Στην μνήμη του δολοφονημένου μαθητή του Αλέξανδρου

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

Μην ανοίγετε εδώ θέματα που δεν έχουν καμμία σχέση με αερομοντελισμό. Το πιθανότερο είναι οτι θα διαγραφούν γιατί είναι εκτός αντικειμένου του Aeromodelling GR.

[sfyris]

Το δικό μου το παιδί...

Δε το αφήνω να βγαίνει στις κεφετέριες από τα 15...

Δε θα μου το φέρουν στο φέρετρο...

Δηλαδή ένα παιδί που δεν έχει γονείς πρεπει να βρίσκετε αντιμέτωπο με τις κάννες των σωμάτων ασφαλείας σε κάθε αντίδρασή του??
Να φοβάται να μιλάει?Να διαμαρτύρεται?Να μη διαδηλώσει?Να μην είναι έφηβος στα χρόνια της εφηβίας του?

Γιατί?Για να γίνει ο χαπακομμένος ενήλικας του αύριο?'Χαρούμενος' στο κοσμάκο που του φτιάξανε άλλοι?

Το είπα και το ξαναλέω:Ο αδικοχαμένος μαθητής δεν ήταν ούτε αναρχικός,ούτε οργανωμένος σε κάποια νεολαία κόμματος!!
Είναι το ''δικό'' σας παιδί!!!Είναι το παιδί όλων..Είναι ο μαθητής που τη Δευτέρα που πέρασε θα ήταν το πρωί στο σχολείο του!Όπως τα παιδιά όλων!Άλλά δε τον άφησαν...

Παρακαλώ όχι άλλες συμβουλές από το 'εγχειρίδιο' του ''σωστού'' πατέρα!!!

Κώστα μετά από 15 ή 20 χρόνια, όταν θα εχεις 15 χρόνων παιδιά έλα να μας πεις τα ίδια. Και γω κάποτε πολλά έλεγα. Αλλά τι λέω, δε χρειάζεται να περιμένεις τόσο, από τη στιγμή που γεννιέται το πρώτο κιόλας αναιρείς ήδη τα μισά από όσα φιλοσόφησες μέχρι τότε.

["PAPPY"]

Κώστα Ζαπαντιώτη δεν έχω καμία πρόθεση και καμία διάθεση να σου δώσω καμία συμβουλή!!

Στα 24 σου ακόμα είσαι αρκετά νέος αν και εγω σε αυτή την ηλικία είχα 3 χρονών παιδί!!

Δικαιολογημένα εκφράζεις άρνηση και αντίδραση. Ξέρεις οι σοφότεροι από εμάς παππούδες και γιαγιάδες έλεγαν ένα πολύ σοφο ρητό.
Οταν γεννιόμαστε η αγκαλιά των γονιών μας είναι τα πάντα.
Μέχρι τα 8 οι γονείς μας είναι τα τελειότερα πλάσματα στον κόσμο.
Στα 12 μας τους βρίσκουμε λίγο ξενέρωτους.
Στα 17 τους βρίσκουμε εντελώς outsiders.
Στα 22 μας είναι ηλίθιοι αντιδραστικοι οπισθοδρομικοί καθυστερημένοι και μπανάλ.
Στα 30 αντιλαμβάνεσαι όι ότι έκαναν το έκαναν για το καλό σου και έρχεσαι στα λόγια τους.
Στα 40 καταλάβαίνει ότι παρά την διαφορά ηλικίας είχαν δίκιο στα περισσότερα που σου έλεγαν
Στα 50 και αφού θα έχουν πεθάνει τους θυμάσαι και θυμάσαι τελικά πόσο δίκιο είχαν σε πολλά (όχι όλα) και πόσο σοφοί ήταν.

Οταν έρθεις στα 40 (σε μία 20ετία .....παρα κάτι) θυμήσου εδώ είμαστε......θα το ξανασυζητήσουμε!!!

Επίσης όταν θα έρθει η σειρά σου να κρατήσεις αυτό το μικρό πλασματάκι στην αγκαλιά σου και το βράδυ θα πηγαίνεις σαν τον χαζό να κοιτάς αν ανεβοκατεβαίνει η κουβέρτα στο κρεβατι για να βεβαιωθείς ότι αναπνέει (χαζομάρα που όλοι την κάνουμε στο πρώτο μας παιδι!!!!!!!χεχεχεχεχχεχεχε) τότε θα τα ξανασυζητήσουμε!! Τώρα είναι νωρίς.

