AltoStratus 130" R.E.F.(-E)

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[Stratigio]

 Ατελείωτες είναι οι ώρες που έχουμε ξοδέψει στην ομάδα (απ’ όποιους  και να απαρτίζεται την κάθε φορά) συζητώντας περί του καλύτερου ανεμόπτερου και της κάθε παραμέτρου που το καθιστά το καλύτερο. Και φυσικά η ιδέες περί κατασκευής ενός εξολοκλήρου σχεδιασμένου και κατασκευασμένου από την ομάδα, πάντα υπάρχει στο τραπέζι, αλλά και κατά προέκταση στους πάγκους, με τα γνωστά σε πολλούς αποτελέσματα (Καλεμόπτερα, Lavas, οι υπέροχες άτρακτοι του Γερασιμάτου, οι μπουμάρες του Αθανάσιου κλπ).





Το όμορφο 4μετρο του Δάσκαλου



Καλεμόπτερο



Lavas από τον товарищ Θέμη.



Από τα κεντήματα "Γερασιμάτος"
(Τέτοια ποιήματα δεν μπορούν παρά να είναι πηγή έμπνευσης για ονειροπόλους -οσάν της αφεντιάς μου-...)



 Η χάρη που μου δόθηκε να βρίσκομαι ανάμεσα σε ανθρώπους με τόσο ταλέντο (αλλά και γνώση στον κάθε τομέα) και με τις ίδιες ανησυχίες σχετικά με ένα αντικείμενο που εξίσου αγαπάω, δεν μπορούσε παρά να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από πλευράς μου προς την αποπεράτωση ενός σχεδίου που πάντα υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού κάθε αερομοντελιστή:

Να πετάξω το δικό μου αεροπλάνο.


 Για την ακρίβεια το υβρίδιο που προέκυψε από τις ιδέες και την ειδικότητα του κάθε συνοδοιπόρου μου και αυτών που πιστεύω εγώ (με τις όποιες γνώσεις έχω αποκομίσει κατά την πορεία μου σ’ αυτό τον όμορφο και ενδιαφέρον κόσμο).


 Ανά καιρούς και κατά περιόδους οίστρου, έχω ξαναεπιχειρήσει παρόμοια εγχειρήματα, σύμφωνα  με το τι πετούσα την αντίστοιχη εποχή (πλαγιά επί το πλείστον, μέχρι που πρόσφατα ξαναπροέκυψε η -απόλυτη κατά τη γνώμη μου δοκιμασία γνώσεων και ικανοτήτων- πτήση πεδιάδας με τη χρήση θερμικών), με τα ανάλογα αποτελέσματα. Νομίζω πως η χαρά και η ικανοποίηση κάθε φορά που στο αέρα βρίσκεται η κατασκευή του καθενός μας, είναι ανυπολόγιστης αξίας.





Monkey Swinger 60"άρι διασκευασμένο με f/g άτρακτο, all moving ELE, SDκάτι άεροτομή σε foam ντυμένο με καπλαμά φτερό.



Ακόμα παλαιότεροι πειραματισμοί μου. Puma ένα fun-flier που του είχα αλλάξει τα "φώτα".



 Αυτή τη φορά όμως έχω στη διάθεσή μου κορυφαία "υλικά", οπότε και οι προοπτικές με κάνουν πιο αισιόδοξο από ποτέ. Από τη μία, οι προσφάτως αναδομημένες γνώσεις μου σους φυσικούς νόμους που διέπουν την ανεμοπορία (από το διαφωτιστικό σεμινάριο του Θείου μας), αλλά και οι ατελείωτες -κυριολεκτικά- ώρες συζητήσεων τον τελευταίο καιρό (στην πραγματικότητα περί διαμαχών επρόκειτο), με τον εξ επαγγέλματος ειδήμων γνωστού μας "Δάσκαλου". Και κατά δεύτερο λόγο οι τεχνικές λύσεις που μου προσφέρονται από τους υπόλοιπους (Αθανάσιος-master of cdr και πηγές lazer-cutter, Γερασιμάτος για τις ατράκτους, Καλέμης σε ότι αφορά κατασκευαστικά και δομικά θέματα, Ο Δέλτας που κατέχει μαύρη ζώνη στο Profili -που μου έκανε διάφορες μ@%@&!#$-, αλλά και γενικότερα ιδέες και παρατηρήσεις που κατά καιρούς ειπώνονται στις συζητήσεις μας και με τους υπόλοιπους), νομίζω πως αναπόφευκτα οδηγούν σε μια επιτυχημένη συνταγή.


