ERCO Ercoupe 415-C (1946) σε κλίμακα 1/3

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[hpergm]

Ξανα-ξεκινήσαμε, αυτή τη φορά με αλλαγμένο πατρόν ώστε να απλώσουμε το υλικό αντί να χρειαστεί να το συρρικνώσουμε...

Καλύτερα τα πράγματα!

[hpergm]

Με αρκετό στρώσιμο και μέτρημα για τις θέσεις των βιδών συγκράτησης, μονιμοποιήσαμε την εφαρμογή... Βάλαμε και τα πλευρικά παράθυρα (ακόμα με το προστατευτικό πλαστικό) για να δούμε την όλη φόρμα της καμπίνας του αεροπλάνου για πρώτη φορά.

[hpergm]

Συνέχεια με το κάτω κομμάτι συγκράτησης...

[hpergm]

Βίδες και στο αλεξινέμιο, καθώς και μερικές scale λεπτομέρειες.

[hpergm]

Τοποθέτηση και των πίσω παραθύρων... Πάλι με μετρημένες βίδες (ναι, είναι 32) και αποστάσεις/τοποθεσίες αυτών από τις φωτογραφίες.

[ArgyrisGiannetakis]

Υπέροχο! Μετα απο λίγα κομμάτια και θα σου βγαίνει πολύ πιο έυκολα.Θέλει υπομονή και προπόνηση! Δεν ειναι καθόλου ευκολο να δωσεις σε πολλές διαστάσεις σχήμα! Θέλει να το κόβεις αρκετά πιο μεγάλο το κομμάτι και μετά να το κόβεις στο πατρόν που θέλεις εφόσον εχει δωθεί το σχήμα! Το ιδανικό ειναι να ειχες θηλυκό καλούπι και να πας να πατήσεις απο εσωτερικά το αλουμίνιο.Αλλα θέλει διπλή δουλεία. Καλή συνέχεια! Ειναι μεγάλη ευχαρίστηση να βγάινει σωστό αποτέλεσμα μετα απο κόπο!

[hpergm]

Αργύρη, είσαι μερικά χιλιόμετρα πιο μπροστά από εμάς, εννοείται. Παθαίνουμε και μαθαίνουμε...

Ο πίνακας οργάνων είναι και αυτός ένα γυρισμένο κομμάτι λαμαρίνας, οπότε είπαμε να το φτιάξουμε και αυτό, να "δέσει" το όλο μπρος μέρος του cockpit.

Ξεκινήσαμε με μετρήσεις των φωτογραφιών του πίνακα (ο οποίος είναι διαφορετικός σε κάθε Ercoupe με την πάροδο των χρόνων και τον εκμοντερνισμό των οργάνων) και μετά μορφοποίηση και εφαρμογή του "τυφλού" ακόμα πάνελ, μαζί με το κάλυμμά του. Χρησιμοποιήσαμε αρσενικό καλούπι για να πετύχουμε το γύρισμα που έχει πάνω το κομμάτι.

[hpergm]

...

[hpergm]

Όπως θα έχετε προσέξει, ο κώνος της ουράς είναι ακόμα "ανοιχτός", με τα πλαϊνά πετσώματα να μην έχουν τοποθετηθεί ακόμα. Αυτό προϋποθέτει αποφάσεις ως προς τη σύνδεση των ηλεκτρονικών της ουράς, διότι θα χρειαστεί εγκατάσταση υποδομών πρίν το κλείσιμο που θα απαγορέψει την όποια πρόσβαση...

