Προσοχή-προσοχή ZERO στον ορίζοντα

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[dim tzanis]

Έχουμε συνηθίσει τα Ιαπωνικά προϊόντα να είναι ηλεκτρονικές συσκευές και αυτοκίνητα εμπορίου.
Αν όμως ανατρέξουμε στα φύλλα της ιστορίας θα μείνουμε εμβρόντητοι από το μέγεθος του βιομηχανικού κολοσσού στα προπολεμικά χρόνια, που ήταν η Ιαπωνία.
Για να κατασκευαστεί ένα αεροπλανοφόρο μπορείτε να φανταστείτε το μέγεθος του ναυπηγείου? Το επίπεδο του σχεδιασμού?
Αυτή την στιγμή κοιμούνται ήσυχα μέσα στα βάθη του ειρηνικού ωκεανού κάπου 20 από αυτά. Φανταστείτε τον αριθμό των υπόλοιπων πλοίων, το επίπεδο του οπλισμού τους κ.τ.λ. Όλα made in Japan
 


Να σημειώσουμε δε ότι η χώρα αυτή ήταν αυτάρκης από βιομηχανικά και πολεμικά προϊόντα από το 1925.
Πρωτογενή υλικά δεν είχε και δεν έχει ακόμη, εξ ου και ο πόλεμος που διεξήγαγε.


Πίσω από όλες τις δικαιολογίες πολιτικές, στρατιωτικές, αλτρουιστικές και διάφορες άλλες, οι επεκτατικοί πόλεμοι γίνονται για την καταλήστευση ορυκτού η άλλου πλούτου από τις γειτονικές χώρες. Χωρίς καμία εξαίρεση στο παρελθόν στο παρόν και στο μέλλον.


Με την συμφωνία του άξονος που υπέγραψαν με τους Γερμανούς έρευσαν πολλά αεροπορικά μυστικά από την γερμανική πλευρά κάνοντας την Ιαπωνική αεροπορική βιομηχανία να μην έχει να ζηλέψει τίποτε από την παγκόσμια της εποχής τεχνολογία.


Οι μεγαλύτερες αεροπορικές βιομηχανίες ήταν η Mitsubishi η Nakajima και Hitachi. Κατασκεύασαν πολλά αεροπλάνα αλλά το αεροπλάνο της Mitsubishi το ονομαζόμενο Zero κατέστη ο φόβος και ο τρόμος των Αμερικάνων που μάχονταν στη Άπω ανατολή.

 






Μόνο κατά το τέλος του πολέμου μπόρεσαν να το αντιμετωπίσουν με το P47 και το F4U corsair, και ο λόγος είναι ότι ένας Ιάπωνας πιλότος Zero από λάθος προσγειώθηκε στις Αλεούτιες νήσους σε αμερικάνική βάση του Ειρηνικού.
Κατόπιν τούτου το αεροπλάνο μεταφέρθηκε σε ειδική βάση και μελετήθηκε μέχρι το τελευταίο εξάρτημα του. Ένας πιλότος δοκιμών ο Έντουαρντ Σάντερς το αξιολόγησε εν πτήση και ανακάλυψε όλα τα προτερήματα του αλλά και τις αδυναμίες του. Σύμφωνα με αμερικανούς αναλυτές η απόκτηση και αξιολόγηση αυτού του αεροπλάνου ήταν ισάξια με την αποκρυπτογράφηση του γερμανικού κώδικα της συσκευής «Αίνιγμα».



Αυτές τις αδυναμίες εκμεταλλευτήκαν οι αμερικανοί και μπόρεσαν και το νίκησαν τελικά.
Ο σχεδιασμός του αεροπλάνου ξεκίνησε το 1937 με αρχισχεδιαστή τον Χορικόσι και όταν πέταξε το πρωτότυπο κάλυψε σχεδόν όλες τις προδιαγραφές.
Εμφανίστηκαν προβλήματα  σταθερότητας και άλλα μικρότερης σημασίας. Η σχέση όμως βάρους μεγέθους ισχύος ήταν εξαιρετική.