 Η γενική ιδέα αφορά ανεμόπτερο με άνοιγμα 3,3m, με έλεγχο RudderElevatorFlap, αποσπώμενο AllMoving Elevator, σε δύο εκδόσεις, μία με ένα ελαφρύτερο D-Box φτερό για χρήση ατράκτου με ηλεκτρικό μοτέρ και μία πιο ενισχυμένη για απογειώσεις με βίντσι (λάτρης αγνότερων καταστάσεων γαρ). Η κατασκευή  θα είναι από balsa και συνθετικά υλικά (κυρίως carbon, glass) σχεδιασμένο ώστε να συναρμολογείται το δυνατών ευκολότερα, να αναπαραχθούν όσες κόπιες χρειάζεται, αλλά και να μπορούν να προσαρμοστούν οι όποιες αλλαγές κριθούν αναγκαίες κατά την πορεία του.


 Η αεροτομές που θα χρησιμοποιηθούν είναι δικής μου έμπνευσης, ένα υβρίδιο αυτών που πίστευα ότι εξυπηρετούν το σκοπό και το είδος πτήσης για τον οποίο προορίζονται. Τα αποτελέσματα (polars) ήταν ικανοποιητικά και εφόσον πήρα και την συγκατάβαση του Δασκάλου (σε ύφος: -ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ!!!), προχώρησα στο σχεδιασμό ακολουθώντας όσο απλούστερες γραμμές γινόταν με τη βοήθεια αρχικά του Profili και κατόπιν του CorelDraw, SailPlaneCalculator και του XFLR5.







 Δείγματα από τα polars



 Η ονομασία δόθηκε μετά της γνωστής κατηγορίας νεφών, αλλά μου άρεσε επίσης και ο συνδυασμός του λατινικού Altus (ψηλά αλλά και –ακόμη καλύτερα- μεγάλος) και Stratus που παραπέμπει στο επίθετό μου. Παράλληλα του ορίζω και ένα στόχο…


  Μέχρι στιγμής, έχοντας καταλήξει στο τελικό σχήμα βρισκόμαστε (και αναφέρομαι στον πληθυντικό γιατί ο Αθανάσιος χρήστηκε συνοδοιπόρος σε αυτή την πρώτη προσπάθεια) λίγο πριν την κοπή των πρώτων σετ ribs, οπότε και κοντά στην πρώτη συναρμολόγηση. Η προσπάθειά μου και η όλη εξέλιξη του εγχειρήματος θα καταγραφεί σε αυτό το thread και φυσικά θα συνοδευτεί από αρκετό φωτογραφικό υλικό αλλά και σχολιασμό.


 Προσκαλείστε όλοι να συμμετάσχετε με τα δικά σας σχόλια ή και τις παρατηρήσεις σας (άλλωστε το ενδιαφέρον σας αναμένω να με κρατήσει σε εγρήγορση), αλλά επίσης θα προσκαλέσω και τον Αθανάσιο (τον χώνω αγρίως τώρα) να καταγράψει και αυτός από την πλευρά του την δική του εμπειρία αλλά και να συμπληρώσει τυχών παραλήψεις μου.












 

[alex.cularis]

τελικα υπαρχει το τελειο   ανεμοπτερο  ? ολοι αυτο ψαχνουν αλλα ο εχθρος του καλου ειναι το καλυτερο .καλη συνεχεια στην κατασκευη

[0 teo]

τελικα υπαρχει το τελειο   ανεμοπτερο  ? ολοι αυτο ψαχνουν αλλα ο εχθρος του καλου ειναι το καλυτερο .καλη συνεχεια στην κατασκευη

το τέλειο ανεμόπτερο για τον καθένα είναι πάντα αυτό που χτίζει και πετά και στο τέλος θα τον εμπνεύσει να φτιάξει ένα ακόμη καλύτερο στο μέλλον

[Γιάννης Κωνσταντακάτος]

Αγαπητέ ανηψιέ Γιώργο, διαπιστώνω με μεγάλη χαρά την έμπρακτη εκτόνωση της αεροναυπηγικής ορμής, όχι μόνο της δικής σου, αλλά και όλης της ομάδας.