Εδώ, η BUSA δίνει ντίζες της sullivan μέσα στο κίτ που ενεργοποιούν τα rudders και το elevator και καλεί τον κατασκευαστή να τις στηρίξει μέσα στην άτρακτό πρίν αυτή κλείσει.
Εμείς αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε κατεύθυνση: οι ακροβατικές μας καταβολές δε μας επέτρεψαν τη χρήση τέτοιου συστήματος για το αεροπλάνο, δεδομένου του τζόγου, μηχανικών τριβών και μεταβολής των ρυθμίσεων στην πτήση που δημιουργεί. Θα μας πείτε, βέβαια, ότι το αεροπλάνο είναι "βολτάδικο" και δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις σε επίπεδο δυνάμεων ή τριμαρίσματος κατά την scale πτήση, αλλά εδώ μιλάμε για κατασκευή αρκετών 100δων ωρών και μια κατασκευαστική απόφαση που είναι μή-αναστρέψιμη εάν - ο μη γένοιτω - δε μείνουμε ευχαριστημένοι από τη συμπεριφορά του συστήματος ελέγχου κατά την πτήση...

Οπότε προχωράμε με servo στην ουρά, πάντα ελπίζοντας ότι το βάρος του κινητήρα και η μακριά "μούρη" θα καταφέρουν να αντιρροπίσουν το βάρος των servo. Για να βοηθήσουμε λίγο την κατάσταση, βαλθήκαμε να ελαφρύνουμε τη δομή του κώνου της ουράς όσο γίνονταν.

[hpergm]

Η βασική ιδέα είναι η εγκατάσταση 2 mini servo μέσα το οριζόντιο, το οποίο και θα φτιάξουμε αποσπώμενο για μεταφορικούς λόγους, και το full sizeservo του elevator μάλλον εντός ατράκτου.

Η χρήση των 3 servo πίσω τουλάχιστον θα μας γλυτώσει το βάρος των ντιζών και των στηριγμάτων τους εντός του κώνου της ουράς καθώς και το βάρος του μαμίσιου σύστηματος γωνιόκρανου που δίνει η BUSA προκειμένου να υπάρχει σωστή γεωμετρία στις κινήσεις του διπλού rudder...

[hpergm]

Από τη στιγμή που μόνον το servo του elevator θα μπεί εντός ατράκτου, αρκεί μόνον να προχωρήσουμε στην εγκατάσταση βάσεων και καλωδιώσεων πριν κλείσουμε τον κώνο.
Χρησιμοποιήσαμε πηχάκια από μαόνι (που είχαμε), περασμένα σε τετράγωνες εσοχές που δημιουργήσαμε στη δομή υποστήριξης του ουραίου έτσι ώστε να έχουμε και "μηχανικό" κλείδωμα της κατασκευής - εκτός από την κόλλα.

Ταυτόχρονα κόψαμε και ανοίγματα στη σέλλα του ουραίου για clearance των 2 servo των rudders και πρόσβαση εγκατάστασης/ρύθμισης του servo του elevator.

[hpergm]

Εδώ, να σταθούμε λίγο στη "ντιζοδουλειά" της ουράς.

Η BUSA δίνει χοντρές μεταλλικές ντίζες και κλασσικά ακρόντιζα 4-40 για τα rudders, τα οποία είναι αρκετά βαριά, με ακρόντιζα που χρειάζονται κόλληση. Αφού θα βάζαμε servo elevator, θα χρειαζόμασταν μια τέτοια διάταξη και εκεί (αντί για την πλαστική ντίζα/snake της Sullivan).

Αποφασίσαμε να πάμε σε πιο ελαφριά λύση, χρησιμοποιώντας carbon σωληνάκι Φ4mm με εσωτερική διάμετρο 2mm και ιδίου μεγέθους ακρόντιζα κομμένα από ντίζα, κολλημένα με epoxy μέσα στο carbonάκι και επίσης συρματασφαλισμένα.

Για την αποφυγή αποκολλήσεων των ινών του carbon στα άκρα - είτε λόγω κοπής είτε λόγω εγκάρσιων δυνάμεων κατά την πτήση (το σωληνάκι αντέχει διαμήκως αλλά όχι εγκαρσίως), προσθέσαμε/κολλήσαμε ένα sleeve από μπρούτζινο σωληνάκι με εσωτερική διάμετρο 4mm (υπάρχει στην K&S και ταιριάζει!).

