Εκεί που πετούν οι γλαύκες #2

Βαγγέλη, Χρήστο Γιάννη και Γιώργο,

Πάντα έλεγα πως μόνο κινήσεις σαν και τις δικές σας μπορούν να πάνε το χόμπυ μπροστά:
1) μια καλή παρέα ανθρώπων που συνεννοούνται μεταξύ τους... με το βλέμμα,
2) ένα καλό χωράφι στη κορυφή ενός λόφου, μέσα στη φύση, για να στηθεί ένα όμορφο μοντελοδρόμιο
3) πολλές κατασκευές/διορθώσεις/μετατροπές μοντέλων και μάλιστα πολυσυμμετοχικές (άλλος αγοράζει, άλλος μοντάρει-βάφει, άλλος ρυθμίζει-τριμάρει, άλλος πετάει)
4) πολλές εμπειρίες ζωής είτε από τα παλιά είτε τωρινές, αερομοντελιστικές ή γενικότερες, έτοιμες να μοιραστούν και να γεμίζουν την ζωή του άλλου
5) ανοιχτές φτερούγες και ζεστή καρδία που περιμένουν να αγκαλιάσουν όποιον έρθει εκεί και να τον βοηθήσουν όσο μπορούν

Αυτή ήταν ή η τέταρτη ή πέμπτη φορά που είχα προγραμματίσει να έρθω κι όλα κάτι γινόταν και το έχανα.
Αυτή την φορά όμως δεν το έχασα τελικά - παιδεύτηκα λίγο με τον δρόμο αλλά οκ το βρήκα στο τέλος.
Έφερα 4 μοντέλα από τα οποία πέταξα τελικά τα 3 παρά τις αναποδιές που είχα κι εκεί. (το 4ο ήταν για αέρα που δεν είχε χθες)
Μετά την φιλοξενία που έτυχα και την βοήθεια στα μοντέλα / πτήσεις μου θεωρώ βέβαιο πως θα ξαναέρθω κοντά σας.
Και αυτή την φορά με το μεγάλο προφιτερόλ του Αδριά - το υποσχέθηκα.

Ελπίζω να βρεθούν κι άλλες τέτοιες παρέες να σας μιμηθούν τώρα που το Ελληνικό έκλεισε...

Κι ένα στιγμιότυπο από μένα - οι Γλαύκες προσπαθούν να απαλλαγούν από τον τυφλοπόντικα κι εγώ πετάω το EasyCub μου για ζέσταμα.