Πανελλήνιοι F5B-GR-BF1 2009, 20-21 Ιουν. Ακραίφνιο (Hobbybox)

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[Γιάννης Κωνσταντακάτος]

Κατ’ αρχή θα εκφράσω τις ευχαριστίες μου, ως αγωνιζόμενος, και ως προέδρος της Ε.Α.Α. προς τα στελέχη του Ελληνικού αερομοντελισμού που προετοίμασαν και διεκπεραίωσαν τον αγώνα, (με αλφαβητική σειρά): κ.κ. Λεονταρίτη Αλέκο, Λεονταρίτη Χρήστο, Παπαδόπουλο Αντώνη, Σκαργιώτη Γιώργο, και τον νέο δραστήριο φίλο Βαγγέλη Κουλάδη.
Επίσης να πω προσωπικά, αλλά να μεταβιβάσω και από άλλους, ένα μεγάλο ευχαριστώ προς τον κ. Μπούρμπουλα για την - επί διήμερο - παραχώρηση του μοντελοδρόμιου του Hobbybox, ενός χώρου που ξεχωρίζει σαν διαμάντι ανάμεσα στα Ελληνικά και ξένα μοντελοδρόμια, με το πρόσθετο πλεονέκτημα την παρουσία καλού καιρού καθ΄ όλο το έτος.
(Αν και μου το έχει απαγορεύσει, εγώ θα πω ότι μας έψησε ωραία σουβλάκια το μεσημέρι του Σαββάτου.)

Το διήμερο του αγώνα, τα προγνωστικά επαληθεύτηκαν, και ο καιρός ήταν καθαρά ανεμοπορικός. Θα θυμούνται ίσως οι φίλοι ότι αρχικά είχα προβλέψει περισσότερες συμμετοχές, με βάσει τα προηγούμενα έτη, αλλά δυστυχώς διαψεύστηκα.

Ως αντιστάθμισμα του μικρότερου μεν, αλλά όχι μικρού στο σύνολο αριθμού συμμετοχών, ήταν το επίπεδο του συναγωνισμού, όχι μόνο από τους παλιούς , αλλά και από πολλούς νέους αθλητές, που μέσα σε λίγους μήνες γνώρισαν, αγάπησαν και προετοιμάστηκαν κατάλληλα για τον αγώνα.

Μία ακόμα θετική διαπίστωση είναι ότι οι αγωνιζόμενοι είχαν δίπλα τους ικανότατους  spotters , δηλαδή βοηθούς που οδηγούν τον χειριστή στα σημεία που διαπιστώνουν ότι υπάρχουν θερμικά, παρακολουθώντας πουλιά, ή άλλα μοντέλα που ανέρχονται.

Ατυχίες, και τεχνικά προβλήματα υπήρξαν, αλλά ήταν ευκαιρία να επιδειχθεί και πάλι το αθάνατο αερομοντελιστικό πνεύμα, και πολλά από αυτά ξεπεράστηκαν με την παροχή βοήθειας από τον ένα στον άλλο.

Το θετικό είναι ότι πολλοί αθλητές και παράγοντες έχουν πάρει ζεστά το θέμα, και θέτουν προτάσεις βελτίωσης των κανονισμών, που θα ακολουθήσουν την τυπική διαδικασία, ώστε όσοι εγκριθούν να εφαρμοστούν από του χρόνου.

Θα ήθελα να απαντήσω εδώ, στις παρατηρήσεις μερικών φίλων, ότι ο αγώνας έχει ξεφύγει από την δυνατότητα πολλών στον οικονομικό τομέα.
Η απόδοση του αθλητή Σκαργιώτη με τα δύο ανεμόπτερα Onyx και Pike, ήταν πολύ καλή, δικαίως ως το αποτέλεσμα της πολύμηνης προετοιμασίας και προπόνησης, και της τακτικής του να κατεβάσει την μπαταρία έως τα minima. Οσοι έχουν καθαρόαιμα F3J, τώρα που έδειξε τον δρόμο, δεν έχουν παρά να τον ακολουθήσουν.

Ομως τα στατιστικά δείχνουν ότι και ένα Paragon, με άνοιγμα 3,26, που ARC κοστίζει 200 ευρώ, έχει πολλές δυνατότητες καλού λόγου. Μην βιαστείτε να τα κατακρίνετε, επειδή δεν τα κατάφεραν φέτος. Το κάθε μοντέλο θέλει το τριμάρισμά του, και το ίδιο ισχύει και για το Paragon, που για να μεταφέρει έρμα θέλει μεγαλύτερη γωνία, και πιο πίσω το κέντρο βάρους του.