Κλαίω και στεναχωριέμαι για το παιδί και να είσαι σίγουρος ότι όταν άκουσα για το παιδάκι ραγησε η καρδιά μου.
Ηθελα να είχα μπροστά μου τους γονείς μου του να τους δώσω τα άπειρα χαστούκια. Αυτούς που επειδή χώρησαν το παιδι μεγάλωνε με την γιαγιά και το παράτησαν!!!!

[evan]

Σε όλους όσους πιστεύουν ότι η λύση για τα παιδιά μας είναι περισσότερη αστυνόμευση, περισσότερος φόβος, απαγόρευση των ονείρων και γενικά ζωή μέσα στη γυάλα, το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι να παραθέσω το τραγούδι των Pink Floyd "Mother" από το "The Wall".

Ελπίζω αυτό να αποτελέσει την αρχή του γκρεμίσματος του τείχους, που πάει η γενιά μας να χτίσει γύρω από τα παιδιά της.

Βαγγέλης

Συμφωνώ φίλε Βαγγέλη.
Όχι στα γκέτο και τον (αυτο)περιορισμό στην "άσφάλεια" στου σπιτιού.
Ας ελπίσουμε ότι κάτι καινούργιο θα γεννηθεί.

[Κώστας Ζαπαντιώτης]

Σαν απάντηση σε sfyris και pappy ,θα πώ πως σέβομαι την εμπειρία σας...και προσπαθώ να καταλάβω (αν και δεν είναι καθόλου εύκολο) την  αγωνία ενός πατέρα.

[sfyris]

Ναι Κώστα και συγνώμη αν φάνηκα λίγο απότομος αλλά πίστεψέ με δεν είναι τυχαίο το παιδί σου να βγαίνει χρήσιμος άνθρωπος στην κοινωνία. Θέλει πολύ προσπάθεια και δεν εξηγείται δυστυχώς στις λίγες γραμμές μιας παραγράφου. Είναι ολόκληρη ζωή, κάθε μέρα, κάθε λεπτό, κάθε δευτερόλεπτο. Και δυστυχώς βλέπουμε σήμερα γονείς να κάνουν το αντίθετο και έτσι, έμμεσα, να επηρρεάζουν αρνητικά και το δικό σου παιδί, με αποτέλεσμα ο αγώνας σου να γίνεται ακόμα πιο δύσκολος.

["PAPPY"]

Φίλε Κώστα No problemo!!!

Για να σου μιλήσω και λίγο μοντελιστικά φαντάσου να χτίζεις όσο πιό τέλεια μπορείς ένα μοντέλο επί 15 χρόνια και να είναι (για σένα) το καλύτερο!!! Φαντάσου λοιπόν να το πήρες στο μοντελοδρόμιο εχτές και να το πέταξες και να το χάρηκες και το βράδυ γυρνώντας ευχαριστημένος ξεφορτώνοντας το αυτοκίνητο το ξέχασες στο πεζοδρόμιο.
Πήγες σπίτι και ξαφνικά μετα από λιγα λεπτά λες....ωχ!!!το μοντέλο μου!!! τρέχεις έξω και το βλέπεις λιωμένο από έναν ηλίθιο που μόλις είχε γυρίσει από βαφτίσια και είχε πιεί και λίγο και στο παρκάρισμα καβάλησε το πεζοδρόμιο και δεν το είδε και το έλιωσε.

Σαφώς φταίει ο ηλίθιος που το πάτησε. Σαφώς ήταν και πιωμένος!!! Σαφώς και θέλεις να του σπάσεις τα μούτρα και να του σπάσεις το αμάξι!!!σαφώς είναι αδικαιολόγητος.
Σαφώς όμως και συ φέρεις μερίδιο της ευθύνης!!!
Πως είναι δυνατόν να ξεχάσεις το αγαπημένο σου μοντέλο έξω?
Πόσο ανεύθυνος θα ήσουν αν το έκανες?
Σε ένοιαζε το μοντέλο ή να πας μια ώρα γρηγορότερα α κάτσεις στον καναπέ γιατί ξέχασες το σκαμνάκι και την έβγαλες όλη τη μερα στο μοντελοδρόμιο όρθιος?
Σκέφτηκες δηλαδή πρώτα τον εαυτό σου και μετά το μοντέλο?
και τα τόσα χρόνια κόπος?

