Ίσως η πρώτη εκτόξευση πύραυλου στην Ελλάδα: 1964.

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[mikrosdedalos]

Στη  μνήμη του πατέρα μου. (30-Μαίου-2015)

Δεν το είχα αναφέρει ποτέ. Ο πατέρας μου, Αβραμίδης Γεώργιος, παθιασμένος με την φυσική και τα μαθηματικά, στα 24 του, κατασκεύασε ίσως τον πρώτο Ελληνικό πύραυλο, τον οποίο εκτόξευσε στα Γιαννιτσά το 1964.
Κατασκευάστηκε με τα υλικά της εκείνης της εποχής!!! Ήταν κατασκευασμένος από σίδερο!!! Το σώμα ήταν από  μαντεμένιο σωλήνα ύδρευσης!!! Ο κώνος φτιάχτηκε από μορφοποιημένη  χοντρή λαμαρίνα!!! Οι βαλβίδες μίξης του καυσίμου ήταν παραγγελία από γερμάνια από μερσεντέζ αυτοκίνητο!!!

Ο πύραυλος δεν ήταν μοντέλο, αλλά πρωτότυπο. Το καύσιμο του αποτελείτο από καθαρό οινόπνευμα υπό πίεση και υγροποιημένο οξυγόνο!!!
Μετά από πολλές περιπέτειες εκτοξεύτηκε από το γήπεδο (τώρα 1ο γυμνάσιο Γιαννιτσών) με γωνία 45 μοιρών και έφτασε το μέγιστο ύψος των 70 μέτρων.
Έπεσε σε παρακείμενο λόφο και δημιούργησε κρατήρα.
Το μήκος του νομίζω ότι ήταν 1.70 μέτρα. Το βάρος του σίγουρα Θα ήταν αρκετές δεκάδες κιλά!!!
Η εφημερίδα της Θεσσαλονίκης΄΄Μακεδονία΄΄ έγραψε το γεγονός στις σελίδες της.
Παραθέτω και την μοναδική φωτογραφία, από την μικρή μακέτα του πυραύλου, στο πατρικό μας σπίτι.
Καλό παράδεισο πατέρα.

[mikrosdedalos]

.

[mikrosdedalos]

.

[lampros]

Χιλια μπραβο. Ο Θεος να αναπαυσει τη ψυχη του.

[pansofos]

Αμυδρα θυμαμαι μια αναφορα σε Αθηναικη εφημεριδα για το θεμα αυτο.
Στο μυαλο μου ειχε μεινει,,,  πυραυλος και  Γιαννιτσα.

Τα συληπητήρια μου, για τον αξιολογο αυτον ανθρωπο.

[andreas]

Συλλυπητηρια και απο εμενα φιλε μου..

[ΔΗΜΗΤΡΗΣ-Κ]

Συληπητηρια και απο εμενα να ζησεις να τον θυμασαι αδελφε......

[Γιάννης Παξιμαδάκης]

Συλλυπητήρια.

[flaperon35]

Συλλυπητήρια και απο μένα να ζήσετε να τον θυμάστε.

[Γιάννης Κωνσταντακάτος]

Συλλυπητήρια.

[mikrosdedalos]

Αμυδρα θυμαμαι μια αναφορα σε Αθηναικη εφημεριδα για το θεμα αυτο.
Στο μυαλο μου ειχε μεινει,,,  πυραυλος και  Γιαννιτσα.

Τα συληπητήρια μου, για τον αξιολογο αυτον ανθρωπο.

Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.

Άνοιξα όμως αυτό το θέμα, για να γίνουν γνωστά κάποια στοιχεία, για το τι μπορούσαν και τι μπορούν να κάνουν κάποιοι Έλληνες, και μάλιστα με πενιχρά μέσα!
Εκείνη την εποχή (1964) δεν υπήρχαν τα μέσα στα φτωχά Γιαννιτσά για ένα τέτοιο εγχείρημα.
Ο Γεώργιος Αβραμίδης ήταν από πολύ φτωχή οικογένεια, ορφανός και κατατρεγμένος από το σύστημα.
Έμεινε και 1,5 -2 χρόνια στο Παπάφειο ορφανοτροφείο στην Θεσσαλονίκη.
Εκείνες τις χρονιές τα Γιαννιτσά απέκτησαν νέο δίκτυο ύδρευσης. Ο πατέρας μου ζήτησε από τους φίλους του να κρατήσουν το τελικό τμήμα του κεντρικού αγωγού μαζί με το πάσο και την τάπα, για να το χρησιμοποιήσει στον πύραυλο του. Ήθελε να κολλήσει στην τάπα τον κώνο για να είναι βιδωτός!
Φιλιέρα για να ανοίξει πάσα στον σωλήνα δεν υπήρχε στα Γιαννιτσά και φυσικά που να βρει τόσο μεγάλη τάπα. Ακόμα και τώρα είναι δυσεύρετη!
Για τον κώνο έκανε φροντιστήριο το παιδί ενός σιδερά και για αντάλλαγμα του έφτιαξε τον κώνο του πυραύλου!!!
Για το χώρο καύσης ήθελε βαλβίδες που να αντέχουν σε πολύ υψηλή θερμοκρασία.
Έκανε φροντιστήριο την κόρη ενός μετανάστη ένα χειμώνα και την επόμενη χρονιά που ήρθε από την Γερμανία του έφερε δύο βαλβίδες από μερσεντέζ αυτόματο από το εργοστάσιο της μερσεντέζ που δούλευε.
Πώς όμως θα έβαζε το οινόπνευμα υπό πίεση στον κώνο;
Περίμενε να κάνει συντήρηση το εργοστάσιο παγοποιίας στην παλαιά αγορά Γιαννιτσών, για να του πρεσάρει με υψηλή πίεση τον κώνο και το οινόπνευμα να βγαίνει με μεγάλη πίεση στον θάλαμο καύσης.
Όταν τον ρώτησα γιατί μπαμπά διάλεξες ως καύσιμη ύλη το οινόπνευμα,  μου είπε απλά ότι αυτό μόνο είχε, και ότι είναι πολύ ταχύκαυστο!!!

Αυτά είναι μια γεύση από την κατασκευή του πυραύλου. Για την εκτόξευση και τα προβλήματα με την αστυνομία, αλλά και την επίσκεψη δύο απεσταλμένων από πρεσβεία χώρας το δυτικού μπλοκ, μετά που έγραψε για το γεγονός της εκτόξευσης η εφημερίδα ΄΄Μακεδονία΄΄, θα τα γράψω αργότερα, για να μην κουράζω.

[levitron]

συλυπητηρια και από εμενα για τον αξιολογο αυτόν ανθρωπο