Τα δύο τελευταία χρόνια, το μοτο-ανεμόπτερο F5J περνάει σε νέες τακτικές πτήσης (με τους νέους κανονισμούς) και οι μεγάλοι κατασκευαστές, αποφάσισαν να του δώσουν ιδιαίτερη προσοχή, γι’ αυτό και παράγουν πλέον πολύ ελαφρά σκάφη.

Και απ΄ ότι ακούμε, στους αγώνες πλέον οι αθλητές θα κατεβαίνουν με τρία διαφορετικά ανεμόπτερα, (κυρίως ως προς την φόρτιση) ένα για κάθε παράθυρο καιρικών συνθηκών.

Δηλαδή στην πράξη απομακρύνεται η παλιά τακτική να έχεις ένα ελαφρύ (και ανθεκτικό) σκάφος και να το επιφορτίζεις έως την μέγιστη ταχύτητα ανέμου. Αρκεί να σκεφθούμε ότι το ανθεκτικό θα είναι και αρχικά πιο βαρύ από ένα ίδιο με την αρκούσα αντοχή για πτήση σε νηνεμία.

Οταν λέμε «σχεδιάζουμε ένα ανεμόπτερο», πρέπει να έχουμε αποφασίσει για ποιες καιρικές συνθήκες το προορίζουμε.

Αν οι τρεις φάκελλοι ταχυτήτων είναι : 1) Νηνεμία χωρίς παρουσία θερμικών, 2) Μέση περιοχή ταχυτήτων ανέμου με θερμική δραστηριότητα, και 3) Μεγάλες ταχύτητες με αμφίβολη την παρουσία ή δυνατότητα εκμετάλλευσης θερμικών, δεν έχουμε παρά να σκεφθούμε απλά.

Όταν υπάρχουν θερμικά, είναι θέμα εμπειρίας να τα εκμεταλλευτείς στο έπακρον. Φυσικά χρειάζεται και το ανεμόπτερο κατάλληλης επιφόρτισης και αντοχής.

Όταν φυσάει κοντά στο όριο, πράγματι ακόμα και οι καλοί χειριστές τα βρίσκουν σκούρα, να κρατηθούν για 10 λεπτά στον αέρα. Επίσης , και εδώ χρειάζεται το κατάλληλο ανεμόπτερο (επιφόρτιση και αντοχή).

Αρα στις δύο παραπάνω καταστάσεις, παίζει ρόλο και το ανεμόπτερο και η επιδεξιότητα του πιλότου.

Στην τρίτη κατάσταση (νηνεμία χωρίς θερμική δραστηριότητα), η επιδεξιότητα του πιλότου είναι άχρηστη. Αρκεί να μην κάνει λάθη δίνοντας περιττές εντολές που φρενάρουν το σκάφος. Σε αυτή την κατάσταση η νίκη εξαρτάται 100% από το σκάφος. Οποιος έχει σκάφος με τον μικρότερο – συγκριτικά - βαθμό καθόδου έχει και τις περισσότερες πιθανότητες νίκης (στον γύρο του).

Επιτρέπεται, λοιπόν  μετά από τις επιτυχίες στις δύο προαναφερθείσες δύσκολες καταστάσεις ανέμων, να χάσεις τον αγώνα επειδή δεν τα πήγες καλά στην νηνεμία;

Συζητώντας το θέμα με έναν γνωστό Εγγλέζο προμηθευτή, συνέπεσαν οι γνώμες μας ότι αυτό που λείπει αυτή τη στιγμή από την αγορά είναι ένα Super Lite AVA, δηλαδή ένα πολύ ελαφρύ ανεμόπτερο, με αεροτομή μεγάλης καμπυλότητας, που να προσφέρει τον μικρότερο δυνατό βαθμό καθόδου.

Και τούτο όχι γιατί άλλα ελαφρά «καλουπάτα» μοντέλα δεν μπορούν να έχουν και αυτά μικρό βαθμό καθόδου, αλλά γιατί το AVA και τα παράγωγά του, έχουν το μισό κόστος.

Ολοκληρώνοντας την σημερινή παρεμβολή μου, προτρέπω εσένα και την παρέα, να σχεδιάσετε ένα υπερελαφρύ ανεμόπτερο μικρών ταχυτήτων, RES ή REF για πτήση σε νηνεμία.

