Το δεύτερο Indoor Fly-in είναι πλέον παρελθόν.
Η επιτυχία μιας εκδήλωσης δεν κρίνεται απαραίτητα με αριθμητικά απολογιστικά δεδομένα, περισσότερο μετράει η εικόνα και οι αναμνήσεις που μένουν σε όσους συμμετείχαν και σε όσους παρακολούθησαν.
Από αυτή την άποψη (και όχι μόνο), η εκδήλωση που έγινε σήμερα στο Βόλο, θα μείνει στο μυαλό όσων πήγαμε μας ως άλλη μια ωραία συνάντηση με φίλους από διάφορα μέρη της Ελλάδας, που μαζευτήκαμε στον εξαιρετικό, όπως αποδείχτηκε, χώρο, πετάξαμε πολλά μοντέλα είδαμε καινούργια πράγματα και περάσαμε πάρα πολύ ωραία.
Η φετινή συνάντηση είχε αρκετές απουσίες σε σχέση με πέρσι, καθώς δυστυχώς πολλοί φίλοι δεν μπόρεσαν να συμμετάσχουν, για διάφορους λόγους. Εύχομαι να τα καταφέρουν την επόμενη φορά…
Από όσο μπόρεσα να συγκρατήσω, είχαμε συμμετοχές από Αθήνα (3), Βόλο (4), Θεσσαλονίκη (4) και Τρίκαλα (1). Λίγες ίσως, αλλά με πολλά και ενδιαφέροντα μοντέλα, πολλές πτήσεις, πολύ καλή συνεννόηση και συντονισμό, και το κυριότερο, χαλαρή και ευχάριστη ατμόσφαιρα που έκανε τις 6 ώρες να περάσουν αρκετά γρήγορα. Και να μας δώσουν τροφή για συζήτηση που έκαναν το ταξίδι της επιστροφής να περάσει πολύ εύκολα.
Οι επισκέπτες που παρακολούθησαν την πτήσεις έμειναν ικανοποιημένοι, ενώ αρκετοί ζητούσαν περισσότερες πληροφορίες για να ασχοληθούν οι ίδιοι. Σίγουρα δεν έφυγαν αδιάφοροι…
Υπήρξε μια αρκετά καλή ποικιλία από μοντέλα, που κάλυψαν ολόκληρο το φάσμα των indoor κατηγοριών, τόσο free flight όσο και τηλεκατευθυνόμενα, υπερελαφρά 1-2 γραμμαρίων και ακροβατικά 3D 200-300 γραμμαρίων, μοντέλα κλίμακας και διάρκειας.
Από φωτογραφίες για άλλη μια φορά διαπίστωσα ότι δεν έβγαλα όσες θα ήθελα. Περισσότερα ήταν τα βίντεο… Για αυτό θα πάω περισσότερο με λόγια, ελπίζοντας κάποιοι να συμπληρώσουν τα κενά.
Παρακάτω αναφέρω διάφορα που ξεχώρισα προσωπικά (τυχαία σειρά, συγνώμη αν ξέχασα κάτι-κάποιον):
Το μικροσκοπικό Stick Insect του Α. Ζαχαριάδη (alex r/c) με καθοδήγηση υπέρυθρων ακτινών, που μέχρι πρότινος δεν είχε πετάξει σωστά, να βρίσκει επιτέλους τον κατάλληλο φωτισμό και χώρο και να εκτελεί πολύ όμορφες πτήσεις. Ίσως πρόκειται για το πιο μικρό RC μοντέλο στην Ελλάδα (κατασκευής, όχι αγορασμένο).
Το micro glider του ιδίου, είναι πλέον σταθερή αξία, πετάει τόσο καλά που το θεωρούμε αυτονόητο…
Τα πολλά μοντέλα που έφερε ο Σ. Θεμελίδης (sthem), όλα έτοιμα για την παρθενική τους πτήση. Το τριμάρισμα του Prairie Bird το πέτυχε νωρίς με αποτέλεσμα πτήσεις σαν την παρακάτω.
Το Albatros D.II, λαστιχοκίνητο κλίμακας, μας παίδεψε παραπάνω, αλλά το αποτέλεσμα άξιζε. Σηκώνει και αρκετή βελτίωση…
Το λαστιχοκίνητο ορνιθόπτερο ήταν άλλο ένα αξιοπερίεργο πτητικό μηχάνημα, που έκανε πετυχημένες πτήσεις.
