Αφιερωμένο στους παλιούς που έμειναν παιδιά

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

Μην ανοίγετε εδώ θέματα που δεν έχουν καμμία σχέση με αερομοντελισμό. Το πιθανότερο είναι οτι θα διαγραφούν γιατί είναι εκτός αντικειμένου του Aeromodelling GR.

[kosmasleiletzoglou]

Αφιερωμένο σε oσους γεννήθηκαν πριν το 1985

H αλήθεια είναι τι δεν ξέρω πως καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια

Γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να

περιμένουμε δυο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δυο ώρες

μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο

το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.

 

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε τι είμαστε Ακόμα ζωντανοί.

Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους.

Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε απ το

«σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια

Και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς

κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς

δίπλωμα.

 

Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα απο μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας

αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες  κατρακυλώντας σε κάποια

κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε τι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα.

 

Παίζαμε «μακριά γαιδουρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.

Βγαίναμε απ το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν

γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα Φώτα στους δρόμους.

Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα

Κόκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους

«υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και

Δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και λα θεραπεύονταν με

Λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο

εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.

 

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως

κάποιος απο εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια

νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτ και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα.

Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν

πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.

 

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες

με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε

να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά

βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό,

κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία.

 

Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας απο ξύλα.

Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν απ τη βρύση, οχι

εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε

σαυρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το τι ήμασταν ανήλικοι και

δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!

 

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους

φωνάζαμε απ την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια απ τους

γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν

υπεύθυνο! Πως τα καταφέραμε;

 

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και σοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε

Να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές σο

άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να

περάσουν όλοι. Τι φρίκη!

 

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες

στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς

μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην

άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια

κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, χι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο

chat room και γράφοντας ; ) : D : P

 

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα απ λα αυτά

μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά

παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.

 

Αν εσύ είσαι απ τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις

σαν παιδί...

 

[Γιάννης Κωνσταντακάτος]

Απίθανο κείμενο.

Να μπούμε μέσα και εμείς οι γεννημένοι πριν το 1950?

jkon

[Αντώνης Παπαδόπουλος]

Αγαπητέ sfyris,

Ισως αναφέρεσε σε πολύ παλαιότερα χρόνια από το 85 τουλάχιστον για όσους ζούν σε πόλεις.

Πάντως αυτά που γράφεις προσωπικά τα θυμάμαι γιατί τα έζησα, και δυστυχώς πλέον στις ίδιες γειτονιές ή περιοχές τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά.

Βλέπεις ότι από την εποχή που αναγκάσαμε τους ευατούς μας, τις επιθυμίες μας να τις μετατρέπουμε σε ανάγκες και μάλιστα άμεσες, το πράγμα χάλασε.

Αντώνης Παπαδόπουλος

[Κώστας Ζαπαντιώτης]

Giati eno eseis pou  megalwsate etsi, megalosate paidia pou einai xazoxaroumena h' xaza,kakomathimena h' kalomathimena,katanalotes me ameses anages?Bazw kai ton  eauto mou mesa se afta kai as mi me theoroun alloi oti eimai.Poios exei tin euthini?Pantos oxi ta paidia!!!(sygnomi gia ta greeklish)

[kosmasleiletzoglou]

Όλοι χωράμε. Αρκει να είναι πριν το 85  

[kmandila]

Φίλε sfyris εγώ σαν γεννηθέντας του 1963 θα ήθελα να σε ευχαριστήσω γιατί όλα όσα έγραψες παραπάνω μου θύμησαν κάτι απο την δική μου ζωή.Έκανες το μυαλό να ανατρέξει σε παρελθόν και αναμνήσεις και αυτό ήταν πολύ ΓΛΥΚΟ!!!!!
Σε ευχαριστώ για το όμορφο flash back πού οδήγησες το μυαλό μας να κάνει.

[gliderguider]

Mπράβο sfyris για το υπέροχο κείμενο!

Γεννημένος το 1964, θυμήθηκα πολλές φάσεις από τα παιδικά μου χρόνια στη Σπάρτη διαβάζοντάς το.

gliderguider

[Periklis]

Φανταστειτε κυριοι μετα απο χρονια πως θα ειναι η κατασταση...

[tanfoglio]

Ακριβώς κάπως έτσι πέρασαν και για μένα τα παιδικά χρόνια Sfyris. Πραγματικά ωραίο το κείμενο. Σήμερα ήρθε η σειρά μου να ανυσυχώ για το δικό μου παιδί, όπως ανυσηχούσανε οι γονείς μου για μένα. Εγώ στην πραγματικότητα με όλα αυτά που γίνονται γύρω μας ανησυχώ περισσότερο...

