ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ SCALE

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[dgiatr]

Αχχ τι παλιόπαιδα που είμαστε   το νού μας στα εμπόρια. δεν θα αφήσουμε τίποτα όρθιο  
Βρε σείς δεν είπαμε αθλητική παιδεία, βρε εξέλιξη, βρε αυτοσυγκέντρωση, βρε τελειοποίηση, βρε ταξίδι, βρε ευγενή άμμιλα  
Πάνε τα ξεχάσαμε αυτά με ένα χιλιάρικο! Ας κάνουμε κάποιες προτάσεις για γερές βάσεις όποιες και αν είναι αυτές αρκεί να είναι γνήσιες!
Είμαι σίγουρος οτι πολλόι θέλουν να πάρουν μέρος στους πανελλήνιους αλλά το πρόβλημα που βλέπω εγώ τόσα χρόνια είναι οτι όλοι είναι παρεξηγημένοι με όλους.Δεν θα ακούσεις μια καλή κουβέντα απο κανέναν για κανέναν.Είμαστε τόσοι λίγοι και είμαστε και σκοτωμένοι. Τίποτα το συλογικό!
Πρέπει να γραφτούμε όλοι στην μεγάλη των παρεξηγησιάριδων σχολή μπάς και αποφοιτήσουμε και αλλάξουμε νοοτροποία!Αυτή είναι η αλήθεια!

α βρε Αργυράκο εδώ είμαστε κατεστραμμένοι σαν έθνος από την μίζερη εγωκεντρική νοοτροπία μας και εσύ ψάχνεις να βρεις τη λύση στον αερομοντελισμό! Έχω πολύ καιρό να δω συζήτηση σε forum να καταλήγει κάπου, συνήθως ο κάθε ένας λέει αυτά που θέλει να πει χωρίς να έχει διάθεση για ουσιαστικό διάλογο και τέλος , ο κάθε ένας πάλι μέσα στην "γυάλα" του. Τελικά πρέπει να "φάμε πολύ ξύλο" για να ξυπνήσουμε.......

 

[hpergm]

α βρε Αργυράκο εδώ είμαστε κατεστραμμένοι σαν έθνος από την μίζερη εγωκεντρική νοοτροπία μας και εσύ ψάχνεις να βρεις τη λύση στον αερομοντελισμό! Έχω πολύ καιρό να δω συζήτηση σε forum να καταλήγει κάπου, συνήθως ο κάθε ένας λέει αυτά που θέλει να πει χωρίς να έχει διάθεση για ουσιαστικό διάλογο και τέλος , ο κάθε ένας πάλι μέσα στην "γυάλα" του. Τελικά πρέπει να "φάμε πολύ ξύλο" για να ξυπνήσουμε.......  

+1000!

Αγαπητοί, είναι θέμα DNA του Έλληνα εδώ και αιώνες. Εάν επανέλθουμε στο θέμα χρησιμοποιώντας την παραπάνω οπτική, δε μπορούμε παρά να παραλληλίσουμε την Ελληνική πραγματικότητα με αυτή της μικροκλίμακας του (αγωνιστικού;) μοντελισμού: όπου επισέρχεται ο ανθρώπινος παράγοντας, μπορεί είτε να δημιουργηθούν "στρεβλώσεις" (βλ. έλεγχοι εφοριακών, φωτογραφικές διατάξεις, νομοσχέδια με κρυφά παραθυράκια και άσχετα άρθρα περνάνε νύχτα θερινών τμημάτων, κλπ, κλπ, κλπ) είτε οι δυσαρεστημένοι να "επικαλεστούν" στρεβλώσεις (..."μας ψεκάζουν").

Αφού, λόγω μικρο-εγωισμού και πλήρους απώλειας ομαδικότητας της φυλής μας, δε... μπορούμε να "προκόψουμε", η λύση είναι είτε να αφαιρεθεί ο ανθρώπινος παράγοντας (π.χ. online τιμολόγηση, τεκμήρια, κλπ) είτε να έρθουν οι ξένοι να μας ελέγξουν (Τρόικα).

Η πρώτη λύση έχει δώσει άνθηση στα F5J κατά μερικούς συμφορουμίτες (πολύ πιθανό, εγώ δεν ξέρω) ενώ η δεύτερη εφαρμόστηκε αυτή τη χρονιά (όχι, βέβαια, για το σκοπό που προαναφέραμε - να εξηγούμαστε, αλλά είχε σίγουρα ένα θετικό effect) στην F4C.

[3DJunk]

Προσωπικά είμαι πολύ κατά των χρηματικών επάθλων στο hobby, έστω κι αν αυτό γίνεται σε πολύ υψηλό επίπεδο όπως στο εξωτερικό.

Ωστοσο υπάρχουν παραδείγματα αγώνων που έχουν χρηματοδοτηθεί από ιδιώτες οπου οι συμμετέχοντες έπαιρναν πολύ αξιοπρεπή ποσά. Μιλάω για την αφρόκρεμα του αερομοντελιστικού στερεώματος πάντα και αυτούς που ανέπτυξαν και συνεισέφεραν για να αναπτυχθεί το hobby και η τεχνολογία γύρω από αυτό. Βέβαια  οι άνθρωποι αυτοί δεν  έβαζαν τα λεφτά στην τσέπη για να τα πάνε διακοπές στον Αγ. Μαυρίκιο αλλά τα έριχναν ξανά πίσω στο hobby για να γίνουν ακόμη καλύτεροι σκεφτόμενοι σαν χομπίστες πάντα.

Δείτε στο παρακάτω link τα χρήματα που έχουν κερδίσει οι Prettner, Hyde, Somenzini ...Συνεπώς υπάρχουν σημαντικές και τρανές εξαιρέσεις σε όσα αναφέρονται σε αυτό το θέμα.

O Έκτορας ως γνώστης της ιστορίας του TOC τα γνωρίζει και με το παραπάνω:

http://moleski.net/rc/toc.htm

Ξεκινάμε από το 1974 και φτάνουμε στο 2002. Αθροίστε λίγο τα ποσά....

