίνωμα!
(Προσπαθήσαμε να πάρουμε τις φωτογραφίες όσο η κόλλα δεν είχει στεγνώσει για να είναι ορατά τα πριτσίνια, πρίν γίνουν διαφανή...)

Ακόμα δεν... τα μετρήσαμε.  Αλλά μπορεί το forum εάν το θέλει! 

[hpergm]

Και η κάτω επιφάνεια...

[hpergm]

Καλησπερίζουμε το forum και Χρόνια Πολλά σε όλους.

Ένα update του νήματος, έτσι για το καλό:
- Τοποθέτηση λεπτομερειών στην "κοιλιά" της ατράκτου.
- Τοποθέτηση καλλυμάτων της ένωσης φτερών ατράκτου.
και...
δικαιολογίες - τέλος.

Πάμε για βάψιμο!

[hpergm]

Και τα vents - απο σωληνάκι/προφίλ αλουμινίου. Τα τοποθετήσαμε αφαιρούμενα για να γλυτώσουμε ζημιές στο μεταφορικό!

[hpergm]

Δεν έχουμε ανανεώσει το thread για κάποιο καιρό, αυτό δε σημαίνει όμως ότι δεν προχωράμε...

Με όλη την επιφανειακή λεπτομέρεια τελειωμένη, ήρθε η (τρομακτική) ώρα του βαψίματος! Τρομακτική γιατί είναι κρίμα να καλυφθεί όλη η σκληρή δουλειά με κάτι λάθος (που μετά δε "μαζεύεται" ποτέ τελείως) - είτε χρώμα/τρεξίματα/ατέλειες είτε λάθος στην τοποθέτηση των κοψιμάτων/markings.

Όμως, δεν το γλυτώνουμε - οπότε η μόνη προσεγγίση είναι η προσεκτική προετοιμασία, η προσοχή στη λεπτομέρεια της μεθόδου, τα υλικά και η.... υπομονή!

Ας ξεκινήσουμε από το χρώμα:  χρειάστηκε να χρησιμοποιήσουμε σατινέ χρώματα 2-συστατικών πολυουρεθανικής βάσης, μονής επίστρωσης (βερνίκι ήδη μέσα στη βάση). Αυτό όχι απο άποψη, αλλά από ανάγκη  - καθότι το color matching με το 1:1 που έγινε στην Ελβετία με φασματογράφο (βλ. προηγούμενο πόστ, σελ. 9) έδωσε κωδικό συστήματος NCS που μπορούσε να φτιαχτεί (με μηχανή) μόνο από τη συγκεκριμένη εταιρία (που καταφέραμε να βρούμε στην Ελλάδα) ... Από τη μεριά μας, προτιμάμε τα διπλής επίστρωσης (βάση + μετά βερνίκι) διότι έτσι είναι και ευκολότερο το πέρασμα πολλών χεριών χωρίς ενδιάμεσο τρίψιμο. Συστήματα μονής δε συγχωρούν λάθη (πρέπει να τριφτεί καλά όλο και να ξαναβαφεί όλο...  ) καθότι το ενδιάμεσο τρίψιμο επιβάλλεται για να "σπάσει" το βερνίκι που βγαίνει στην επιφάνεια (αλλιώς το επόμενο χέρι δεν πιάνει).

Το κίτρινο είναι ένα ιδιαίτερα δύσκολο χρώμα, το οποίο θέλει τέλειο υπόστρωμα (οποιαδήποτε μικρο-ατέλεια απο κάτω "φεγγίζει") και πολύ προσεκτικό ψέκασμα (τα "τρεξίματα" κάνουν μπάμ). Χρειάστηκε λοιπόν "ταξιτζήδικη" (Αθήνα = κίτρινα) προσέγγιση: 2 χέρια (με ενδιάμεσο ξανατρίψιμο βέβαια!) λευκό υπόστρωμα πριν το κίτρινο.

Από πλευράς εργαλείων, αποφασίσαμε να επενδύσουμε σε καλά πιστόλια διότι οποιοδήποτε "φτύσιμο" θα σήμαιναι αυτόματα και ξανατρίψιμο/ξαναπέρασμα. Η Iwata είναι μια κορυφαία επιλογή, όχι μόνον σε αερογράφους αλλά και πιστόλια. Προμηθευτήκαμε λοιπόν το μίνι LPH-50 (0.7mm nozzle, πλάτος δέσμης ~50-60mm) τηε εταιρίας για τα μικρά κομμάτια και το ΑΖ3/ΗΤΕ2 (1.3mm,πλάτος δέσμης 220-260mm ) για τα μεγάλα. Νεροπαγίδα για το κομπρεσσέρ των 2.5HP/50lt, φίλτρα για την αποστράγγιση της μπογιάς να μην έχουμε μόλυνση του μπέκ (δλδ. μπλοκαρίσματα και φτυσίματα), προσεκτικό ζύγισμα και ανακάτεμα του χρώματος και ξεκινάμε!

Πρώτα τα μικρά κομμάτια μέσα, και μετά η ογκώδης άκτρακτος και οι ημιπτέρυγες έξω....

[hpergm]

Και τελειωμένα...

Εδώ αρχίζει να παίζει η υπομονή (μερικές ημέρες στέγνωμα πριν το γυαλοχαρτάρισμα για το επόμενο χέρι) - παρόλο που μας "τρώει" να πιάσουμε/να γυρίσουμε/να ξαναδούμε τα κομμάτια, ακολουθούμε την ιερή εντολή: "spray and walk away" (με φωνή Μωησή!).

Όποτε το κάναμε, δεν κλάψαμε (δακτυλιές, γρατζουνιές, κλπ).  

[hpergm]

Μιάς και μιλάμε για υπομονή, το υπέροχο τρίψιμο ενδιάμεσα. Εδώ δεν είναι μόνον η ατελείωτη επιφάνεια (1/3 κλίμακα γαρ), αλλά και ότι αυτή δεν είναι λεία. Υπάρχουν 100άδες πριτσίνια στη μέση που θέλει πολλή προσοχή με το γυαλόχαρτο να μην καταστραφούν. Μη μας ρωτάτε πως το ξέρουμε!