Μοντελοδρόμιο Σκύδρας

Ήταν το Σάββατο το μεσημεράκι που καθόμουνα με ένα φιλαράκο στο εργαστήρι μου και κουβεντιάζαμε για την Αύρα που είχα φτιάξει για τον Μιχάλη με σκοπό να κάνει μακρυνής απόστασης FPV. Λέω ξαφνικά, ρέ σύ Δημήτρη (ο φιλαράκος), κάτσε να τον πάρω ένα τηλεφωνάκι να δούμε τί γίνεται... Τον είχα πάρει κανά δυό φορές τον Μιχάλη για να μαθαίνω Νέα του αεροπλάνου γιατί με ενδιαφέρει πάρα πολύ... και κόντεψα να πέσω απ'την καρέκλα! Το μοντέλο είχε χαθεί πρίν προλάβει καλά-καλά ο άνθρωπος να το "φέρει" στα μέτρα του FPV με όλα τα απαραίτητα setups κλπ... Τρελάθηκα! Με έπιασε πονοκέφαλος. Αφού κλείσαμε το τηλέφωνο έφερνα σβούρες μέσα στο εργαστήρι γιατί συνειδητοποίησα ότι κατά πάσα πιθανότητα ήταν Δικό μου Κατασκευαστικό λάθος, βάσει τον στοιχείων...
Οι προσκλήσεις υπήρξαν φυσικά και απο πρίν για να πάω στην Έδεσσα στο μοντελοδρόμιο της Σκύδρας, ήθελα και πάντα να πάω γιατί έχει και το ανεμοδρόμιο της Παναγίτσας εκεί που ζεί φυσικά αναλήωτο στο πίσω μέρος του εγκεφάλου μου ώς η πιθανή μελλοντική σχολή εκπαίδευσης στα full scale ανεμόπτερα, έ λοιπόν, δέν χρειάστηκαν και πολλά άλλα, τώρα που άκουσα και την κατάληξη της πρώτης Αύρας... ! Αμέσως πήρα τηλέφωνο στο έτερον ήμισυ (άν θές μήν πάρεις)...
DM: Έλα αγάπη, αύριο πάμε Έδεσσα στα παιδιά εκεί...
Στέλλα: Τί? Ώωωω... καλά κάτσε να το συζητήσουμε...
DM: Τί να συζητήσουμε? Δέν θές να 'ρθείς? Εγώ θα πάω πάντως... !
Κάπως έτσι ήξερα ότι έπρεπε το Σάββατο πρίν πάω σπίτι, να πάω να φουλάρω το Mazda για να είμαι έτοιμος την Κυριακή το πρωί... Το επόμενο πρωί λοιπόν, αφού ξυπνήσαμε στις 9 και καταφέραμε να συμμαζέψουμε τα τέκνα όχι πρίν τις 11, ξεκινήσαμε για Γρεβενά, αφού είχα πάρει πρίν την Τροχαία Γρεβενών μήπως και είχε τίποτα χιόνια ο δρόμος (τηλ. 2462087880 για όποιον το χρειαστεί). Όλα καθαρά μου είπαν και καμιά ώρα μετά απολαμβάναμε την τεχνητή λιμνούλα εκεί στις ανηφόρες στα αριστερά μας. Έπρεπε φυσικά να σταματήσω για να πιάσει η "μεγάλη" μικρή και λίγο χιονάκι έτσι... Λίγο παρακάτω το ψυχάκι έκανε και λίγο εμετό αλλά όλα καλά. Φτάνοντας στα Γρεβενά, λέω να ρωτήσω κάποιον περαστικό πώς να βγώ στην Εγνατία μη΄ν κάνω κανά λάθος και βλέπω ένα κύριο μέσα στο μπουφάν του που βάδιζε για γυμναστική. Λέω συγνώμη, και με το που γυρνάει... Απίστευτο! Ο φίλος μου ο Θανάσης ο αστυνομικός... Θα τρελαθώ! Όσα δέν φέρνει η ώρα έ...