Αν θέλετε να υπάρχουν συμμετοχές σε αγώνες, ας φροντίσουμε όλοι μέσω του εθελοντισμού, της ανιδιοτέλειας (το χρήμα πολλοί εμίσησαν τη δόξα ουδείς, και νομίζω ότι κάποιοi την επιζητούν ποικιλοτρόπως έστω και αν πρόκειται για κάτι τόσο μικρό σε σχέση με άλλα αθλήματα, ασχολίες ή hobby) και της ίσης μεταχείρισης προς όλους και όλα τα σωματεια...να συνεισφέρουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Μου έρχονται κάποιες λέξεις στο νου...καταμερισμός και οργάνωση των αγώνων σε όλη την επικράτεια, ευγενής άμιλα ανεξαρτήτως φιλιών, συμπαθειών, πελατιακών σχέσεων με μοντελοδρόμια/καταστηματάρχες κτλ. Κάπου εκέι είναι η λύση...οι γνώστες και εμπλεκόμενοι γνωρίζουν καλά...

Φιλικά και καλοπροαίρετα.

[w1ndsurfer]

Βαλε κανα 1000κακι έπαθλο να σου πώ εγώ τι θα γίνει.

Συμφωνώ και προτείνω να πείσουμε τον ΟΠΑΠ να εντάξει τους αγώνες στο Πάμε Στοίχημα

Τότε θα δείτε συμμετοχές!

[Γιάννης Κωνσταντακάτος]

Πριν καταλήξουμε σε συμπεράσματα, καλόν θα είναι να ακουστούν και κρίσεις για το πως βλέπουν οι συνάδελφοι τον αγώνα scale. Τι ακριβώς προσφέρει;

Μία φορά παρακολουθησα σεμινάριο κριτών και ακολούθως διετέλεσα και κριτής σε κάποιον αγώνα στο Ακραίφνιο.

Ειλικρινά βαρέθηκα πολύ νωρίς. Το στάδιο της στατικής κρίσης είναι ανιαρό για όλους, και δεν προσφέρει τίποτε και στους θεατές.
 
Μετά στις πτήσεις, συγκρίνοντας τις εμπειρίες μου ως κριτής ακροβατικων, και πάλι διαπίστωσα ότι το θέαμα είναι ανύπαρκτο.
 
Ασχέτως αν οι ασκήσεις γίνονται με καλή ακρίβεια, το είδος που μπορεί να επιλεγεί για τα περισσότερα μοντέλα, είναι διελεύσεις, άνοδος, κάθοδος, οριζόντιο οκτώ κ.λ.π. δεν τραβάει τα βλέματα όπως τα καθαρόαιμα ακροβατικά.

Προσθέστε και το γεγονός ότι κάθε άσκηση απέχει χρονικά αρκετά δευτερόλεπτα από την προηγούμενη και επόμενη, θυμίζει μία απλή πτήση στην Κυριακάτικη εξόρμηση.

Προσωπικά πιστεύω ότι ένα τετοιο χαμηλό ενδιαφέρον θεάματος, απομακρύνει και τους λιγοστούς που θα ήθελαν να έρθουν σε αγώνα.

Τέλος αν και προώθησα την εισαγωγή κατηγοριών GR με μοντέλα ARF, τώρα συνειδητοποιώ ότι ουδέν ενδιαφέρον έχουν και αυτές και για τους ιδιοκτήτες και για τους θεατές. Χρειάζεται να γίνει αγώνας για να δω το πως πετάει το έτοιμο μοντέλο της τάδε εταιρείας;

Αυτός είναι και ο λόγος που συγκριτικά στα fly-in στο ακραίφνιο διαπιστώνουμε περισσότερες παρουσίες.

[Pantelis Papageorgiou]

Πριν καταλήξουμε σε συμπεράσματα, καλόν θα είναι να ακουστούν και κρίσεις για το πως βλέπουν οι συνάδελφοι τον αγώνα scale. Τι ακριβώς προσφέρει;

Μία φορά παρακολουθησα σεμινάριο κριτών και ακολούθως διετέλεσα και κριτής σε κάποιον αγώνα στο Ακραίφνιο.

Ειλικρινά βαρέθηκα πολύ νωρίς. Το στάδιο της στατικής κρίσης είναι ανιαρό για όλους, και δεν προσφέρει τίποτε και στους θεατές.
 
Μετά στις πτήσεις, συγκρίνοντας τις εμπειρίες μου ως κριτής ακροβατικων, και πάλι διαπίστωσα ότι το θέαμα είναι ανύπαρκτο.
 
Ασχέτως αν οι ασκήσεις γίνονται με καλή ακρίβεια, το είδος που μπορεί να επιλεγεί για τα περισσότερα μοντέλα, είναι διελεύσεις, άνοδος, κάθοδος, οριζόντιο οκτώ κ.λ.π. δεν τραβάει τα βλέματα όπως τα καθαρόαιμα ακροβατικά.

Προσθέστε και το γεγονός ότι κάθε άσκηση απέχει χρονικά αρκετά δευτερόλεπτα από την προηγούμενη και επόμενη, θυμίζει μία απλή πτήση στην Κυριακάτικη εξόρμηση.

Προσωπικά πιστεύω ότι ένα τετοιο χαμηλό ενδιαφέρον θεάματος, απομακρύνει και τους λιγοστούς που θα ήθελαν να έρθουν σε αγώνα.

