Μέσα στο σαββατοκύριακο κατάφερα να ολοκληρώσω την κατασκευή της δεξιάς πτέρυγας. Η διαφορά ήταν σημαντική στην ποιότητα κατασκευής σε σχέση με την πρώτη (αριστερή) που έφτιαξα γεγονός που οφείλεται κατ' αρχήν στις συμβουλές σας αλλά και στην πείρα που τελικά αποκτάς μόλις ασχοληθείς με το αντικείμενο.

Ξεκίνησα κόβοντας τις κύριες δοκούς στο ακριβές μήκος αυτών της αριστερή πτέρυγας ώστε να εξασφαλίσω την συμμετρία καθώς (και όπως ήταν αναμενόμενο) πάλι υπήρχε ασυμφωνία στα μεγέθη μεταξύ του σχεδίου και της πτέρυγας εκφυγής όπου είναι προ-διαμορφωμένες οι εγκοπές για τα πλευρίδια.

Μην τα πολυλογώ, η κατασκευή πραγματοποιήθηκε πιο εύκολα, πιο σωστά και πολύ πιο γρήγορα ενώ σημαντική ήταν και η διαφορά όχι μόνο στην επαφή μεταξύ των τμημάτων (αφού έκανα trial fit σχεδόν σε ολόκληρη την πτέρυγα πριν ξεκινήσω το κόλλημα) αλλά και στην ποσότητα της κόλλας που απαιτήθηκε.

Στην κατασκευή βέβαια βοήθησε εξαιρετικά και το γεγονός ότι είχα μπροστά μου την ήδη έτοιμη πτέρυγα γεγονός που εξασφάλισε συχνή αναφορά για την αποφυγή νέων λαθών. Αναρωτιέμαι εάν πρέπει να αλλάξει λίγο η σειρά κατασκευής στα αεροπλάνα για αρχάριους. Εννοώ ότι είναι σημαντικό να μην κάνεις λάθη και στην άτρακτο αλλά αν η κατασκευή του αεροπλάνου ξεκίναγε από αυτή, θα παρείχε σημαντική εμπειρία πριν ο νέος στην κατασκευή ασχολιόταν με την πτέρυγα ώστε να αποφύγει ναι κάνει σημαντικά λάθη όπως εγώ.

Αντίστοιχα με την αριστερή πτέρυγα και η δεξιά βγήκε λίγο πιο κοντή σε σχέση με το σχέδιο ώστε να διατηρηθεί η συμμετρία. Για να εξασφαλίσω την αντοχή του τελευταίου πλευριδίου που δεν πιάνει σε σχετική εγκοπή, κόλλησα μια ενίσχυση στη γωνία ώστε να έχω μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής.
Σε περίπου δύο ώρες και η δεξιά πλευρά της πτέρυγας ήταν έτοιμη και σειρά πήρε η προετοιμασία για την ένωση τους.

Για την ένωση των δύο κομματιών της πτέρυγας προβλέπονται δύο ενισχύσεις (που εφαρμόζονται εμπρός και πίσω από τις κύριες δοκούς) σε γωνία ώστε να εξασφαλίζεται και η σωστή κλίση της δίεδρου ενώ για περισσότερη ασφάλεια παρέχεται και μια επιφάνεια η οποία είναι μετρημένη ώστε να εξασφαλίζει τη δίεδρο όταν την βάλεις σαν στήριγμα στο τελευταίο πλευρίδιο της μίας πλευράς.

Η εισαγωγή και εφαρμογή των ενισχύσεων αυτών της δίεδρου απαιτεί το κόψιμο του κεντρικού πλευριδίου το οποίο ήδη έχει διαμορφωμένη την κλίση. Στη φωτογραφία φαίνεται αριστερά το πλευρίδιο χωρίς το κόψιμο που έχει ήδη πραγματοποιηθεί σε αυτό δεξιά.

Στη συνέχεια πραγματοποίησα το πρώτο trial fit ενώνοντας τις δύο πτέρυγες. Εδώ φαίνεται η εφαρμογή της μπροστινής ενίσχυσης και ...

...και εδώ της πίσω. Αυτό που είναι άμεσα προφανές είναι ότι απαιτείται αρκετά τρίψιμο για να γίνει το ταίριασμα των δύο πλευρών της πτέρυγας χωρίς κενά, κάτι που φαίνεται...

...περισσότερο σε αυτή την φωτογραφία της κάτω πλευράς της πτέρυγας. Όταν εξασφαλίσω ότι η εφαρμογή είναι καλή χωρίς κενά θα προχωρήσω στο κόλλημα. Το manual λέει η κόλληση αυτή να γίνει με κυανοακρυλική αλλά νομίζω ότι θα προτιμήσω εποξική. Τι λέτε? Σε τι βαθμό είναι αποδεκτά τα κενά στην ένωση των δύο πλευρών της πτέρυγας? Τι να χρησιμοποιήσω για το στοκάρισμα τους? Τι άλλο θα με συμβουλεύατε πριν προχωρήσω στην ένωση των δύο πλευρών?
Μάνος