Απο εκεί και μετά τα πράγματα εύκολα. Ευθεία Εγνατίας, 140 χλμ/ώρα στον αυτόματο, διόδια πλήρωσα 2,80 ευρώ για απόσταση περίπου 80 χιλιομέτρων. Παρακάτω στεναχωρήθηκα βλέποντας τα φουγάρα της Πτολεμαίδας και αναρωτήθηκα πώς μερικοί προτιμούν την εικόνα αυτή έναντι της εικόνας διαφόρων αργά περιστρεφόμενων ελίκων στις κορφές των γύρω βουνών... Τα παιδιά μου είχαν πεί να βγώ στην έξοδο προς Βέροια και έτσι έκανα, ενώ μετά έπρεπε να ακολουθήσω κατεύθυνση πρός Νάουσα. Πρώτο λάθος που μπήκα μέσα στη Βέροια, αλλά ευτυχώς γιατί βρήκαμε και κριτσινάκια για το μικρό... Μικρή επιστροφή και απ'τον περιφερειακό της Βέροιας βούρ για Νάουσα. Δεύτερο λάθος. Έπρεπε να πάω ευθεία στο φανάρι και Όχι προς Νάουσα... Είδαμε και την Νάουσα για λίγο και έναν ωραίο καταράκτη στην είσοδο της πόλης αλλά... έπρεπε να γυρίσω και απο κεί... Τηλέφωνο (ξανά) στον Μιχάλη ο οποίος φυσικά με κατεύθυνε σάν rookης που ήμουνα και με περίμενε πάνω στο δρόμο για να μήν χαθώ!!
Πήγαμε τη Στέλλα με τα μικρά στο πατρικό της συζύγου του που είναι απείρως κοντά, και αφού δοκιμάσαμε λίγο απ'το Απίστευτο ντόπιο κοτοπουλάκι (σας Ευχαριστούμε Πάρα Πολύ), εγώ αναχώρησα μαζί με τον φίλο μου για το μοντελοδρόμιο και αφήσαμε γυναιξί και τέκνι στη συντροφιά με το κουτσομπολιό τους (ώς γνωστόν) και το ζεστό ελληνικό καφεδάκι.
Ένα μικρό κομμάτι χωματόδρομου (περί τα 300-400 μέτρα) μας σύνδεσε με το χώρο του μοντελοδρομίου και πρέπει να πώ ότι κάνανε τα παιδιά καταπληκτική δουλειά στην επιλογή και την περιποίηση του χώρου, μιάς και η γύρω περιοχή Δέν προσφέρεται γενικά σάν εκείνα τα λιβάδια που έχουμε μάθει να βλέπουμε στο Νέτ και αλλού στην Ελλάδα... Με λίγη βοήθεια απ'τον Δήμο πιστεύω ότι θα γίνει μιά χαρά χώρος αποπροσγείωσης και στο υπόλοιπο κομμάτι του γιατί έχει μιά χαρά εκμεταλλεύσιμο χώρο και όπως είναι! Δέν χρειάζεται βέβαια, όπως καλά κατάλαβα για μιά ακόμη φορά, να τα έχεις όλα τέλεια... Το Βασικότερο είναι θέρμη, ομόνοια και αλληλοβοήθεια και ο σύλλογος των παιδιών μάλλον το έχει βάλει σάν κανόνα αυτό στο καταστατικό του. Είδα μοντελιστές που Κατασκευάζουν τα αερομοντέλα τους απο μικρά fun-fly μέχρι και μεγάλα βενζίνης και scale "αστρονομικής" κλίμακας. Έφαγα ποντιακό αυτί και όπως είπε ο φίλος που το πρόσφερε... "100 απο δαύτα τρώς όταν είναι ζεστά"... Δίκιο είχε! Ζεστάθηκα απ'τη χαμηλή χλωρίδα της περιοχής και την φωτιά των παιδιών, είχε και κρύα μέρα βλέπετε... Είδα μοντελιστές να έχουν Εντρυφήσει στην τέχνη του FPV με τη βοήθεια του τοπικού καταστηματάρχη του Μάριου για να μήν πώ ότι κόλλησα το μικρόβιο απο τη στιγμή που είδα την... προσγείωση "μέσα" απ'το Skywalker! Πετάγανε ακόμη και σχηματισμό!! Αυτά που ονειρευόμασταν μικροί τώρα είναι χειροπιαστά... ! Τέλεια. Όταν (και δέν λέω άν), αποκτήσω εξοπλισμό για FPV, ξέρω τώρα που θά απευθυνθώ...