Τέλος αν και προώθησα την εισαγωγή κατηγοριών GR με μοντέλα ARF, τώρα συνειδητοποιώ ότι ουδέν ενδιαφέρον έχουν και αυτές και για τους ιδιοκτήτες και για τους θεατές. Χρειάζεται να γίνει αγώνας για να δω το πως πετάει το μοντέλο της τάδε εταιρείας;

Σε έναν αγώνα scale δεν πηγαίνεις για να παρακολουθήσεις αερομοντέλα να κάνουν εντυπωσιακής δυσκολίας μανούβρες όπως στα pattern και τα fun fly. Πηγαίνεις για να εντυπωσιαστείς από ένα μικρό αεροπλάνο που είναι ίδιο με ένα αληθινό, πετάει όμοια με το αληθινό, κάνει θόρυβο σαν του αληθινού. Πηγαίνεις για να δεις ένα βομβαρδιστικό να ρίχνει βόμβες, ενα stuka να κάνει κάθετη εφόρμηση και ένα airliner να κάνει flair το μισό διάδρομο, ένα Canadair να ρίχνει νερό, ένα ψεκαστικό να ψεκάζει, ένα C-130 να ρίχνει αλεξιπτωτιστές, ένα F-80 να απορρίπτει δεξαμενές....  Οι υποχρεωτικές ασκήσεις είναι πράγματι βαρετές και αφορούν την ακρίβεια στην πτήση, όπως άλλωστε και τα αληθινά αεροπλάνα πρέπει να πετούν με ακρίβεια. Το ίδιο και περισσότερο ισχύει για τους αθλητές, οι οποίοι εκ προημίου έχουν σαν στόχο την πιστή αναπαραγωγή σκάφους και πτήσης ενός πραγματικού. Ενδεχομένως να μην είναι ιδιαίτερα ελκυστικό το συνολικό θέαμα για τον "αδαή", εκείνον που η σχέση του με το αεροπλάνο σταματά στο aiibus που τον πήγε στην Κρήτη ή το Λονδίνο. Πάντως ακόμα και αδαέστατοι με την αεροπορία, όταν δούν ένα καλοφτιαγμένο scale αεροπλάνο με προσεγμένες λεπτομέρειες, σκύβουν πάνω του για να το χαζέψουν εντυπωσιασμένοι και ρωτούν "πότε θα πετάξει;" Πολλές φορές μου έχει συμβεί κάτι τέτοιο στους αγώνες αλλά και την Κυριακή σε μοντελοδρόμια. Δεν θεωρώ ότι η συγκεκριμένη κατηγορία απευθύνεται σε κάποια elite, αλλά για να λάβει κανείς μέρος σε αγώνες πρέπει εκ προημίου να έχει κάποιες ιδιαίτερες γνώσεις και ικανότητες. Σίγουρα δεν είναι άθλημα που θα μαζέψει 30.000 θεατές αλλά αντίστοιχα βέβαιο είναι ότι δεν αφορά 3-4 αγωνιζομένους σε όλη την Ελλάδα. Τέλος θα πάρω και εγώ το παράδειγμα των ανεμοπτέρων, των οποίων το προσφερόμενο στον θεατή θέαμα είναι επίσης βαρετό, θυμίζοντας ότι πετυχαίνουν 20 και 30 συμμετοχές. Εδικά για εκείνους που αποφασίζουν να συμμετέχουν, σίγουρα δεν μπορεί να είναι βαρετή η συμμετοχή σε μια διαδικασία που είναι του ενδιαφέροντός τους.
Σε ότι αφορά την κατηγορία ARF-GR, αφ' ενός είναι η κατηγορία με τις περισσότερες συμμετοχές (λόγω ευκολίας συμμετοχής) και είναι μόνο διαγωνισμός πτήσεων. Αν και θα συμφωνήσω ότι δεν συνάδει ακριβώς με τη φιλοσοφία του scale, είναι ένα πολύ καλό σκαλοπάτι για να ξεκινήσει κάποιος τη συμμετοχή του σε αγώνες.

[hpergm]

Πριν καταλήξουμε σε συμπεράσματα, καλόν θα είναι να ακουστούν και κρίσεις για το πως βλέπουν οι συνάδελφοι τον αγώνα scale. Τι ακριβώς προσφέρει;
Μία φορά παρακολουθησα σεμινάριο κριτών και ακολούθως διετέλεσα και κριτής σε κάποιον αγώνα στο Ακραίφνιο.
Ειλικρινά βαρέθηκα πολύ νωρίς. Το στάδιο της στατικής κρίσης είναι ανιαρό για όλους, και δεν προσφέρει τίποτε και στους θεατές.
 Μετά στις πτήσεις, συγκρίνοντας τις εμπειρίες μου ως κριτής ακροβατικων, και πάλι διαπίστωσα ότι το θέαμα είναι ανύπαρκτο.
 
Ασχέτως αν οι ασκήσεις γίνονται με καλή ακρίβεια, το είδος που μπορεί να επιλεγεί για τα περισσότερα μοντέλα, είναι διελεύσεις, άνοδος, κάθοδος, οριζόντιο οκτώ κ.λ.π. δεν τραβάει τα βλέματα όπως τα καθαρόαιμα ακροβατικά.
Προσθέστε και το γεγονός ότι κάθε άσκηση απέχει χρονικά αρκετά δευτερόλεπτα από την προηγούμενη και επόμενη, θυμίζει μία απλή πτήση στην Κυριακάτικη εξόρμηση.
Προσωπικά πιστεύω ότι ένα τετοιο χαμηλό ενδιαφέρον θεάματος, απομακρύνει και τους λιγοστούς που θα ήθελαν να έρθουν σε αγώνα.

Τέλος αν και προώθησα την εισαγωγή κατηγοριών GR με μοντέλα ARF, τώρα συνειδητοποιώ ότι ουδέν ενδιαφέρον έχουν και αυτές και για τους ιδιοκτήτες και για τους θεατές. Χρειάζεται να γίνει αγώνας για να δω το πως πετάει το έτοιμο μοντέλο της τάδε εταιρείας;
Αυτός είναι και ο λόγος που συγκριτικά στα fly-in στο ακραίφνιο διαπιστώνουμε περισσότερες παρουσίες.