[Stratigio]

Πολυαγαπημένε μας Θείε,

 Ωραία θα ήταν να οφειλόταν μόνο στον οίστρο μας αυτή η έντονη δραστηριότητα, αλλά περισσότερο θα έλεγα πως αποτέλεσμα αργίας είναι (τουλάχιστον στη δική μου περίπτωση).  Κι επειδή ως γνωστό, τούτη εστί και μήτηρ πάσης κακίας, προσπαθώ να ασχοληθώ με το δυνατόν χρονοβόρα αντικείμενα.


 Διαφωτιστικά και καίρια τα σημεία που αναφέρεις, με τα οποία θα με βρεις σύμφωνο.


 Η αλήθεια είναι πως στον προσδιορισμό κατεύθυνσης που θα κινηθούμε, αρχικα κολλήσαμε. Είχαμε μεγάλη διαφωνία με το Δάσκαλο (ως προς τις αεροτομές κυριότερα), με αποτέλεσμα να καθυστερούμε αρκετά στην επιλογή. Πιο συγκεκριμένα, για την πρώτη προσπάθεια η σκέψη μου ήταν στραμμένη σε ένα ανεμόπτερο που θα μπορούσε να πετάει στις μέσες καιρικές συνθήκες που συναντάμε στον τόπο μας (δεν μπήκα καθόλου στη διαδικασία να σκεφτώ αγωνιστικά, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση), ελαφρύ και γερό ώστε να μπορεί να επιφορτιστεί το δυνατών περισσότερο. Η επιλογή του R.E.F. (και όχι full-house) έγινε γιατί ήθελα ένα σκάφος που εκτός από την απλότητα στην κατασκευή (και λιγότερου βάρους), αλλά κυρίως για να έχω ένα σκάφος που θα μπορώ εύκολα να πετάξω (εγώ και όποιος συνοδοιπόρος) αλλά να μπορώ επίσης εύκολα να "διαβάσω" και μάλιστα από κοντά, επικεντρώθηκα περισσότερο στην ευεληξία δηλαδή (απέφυγα τη μαούνα που θα  πετάει στα όρια του οπτικού μου πεδίου).


 Η πείρα μου στα ανεμόπτερα πεδιάδας δεν είναι μεγάλη ώστε να γνωρίζω απ’ έξω τα χαρακτηριστικά της κάθε δημοφιλούς αεροτομής, οπότε και η επιλογή μου έγινε με γνώμονα τι χρησιμοποιείται ήδη από τα δημοφιλή R.E.S. αλλά και τον τρόπο που προτιμώ να πετάω. Μετά από αρκετούς πειραματισμούς (μιξάροντας ουσιαστικά αεροτομές που χρησιμοποιούν ανεμόπτερα με τα αντίστοιχα χαρακτηριστικά ) κατέληξα στην παραπάνω, έχοντας κατά νου ότι το κεντρικό panel θα έχει τη δυνατότητα να μεταβάλει την καμπυλότητα του(και διασφαλίζοντας συγχρόνως τα αντίστοιχα ευεργετικά αποτελέσματα), αλλά και ότι πρόκειται περί πολύεδρου φτερού. Εκεί ήταν και η βασική διαφωνία μου με το Δάσκαλο, που ήθελε να χρησιμοποιήσουμε αεροτομή που χρησιμοποιεί ανεμόπτερο με τεράστιο AR, μεγαλύτερης καμπυλότητας, αλλά βασικότερα είναι φτιαγμένη για full-house control.


 Αποκτώντας την εμπειρία που θα προκύψει από την πρώτη αυτή προσπάθεια, τα επόμενα βήματα θα είναι προς πιο εξειδικευμένες κατευθύνσεις και έχοντας ήδη μία βάση πάνω στην οποία θα μπορούμε να κινηθούμε σταθερότερα. Στόχος μου δηλαδή είναι ένα βασικό σχέδιο, στο οποίο με μικρές επεμβάσεις να μπορεί να αναπαραχθεί όποια διασκευή (κυρίως αναφέρομαι στις αεροτομές, τη δίεδρο, flap κλπ) το δυνατόν ευκολότερα.  


 Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα -κατά τις δοκιμές στο XFLR5 μόνο- και με κάποια από τα δεδομένα να έχουν προσδιοριστεί κατά προσέγγιση (όπως τελικό βάρος), είναι αρκετά ενθαρρυντικά. Τουλάχιστον για τις προσδοκίες μου.