Οι φωτογραφίες εξηγούν.
Το μόνο δύσκολο είναι το ακριβές τρύπημα με τρυπανάκι 1mm για να περάσει το σύρμα (το οποίο "κλειδώνει" τελείως το ακρόντιζο μέσα στο carbon, ασχέτως epoxy).

[hpergm]

Χρόνια Πολλά στο Forum - Καλά Χριστούγεννα!

Βρήκαμε και εμείς την ευκαιρία να συνεχίσουμε το νήμα. Με τη ντίζα του elevator έτοιμη και το servo στη θέση του (βγαίνει όμως εάν χρειάζεται), αλλά και τις καλωδιώσεις ενσωματωμένες (χρειάστηκαν 3 extensions του 1.5m!), ήρθε η ώρα να κλείσουμε την άτρακτο με το πλαϊνό πέτσωμα επίσης από κόντρα πλακέ 0.4mm. Βεβαίως, μόλις το βάλαμε επάνω συνειδητοποιήσαμε ότι η σωστή εφαρμογή των ακμών του τελικού πετσώματος έτσι ώστε να πετύχουμε ΜΗΔΕΝ διάκενα (που μετά θα μας δημιουργούσαν πρόβλημα στο φινίρισμα) θα ήταν ένα πρόβλημα για δυνατούς λύτες, καθότι θα κόβαμε "στα τυφλά"..  

Αποφασίσαμε να "κλέψουμε" λίγο και επιτεθήκαμε στο stock από Pro Skin (που είχαμε φροντίσει να προμηθευτούμε από τον Mιck Reeves μόλις μάθαμε για Brexit/δασμούς).
Μιλάμε για πολύ λεπτό (0.3-0.4mm) εποξικό φύλλο το οποίο είναι ημι-διαφανές.

Κόψαμε 1 κομμάτι το οποίο και χρησιμοποιήσαμε σαν πατρόν, μαρκάροντας εύκολα τις γραμμές κοπής που διαφαίνονταν (λόγω ημι-διαφάνειας) και μεταφέροντας τες μετά στο κόντρα-πλακέ.

[hpergm]

Προς στιγμήν σταθήκαμε να σκεφτούμε - μήπως να φτιάχναμε το πέτσωμα κατευθείαν από το Pro Skin? Δε θα χρειαζόμασταν καθόλου φινίρισμα, ενώ στην αφή (βασικά στην... ακοή!) είναι σα... λαμαρίνα!
Για να αποφασίσουμε, βάλαμε στη ζυγαριά τα 2 κομμάτια. Είδαμε ότι μάλλον θα έρθουν μία ή άλλη (με το φινίρισμα πάνω στο κόντρα πλακέ) και με γνώμονα ότι το Pro Skin δεν... καταδέχεται διπλές καμπυλότητες (που έχουμε στην ουρά - κυρίως λόγω κατασκευαστικών ανοχών, καταλήξαμε στο κόντρα πλακέ του kit.

[hpergm]

Για την τελική κόλληση, χρησιμοποιήσαμε μακρύς πήχεις που έδινε το kit για να "στρώσουμε" το ξύλο πάνω στους νομείς κατά την κόλληση, καθώς και χαρτοταινίες για συνεχή πίεση.
Εδώ να πούμε ότι η τριγωνική εγκοπή που φαίνεται στο πέτσωμα είναι εκ του σχεδίου και υπάρχει σα relief προκειμένου να επιτρέψει την κάλυψη της σέλλας του οριζοντίου πτερώματος με το ίδιο κομμάτι πετσώματος. Αυτή καλύπτεται μετά με ξεχωριστό κομμάτι (και το κόντρα πλακέ έχει κάποιους περιορισμούς στην "πλαστικότητά" του σε 2 άξονες ταυτόχρονα...) - όπως και στο πραγματικό.