Επίσης καλό παράδειγμα είναι ο Πρωτέας, Ελληνικό σχέδιο από τον Π. Σοφό, που με μία συμβατική κατασκευή και υιοθέτηση γνωστής ανεμοπορικής αεροτομής, κέρδισε την τρίτη θέση.

Θέλετε φθηνό τετράμετρο; Αγοράστε το Paragon, και μετατρέψτε το προσθέτοντας είτε δύο μακρύτερα ακροπτερύγια, (όπως παρουσίασα το δικό μου), είτε προσθέτοντας ένα μεσαίο παραλληλόγραμο κομμάτι (όπως θα φτιάξω το επόμενο).

Το μεγαλωμένο Paragon, με δυνατότητα βάρους στα 3,3 κιλά, και μπαταρία όμοια με αυτή που χρησιμοποιούσε ο Σκαργιώτης, (1350  mAh  βάρος 65 γραμμ) δίνει λόγο βάρους 1,97%.

Αν είχα φροντίσει να παραγγείλω μπαταρία ίδιων χαρακτηριστικών, ο συναγωνισμός θα αποκτούσε μεγαλύτερο ενδιαφέρον, αλλά το σίγουρο είναι ότι είναι δύσκολο να εκτοπίσεις τον Σκαργιώτη από την πρώτη θέση.

Του χρόνου θα έχουμε όλοι την ευκαιρία να εφαρμόσουμε τις νέες τακτικές που είδαμε ότι ταιριάζουν στα μοντέλα μας.

Ένα είναι σίγουρο. Οσοι δεν παρέστησαν, έχασαν την ευκαιρία να βιώσουν τις χαρές του καλύτερου έως σήμερα αγώνα, και της καλύτερης έως σήμερα παρέας.

[coolvag]

Στιγμιότυπα του Αγώνα την κυριακή των fly off,  χαρά θεου η κυριακη 

[evan]

Πολύ καλό το βιντεάκι.
( στο 5:40 και  στο 5:57)

[pansofos]

Ο αγωνας αυτος εδειξε οτι δεν θετει ορια ηλικιας, πεταξα παρεα με τον γιο μου, και σε λιγο καλα
να ειμαστε θα πεταξω και με τον εγγονο μου.

Να ευχαριστησω και εγω τον Κ. Μπουρμπουλα για το ομορφο μοντελοδρομιο, τους οργανωτες
για την οργανωση, και ιδιαιτερα τον νεοφωτιστο Β.Κουλαδη που απεδειξε οτι και οι αλανες βγαζουν
διαμαντια.

Ενα μεγαλο ευχαριστω τους συναθλητες που ηλθαν απο ολη την νοτια Ελλαδα και τον Γ.Παξιμαδακη
απο τα Γιαννενα, και ιδιαιτερα τους πρωταγωνιστες οι οποιοι μου προσφεραν την συγκινηση της
αμιλλας στον αγωνα.

Οταν πεταω με τα ματια καρφωμενα, στο ανεμοπτερο ψηλα στα συννεφα, ηρεμω και αγαλιαζω,
(αυτο το δειχνουν και φωτογραφιες), και τοτε καπου εκει "βλεπω" την μορφη του Γ.Σεβαστου να
μου γνεφει ευχαριστημενος.
Ο αειμνηστος Γιωργος Σεβαστος υπηρξε πρωτοπορος της ηλεκτροκινησης, και λατρης ανεμοπτερων
Ελληνικης προηγμενης κατασκευης.

Στον αγωνα μας τωρα.
Ο αγαπητος φιλος Γ.Σκαργιωτης μας παρουσιασε τις μικροτερες μπαταριες, με το μικροτερο συντελεστη.
Συγχαρητηρια στο Γιωργο.
Τωρα θα τρεξουμε ολοι να παρουμε ιδιες η μικροτερες μπαταριες.
Ο Λιντιγκερ και το συναφι του τριβουν τα χερια τους.
Του χρονου ενας αλλος αθλητης θα παρουσιασει με καμαρι τις μικροτερες μπαταριες που ξετριπωσε
και αγορασε ακριβα.
Αντε παλι να αγορασουμε ολοι μπαταριες μικροτερες ελαφρυτερες και ακριβοτερες, μαζι με ολα τα
καλουδια τους.
Αυτα που θα πεταμε δεν θα λεγονται πια ανεμοπτερα αλλα λιποπτερα.

Ασε που στο μελλον μπορει να παρουσιαστουν και κρουσματα ηλεκτροκλοπης.