Νομίζω πως όλα τα παραπάνω τα προσδιορίζει απλούστερα ο Ο Teo στις δυά απλές του κουβέντες. Tanx  

Βαγγέλα σ'ευχαριστώ για το κουράγιο.  


 

[Stratigio]

Ενδεικτικά, δύο polars με διαφορετική φόρτιση.







Άλλο ένα teaser μετά της ατράκτου


 

[eolos30]

           Γιώργο , ωραίος, κάνε το να τόχουμε στα χέρια μας σε κάνα μήνα.
                                          (Η διαφωνία μας δεν είναι άξια λόγου.)

    Γιάννη, τα τετράμετρα που έχουμε φτιάξει είναι στα 19-23γρ και με κάμπερ 3+
Όταν λέτε με τον Neil για ελαφριά εννοείτε 12-15;
Γιατί αν θυμάσαι είχε φέρει ο κ.Κ.Παπαδόπουλος ένα 1.8  με S4083 που το πέταγε και ο κ.Αλέξης και αυτό είχε 9γρ/τ.π !!! Το είχαν κάνει ηλεκτρικό αλλά δεν νομίζω να είχαν ενθουσιαστεί.

[Γιάννης Κωνσταντακάτος]

Καλησπέρα στην αεροναυπηγική ομάδα της ΕΑΑ.

Οτιδήποτε κάτω από τα 19,5 γ/τ.π. που είναι σήμερα τα AVA και το Pulsar, εμπίπτει εντός της φιλοσοφίας "ελαφρύ".

Αυτό που θέλω να υπενθυμίσω είναι ότι συμφέρει να σκεφθήτε και ένα φτερό με μεγάλη χορδή και μικρό λόγο ανοίγματος, που φτιάχνεται σαφώς ελαφρύτερο, καθώς η δοκός θα είναι πιό χοντρή, άρα η αντοχή της επιτυγχάνεται με λιγότερα υλικά,
θα έχει το πλεονέκτημα του μεγαλύτερο αριθμού Reynold,
και κοντύτερη άτρακτο άρα μικρότερες αδράνειες.

[Stratigio]

...Οτιδήποτε κάτω από τα 19,5 γ/τ.π. που είναι σήμερα τα AVA και το Pulsar, εμπίπτει εντός της φιλοσοφίας "ελαφρύ"...

 




  Χαρές και πανηγύρια, σήμερα στο καθιερωμένο Κυριακάτικο καφέ. Ο Αθανάσιος (ο οποίος παρεμπιπτόντως νομίζω πως θα πρέπει να έχει ήδη αρχίσει να σκέφτεται τη μετεγκατάστασή του προς τα νότια προάστια…) έφερε την πρώτη κοψιά ribs και διασάλεψε την επικρατούσα επι της παρέας, πρωινή γαληνη.






Η πρώτη εικόνα, που έφερε διάπλατα χαμόγελα στο πρόσωπό μου.

  Είναι όπως φανταζόμουν και ήθελα να είναι (με αρκετή αισιοδοξία), αλλά ακόμη καλύτερα. Λεπτομέρειες που δεν περίμενα να καταφέρουν να αποτυπωθούν (ή κοπούν καλύτερα), ήταν ξεκάθαρα ορατές. Είναι βέβαια και ο ενθουσιασμός του να αντικρίζεις το δημιούργημα που μετά κώπης έκτισες, αλλά αν κρίνω και από τις αντιδράσεις των συγκαφεποτών μου, νομίζω πως τα έχω καταφέρει αρκετά καλά ως εδώ.


  Προσπάθησα εξ αρχής να δώσουμε στο laser-cutter όσο το δυνατών πιο τέλεια (ως προς το τι μας ζητούσε ο άνθρωπος) αρχεία, ώστε να εξαλειφθεί η όποια πιθανότητα παρέμβασης από πλευράς του. Δεν ήθελα χωρίς να γνωρίζει πού και πόσο μπορεί να επέμβει στη αεροτομή να αλλοιώσει κανένα σημείο της. Σύμφωνα με τον Αθανάσιο (που είχαμε και το πλεονέκτημα, κατά τη διάρκεια της κοπής να μπορεί να παραβρίσκεται και να παρεμβαίνει όποτε χρειάστηκε) τα καταφέραμε. Ο laserάς είναι εξυπηρετικότατος και η τιμή που μας κάνει δεν νομίζω πως υπάρχει αλλού (κι αυτό χάρη στον Αθανάσιο, όχι γιατί μας αγάπησε ο άνθρωπος), οπότε και από πλευράς μας ήθελα να τον απασχολήσουμε το δυνατόν λιγότερο.  Η τελική τοποθέτηση των αεροτομών στα φύλλα balsa, έγινε από τον Αθανάσιο και συνολικά χρειάστηκαν μία ώρα και σαράντα πέντε λεπτά για να κοπούν όλα τα φύλλα.
 