Θείε Γιάννη,

Τείνω να συμφωνήσω στα περισσότερα που γράφεις, ώς επίσης ακροβατικός,  εκτός ίσως από το σχόλιο για τη χρησιμότητα της F4C-ARF. Διαφωνώ ότι είναι μια κατηγορία χωρίς ενδιαφέρον. Πιστεύω ότι ήταν μια πολύ καλή ιδέα η οποία λειτουργεί και σαν "φυτώριο" για νέους στο χώρο (όπως εγώ!) οι οποίοι δεν έχουν την κατασκευαστική εμπειρία να μπούν κατευθείαν με τα μπούνια και ένα scratch μοντέλο 2,000 ωρών. Παρόλο που οι μανούβρες είναι βασικές (και ίσως βαρετές για έναν ακροβατικό), προσωπικά τις βρήκα δύσκολες και θεωρώ ότι με βοήθησαν να γίνω καλύτερος στην αναπαράσταση πτήσης full scale αεροπλάνου - που είναι και το ζητούμενο εδώ. Ναί, ίσως η ύπαρξη 300 έτοιμων μοντέλων σε έναν αγώνα είναι ανιαρό, όμως πρέπει να σκεφτεί κανείς ότι το θέαμα έχει άμεση σχέση με τον ενδιαφέρον του θεατή (όπως λέει και ο Παντελής). Διαφορετικά, κανείς δε θα πήγαινε σε διαγωνισμό της IPMS...  

Γενικότερα,
Επειδή υπάρχει πάντα ή τάση να μπλέκουμε τους παράγοντες μιας κατάστασης (το βλέπω καθημερινά και στην επαγγελματική μου ζωή...) καλό θα ήταν να διαχωρίσουμε τα νήματα της συζήτησης. Υπάρχουν διακριτοί stakeholders εδώ:
1. Αγωνιζόμενοι
2. Θεατές
3. Κριτές

Η συζήτηση για το θέαμα που προσφέρει ένας αγώνας F4C είναι τελείως διαφορετική από το ζητούμενο του εάν ο αγωνιζόμενος θεωρεί ότι ο αγώνας είναι δίκαιος ή σηκώνει βελτίωση και τελείως διαφορετική από το εάν ένας κριτής βρίσκει ανιαρή τη συγκεκριμένη δουλειά (υπάρχει δουλειά που δεν είναι..;;;!).

Για να είμαστε περισσότερο πρακτικοί και λιγότερο θεωρητικοί, θα μου επιτρέψετε να πάω πίσω σε μια περίληψη προτάσεων/διαπιστώσεων:
- Η ύπαρξη και "εξωτερικών" έμπειρων κριτών βοηθά στη διοργάνωση και βελτίωση των αγώνων και επιπέδου αγωνιζόμενων.
- Η σωστή προβολή θα φέρει θεατές, το ενδιαφέρον στους θεατές και εθελοντές νέους κριτές.
- Η σωστή προβολή θα φέρει και νέες συμμετοχές. Η F4C-ARF είναι φυτώριο νέων συμμετοχών.

Πρόταση: ορμώμενος από την πρωτοβουλία φίλων εδω μέσα οι οποίοι συμμετείχαν στην πρόσφατη έκθεση IPMS με τα Τ/Κ scale μοντέλα τους (ΜΠΡΑΒΟ!) - και στην οποία υπήρξε φυσικό ενδιαφέρον των παρευρισκόμενων, θα ήταν μια ιδέα να προτείνουμε την εμπλοκή στατικών πλαστικομοντελιστών στην F4C; Είναι μια τεράστια δεξαμενή ανθρώπων σχετικών με το αντικείμενο!

Έχουμε υπάρξει σχεδόν όλοι τέτοιοι και εξελιχθήκαμε σε "δυναμικούς" θέλοντας να δούμε το θέμα μας στη φυσικό του στοιχείο. Γιατί όχι και εκείνοι σε βάθος χρόνου;
Τέλος, εάν εξαιρέσουμε την κρίση στο πτητικό κομμάτι, πληρούν εν δυνάμει όλες της προϋποθέσεις να είναι σχετικοί στατικοί κριτές, ενδιαφερόμενοι θεατές και μελλοντικοί συμμετέχοντες:
Ας τους καλέσουμε σε ένα scale meet σε κάποιο μοντελοδρόμιο για λόγους εθισμού...
Ας έχουμε ένα laptop με ένα simulator εκεί για δοκιμή....
Ας τους καλέσουμε σε ένα σεμινάριο κριτών...

Δεν ξέρω - μπορεί να έχει γίνει κάτι τέτοιο στο παρελθόν και να μη δούλεψε. Ανοικτός σε αντιπροτάσεις.

Φιλικά,
Έκτορας.

[Γιώργος Κανδυλάκης]

Μήνυμα 1 από 3

Πριν καταλήξουμε σε συμπεράσματα, καλόν θα είναι να ακουστούν και κρίσεις για το πως βλέπουν οι συνάδελφοι τον αγώνα scale. Τι ακριβώς προσφέρει;

Μία φορά παρακολουθησα σεμινάριο κριτών και ακολούθως διετέλεσα και κριτής σε κάποιον αγώνα στο Ακραίφνιο.

Ειλικρινά βαρέθηκα πολύ νωρίς. Το στάδιο της στατικής κρίσης είναι ανιαρό για όλους, και δεν προσφέρει τίποτε και στους θεατές.
 
Μετά στις πτήσεις, συγκρίνοντας τις εμπειρίες μου ως κριτής ακροβατικων, και πάλι διαπίστωσα ότι το θέαμα είναι ανύπαρκτο.
 
Ασχέτως αν οι ασκήσεις γίνονται με καλή ακρίβεια, το είδος που μπορεί να επιλεγεί για τα περισσότερα μοντέλα, είναι διελεύσεις, άνοδος, κάθοδος, οριζόντιο οκτώ κ.λ.π. δεν τραβάει τα βλέματα όπως τα καθαρόαιμα ακροβατικά.

Προσθέστε και το γεγονός ότι κάθε άσκηση απέχει χρονικά αρκετά δευτερόλεπτα από την προηγούμενη και επόμενη, θυμίζει μία απλή πτήση στην Κυριακάτικη εξόρμηση.

Προσωπικά πιστεύω ότι ένα τετοιο χαμηλό ενδιαφέρον θεάματος, απομακρύνει και τους λιγοστούς που θα ήθελαν να έρθουν σε αγώνα.