Οχι εγω δεν θα αγορασω αλλες μπαταριες,δεν θα μπω σε αυτο το τριπακι.
Θα πεταω με αυτες τις μπαταριες που εχω μεχρι τωρα,θα συμμετεχω και θα χαιρομαι τους αγωνες αυτους
οσο θα διεξαγονται, εστω και εκτος συναγωνισμου.

Εστιαζω λοιπον στην προσπαθεια των Μακεδονων φιλων μας για τον νεο αγωνα με τον χρονοδιακοπτη ο οποιος
πιστευω θα ειναι καθαρα ανεμοπτερικος.

[Γιάννης Κωνσταντακάτος]

Εστιαζω λοιπον στην προσπαθεια των Μακεδονων φιλων μας για τον νεο αγωνα με τον χρονοδιακοπτη ο οποιος
πιστευω θα ειναι καθαρα ανεμοπτερικος.

Για να λες αυτά τα λόγια, σίγουρα δεν γνωρίζεις ότι η προσπάθεια υιοθέτησης του νέου κανονισμού, για άνοδο με χρονο/υψο/διακόπτη, ήταν της Ε.Α.Α. , η οποία ερευνώντας τα Ευρωπαϊκά πρότυπα, ετοίμασε και καταθέσε εδώ και αρκετό καιρό τον πλήρη κανονισμό F5J-GR στην ΕΛ.Α.Ο.
Η Ε.Α.Α. συνεργάστηκε με την ΕΛΑΟ για την έκδοση των προδιαγραφών του χρονοδιακόπτη.
Η Ε.Α.Α. είχε πολλές ανταλλαγές προτάσεων και δεδομένων με τον κ. Βασίλη Παπαδόπουλο, που τελικά κατασκεύασε σε μαζική παραγωγή τον χρονο/υψο/διακόπτη.
Η Ε.Α.Α. έφερε τον μοναδικό διεθνώς εγκεκριμένο χρονο/υψο/διακόπτη από τη Σλοβενία, για τις δοκιμές πριν κατασκευαστή ο Ελληνικός ALTIMT 1.

Απλά είναι πλέον φανερό, ότι οι αγαπητοί "ανεμοπόροι" (διαγράφεται μία λέξη) Θεσσαλονικείς, απεφάσισαν να σαμποτάρουν την BF1-GR, και άρχισαν να προπονούνται νωρίτερα από τους άλλους στην F5J-GR.

Ή δική μου γνώμη είναι να μην βγάζουμε τόσο γρήγορα την πίκρα μας για τα αποτελέσματα που δεν μας αρέσουν, και να θυμίζουμε τον μύθο του Αισώπου, "Οσα δεν φθάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια".


 

 

[G.Skargiotis]

Ο αγαπητος φιλος Γ.Σκαργιωτης μας παρουσιασε τις μικροτερες μπαταριες, με το μικροτερο συντελεστη.
Συγχαρητηρια στο Γιωργο.
Τωρα θα τρεξουμε ολοι να παρουμε ιδιες η μικροτερες μπαταριες.
Ο Λιντιγκερ και το συναφι του τριβουν τα χερια τους.
Του χρονου ενας αλλος αθλητης θα παρουσιασει με καμαρι τις μικροτερες μπαταριες που ξετριπωσε
και αγορασε ακριβα.
Αντε παλι να αγορασουμε ολοι μπαταριες μικροτερες ελαφρυτερες και ακριβοτερες, μαζι με ολα τα
καλουδια τους.

TP850mAh Pro Power 24$

TP1350mAh "Pro Lite V2 " 32$


πάντως αυτές είναι οι μπαταρίες οι "ακριβές"

που σου δίνουν 3-4 ανόδους στα 50 περίπου μετρα και 70 μετρα

[evan]

Με την οικειότητα που συνεπάγονται οι τέσσερεις δεκαετίες που γνωριζόμαστε θα ήθελα να εκφράσω κι εγώ την άποψή μου.
Είναι κρίμα πολυνίκεις αθλητές με μεγάλη ιστορία να δυσκολεύονται να αποδεχθούν μία "ήττα" (αν μπορεί να θεωρηθεί ήττα η τρίτη θέση) υποτιμώντας τους συναθλητές τους.
Όλοι, συμμετέχοντας σε ένα αγώνα, αποδεχόμαστε άνευ όρων τον κανονισμό και εφ'όσον αυτός τηρηθεί κατά γράμμα (όπως και έγινε) δεν έχουμε δικαίωμα αμφισβήτησης των αποτελεσμάτων και μεμψιμοιρίας.
Άλλωστε με τον ίδιο κανονισμό έγινε και ο περυσινός αγώνας και αντίστοιχος ήταν επί εποχής NiCd.
Οι συναντήσεις μας σε αγώνες, εκδρομές ή fly in έχουν και θα συνεχίσουν να έχουν ένα χαρακτηριστικό στοιχείο. Την απόφασή μας να περνάμε καλά και να προβάλλουμε αυτό που αγαπάμε όλα αυτά τα χρόνια: τον αερομοντελισμό.