Γι αυτό σου λέω .....και αφού το ρίξαμε και στα τραγούδια να θυμάσαι αυτό το τραγούδι που λέει:

IT'S A JUNGLE OUT THERE!!!!

[sfyris]

Θυμάμαι πριν καιρό την κόρη μου έκανε παρέα με μια κοπέλα η οποία ακουγόταν οτι έχει τάσεις αυτοκτονίας!!! Η μάνα της πέρα βρέχει, να μην το πω αλλιώς . Πήρα λοιπόν το θάρρος και πήγα να μηλίσω ο ίδιος στη μητέρα της. Παιδιά της εξηγούσα κάτι τόσο σοβαρό και αυτή είχε μια απάθεια, μου ήρθε να την αρχίσω στα χαστούκια να συνέλθει
Στο τέλος αφού το σκέφτηκα το θέμα, αποφάσισα να μηλίσω στην κόρη μου λέγοντάς της πως δεν πρέπει να κόψει την παρέα μαζί της αλλά αντιθέτως να αισθανθεί οτι είναι το λουλούδι ανάμεσα στα αγκάθια αυτής της φιλίας και να την βγάλει σιγά σιγά από τον δρόμο που είχε αρχίσει να παίρνει. Φυσικά όλο αυτό το διάστημα συζητούσαμε με την κόρη μου, γνώρησα και το κοριτσάκι, αναπτύσαμε συζητήσεις.....κλπ κλπ. μεγάλη ιστορία. Σήμερα τις καμαρώνω και τις δυο και ξέρω πως δεν έκανα λάθος. Αν άφηνα όμως τα πράματα στην τύχη τους.....(ή στη μάνα της....)

[vhal]

...
Πήγες σπίτι και ξαφνικά μετα από λιγα λεπτά λες....ωχ!!!το μοντέλο μου!!! τρέχεις έξω και το βλέπεις λιωμένο από έναν ηλίθιο που μόλις είχε γυρίσει από βαφτίσια και είχε πιεί και λίγο και στο παρκάρισμα καβάλησε το πεζοδρόμιο και δεν το είδε και το έλιωσε.

Σαφώς φταίει ο ηλίθιος που το πάτησε. Σαφώς ήταν και πιωμένος!!! Σαφώς και θέλεις να του σπάσεις τα μούτρα και να του σπάσεις το αμάξι!!!σαφώς είναι αδικαιολόγητος.
Σαφώς όμως και συ φέρεις μερίδιο της ευθύνης!!!
Πως είναι δυνατόν να ξεχάσεις το αγαπημένο σου μοντέλο έξω?
Πόσο ανεύθυνος θα ήσουν αν το έκανες?
Σε ένοιαζε το μοντέλο ή να πας μια ώρα γρηγορότερα α κάτσεις στον καναπέ γιατί ξέχασες το σκαμνάκι και την έβγαλες όλη τη μερα στο μοντελοδρόμιο όρθιος?
Σκέφτηκες δηλαδή πρώτα τον εαυτό σου και μετά το μοντέλο?
και τα τόσα χρόνια κόπος?
...

Μόνο που, αγαπητέ pappy, ευτυχώς ή δυστυχώς τα παιδιά ΔΕΝ είναι αερομοντέλα ...
Αυτενεργούν, σκέφτονται, παίρνουν πρωτοβουλίες, ΜΑΣ ΚΡΙΝΟΥΝ εντέλει συνέχεια...

Και επιπλέον, αγαπητέ sfyris (πολλά πολλά συγχαρητήρια για την πρωτοβουλία σου), ο ενας και μονοδικός τρόπος για να φτιάξει ένας γονιός έναν "άνθρωπο χρήσιμο στην κοινωνία" (υποθέτω πως όλοι εννοούμε έναν άνθρωπο που θα βελτιώσει την ποιότητα αυτής της κοινωνίας) είναι δίνοντας με υπομονή, επιμονή και συνέπεια το προσωπικό παράδειγμα συμπεριφοράς.

(και όχι με την τοποθέτηση σε γυάλα... - όπως άλλωστε κι εσύ ΔΕΝ τοποθέτησες την κόρη σου σε γυάλα αλλά, πράττοντας άριστα, της έδειξες με την συμπεριφορά σου τι πρέπει να κάνει... )

Βαγγέλης

[sfyris]

Πήρε φωτιά ο κόλος μου εκείνη την περίοδο όμως  Δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Από την άλλη με κυρίευε και η αγανάκτηση για την συμπεριφορά της μάνας της και ένα ΓΙΑΤΙ γέμιζε το κεφάλι μου. ΓΙΑΤΙ ρε γαμώτω επειδή ήταν εκείνη αφελής και επιπόλαιη να χρειάζεται να ανέβω αυτόν το Γολγοθα; το χρωστούσα;

[vhal]

Εμ! ο δρόμος της Αρετής είναι ο δύσκολος!

