Η Aeronca που έγινε Antheronca

Αγαπητέ συνονόματε, το μοντέλο εξ ολοκλήρου "χτίστηκε" με κυανοακρυλική κόλλα. Για την επικάλυψη το χαρτί που χρησιμοποίησα ήταν αυτό που παρείχε το κιτ, σε χρώμα κίτρινο. το κόλλησα στεγνό με UHU Stick.
Κατόπιν το μούσκεψα με ψεκαστήρι νερού, και αφού ακινητοποίησα το φτερό και το σύνολο του ουραίου πτερώματος με καρφίτσες στον πάγκο το άφησα να στεγνώσει. Αφού το σύνολο του αεροπλάνου είχε πάρει την τελική του
μορφή, στεγνό πλέον και "τεντωμένο", το πέρασα με καλής ποιότητας πλατύ 25 χιλιοστών πινέλο, ένα χέρι βερνίκι πολυουρεθάνης Εr Lac S-70 ενός συστατικού, πολύ αραιωμένο με διαλυτικό νίτρου, περίπου σε αναλογία 20% βερνίκι 80% διαλυτικό,
ξανά στερεωμένο στον πάγκο, για να αποφύγω ασύμμετρο τέντωμα. Αφού στέγνωσε, και για να δώσω μιά πιο ενδιαφέρουσα χρωματική υφή στην κίτρινη επικάλυψη, ψέκασα με κοινό ψεκαστήρι ξανά διάφορες αποχρώσεις πορτοκαλί,
καφέ, πράσινο, από υγρά μελάνια ακουαρέλας "Ecolines". (Tο κοινό ψεκαστήρι, ακριβώς επειδή είναι κοινό (φτηνό), δεν έχει τον ομοιόμορφο ψεκασμό που έχει για παράδειγμα ένας αερογράφος, δημιουργώντας έτσι, ένα "βρώμικο"
αλλά ενδιαφέρων οπτικό αποτέλεσμα επάνω στο κίτρινο. Μόλις στέγνωσε και αυτό, ζωγράφισα χρησιμοποιώντας μαρκαδόρους POSCA (μαύρο και άσπρο) τα θέματα στο αεροπλάνο.
Τέλος, ψέκασα ένα ελαφρύ χέρι όλο το αεροπλάνο με spray Morris "Clear Varnish High Gloss". Πρέπει να πω, πως δεν έχω ξαναχρησιμοποιήσει ούτε το ER LAC βερνίκι, ούτε το spray της Morris, οπότε δεν ξέρω τι αντοχές και διάρκειες έχουν τα υλικά.
Ο χρόνος θα δείξει. Μπορείς να ρωτήσεις το Κο Γιώργο Κανδυλάκη, για περισσότερες και φυσικά πιό έγκυρες πληροφορίες σχετικά με τέτοιους είδους υλικά. Καλή συνέχεια στις κατασκευές σου.