τελικά .... ΠΕΤΑΕΙIIIIIIIIIIIII

..... και πετάει καλά.
Ελπίζω να καταφέρω να περιγράψω την πτήση. Η συνθήκες ήταν ιδανικές με αέρα περίπου 5 μποφόρ.
Η μονη δυσκολία με αυτό τον αέρα ήταν ότι είναι αδύνατον τόσο μεγάλη και βαριά πτέρυγα να την κρατήσεις έστω και για να βάλεις τις μπαταρίες οποτε θέλει προσοχή για τυχόν ζημιες.
Ετυχώς είχα πολλή βοήθεια από τα παιδιά εκεί ( thnks κώστα

) τα οποια βρήκαν ένα εύκολο τρόπο na την απογειώσουμε

Κρατώντας την από τις άκρες ( 2 άτομα ) και τοποθετώντας την στον αέρα δεν ήθελε παρα μια μικρή ώθηση για να απογειωθεί
στα πρώτα μετρα με το μοτέρ να δουλεύει κάτω από το 50% της ισχύς ο φοίνικας δεν έχασε ούτε εκατοστό από το ύψος του

ξέχασα να αναφέρω ότι τα elevon τα είχα στις 0 μοίρες και πριν πετάξει για πρώτη φορα τα έφερα περίπου την μιση διαδρομή του trim.
Μετά τις πρώτες αναγνωριστικές στόφες και αφού συνήθισα λίγο ότι δεν έχω rudder χρησιμοποίησα όλο το trim up που είχα.
Φυσικά με τέτοιον αέρα δεν είναι εύκολο να βγάλεις συμπέρασμα για τα trim αλλα νομίζω ότι θέλει λίγο ακόμα γιατί πολλές φορες είδα ότι κρατούσα up. Στα ailerons δεν χρειάστηκε τίποτα.
Έχω δυο παρατηρήσεις μονο που νομίζω ότι δεν είναι δύσκολο να λυθούν. Όταν έστριβα και ο αέρας χτυπούσε τον φοίνικα από την κάτω πλευρά έκανε ένα δεξιά - αριστερά...δεν ξέρω εάν το λέω σωστά

Αυτό νομίζω έχει να κάνει με τα ακροπτερύγια τα οποια είναι μικρά και θέλουν να μεγαλώσουν.
Το δεύτερο που παρατήρησα είναι ότι έχω την εντύπωση ότι ο φοίνικας είναι "μπροστοβαρος" και ίσος μπορεί να πάει λίγο πιο πίσω το K.B.
Το λέω αυτό γιατί αρκετές φορες και σε μερικές φάσεις τις πτήσεις έβαζα αρκετό elevator.