Βαγγέλης

[panosla]

+1000 MarD, BladeKiller

["PAPPY"]

Το περίμενα το σχόλιο περι μνοτέλων και παιδιών vhal!!
Είπα να το προλάβω γράφοντας ότι φυσικα και δεν παραλληλίζω τα άψυχα με τα εμψυχα αλλά πίστεψα ότι η παρομοίωση μου δεν θα παρεξηγηθεί!!

[hlsat]

Καλησπερα σε ολους.Διαβασα πολυ προσεκτικα τα οσα εχουν γραφει απο ολους.
Πρωτον θελω να ευχηθω στους γονεις του Αλεξη να ζησουν και να τον θυμουνται.
Δευτερον θα ηθελα να γραψω πολλα και για ολα οσα αναφερεται αλλα θα αρκεστο σε μια
σοφη παροιμια και ο νοον νοητο.
ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟΧΗ Η ΚΟΥΤΡΑ ΣΟΥ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΗ ΨΕΙΡΕΣ

[Γιάννης Παξιμαδάκης]

Ευτυχώς οι σημερινοι  15αριδες -20αριδες  κατεβαίνουν στον δρομο και σε αλλους τον δείχνουν σε αλλους απο μας τον θυμίζουν .

Φιλε Sfyri  , φίλε pappy , κατέβηκαν πιτσιρικάδες εναντίον των αστυνομικών ξέρετε που ? στην Καστοριά , μία απο τις ελάχιστες , αν οχι η μοναδική διαμαρτυρία , μετα τον εμφυλιο , στην συγκεκριμένη πολη.

τι λετε  ειναι παιδιά αδιάφορων γονιών , ή καταστρεμένων οικογενειών .??

Οσο γιαυτους  τους κουκουλοφόρους που τα σπάνε ....

[vhal]

Το περίμενα το σχόλιο περι μνοτέλων και παιδιών vhal!!
Είπα να το προλάβω γράφοντας ότι φυσικα και δεν παραλληλίζω τα άψυχα με τα εμψυχα αλλά πίστεψα ότι η παρομοίωση μου δεν θα παρεξηγηθεί!!

Κι εγώ δεν εννοούσα την αντίθεση "άψυχο / έμψυχο" φίλε pappy. Εννοούσα την αντίθεση "σκεπτόμενο αυτόβουλο ον / μη σκεπτόμενο άβουλο πράγμα"

Το παιδί πρέπει να μεγαλώσει, πρέπει να μάθει να επιβιώνει μόνο του, πρέπει να δοκιμάσει να αλλάξει την κοινωνία προς το καλύτερο. Πρέπει με μια κουβέντα να γίνει αυτό που λέμε "χρήσιμος στην κοινωνία".

Για να τα κάνει όλα αυτά, πρέπει να μη σκύβει το κεφάλι στην κάθε μορφής ανόητη και παράλογη εξουσία, πρέπει να σέβεται την ελευθερία τη δική του και του άλλου, πρέπει ..., πρέπει ..., πρέπει ...

Ε! όλα αυτά τα πρέπει, δυστυχώς ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΜΑΘΕΙ  ΣΤΗ ΓΥΑΛΑ!!

Το παιδί πρέπει να βλέπει το γονιό του να διαβάζει για να θέλει να διαβάζει και αυτό.
Πρέπει να βλέπει το γονιό του να πηγαίνει στο θέατρο για να θέλει να πηγαίνει κι αυτό.
Πρέπει να βλέπει το γονιό του να διεκδικεί για να κατανοήσει πως πρέπει να διεκδικεί και αυτό.

Πρέπει ακόμα να βλέπει το γονιό του να αθλείται για να γυμνάζεται κι αυτό.
Πρέπει να ... μπορούμε να συνεχίσουμε για σελίδες ... αλλά ας πούμε κι αυτό που μας αφορά:
Πρέπει να βλέπει το γονιό του να ασχολείται με τον αερομοντελισμό για να ασχολείται κι αυτό.

Βαγγέλης