Τέλος αν και προώθησα την εισαγωγή κατηγοριών GR με μοντέλα ARF, τώρα συνειδητοποιώ ότι ουδέν ενδιαφέρον έχουν και αυτές και για τους ιδιοκτήτες και για τους θεατές. Χρειάζεται να γίνει αγώνας για να δω το πως πετάει το έτοιμο μοντέλο της τάδε εταιρείας;

Αυτός είναι και ο λόγος που συγκριτικά στα fly-in στο ακραίφνιο διαπιστώνουμε περισσότερες παρουσίες.

Καλημέρα θείε,

αρκετά "προβοκατόρικο" το μήνυμά σου, με βρίσκει σε πολλά σημεία με αντίθετη άποψη  

Όταν αναφέρεις "συνάδελφοι", εννοείς του υπόλοιπους μη συμμετέχοντες αερομοντελιστές υποθέτω. Το τι τραβάει τον καθένα είναι καθαρά προσωπική υπόθεση. Σε άλλους αρέσει η ακρίβεια και το θέαμα των ακροβατικών, σε άλλους η μαγεία της ανεμοπορίας, σε άλλους η ταχύτητα των quickie, σε άλλους η πιστότητα του scale. Σε άλλους τα indoor  ... Δεν είναι απαραίτητο να βρίσκει το ίδιο ενδιαφέρον σε άλλες κατηγορίες, ως θεατής. Είναι τελείως διαφορετικό εάν συμμετέχει. Π.χ. έχοντας δει αρκετούς αγώνες ανεμοπτέρων, τους βρίσκω προσωπικά, ως θεατής, αρκετά βαρετούς. Φυσικά, αν συμμετείχα, θα τους έβρισκα εξαιρετικά ενδιαφέροντες...
Το θέμα όμως είναι γιατί δεν συμμετέχουν οι "δηλωμένοι" scale-άδες... Όχι γιατί δεν έχει θεατές...

Το στάδιο της στατικής κρίσης είναι εξαιρετικά βαρετό για όλους, εκτός από 4 άτομα. Τους τρεις κριτές που εκείνη την ώρα πρέπει να κάνουν μια δύσκολη δουλειά σωστά, και τον εκάστοτε αγωνιζόμενο που τον τρώει η αγωνία για το πως τα πηγαίνει και τι λένε και δείχνουν εκείνοι οι τρεις απίθανοι στις καρέκλες...
Αυτό διορθώνεται, π.χ. με πτήσεις άλλων που δεν έχουν σχέση με τους αγώνες, π.χ. Δημήτρης Τετραδάκος και ελικόπτερο όπως έγινε στη Λάρισα, ή πτήσεις εκτός συναγωνισμού, π.χ. για προπόνηση.

Για την κατηγορία GR, αν ήταν τόσο εύκολο όσο αναφέρεις, όλοι θα έπαιρναν πάνω από 8, κάτι που δεν συμβαίνει. Η scale πτήση, όπως ζητείται από τους κανονισμούς, είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο να γίνει τέλεια...

Ο λόγος που τα fly-in στο Ακραίφνιο συγκεντρώνουν περισσότερες συμμετοχές νομίζω ότι είναι άλλος:
Το απλό Fly-in που δεν είναι αγώνας, άρα δεν έχει κριτές, κρίση, βαθμολογία, ανταγωνισμό κλπ, σημαίνει ότι μπορώ να πετάω όπως θέλω και να κάνω ότι θέλω, χωρίς να έχω το άγχος όλων των παραπάνω. Οπότε το ευχαριστιέμαι περισσότερο και δεν με νοιάζει το αποτέλεσμα, απλά γιατί δεν υπάρχει κάτι τέτοιο...

[Γιώργος Κανδυλάκης]

Μήνυμα 2 από 3

Γενικότερα,
Επειδή υπάρχει πάντα ή τάση να μπλέκουμε τους παράγοντες μιας κατάστασης (το βλέπω καθημερινά και στην επαγγελματική μου ζωή...) καλό θα ήταν να διαχωρίσουμε τα νήματα της συζήτησης. Υπάρχουν διακριτοί stakeholders εδώ:
1. Αγωνιζόμενοι
2. Θεατές
3. Κριτές

Για να είμαστε περισσότερο πρακτικοί και λιγότερο θεωρητικοί, θα μου επιτρέψετε να πάω πίσω σε μια περίληψη προτάσεων/διαπιστώσεων:
- Η ύπαρξη και "εξωτερικών" έμπειρων κριτών βοηθά στη διοργάνωση και βελτίωση των αγώνων και επιπέδου αγωνιζόμενων.
- Η σωστή προβολή θα φέρει θεατές, το ενδιαφέρον στους θεατές και εθελοντές νέους κριτές.
- Η σωστή προβολή θα φέρει και νέες συμμετοχές. Η F4C-ARF είναι φυτώριο νέων συμμετοχών.

Πολύ σωστή η πρώτη παρατήρηση - διευκρίνηση και χρήσιμη για τη συνέχεια της συζήτησης.
Επίσης συμφωνώ με το γενικότερο πλαίσιο των προτάσεων.

Όσο αφορά στην IPMS, είναι πράγματι το πιο κοντινό που μπορούμε να βρούμε. Όμως, μιλάμε για δύο τελείως διαφορετικούς κόσμους, δύο παράλληλα σύμπαντα αν θέλεις.

Έχω την τύχη να έχω φίλους κάποιους πολύ καλούς στατικούς μοντελιστές, ανάμεσά τους τον Μ. Τσώνο που έχει ουκ ολίγες φορές σαρώσει στον μεγαλύτερο ετήσιο διαγωνισμό IPMS της Μεγάλης Βρετανίας (ισοδυναμεί με πανευρωπαϊκό)
http://www.ipmsstockholm.org/magazine/2006/02/stuff_eng_editors_picks_feb.htm
Παρεπιπτόντως, το εικονιζόμενο μοντέλο δεν είναι πλαστικό συναρμολογημένο, αλλά κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από το μηδέν  

Ο τρόπος που σκέφτονται και λειτουργούν είναι διαφορετικός. Δίνουν πολύ μεγάλο βάρος στην ποιότητα κατασκευής, στη λεπτομέρεια και στο φινίρισμα, στα σήματα και την τέλεια εφαρμογή τους. Και αυτό γιατί στα περισσότερα μοντέλα, ο βασικός κορμός υπάρχει, με τη μορφή έτοιμου κιτ, οπότε επικεντρώνονται σε άλλα σημεία.
Συγκριτικά με ένα καλό μοντέλο IPMS, ένα καλό F4C φαίνεται πολύ βασικό και υποτυπώδες ως αναπαράσταση. Έως και κακέκτυπο. Καταφέρνουν και Βάζουν τέτοια ποιότητα λεπτομέρειας στην 1/48 που δεν βρίσκουμε ούτε στην 1/4 ή στην 1/6...