[3DJunk]

Ο αγαπητος φιλος Γ.Σκαργιωτης μας παρουσιασε τις μικροτερες μπαταριες, με το μικροτερο συντελεστη.
Συγχαρητηρια στο Γιωργο.
Τωρα θα τρεξουμε ολοι να παρουμε ιδιες η μικροτερες μπαταριες.
Ο Λιντιγκερ και το συναφι του τριβουν τα χερια τους.
Του χρονου ενας αλλος αθλητης θα παρουσιασει με καμαρι τις μικροτερες μπαταριες που ξετριπωσε
και αγορασε ακριβα.
Αντε παλι να αγορασουμε ολοι μπαταριες μικροτερες ελαφρυτερες και ακριβοτερες, μαζι με ολα τα
καλουδια τους.

TP850mAh Pro Power 24$

TP1350mAh "Pro Lite V2 " 32$


πάντως αυτές είναι οι μπαταρίες οι "ακριβές"

που σου δίνουν 3-4 ανόδους στα 50 περίπου μετρα και 70 μετρα

Εμ εξηγησε τι εννοεις με το ΤP => Thunder Power...το ειπα σε ολους πως αυτη η μπαταρια εχει τον μεγαλυτερο λογο χωρητηικοτητας / βαρους αλλα...Προσωπικα τις χρησιμοποιω απο depronakia μεχρι και δεκτες σε θερμικα μοντελα εδω και καποια χρονια. Καλη επιλογη!

Προσωπικα δεν υποννοω πως η νικη του Γιωργου οφειλεται στην μπαταρια, χωρις να γνωριζω πληρως το αντικειμενο θελω να πιστευω πως οφειλεται και σε αλλους παραγοντες.

Και οι τρεις νικητες πεταξαν πολυ καλα, παντα τετοια!

Φιλικα,
Νικος

[evan]

ΥΣ. καλό θα ηταν να μπορουσαμε να γραφαμε ολοι οι διαγωνιζόμενοι ( οσοι θελουν δηλ) με τι πετάξαμε στον αγωνα  ωστε να ειναι ενα σημειο αναφοράς για οσους θα θελήσουν για πρωτη φορά να ασχοληθουν με την κατηγορία .

Πέταξα με Graupner Maxie - μετατροπή σε x-tail από τον jkon
μοτέρ AXI 2826/12 και ESC Jeti Master 40.
Η κατανάλωση σε καμμία πτήση δεν ξεπέρασε τα 1000 mAh.
Ο λόγος κυμάνθηκε από 5.87 έως 3.90 στους προκριματικούς και από 3.87 έως 3.21 στους τελικούς. Η μικρότερη μπαταρία που χρησιμοποίησα ήταν 1350mAh/20C/67gr 

[dim sofos]

Καλησπέρα σε όλους

Θέλω να ευχαριστήσω και εγώ τον κύριο Κ.Μπούρπουλα για την παραχώριση του μοντελοδρομίου.
Την οργανωτική επιτροπή και φυσικά όλους τους συναθλητές μου.

Για εμένα προσωπικά ήταν πρώτη εμπειρία σε αυτόν τον αγώνα.
Εκπαιδευμένος σε τρείς κατηγορίες ανεμοπτέρων F-3B-GR F-3B FAI  F-3J με πανελλήνιο χαρακτήρα
και θέσεις απο το 1987 θεωρώ πώς δέν χρειάζεται τελικά κάποιος να γνωρίζει απο ανεμόπτερα για να συμετάσχει
σε αυτόν τον αγώνα.Δέν χρειάζεται να προπονηθεί κάποιος για να μάθει το ανεμόπτερο του ή τα θερμικά.
Παρά μόνο συντελλεστή και μπαταρίες.
Οι καθαρές κατηγορίες ανεμοπτέρων δέν γίνονται πλεον στη χώρα μας παρα μόνο τροποποιήσεις.
Δυο μερες του αγώνα δεν μιλάγαμε για ανεμοπτερα αλλα για τάσεις και για βολτ.

Ίσως δεν καταλάβατε καλά τα λόγια του pansofou και προσπαθείτε να περάσετε άλλα λόγια περι ήττας
και διαφορα τέτοια.
Δέν υπάρχει υποκρισία παρά μόνο η άποψη του που την καταθέτει ανοιχτά δίχως να θίγει κανένα.