Τέλος πάντων. Γεννημένος το 1970 είχα την τύχη να τα ζήσω όλα αυτά. Βέβαια κάποιοι όπως π.χ. ο jkon αλλά και άλλοι σίγουρα θα μπορούσαν να μας οδηγήσουν σε μονοπάτια πολύ πιο μακρινά και εντυπωσιακά από κάθε άποψη για εμάς τους πιο νέους.

Γιώργος

[v_tolias]

Αν και γεννημενος αρχες 87 μπορω να πω οτι τα περισσοτερα απο αυτα τα εζησα...Δεν θα ξεχασω ποτε ενα τοξο που εφτιαξα στα 11 και το βελος καρφωθηκε στο χερι μου αναμεσα απο αντιχειρα και δεικτη !!Σιδερενια βελη απο ηλεκτροδια
Το τραβιξα,λιγο μπεταντιν και ολα ΟΚ.......
Μ@#$#@ιες
Αλλα μεγαλωσα στο ΧΩΡΙΟ και δεν ΜΑΣΑΓΑ και οι γονεις μου ,που ειχαν μεγαλωσει και αυτοι ετσι και ΚΑΛΥΤΕΡΑ ,δεν ειχαν ποτε αγχος και φροντιζαν να μην εχω ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!Γι'αυτο τους ευχαριστω..
Τωρα στα 19 κανω τα παντα σχεδον μονος μου!Τα μοντελλα τα βγαζω με το χαρτζιλικι μου,το καλοκαιρι δουλευω και φτιαχνω οτι μπορω αντι να τους ζητησω λεφτα!!

[DeltaMan]

         

  Σημάδια : 

  1) Σχισμή στο Κρανίο και ράματα .
  2) Ράματα στη γάμπα απ'το 'αιχμηρό' κατά sfyris ποδήλατο .
  3) Ράματα πάνω απο τα μάτια ακριβώς στο κέντρο . Το αίμα έτρεχε ποτάμι .

 Έφτιαξα βάρκα με φελιζόλ και έπλεα στον Ληθαίο . Ο πατέρας μου που μοίραζε ψωμί περνώντας τρελάθηκε ...
 Έφτιαχνα δρόμους με σχοινιά απο δέντρο σε δέντρο ...

 Το βράδυ επέστρεφα και το παπούτσι μέσα Δέν είχε την πρωινή κάλτσα ... 

 Τώρα σκέφτομαι να φτιάξω μία Carbon πτέρυγα , να τη φορέσω στην πλάτη και να πηδήξω απο καμιά πλαγιά . Σοβαρά .

 Συγχαρητήρια για το Θέμα που ανοίχτηκε . Συγχαρητήρια Sfyris .

 DM  ,  Γεννηθής το '77

[kosmasleiletzoglou]

Γιαυτό έγινες ψαγμένος μοντελιστής 
Όσο για την πτέρυγα το δοκίμασα κιαυτό πολύ μικρός. Ευτυχώς τη γλίτωσα με μερικά αγκάθια στα κολομέρια μου και μερικές καρπαζιές από τη γιαγια μου που με φρόντιζε όταν λείπαν οι γονείς μου Γερμανία

[dapan]

Kαλή !! Πολύ καλή η κουβέντα σας!
αλλά...για δες τε αυτό..



και αν η φωτό δεν είναι αρκετή υπάρχει πλήρεις αναφορά εδώ.
http://www.dropzone.com/cgi-bin/safety/detail_page.cgi?ID=613

dapan

[FlyingBolt]

 
Και νόμιζα ότι οι "αυτοί" που γεννήθηκαν πριν είχαν όλοι τους κατά περίεργο τρόπο "αφανιστεί".... Πες τα χρυσόστομε. πές τα !!!! Και κάτι άλλο... Εγώ θυμάμαι ότι μας έκαναν μπάνιο κάθε Σάββατο και ότι μας έλεγαν ότι την Κυριακή απαγορευόταν, οπότε περιμέναμε σχεδόν μία εβδομάδα για να ξανακάναμε το μπάνιο μας και πάλι το Σαββάτο..
Τι ωραίες εποχές και αυτές !!

[kmandila]

Και νόμιζα ότι οι "αυτοί" που γεννήθηκαν πριν είχαν όλοι τους κατά περίεργο τρόπο "αφανιστεί".... Πες τα χρυσόστομε. πές τα !!!! Και κάτι άλλο... Εγώ θυμάμαι ότι μας έκαναν μπάνιο κάθε Σάββατο και ότι μας έλεγαν ότι την Κυριακή απαγορευόταν, οπότε περιμέναμε σχεδόν μία εβδομάδα για να ξανακάναμε το μπάνιο μας και πάλι το Σαββάτο..
Τι ωραίες εποχές και αυτές !!

Ε το χρειάζεσαι να στο πω FlyingBoltΒΡΩΜΙΑΡΗ