Ατελείωτες ώρες δουλειάς στο CorelDraw χρειάστηκαν για να φτάσουν αυτά τα DXF του Profili...








...σε αυτή τη μορφή...



(κατανομή ανά φύλλα, από τον Athas)




......και κατ' επέκταση, σε αυτές τις ομορφιές!



...



...



...



...



...





  Είμαι ένα βήμα πριν από τον πάγκο (να ξεκινήσω συναρμολόγηση) και μένει να καταλήξω στην σύνθεση των spar-caps. Στο κεντρικό panel, το πάχος τους είναι 3mm και θα είναι σαντουιτσάκι carbon-ξύλο. Το μεσαίο στα 2.5mm (πάλι σάντουιτς) και το εξωτερικό, σκέτο carbon 1mm. Shear-webs θα υπάρχουν στο κεντρικό panel (και πάχους ανάλογου της έκδοσης) και από το joiner με το μεσαίο και μετά, σταδιακά θα μικραίνουν (πάντα σε πάχος αναφέρομαι) μέχρι το joiner του εξωτερικού.

  
  Έχω πειραματιστεί ως προς τη δομή των spar-caps μέχρι στιγμής και από βδομάδα (έχουμε ομαδική παραλαβή από fibermax), μετά τα vacumαρίσματα  θα έχουμε και τα πρώτα κολλήματα επί χάρτου…



 

[modeller2]

Μπραβο παιδια πολυ καλη δουλεια ανυπομονω να δω το
τελικο αποτελεσμα 

[Stratigio]

Να'σαι καλά φίλε μου.
 
Είναι πάνω από μία εβδομάδα που έχω αυτή την εικόνα στον πάγκο μου…











 …προκλητικά να με προσκαλεί σε περιπτύξεις με κόλλες, συνθετικά υλικά και άλλα βοηθήματα...





 

 Η τύχη μου όμως δεν πολυβοηθάει τελευταία. Η μάνα μου παρασύρθηκε από αυτοκίνητο, το σπίτι μου πλημμύρησε και δεν ξέρω τι άλλο μου επιφυλάσσει άμεσα.

 Όλα αυτά τα γεγονότα εξάντλησαν αρκετή από την ενέργειά μου, όχι όμως και την όρεξή μου για το έργο που έχει ξεκινήσει…

 Θα επανέλθω άμεσα, μόλις κατασταλάξουν (μεταφορικά και κυριολεκτικά) λίγο τα πράγματα και μπορέσω να ξαναμπώ σε «κανονικούς» ρυθμούς.



 

[Stratigio]

 Ο αχρείος, παραλίγο να ξεχάσω (παραλίγο… ) τις υπέροχες εκτυπώσεις του πρωτότυπου, που μου έφερε από την Κυριακή  ο "ποιος άλλος" Αθανάσιος.
 







Elevator (διπλή εκτύπωση, εφόσον υπήρχε ό χώρος στο χαρτί)




Rudder






Κεντρικό panel




 

[Stratigio]

   Κατάφερα να κάνω μερικές δοκιμές (κάποιοι λένε πως το παράκανα), για να βρω το κατάλληλο σάντουιτς από το οποίο θα κόψω τα spar-caps των φτερών. Δοκίμασα πολλά και διάφορα υλικά (balsa, φλαμούρι, carbon, γυαλί...) σε διαφορετικές διατάξεις. Χρησιμοποίησα vacuum-bagging ώστε να καταφέρω καλές εφαρμογές μεταξύ των υλικών, αλλά κυριότερα για να αποφύγω το έξτρα βάρος της παραπανήσιας εποξικής (που με το vacuum ξερνιέται).

   Εκτός από το τελικό βάρος του κάθε συνδυασμού που κατάφερα, σημαντικό κριτήριο επιλογής αποτελούσε η αντοχή του κάθε δοκαριού σε διάφορα τεστ που σκαρφίστηκα.