Φυσικά η νέα κατηγορία με  το χρονοδιακόπτη όποιος και άν έτρεξε ή σκέφτικε να την δημιουργήσει
προσφέρει τουλάχιστoν ανεμοπτερικές αναζητήσεις.

Φιλικά
Δημήτρης Σοφός

[evan]

Με την οικειότητα που συνεπάγονται οι τέσσερεις δεκαετίες που γνωριζόμαστε θα ήθελα να εκφράσω κι εγώ την άποψή μου.
Είναι κρίμα πολυνίκεις αθλητές με μεγάλη ιστορία να δυσκολεύονται να αποδεχθούν μία "ήττα" (αν μπορεί να θεωρηθεί ήττα η τρίτη θέση) υποτιμώντας τους συναθλητές τους.
Όλοι, συμμετέχοντας σε ένα αγώνα, αποδεχόμαστε άνευ όρων τον κανονισμό και εφ'όσον αυτός τηρηθεί κατά γράμμα (όπως και έγινε) δεν έχουμε δικαίωμα αμφισβήτησης των αποτελεσμάτων και μεμψιμοιρίας.
Άλλωστε με τον ίδιο κανονισμό έγινε και ο περυσινός αγώνας και αντίστοιχος ήταν επί εποχής NiCd.
Οι συναντήσεις μας σε αγώνες, εκδρομές ή fly in έχουν και θα συνεχίσουν να έχουν ένα χαρακτηριστικό στοιχείο. Την απόφασή μας να περνάμε καλά και να προβάλλουμε αυτό που αγαπάμε όλα αυτά τα χρόνια: τον αερομοντελισμό.

O.K. Δημήτρη. Συγγνώμη.
Παρακαλώ να θεωρηθεί ότι δεν γράφτηκε το παραπάνω μήνυμα

[Αντώνης Παπαδόπουλος]

Καλημέρα,

Είναι σίγουρο ότι τα τελευαταία μηνύματα δεν ανταποκρίνονται στο κλίμα και την διάθεση που επικράτησε σε όλη την διάρκεια του αγώνα.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Γιάννη Παξιμαδάκη για την βοήθεια του στις εκκινήσεις, και τους Κωσταντίνο Ιωαννίδη και Δημήτρη Σοφό που θέλησαν να με βοηθήσουν στο πρόβλημα που αντιμετώπισα στον 4ο γύρο με την μπαταρία του πομπού. Αυτό είναι τελικά το πνεύμα των αγώνων, όπως το καταλαβαίνω εγώ και νομίζω οι περισσότεροι αν όχι όλοι οι αγωνιζόμενοι.

Θα ήθελα επίσης να έλεγα και την άποψη μου για το αν ο συγκεκριμένος αγώνας είναι ανεμοπορικός ή όχι.

Πιστεύω ότι είναι ανεμοπορικός αγώνας που όμως εμπεριέχει και ένα άλλο στοιχείο. Την διαχείριση της ενέργειας που είναι διαθέσιμη.

Πιο συγκεκριμένα κάποιος μπορεί να ακολουθήσει την τακτική να κάνει χρήση μπατταρίας που θα του εξασφαλίσει το 30λεπτο ανεξάρτητα με τις καιρικές συνθήκες.

Η άλλη αντιμετώπιση είναι να προσπαθήσεις να ολοκληρώσεις τον αγώνα με συγκεκριμένη ενέργεια.

Το ένα έχει διαφορά από το άλλο. Στο πρώτο έχεις την σιγουριά αλλα συγχρόνως και το μεγαλύτερο βάρος, με συνέπεια για να πετύχεις ανταγωνιστικό λόγο να πρέπει να αυξήσεις το βάρος του ανεμοπτέρου με ότι συνεπάγεται αυτό, ενώ στο δεύτερο έχεις το  ρίσκο η διατιθέμενη ενέργεια να μην είναι επαρκής για να ολοκληρώσεις τον αγώνα. Σίγουρα όμως πετυχαίνεις πολύ καλύτερο λόγο.

Η δεύτερη λύση απαιτεί περισσότερη ανεμοπορία από ηλεκτροκίνητη πτήση. Αυτή την τακτική πιστεύω ότι επέλεξαν φέτος ο Γιώργος Σκαργιώτης και ο evan με τα πολύ καλά αποτελέσματα που έφεραν σε λόγους.

Ειδικά ο Γιώργος επειδή την δεύτερη μέρα είχα τον χρόνο να τον παρακολουθήσω, προσπαθούσε να βρεί θερμικό από τα 50 με 60 μέτρα κάθε φορά.