Για αυτό και εδώ και πολλά χρόνια δεν είχαμε κάποιο φαινόμενο διάχυσης. Ίσως γιατί και οι ιπτάμενοι σε μεγάλο βαθμό σνομπάρουν τα στατικά μοντέλα.

Για το αν κάνουν για στατικοί κριτές, δεν είμαι σίγουρος. Όπως πιστεύω ότι ένας κριτής F4C δεν μπορεί να κρίνει σε IPMS, έτσι θεωρώ ότι ο IPMS δεν μπορεί να κρίνει τις ιδιαιτερότητες ενός χτιστού μοντέλου.

Για το αν κάνουν ως δεξαμενή μελλοντικών αερομοντελιστών, ίσως αλλά με περιορισμούς. Το κόστος ενός στατικου μοντέλου, με όλα τα βελτιωτικά είναι κατά πολύ χαμηλότερο από ένα ιπτάμενο. Δεν γνωρίζω πόσοι είναι διατεθημένοι να κάνουν τέτοια επένδυση για αλλαγή πλεύσης. Επίσης, τα μοντέλα τους φτιάχνονται στο εργαστήριο στο σπίτι τους, μπαίνουν στη βιτρίναι και αποτελούν αντικείμενο θαυμασμού. Και δεν σπάνε...
Τα RC φτιάχνονται στα εργαστήρια (όσων έχουν), μένουν στα εργαστήρια, και ενίοτε σπάνε, από λίγο έως πολύ...

Σε κάθε περίπτωση βέβαια, θα άξιζε μια πιο στενή προσέγγιση, καθώς, επαναλαμβάνω, είναι ότι πιο κοντινό έχουμε

[Γιώργος Κανδυλάκης]

Μήνυμα 3 από 3

Επανέρχομαι στο μήνυμα του Γ. Μέσκου, που έμεινε σχετικά ασχολίαστο. Έβαλα αριθμούς για ευκολία...

1 Όταν σέ διήμερο άγώνα scale Σάββατο στατική Κυριακή πτήσεις,καί έρχεται ό όποιοσδήποτε τήν Κυριακή γιατί δέν πρόλαβε
καί τόν περνάνε στατική
2 Όταν στήν στατική τό μοντέλο  τό περνάει ό κατασκευαστής καί τήν άλλη μέρα τό πετάει ένας άπό τούς χθεσινούς κριτές
βγαίνει δεύτερο καί παίρνει τό δεύτερο κύπελο
3 Όταν σέ πτήση ό πιλότος άντί γιά όριζόντιο όκτώ κάνει κάτι πού μοιάζει μέ....32 1/4 καί οί κριτές βάζουν 8 μέ άριστα τό 10
4 Όταν τό μοντέλο πετάει έκτός box καί άκούς άπό κριτή " έλα μωρέ τόσο κόπο έκανε
5 Όταν έπί χρόνια βλέπεις Πατέρα κριτή καί γιό άγωνιζόμενο,πράγμα νόμιμο άλλά γιά μένα όχι ήθικό(Σέ δικαστήριο ό πρόεδρος
ή όποιος παράγων τής δίκης έχει τήν παραμικρή σχέση μέ τόν κατηγοπούμενο ζητάει μόνος του τή έξαίρεσή του)
6 Όταν βλέπεις ότι οί έπιτροπές άερομοντελισμού καί κατ΄έπέκταση ή Όμοσπονδία δέν ένδιαφέρονται ούτε κά γιά πρόταση
διοργάνωσης ένός έστω καί ένός άνθυποσεμιναρίου.Καί διάφορα άλλα...
Θέλει πολύ νά θυμηθείς τόν Γιάννη Ντουνιά καί νά πείς" Θά πάω στήν ζούγκλα μέ τόν Ταρζάν"

Ένα μεγάλο μέρος των παραπόνων που αναφέρει ο Γιώργος και έχω ακούσει από πολλούς έχει να κάνει με την διαδικασία των αγώνων, την ορθότητα των κρίσεων και των κριτών, την τήρηση των διαδικασιών κλπ, και εν κατακλείδι, τη σωστή διεξαγωγή ενός αγώνα, έτσι ώστε να μην υπάρχουν παράπονα και ενστάσεις.

Πάμε με τη σειρά:
1,2 απαράδεκτα, κακή απόφαση από τον αλυτάρχη.
3,4 κακοί - ακατάλληλοι κριτές
5 κατακριτέο αλλά όχι απαράδεκτο. Ειδικά εφόσον η έλλειψη τρίτου κριτή δεν θα επέτρεπε την διεξαγωγή του αγώνα. Ειδικά εφόσον υπάρχουν και άλλοι δύο κριτές. Έχοντας ιδία πείρα από τη συγκεκριμένη κατάσταση, που έγινε αρκετές φορές, οφείλω να δηλώσω και να παραδεχτώ, ότι η συμπεριφορά ήταν άψογη και δεν διαμόρφωσε σε καμία περίπτωση αποτέλεσμα. Φυσικά συμφωνώ απόλυτα στην εφαρμογή του ρητού για τη γυναίκα του Καίσαρα. Μακάρι να μη χρειαστεί να ξαναγίνει.
6 Δεν το σχολιάζω, δεν είναι μόνο θέμα Ομοσπονδίας, σχετίζεται με το συνολικό ενδιαφέρον. Και ειδικά φέτος έγινε, όπως και κάποιες παλαιότερες χρονιές. Ένα ερώτημα είναι ποιός κάνει το σεμινάριο, τι γνώσεις έχει, τι μεταδοτικότητα, τι ακροατήριο. Δεν είναι θέμα μόνο Ομοσπονδίας όμως, είναι και θέμα συλλόγων.