Η ώρα πέρασε πανέμορφα, έφτασε 5 όταν κόψαμε και την πίττα του συλλόγου δίπλα στη φωτίτσα. Τιμή μου που πήρα κομμάτι και χάρηκα που το φλουρί πήγε στον σύλλογο (σνίφ), ενώ στο μέλλον θα έρθω παιδιά πιό πρωί και με κάτι να πετάξω και γώ ελπίζοντας να μήν έχω καθισματάκια και μπιμπερό μαζί. Κατευθείαν ο Κος πρόεδρος προσφέρθηκε να πάμε για Καφέ στους καταρράκτες της Έδεσσας και θα είμασταν τρελοί με τη Στέλλα να αρνηθούμε τέτοια προσφορά. Ξέρετε απανταχού οι μοντελιστές ότι μετά απο πτήσεις σε Κρύα μέρα, ο ζεστός καφές είναι... ευλογία! Απίστευτοι οι καταρράκτες και όταν είδα τόση Ορμή και πέφτει λυσσαλέα πάνω απ'τον βράχο, σκέφτηκα αμέσως πόσα KiloWatts θα έβγαιναν εκεί... ! Ευτυχώς με καθησύχασε ο Μιχάλης λέγοντάς μου ότι παρακάτω συγκεντρώνεται το νερό σε ταμιευτήρα και έχουν φτιάξει εκ νέου ένα μικρό υδροηλεκτρικό... Εκεί στον καφέ ευχαριστήθηκα ακούγοντας ότι η Αύρα έπλεε με 70+ χλμ./ώρα και είναι ότι πρέπει για να "τρυπάει" και να καλύπτει αποστάσεις. Γι'αυτό άλλωστε σχεδιάστηκε. Το λάθος μου όμως είναι ότι δέν το σκέφτηκα σάν αεροπλάνο περισσότερο και όχι σάν ανεμόπτερο όπως είπε και ένας φίλος νωρίτερα... Το μεγαλύτερο σφάλμα φαίνεται πως ήταν η άκαμπτη, ξύλινη αντιρίδα που δέν άντεξε στις αναταράξεις και τις αλλαγές απο θετικά σε αρνητικά g. Το πάθημα γίνεται μάθημα και ήδη σχεδιάζω το Νέο μοντέλο...
Η ώρα πλησίαζε 8 πρίν αποφασίσω να φύγω τελικά, και αυτή τη φορά διάλεξα τη απο "κάτω" διαδρομή μέσω Κατερίνης, Λάρισας και επιστροφή. Απο τα Γρεβενά έκανα περίπου 240 χιλιόμετρα και 2,5 ώρες διαδρομή, ενώ απο την Κατερίνη ήταν κάπου στα 300 χιλιόμετρα και μου φάνηκε πιό μακριά λίγο. Πληρώσαμε επίσης σε διόδια γύρω στα 9 ευρώ απο κάτω... Η συνολική βενζίνη ήταν 64 ευρώ για 550 περίπου χιλιόμετρα. Καλά έκαψε το Mazdάκι, δέν το περίμενα. Το πήγαινα όμως πολύ μαλακά. Άν ήμουν μόνος σίγουρα θα έκαιγα παραπάνω... Wink

Κύριοι, παιδιά, φίλοι, να σας ευχαριστήσω για την όμορφη παρέα σας. Πέρασα πολύ ωραία. Άξιζε που ήρθα και θα έρθω ξανά σίγουρα γιατί άν ποτέ σκεφτώ να μπώ σε σειρά στο ανεμοδρόμιο, θα τα συνδυάζω ευχάριστα.

Φιλικά,
DM