Αρα κατά την δική μου άποψη ο αγώνας είναι ανεμοπορικός .

Ο Γιώργος και ο evan διάλεξαν μπατταρίες μικρότερες σε χωρητικότητα  που σαν συνέπεια είχε το μικρότερο βάρος. Το "ρισκάρισαν" αλλά χάρη στην προπόνηση τους τα κατάφεραν. Το "πρόβλημα" θα ήταν αν είχαν βρεί μπατταρίες που ήταν κατά πολύ ελαφρύτερες σε συγκεκριμένη χωρητικότητα. Αλλά δεν έγινε αυτό.

Και ο αγώνας που με το καλό θα γίνει στην νέα κατηγορία F5J GR, αν δεν ανεμοπορήσεις δεν υπάρχει περίπτωση να κάνεις τα 10 λεπτά μόνο με "τσουλήθρα" από τα 200 μέτρα.

Κρατάμε λοιπόν όλοι τις ωραίες αναμνήσεις που υπάρχουν από τον αγώνα και πάμε για τα επόμενα.

Καλή ηλεκτροανεμοπορική συνέχεια.

Αντώνης Παπαδόπουλος   
 

[Γιάννης Κωνσταντακάτος]

Θα προσπαθήσω να ξεκαθαρίσω το θέμα που ηγέρθη από συναδέλφους, δηλαδή σε ποια από τις δύο αγωνιστικές κατηγορίες υπεισέρχεται περισσότερο η ανάγκη για ανεμοπορική πτήση, συγκριτικά με την χρήση ηλεκτρικής ενέργειας για απόκτηση ύψους.

Στην κατηγορία F5J-GR, γίνεται μία και μοναδική άνοδος στην αρχή της πτήσης διάρκειας 30 δευτερολέπτων, με στόχο την άνοδο σε ύψος 200 μέτρων.

Για να γίνει αυτό χρειάζεται ένας βαθμός ανόδου 7,5μ/δευτ, ή μεγαλύτερος.

Η ισχύς θα κυμαίνεται στα 200 watts/κιλό μοντέλου, άρα για ένα μοντέλο 2500 γραμμαρίων απαιτούνται 500 watts.

Αυτό μπορεί να προέλθει π.χ. από 3 στοιχεία (με τάση 10 volts υπό μεγάλο φορτίο), και ένταση 50 Amper, ή από 4 στοιχεία (13,6 volts υπό φορτίο) με ένταση 37,5 Αμπέρ.
Στην πρώτη περίπτωση θα αναλωθούν 420 mAh από την μπαταρία, ή 4200 mWh , στη δεύτερη περίπτωση θα αναλωθούν 310 mAh, ή 4216 mWh.

Στην κατηγορία FB1-GR ανεμόπτερο με ίδιο βάρος, ανάλωσε συνολικά 800 mAh, με πακέτο δύο στοιχείων, (6,8 Volts υπό φορτίο), ήτοι 5440 mWh

Σύγκριση:
Στην F5J-GR με ανάλωση 4200 mWh στόχος είναι τα 10 λεπτά συνολικής πτήσης.
Στην FB-1-GR με ανάλωση 5440 mWh στόχος είναι τα 30 λεπτά συνολικής πτήσης, ήτοι αντιστοιχούν 1813 mWh για κάθε 10 λεπτά πτήσης.

Σε ποια από τις δύο λοιπόν υπεισέρχεται περισσότερο η ανάγκη ανεμοπορικής πτήσης;

[Γιάννης Κωνσταντακάτος]

Ανταποκρινόμενος στην παράκληση συναδέλφων να αποκαλύψω τα «μυστικά» του μοντέλου που πέταγα στον αγώνα, εγώ θα πω την ιστορία της συμμετοχής μου, και εσείς θα κρίνετε αν πρόκειται για «μυστικά».

Ο νικητής Γ. Σκαργιώτης, διάλεξε ελαφρύ καθαρόαιμο μοντέλο F3J, και πολύ ελαφριά μπαταρία, ενώ εγώ στράφηκα προς την άλλη άκρη, να έχω μία λογική μεν μπαταρία, για τις αναμενόμενες ανόδους, αλλά να βαρύνω το σκάφος.

Από την προπόνηση, διαπιστώθηκε ότι τα καθαρόαιμα F3J που είχα, όπως το Sharon και Starlight, δεν μπορούσαν να σηκώσουν πολύ έρμα, και οι λόγοι που μπορούσαν να δώσουν με τις μπαταρίες των 79 γραμμαρίων, θα ήταν συναγωνιστικοί μεν απέναντι στους περισσότερους διαγωνιζόμενους, αλλά όχι τόσο μικροί ώστε να κτυπήσουν πρώτη θέση. Παρ’ όλο που ο Γιώργος μου επανελάμβανε τα οφέλη από την μικρή/ελαφριά μπαταρίακ εγώ ήμουν ανένδοτος.