Έμειναν για την επόμενη φορά τα Comper Swift και Bristol. Του χρόνου Σωτήρη…
Οι άλλοι δύο επισκέπτες από Θεσσαλονίκη, Δ. Ράμμος και Α. Σφέτκου, έφεραν μια ποικιλία από μοντέλα free flight, ο χρόνος δεν ήταν αρκετός για να τα δοκιμάσουμε όλα…
Οι αμέτρητες πτήσεις των Hangar Rat. Για άλλη μια φορά τα τηλεκατευθυνόμενα χρησίμευσαν για πτήσεις εθισμού νεαρών επισκεπτών, που έδειξαν ότι τα καταφέρνουν μια χαρά με ελάχιστη καθοδήγηση, ενώ ταυτόχρονα τα free flight των Π. Σοφού – Χ. Λεονταρίτη εκτελούσαν τέλειες αργές πτήσεις. Αν βγήκε ένα συμπέρασμα, αυτό είναι ότι την επόμενη φορά θα έχουμε διαγωνισμούς με βάση αυτά τα μοντέλα. (Το τι ακριβώς θα το καθορίσουμε)
Τα μεγάλα 3D από τους φίλους μας από το Βόλο, λόγω του ικανού μεγέθους του χώρου δεν έδειχναν περιορισμένα, και μπόρεσαν να κινηθούν με σχετική άνεση, εκτελώντας ακροβατικές φιγούρες.
Ο Αποστόλης Deltaman το είχε δηλώσει ότι το μοντέλο του ήταν μεγάλο και βαρύ για το χώρο, του ζητήσαμε όμως και προσπάθησε όσο μπορούσε να το πετάξει. Την επόμενη φορά είναι υποχρεωμένος να έρθει με αντίστοιχο μοντέλο, μισού μεγέθους για να πάρει το αίμα του πίσω.
Ο «επίσημος» διαγωνισμός Limbo δεν έγινε… Έγιναν όμως προσπάθειες από όλους να περάσουν κάτω από την κορδέλα και έπεσε αρκετό γέλιο στις αποτυχίες… Και χειροκροτήματα στις επιτυχίες. Για τα Hangar Rat ήταν παιχνιδάκι, για το πολύ μεγαλύτερο Tiger Moth του Π. Σοφού όμως, όχι ιδιαίτερα έυκολο που το κατάφερνε.
Προσωπικά έκανα πολλές πτήσεις με διάφορα μοντέλα, χωρίς ατυχήματα (ισχύει για όλους), με μεγαλύτερη ικανοποίηση από το Sikorsky S-39 και το Santos Dumont 14bis, που πλέον θεωρείται τριμαρισμένο.
Κλείνοντας αυτή την αναφορά, θέλω να επισημάνω τα παρακάτω:
Ο χώρος του Εκθεσιακού Κέντρου Βόλου ήταν εξαιρετικός. Τετραγωνισμένος με καλές διαστάσεις, επίπεδη οροφή, πλαστικό δάπεδο που δεν μας φόβιζε, και διαθέσιμος χωρίς άγχος και πίεση. Για την Ελλάδα είναι σίγουρα ο καλύτερος χώρος για indoor πτήσεις που είχα την ευκαιρία να πετάξω. Με λίγο καλύτερη χωροταξία που θα εφαρμόσουμε την επόμενη φορά, είναι ιδανικός για τέτοιες εκδηλώσεις.
Η οργάνωση πρακτικά έγινε από την Α.Ε.ΜΑ. και μόνο. Μπορεί η ανακίνηση του θέματος να έγινε από Θεσσαλονίκη και Αθήνα, την δουλειά και το τρέξιμο το έκαναν οι φίλοι μας Βολιώτες. Τους ευχαριστούμε και προετοιμαζόμαστε για το επόμενο. Η διάθεση υπάρχει από όλους…
Μετά το Indoor ακολούθησε (τι άλλο?) τσιπουρindoor (pansofos…), που ήταν άλλωστε και ο κύριος λόγος της επίσκεψής μας. Τι αερομοντέλα και παραμύθια. Στην πραγματικότητα για αυτό πήγαμε στο Βόλο...
gkan