de Havilland 60 III Moth Major SX-AAA - peanut

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[Γιώργος Κανδυλάκης]

Το πρώτο ιδιωτικό πολιτικό αεροπλάνο που πήρε επίσημο νηολόγιο στη Ελλάδα ήταν το SX-AAA Moth Major, που έφερε στη χώρα ο Στέφανος Τσικαλιώτης.

https://www.aeromodelling.gr/ForumS/index.php?topic=57278.0

Μετά από αρκετό καιρό συλλογής πληροφοριών, φωτογραφιών κλπ. αποφάσισα κάποια στιγμή να το φτιάξω σε μοντέλο.

Καθώς το τελευταίο μου Peanut (13" = 330 χιλιοστά άνοιγμα φτερών) το κατασκεύασα πριν πάνω από δέκα χρόνια, ήταν καιρός να φτιάξω κάτι καινούργιο για αυτή την κατηγορία.

Το μοντέλο είναι σχεδόν ολοκληρωμένο, οπότε έστω και εκ των υστέρων θα ανεβάσω φωτογραφίες από τα διάφορα βήματα της κατασκευής

[Γιώργος Κανδυλάκης]

πρώτα η κατασκευή των φτερών.

Το κάθετο πηδάλιο είχε γίνει πριν από κάποιους μήνες, μετά η κατασκευή πάγωσε.

Για μια πιο καλή αίσθηση του μικρού μεγέθους, το πλάτος της ξύλινης βάσης είναι 10 εκατοστά.

[Γιώργος Κανδυλάκης]

μετά τα 4 φτερά σειρά είχε η άτρακτος.

πρώτα τα πλαϊνά, το ένα πάνω από το άλλο. Πάχος 1,2 χιλιοστά, πηχάκια 1,2x1,2

[Γιώργος Κανδυλάκης]

Σχεδόν όλα τα βασικά μέρη, λείπει το οριζόντιο που για κάποιο λόγο το έπιασα πολύ αργότερα.

Ακολούθησε το κλείσιμο των πλαϊνών σε κουτί

[Γιώργος Κανδυλάκης]

Το πάνω μέρος της ατράκτου έχει ημικυκλική (περίπου) διατομή. Οπότε κορμοτομές από μπάλσα 0,5 χιλ. και λεπτά διαμήκη πηχάκια.

Στη συνέχεια επικάλυψη με πολύ λεπτή μπάλσα για καλύτερο οπτικό αποτέλεσμα

[Γιώργος Κανδυλάκης]

το ίδιο και για το εμπρός μέρος, μόνο που εδώ χρειάστηκαν τρία διαφορετικά κομμάτια επικάλυψης λόγω αλλαγής στο σχήμα

[Γιώργος Κανδυλάκης]

και το τελικό αποτέλεσμα

[Γιώργος Κανδυλάκης]

και πάλι μια πρόχειρη συναρμολόγηση.

Βάρος μέχρι τώρα, 2,3 κιλά. Ε, συγγνώμη γραμμάρια...

Έναρξη συστήματος προσγείωσης, από ατσαλόσυρμα 0,5 χιλ.

[Γιώργος Κανδυλάκης]

απαραίτητη η ακρίβεια, λόγω του μικρού μεγέθους.

[Γιώργος Κανδυλάκης]

ο σκελετός δεν μπορεί να είναι σκέτο σύρμα, στο πραγματικό ήταν σωλήνες μεγαλύτερου πάχους. Οπότε ντύσιμο του σκελετού με λεπτά κομμάτια μπάλσα, που τρίφτηκαν στρόγγυλα σε διάμετρο 1,0 και 1,4 χιλιοστά.

Οι ρόδες τρίφτηκαν και αυτές στο σωστό σχήμα. Μπορεί πλέον να τσουλάει

[Γιώργος Κανδυλάκης]

και περνάμε στα δύσκολα.

η στήριξη του πάνω φτερού πρέπει να είναι γερή, ελαφριά και κυρίως σωστή από πλευράς διαστάσεων.

με βάση το σχέδιο φτιάχτηκε ένας οδηγός που προσαρμόζεται στην άτρακτο και ορίζει τη θέση και το μήκος των στυλιδίων του κεντρικού τμήματος.

Αυτά έγιναν από λεπτό φλαμούρι (basswood) με λεπτά συρματάκια στην άκρη.
Τα συρματάκια καταλήγουν σε υποδοχές από λεπτό αλουμινένιο σωληνάκι (0,6-0,4 χιλ.) τόσο στην άτρακτο όσο και στο κεντρικό πάνω φτερό

[Γιώργος Κανδυλάκης]

και η νέα απαραίτητη πρόχειρη συναρμολόγηση, πιο πολύ για να δούμε το αποτέλεσμα και να πάρουμε δύναμη για τη συνέχεια ("τι έκανα πάλι ο άτιμος"...)


Το οριζόντιο εξακολουθεί να λείπει...

[JS 46]

Τις κατασκευες του Γ.Κανδυλακη ειχα την τυχη να τις δω απο κοντα, τωρα για αλλη μια φορα μας αφηνει με το στομα ανοιχτο.

Ο αερομοντελισμος στο μεγαλειο του.

Να πω συγχαρητηρια μαλλον θα ειναι λιγο.

Καλη συνεχεια ανεβαζε φωτο να θαυμαζουμε.

[Γιώργος Κανδυλάκης]

Σε ευχαριστώ Γιάννη...

Δεν κοστίζει εκατοντάδες ευρώ, δεν είναι μεγάλο, δεν είναι εντυπωσιακό, αλλά ναι, για μένα είναι ουσιαστικός αερομοντελισμός...



Συνεχίζουμε.

Για τη μύτη θέλησα να χρησιμοποιήσω λεπτό φύλλο πολυστερίνης που αναπαριστά καλύτερα το μέταλλο του πραγματικού.

Το πλαστικό γενικά είναι πολύ βαρύ οπότε πρέπει να χρησιμοποιείται με πολλή σύνεση. Στην προκειμένη περίπτωση, καθώς τα λαστιχοκίνητα μοντέλα είναι κατά κανόνα πισώβαρα, το βάρος στη μύτη δεν θα ενοχλούσε.

Για να μην προκύψουν τάσεις στον λεπτό σκελετό επέλεξα να προδιαμορφώσω τα κομμάτια με χρήση θερμού αέρα.

[Γιώργος Κανδυλάκης]

Η μύτη έχει πιο δύσκολο σχήμα οπότε η διαμόρφωση έγινε με "plunge forming", ελπίζω οι φωτογραφίες να αρκούν για κατανόηση.

Ως καλούπι χρησιμοποιήθηκε η ίδια η μύτη