   Μπορώ να πώ ότι εξασκήθηκα αρκετά στο vacuuming (φωτιά πήρε το μάρμαρο, έπεται όμως και το D-box...), αλλά και άδραξα της ευκαιρίας να λαμινάρω κάποιες πλάκες ακόμη που θα μου χρησιμεύσουν σε διάφορα σημεία της κατασκευής.




Το μάρμαρο πρέπει να γυαλίσει, σαν να περάστηκε με Overlay (περάστηκε με Overlay).





Συγκεντρώνονται τα υλικά...





...και προετοιμάζονται (εξασφαλίζουμε την καλή διεισδυτικότητα της εποξικής)...





...ξεχώρισμα αυτών που θα χρησιμοποιηθούν...





...και στήσιμο. Με τη σειρά, από το μάρμαρο και προς τα επάνω, έχουμε: νάιλον - το σάντουιτς - νάιλον διάτρητο (να διαφεύγει η περίσσια κόλλα) - χαρτί υγείας (για να αναπνέει καλύτερα το πακέτο). Παράλληλα με τα σάντουιτς (μάλλον πείνασα  ) τρέχει ένα κορδόνι που βοηθάει και αυτό στο να κατανέμεται καλύτερα η υποπίεση, στην άκρη του οποίου στερέωσα το σωληνάκι της τρόμπας μου (ψέματα, του φίλου μου του Γερασιμάτου είναι). Ένα κορδονάκι αρμόστοκος περιμετρικά, είναι αρκετό να στεγανοποιήσει ερμητικά το σακούλιασμά μου και...





...αφού βάλω το χοντρό νάιλον από πάνω (λίγη χαρτοταινία στις άκρες αυτοματοποιεί τη διαδικασία)...





... διακόπτης στο ON...





...





...





...και καπάκωμα με το φουρνάκι.





(τα σωθικά του "φούρνου")




 

[Stratigio]

 Με θερμοκρασία ~50⁰C (που παράγουν οι τρείς 40άρες λάμπες εντός του θερμοκιτίου), χρειάζονται περί τις 6-7 ώρες...






...μέχρι ο "δείκτης" μου να σκληρύνει αρκετά...





Παρά τις 6 στρώσεις χαρτιού, είναι εμφανές το ξέρασμα της περίσσιας κόλλας...





...





... η οποία ενώνει το χαρτί σε ένα ενιαίο σώμα, που εύκολα αφαιρείται με μία κίνηση.





Εξίσου εύκολα ακολουθεί και το διάτρητο νάιλον.





Το κορδονάκι που έτρεχε παράλληλα στο σάντουιτς (και που βοηθάει στη σωστή κατανομή της υποπίεσης), απορροφά επίσης αρκετή από την ξερασμένη εποξική.





Κι άλλο χαμόγελο ικανοποίησης σκάει...





Η εξωμαρμάρισή του, είναι τόσο απλή...





...ημέρες και πολλές επαναλήψεις μετά ...





...





...





...(ίσως εδώ να διακρίνονται και τα σωθικά τους)...





 

[Stratigio]

   Στόχος μου είναι εκτός από μια θεωρητική προσέγγιση -που πάνω κάτω έχει γίνει απ’ όλη την παρέα- , να πάρει το Altostratus το «άγγιγμα» (με όποιον τρόπο μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο) όσων περισσοτέρων ατόμων τη απαρτίζουνε. Κάτι σαν να κλέβω λίγο γούρι απ’ του καθενός τη μαστοριά…





 Στα Kalem-Labs με τον Stage Mngr να δειγματίζει προς τους αδαής (λοιπούς θεατές - δηλ. εμένα και τον Αθανάσιο)...





...χαρακτηριστική απεικόνιση δακτύλων βιρτουόζου καλλιτέχνη (θα μπορούσε να είναι μοντάζ του χεριού ενός Τσελίστα...), που αν μη τι άλλο προσδίδουν μεράκι. Τα Αθανασοδάκτυλα δεν βρίσκονται τυχαία στο φόντο.





 Αυτή η εικόνα με γεμίζει πάντα ενθουσιασμό. Πολλά όμορφα ταξίδια έχουν ξεκινήσει από το πρώτο δοκαράκι καρφωμένο στο σχέδιο και παρ' ότι έχει περάσει αρκετός καιρός από τη στιγμή που ουσιαστικά ξεκίνησαν οι εργασίες, η χαζοχαρά είναι απερίγραπτη.