Ετσι ξεκίνησα ένα project να εκμεταλλευτώ την δυνατότητα του κλασσικού ξύλινου μοντέλου Paragon, να σηκώσει πολύ έρμα. Δεν είναι μυστικό, ότι η μεγαλύτερη επιφάνεια μπορεί να σηκώσει μεγαλύτερο φορτίο, και ότι όταν μία επιφάνεια αναπτύσσεται σε μεγαλύτερο λόγο ανοίγματος, έχει καλύτερο λόγο ολίσθησης.
Αυτά τα δύο με ώθησαν να σχεδιάσω τροποποιήσεις για τα δύο Paragon που έχω. Στο ένα θα προσέθετα επιφάνεια στα άκρα του υπάρχοντος φτερού, ενώ στο άλλο θα προσέθετα επιφάνεια στο μέσον του υπάρχοντος φτερού. Και στις δύο μετατροπές θα είχα μεγαλύτερη επιφάνεια και καλύτερο λόγο ανοίγματος.

Δυστυχώς, ανάλωσα πολύ χρόνο για να βοηθήσω κάτι ανήψια μου, και  πρόλαβα να ολοκληρώσω μόνο το πρώτο εγχείρημα. Αφαίρεσα τα υπάρχοντα ξύλα (αυτιά - 4 εκατοστά από κάθε άκρη) και πρόσθεσα νέο ακροπτερύγιο 37,5 εκατοστών στο καθένα, που είχε στη ρίζα την κανονική αεροτομή Spica, και στο άκρο την RG14, με συστροφή αρκετών μοιρών, όπως το ακροπτερύγιο του Graphite.

Αρχικά προσπάθησα να παντρέψω το πειραματικό φτερό με την άτρακτο από το μεγάλο AVA. Δυστυχώς στην πρώτη έξοδο που έκανα, διαπιστώθηκε ότι η διαμήκης δίεδρος ήταν πολύ μικρή. Μεγάλωσα την γωνία πρόσπτωσης αλλά και στη δεύτερη έξοδο, το μοντέλο εξακολουθούσε να πέφτει σε περιδίνηση σχεδόν σε κάθε προσπάθεια κλειστής στροφής.
Η αιτία ήταν πολύ απλή, το μεν οριζόντιο ουραίο του AVA ήταν στο 50% της επιφάνειας του Paragon, ενώ η κάθετη επιφάνεια πολύ μεγάλη και με μεγάλο μοχλό ουράς.

Αμέσως έγινε το δεύτερο πείραμα να καθήσει το φτερό σε συμβατική άτρακτο που έφτιαξα από κόντρα πλακέ (μπροστά) και καλάμι ψαρέματος (πίσω).

Συναρμολόγησα νέο οριζόντιο πτερύγιο ακριβώς στις διαστάσεις του Paragon, και το τοποθέτησα στην ίδια απόσταση, ενώ για κάθετο χρησιμοποίησα ένα έτοιμο από το μικρό AVA , που κολλήθηκε ακριβώς από πίσω του.

Το έτοιμο υβριδικό Paragon πήγε στο Ακραίφνιο χωρίς καμία δοκιμή. Το Σάββατο το πρωϊ, έκανα μερικές δοκιμαστικές(και με αρκετό έρμα εξ’ αρχής για να κερδίσω χρόνο δοκιμών), αλλά δεν μπορούσα να αποφασίσω για την σωστή θέση του κέντρου βάρους. Δεδομένου ότι οι μοχλοί ουράς και επιφάνεια οριζόντιου ήταν όπως στο κανονικό Paragon δεν είχα λόγο να επιμείνω για κέντρο βάρους πιο πίσω από το προτεινόμενο από τον σχεδιαστή του Paragon, που λέει επί λέξει: Κέντρο βάρους 85-90 χιλιοστά, αλλά μπορεί να πάει και έως 100 χιλ. Αφησα το υβριδικό Paragon στην άκρη και επικέντρωσα την προετοιμασία των Sharon και Starlite, που πέταξα από μία πτήση στους προκριματικούς.