Όλα τα παραπάνω έχουν συμβεί στο παρελθόν. Και πολλά άλλα που θα μπορούσε να βρει κανεις. Όμως δεν συμβαίνουν συχνά, δεν συμβαίνουν σε κάθε αγώνα.
Όπως και το πιο κατακριτέο (για μένα), η συμμετοχή με μοντέλο που δεν έχει κατασκευάσει ο ίδιος ο αγωνιζόμενος, που μπορεί να είναι και κατά παραγγελία αγορά, ακριβώς για να εξαπατήσει τους υπόλοιπους. Φυσικά με δύο μόλις συμμετοχές στην F4C το πρόβλημα αυτό λύθηκε...


Το κύριο παράπονο έχει να κάνει με τους κριτές και την επάρκειά τους. Δυστυχώς θα συμφωνήσω. Γνωρίζω αρκετές περιπτώσεις που κριτές γίνονται άτομα με ένα μόλις σεμινάριο, και αυτό αν...

Το δεύτερο έχει να κάνει με την τήρηση του γράμματος των κανονισμών. Αν κάποιος δεν έρθει εγκαίρως, δεν κάνει κάτι σωστά, δεν, δεν, δεν, πρέπει να υποστεί τις συνέπειες, ασχέτως του κόπου ,του δρόμου που έκανε, της συμπάθειας που μπορεί να του έχουμε...

Το τρίτο, έχει να κάνει με την καχυποψία. Ο τάδε βαθμολόγησε τον τάδε καλύτερα γιατί είναι φίλοι, γιατί είναι από τον ίδιο σύλλογο κλπ κλπ. Αν το πρώτο είναι λυμμένο, λύνεται αυτόματα, μέχρι ένα σημείο βέβαια, γιατί η φύση μας είναι ανίκητη...

Πολλά από αυτά συνέβησαν στο παρελθόν. Διακρίνω μια προσπάθεια ανάκαμψης, έστω από λίγα άτομα. Αυτά μπορούν να διασφαλίσουν την τήρηση των σωστών διαδικασιών για να επανέλθει  το υψηλό αγωνιστικό επίπεδο, τόσο σε πλήθος όσο και σε ποιότητα συμμετοχών.

Τέλος έκθεσης...

gkan

[MOGOLOS]

Πριν καταλήξουμε σε συμπεράσματα, καλόν θα είναι να ακουστούν και κρίσεις για το πως βλέπουν οι συνάδελφοι τον αγώνα scale. Τι ακριβώς προσφέρει;

Μία φορά παρακολουθησα σεμινάριο κριτών και ακολούθως διετέλεσα και κριτής σε κάποιον αγώνα στο Ακραίφνιο.

Ειλικρινά βαρέθηκα πολύ νωρίς. Το στάδιο της στατικής κρίσης είναι ανιαρό για όλους, και δεν προσφέρει τίποτε και στους θεατές.
 
Μετά στις πτήσεις, συγκρίνοντας τις εμπειρίες μου ως κριτής ακροβατικων, και πάλι διαπίστωσα ότι το θέαμα είναι ανύπαρκτο.
 
Ασχέτως αν οι ασκήσεις γίνονται με καλή ακρίβεια, το είδος που μπορεί να επιλεγεί για τα περισσότερα μοντέλα, είναι διελεύσεις, άνοδος, κάθοδος, οριζόντιο οκτώ κ.λ.π. δεν τραβάει τα βλέματα όπως τα καθαρόαιμα ακροβατικά.

Προσθέστε και το γεγονός ότι κάθε άσκηση απέχει χρονικά αρκετά δευτερόλεπτα από την προηγούμενη και επόμενη, θυμίζει μία απλή πτήση στην Κυριακάτικη εξόρμηση.

Προσωπικά πιστεύω ότι ένα τετοιο χαμηλό ενδιαφέρον θεάματος, απομακρύνει και τους λιγοστούς που θα ήθελαν να έρθουν σε αγώνα.

Τέλος αν και προώθησα την εισαγωγή κατηγοριών GR με μοντέλα ARF, τώρα συνειδητοποιώ ότι ουδέν ενδιαφέρον έχουν και αυτές και για τους ιδιοκτήτες και για τους θεατές. Χρειάζεται να γίνει αγώνας για να δω το πως πετάει το έτοιμο μοντέλο της τάδε εταιρείας;

Αυτός είναι και ο λόγος που συγκριτικά στα fly-in στο ακραίφνιο διαπιστώνουμε περισσότερες παρουσίες.

Δεν αντέχω...!!!!
Προφανέστατα πότε σας δεν πετάξατε scale αεροπλάνο.
Πιθανώς δεν εχετε την δυνατότητα ουτε να το απογειώσετε, ποσο μαλον να το πετάξετε. Μακάρι να ήξερα πώς κάνατε και τον κριτή!!!! Όταν δεν μπορείτε καν να καταλάβετε τί σημαίνει να κάνεις stall turn με ένα πχ p51.(Βαρετοοοοο!!!)
Δικαίωμα σας και μαγκιά σας να πετάτε τζιτζικόπτερα, εεεε,  συγνώμη ακροβατικά και ανεμοπτερα ηθελα να πώ, που έχουν τρομερό θεαμα!!!!! (ελα καλέ μου, λίγο ανακάτεμα ακόμα στα στικ και έγινε η μαγιονέζα)
Αλλα δεν έχετε, όμως, κανένα δικαίωμα να βάζετε τρικλοποδιές σε αυτούς που προσπαθούν να κάνουν κάτι καλό για ένα είδος πτήσης που τους αρέσει.
'Οσο αφορά το πώς πετάει το κάθε μοντέλο...
...δεν πετάει μονο του. Ο χειριστής το πετάει. Ξέρετε, αυτός που κρατά ενα περίεργο πράγμα με κουμπιά και μοχλούς. Τηλεκατεύθυνση το λένε. Και άλλοι ειναι καλοί και άλλοι λιγότερο καλοί σε αυτό.

