VINTAGE ΑΝΕΜΟΠΤΕΡΑ

Το 1971 ήρθε στα χέρια μου ένα κιτ Cirrus του Graupner
Η άτρακτος ήταν από το τότε νέο υλικό ABS, και τα φτερά κλασσική κατασκευή από ξύλο.
Τα συναρμολογήσαμε με κόλλα UHU hart, στο εργαστήριο του Γιώργου Σεβαστού, κρατώντας ημερολόγιο ωρών συναρμολόγησης. Η επικάλυψη έγινε με το χοντρό χαρτί και βερνίκι.
Το σχέδιο έδειχνε set-up με δύο γωνίες διέδρου. Μικρή με ailerons, και μεγάλη χωρίς ailerons. Αποφασίσαμε για την μικρή με ailerons, που ελέγχοντο με ένα σέρβο (μεγάλο συγκριτικά με τα σημερινά) που έμπαινε σε ένα τυφλό σημείο της ατράκτου, και η σύνδεση με δύο ντίζες που έβγαιναν από τα φτερά.

Στους Πανελλήνιους αγώνες του ίδιου έτους (30-11-71) διαγωνίστηκαν δύο Cirrus, ένα που είχε φτιάξει ο Βύρων Μπακέλας και το πέταξε ο Γ. Σεβαστός αλλά και ο ίδιος ο Βύρων, και το δικό μου.

Αυτή ήταν και η πρώτη πτήση του δικού μου. Το σηκώσαμε με νήμα και τρέξιμο, ζήτημα αν έπιασε τα 100 μέτρα, οπότε διαπίστωσα ότι τα ailerons είχαν αντίστροφη εκτροπή και δεν παρείχαν κλίση, ενώ το rudder ήταν πολύ μικρό για την μικρή δίεδρο.

Η πτήση κράτησε 105 δευτερόλεπτα. Με δυσκολία κράτησα τον έλεγχο και το προσγείωσα.
Μετά απογείωσε το άλλο Cirrus ο Γ. Σεβαστός που πέταξε 200 δευτερόλεπτα (είχε πετάξει και άλλες φορές, αυτό δεν είχε ailerons), και μετά το ίδιο ο Βύρων που έπιασε 81 δευτερόλεπτα.

Μάταια περίμενα να κάνω και δεύτερη πτήση. Μου ανακοίνωσαν ότι ο αγώνας είχε τελειώσει και νικητής ήταν ο Γιώργος, δεύτερος εγώ και τρίτος ο Βύρων.