Την Κυριακή το πρωϊ, πριν τον τελικό, ασχολήθηκα και πάλι με το Paragon και προσθέτοντας βαριδάκια στην ουρά. Κάθε φορά υπήρχε βελτίωση. Το πήγα στα 105 χιλιοστά, και κάπως έστρωσε. Όχι όμως τόσο πολύ ώστε να το επιλέξω για τον αγώνα από την πρώτη πτήση.
Μετά την πρώτη πτήση με το Sharon, πήρα την τελική απόφαση να πετάξω τις υπόλοιπες με το υβριδικό Paragon. «Και ότι είναι να γίνει, ας γίνει»….Εβαλα μία από τις ελαφρές μπαταρίες στα 1800 mAh, και έρμα 640 γραμμάρια, με σύνολο βάρους απογείωσης 3194 γρ.
Μετά τα 30 λεπτά, ο συντελεστής βρέθηκε 2,54 και η πτήση πήρε 1000 βαθμούς. Βγάζοντας την μπαταρία για να την ζυγίσουμε, διαπίστωσα ότι είχα ξεχάσει να βάλω στη μύτη το συμπληρωματικό βάρος που ακολουθεί την μπαταρία για να μην αλλάζει η ισορροπία του μοντέλου. Αυτό ήταν μεγάλο δώρο, όπως απεδείχθη, γιατί έτσι το Κ.Β. μετατοπίσθηκε ακόμα πιο πίσω, στα 107,5 χιλιοστά, και έκανε το μοντέλο πολύ πιο φιλικό στις εντολές του χειριστή.
Η επόμενη πτήση πήρε ακόμα 200 γραμμ. έρμα, και είχε συνολικό βάρος απογείωσης 3392 γραμμάρια, και έβγαλε λόγο 2,32, αλλά υποχώρησε μπροστά στην καλύτερη επίδοση του Γιώργου.
Στην τελευταία πτήση προσέθεσα ότι έρμα μπορούσε να δεχθεί το κουτί (περίπου 1203 γραμμάρια)  και έφθασε στο συνολικό βάρος απογείωσης 3743 γραμμάρια, με λόγο μπαταρίας 2,11%. Τα προηγούμενα αποτελέσματα μου είχαν εξασφαλίσει την δεύτερη θέση, και έτσι μπορούσα να ρισκάρω οτιδήποτε

Παρακάλεσα τον Σάκη να του δώσει το αρχικό σπρώξιμο, και αυτός όταν το σήκωσε, τρόμαξε – Όχι λίγο, αλλά πολύ. Τελικά η σχέση ισχύος μοτέρ/ βάρους μοντέλου ήταν πολύ κακή, και με την συνεύρεση ενός ισχυρού καθοδικού στο δυτικό άκρο του χώρου, δεν ολοκλήρωσε τα 30 λεπτά.
   
Το μάθημα ήταν ότι υπάρχει και όριο στο πόσο μπορεί κανείς να βαρύνει το σκάφος, και ότι του χρόνου θα προσπαθήσω να μελετήσω και την άλλη πλευρά, του ελαφρού σκάφους και της πολύ ελαφράς μπαταρίας (στα 65 ή 50 γραμμάρια).
Αν είχα φέτος τέτοια μπαταρία στην κατοχή μου, θα μπορούσα να ελπίζω καλύτερη θέση με το Sharon που έχει βάρος 2650 χωρίς και 2850 με έρμα. (λόγος μπαταρίας 65/2850=2,28, 50/2858=1,75).

Όπως προείπα σε άλλο μήνυμα, η χαρά μου όπως και όλων των συναθλητών δεν περιορίστηκε μόνο την ημέρα του αγώνα, αλλά διήρκεσε όλο το προηγούμενο διάστημα που μελέταγα, και εφήρμοζα τις γνώσεις μου, και έκανα προπόνηση μαζί με τους φίλους, και ανηψιούς.

[dim sofos]

Aγαπητέ θείε Γιάννη

Διάβασα με ενδιαφέρον για το σεττάρισμα του μεγάλου paragon (εξ άλλου τα είπαμε και απο κοντά για τυχόν βελτιώσεις)
και βλέπω πώς ο συντελλέστής σου θα ήταν καλλύτερος άν έτρεχες με την μικρή μπαταρία 51γρ.

Στον αντίποδα τώρα του ανεμοπορικού ανταγωνισμού κάλλιστα θα μπορούσα να έχω καλλύτερους συντελλεστές με το δικό μου ανεμόπτερο Πρωτέας,λαμβάνοντας ύπ όψην το βάρος του ανεμοπτέρου μου απο 3000γρ μέχρι 4000γρ.
Για φαντάσου λοιπόν το συντελλεστή με 51γρ μπαταρία 0.127.
Οπότε θείε μου όλα εξαρτώνται απο την ελαφρυά μπαταριούλα,αφού το 30λεπτο το έχουμε όλοι.

Φιλικά
Δημήτρης Σοφός