Ps: Προς την παγκόσμια ομοσπονδία Σκακιού.
Σταματήστε άμεσα αυτό το άθλιο άθλημα. Δεν έχει θέαμα. Παίξτε τάβλι, μπιρίμπα και πιτσικουλίες, ειναι θεαματικότερα. Θα μαζέψετε περισσότερες συμμετοχές και θεατές!

Ps2: Βιταλι, ασε τα χαζά, και κάνε τίποτα εντυπωσιακό!!! Σε βαρεθήκαμε να κάνεις όλο κύκλους. Κανα χοβερ κάνει το "τζετάκι" σου?
 
Ps3: Προς τους Ελικοπτεράδες
Σταματήστε αμέσως την F3C. Από εδώ και πέρα θα πετάτε μονο 3d. Ολο χοβερ κανετε, ω χουυυυ!

Ps4: Με ΕΝΑ σεμινάριο γινεσαι κριτής?!!!!
Θαντάσου τι μπορείς να γίνεις με δύο!!!!
Εάν πιάσεις και Τ/Κ στα χέρια...
...δεν το κουβεντιάζουμε...
...ΘΕΟΣ
ή μήπως "θείος"?

Καλή συνέχεια με όλη μου την καρδιά στα παιδιά που προσπαθούν πραγματικά για το καλό του χώρου.
Παντελή ξύπνααααααααααααααααα

[AIRCOSTAS]

Βαλε κανα 1000κακι έπαθλο να σου πώ εγώ τι θα γίνει.

Συμφωνώ και προτείνω να πείσουμε τον ΟΠΑΠ να εντάξει τους αγώνες στο Πάμε Στοίχημα

Τότε θα δείτε συμμετοχές!

 

[albatros]

Τα υπο κλίμακα αεροπλάνα και πολύ περισσότερο οι ιδιοκατασκευές, αποτελούν μια ιδιαίτερη και δύσκολη κατηγορία που απαιτεί πρώτα από όλα απέραντη αγάπη, υπομονή, χρόνο, χώρο και γνώσεις κατασκευαστικές.
Προσωπικά είμαι λάτρης των υπο κλίμακα μοντέλων και τα θεωρώ ένα απο τα μεγαλύτερα κομμάτια του Ελληνικού αερομοντελισμού.
Τώρα οι αγώνες είναι μια άλλη ιστορία και πιστεύω ότι πολλοί δεν παίρνουν μέρος διότι, δεν ασχολήθηκαν με την κατασκευή ενός υπο κλίμακα  αεροπλάνου με σκοπό την συμμετοχή σε αγώνα,αλλά για να ικανοποιήσουν την αγάπη τους και το μεράκι.
Φυσικά και υπάρχει η ανάγκη,ο κατασκευαστής να δείξει την δουλειά του και σε άλλους ομοιδεάτες,όχι για το χειροκρότημα και τα μπράβο,αλλά για να μοιραστει την χαρά από την δημιουργία του.Γι αυτό και βλέπουμε μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων σε απλές συναντήσεις.
Η κατηγορία των ARF δεν πιστεύω ότι θα οδηγήσει κάποιον στην κατασκευή υπο κλίμακα αεροπλάνου απο το μηδέν.Αυτό ή το έχεις ή όχι, αυτό μου έδειξε η μακροχρόνια ενασχόληση μου με τον αερομοντελισμό!
Και τέλος δεν μπορούμε να συγκρίνουμε τους εν λόγω αγώνες με άλλες αγωνιστικές κατηγορίες, όπως την F5J-GR που κυριαρχεί στο αγωνιστικό στερέωμα της Ελλάδος τα τελευταία 5 χρόνια, διότι είναι εντελώς ανόμοια.
Νομίζω η κατηγορία απο μόνη της θα φτάσει εκεί που μπορεί, αρκεί αυτοί που ασχολούνται, να συνεχίσουν ακούραστοι με υπομονή και μεράκι!

[Γιάννης Κωνσταντακάτος]

Καλημέρα θείε,

αρκετά "προβοκατόρικο" το μήνυμά σου, με βρίσκει σε πολλά σημεία με αντίθετη άποψη.

Αγαπητέ ανηψιέ Γιώργο, είσαι ο μόνος που κατάλαβε την προβοκάτσια.

Εφτιαξα μία απάντηση, όπως πολλοί που ασχολούνται με τα scale θα ήθελαν να γράψουν, αλλά φοβούνται να πουν τη σκέψη τους, όπως φοβούνται και την συμμετοχή στον αγώνα.

[Γιώργος Κανδυλάκης]

μόλις διέγραψα ένα μήνυμα από μέλος με το όνομα "Κωνσταντίνος".

Ο λόγος που το διέγραψα είναι απλός, ένα αρκετά εριστικό μήνυμα με στόχο άτομο, από μέλος που δεν έχει ξαναποστάρει ποτέ, από το 2009 που είναι μέλος. Υποψιάζομαι και ταυτοπροσωπία, αλλά δεν μπορώ να το αποδείξω. Ίσως ο admin.

Σε κάθε περίπτωση, αν θεωρηθεί λογοκρισία, ζητώ συγγνώμη. Μπορεί κάλλιστα να επαναλάβει το μήνυμα του, όμως σε πιο κατάλληλο τόνο, με πιο επικοδομητικό περιεχόμενο, χωρίς επίθεση, και αν θέλει μπορεί και να μας δώσει περισσότερα στοιχεία για το άτομό του. Διαφορετικά θα πρόκειται απλά για μια ανώνυμη επίθεση...

Δεν είμαι εδώ για να προστατεύσω τον jkon ή κανένα άλλο, αλλά δεν σκοπεύω να αφήσω να πάρουμε λάθος δρόμο στο θέμα.

gkan