Ο οπλισμός του ήταν μάλλον φτωχός, δύο πυροβόλα των 20 mm oerlikon που κατόπιν αδείας το κατασκεύαζε η ιαπωνική Dai-Nihon Heiki και δύο πολυβόλα των 7.7mm  παντελώς ακίνδυνα για τα αντίπαλα αεροσκάφη.
Κατόπιν αυτού έγιναν σοβαρές αλλαγές στο αεροσκάφος και τότε εμφανίστηκαν οι αρετές του που το κατέστησαν τον φόβο και τον τρόμο.

Ο κινητήρας που εγκαταστάθηκε τελικά ήταν ένας 14κύλιδρος αστεροειδής  αερόψυκτος NK-1C Sakee 12  950 Hp. Πολύ αξιόπιστος όπως αποδείχτηκε.
Το μεγάλο πλεονέκτημα αυτού του κινητήρα ήταν πως σε συνθήκες ταξιδίου με κάποια έξυπνη επινόηση πτωχού μίγματος κατανάλωνε εξαιρετικά χαμηλή ποσότητα βενζίνης.
Επομένως η ακτίνα δράσης του αεροπλάνου ήταν πολύ μεγάλη. Κάπου 3500 Km.
Οι αμερικανοί το γεύτηκαν πολύ πικρά με την επίθεση που δέχτηκαν στο Perl Harbor.
Τα αεροπλάνα αυτά διέσχισαν σχεδόν τον μισό ειρηνικό ωκεανό!
 





Η σχεδιαστική γραμμή του αεροπλάνου είναι πολύ αεροδυναμική και πολύ όμορφη. Ο χειρισμός του δε σε χαμηλές ταχύτητες ήταν απολαυστικός για τους πιλότους, με πολύ μικρή ακτίνα στροφής και πολύ μαλακά πηδάλια.
 
Αν οι Γερμανοί είχαν αντίστοιχη ακτίνα δράσης για τα δικά τους BF109 και συνόδευαν τα βομβαρδιστικά τους βαθιά μέσα στην Αγγλία και δεν τα άφηναν έρμαια των spitfires, μάλλον η σίγουρα θα ήταν αλλιώς τα πράγματα τώρα.

Η συνολική παραγωγή του έφθασε στις 10.500 μονάδες. Κατέστη δε το πολυπληθέστερο μαχητικό της Ιαπωνίας.
 
Η ποιότητα κατασκευής του ήταν άριστη και το αλουμίνιο που χρησιμοποιούσαν ήταν ένα κράμα πολύ σκληρό και ανθεκτικό.
Από την αξιολόγηση του αεροπλάνου έμαθαν πολλά οι αμερικανοί αφού όπως ομολόγησαν ακόμη και τα όργανα πλοήγησης ήταν ανώτερα από τα δικά τους. Γενικά το αεροπλάνο ήταν πολύ υψηλού επιπέδου.
 
Η απώλεια στήριξης στο Zero εμφανιζόταν στα 55 μίλια ενώ η αντίστοιχη απώλεια στο θεωρητικά καλλίτερο αντίστοιχο αμερικανικό P51 Mustang στα 80 μίλια.
Όπως καταλαβαίνουμε το αεροπλάνο ήταν αξεπέραστο σε κατάσταση ελιγμών σε κλειστή αερομαχία και μόνο όταν εκμεταλλεύονταν τις αδυναμίες του οι αμερικανοί πιλότοι μπορούσαν να το καταρρίψουν.
 Η κυριότερη αδυναμία του Zero ήταν ουσιαστικά η έξυπνη επινόηση πτωχού μίγματος που σε βαθιά βύθιση έσβηνε τον κινητήρα και οι ιάπωνες πιλότοι δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν το αντίπαλο αεροσκάφος σε βύθιση. Αν δε τους επιτίθεντο από πολύ υψηλά δεν μπορούσαν να ξεφύγουν με βαθιά βύθιση.
Κάπως έτσι άλλαξε η κατάσταση του μετώπου και από τις αρχές του 1944 οι αμερικανοί είχαν και κατάλληλα αεροπλάνα όπως και αντίστοιχη τεχνική για να αντιμετωπίσουν τον λεγόμενο Ιαπωνικό διάβολο.
 
Από το 1945 και μέχρι το τέλος του πολέμου το άξιο και όμορφο αυτό αεροπλάνο έπαιξε την τελευταία τραγική πράξη του δράματος του πολέμου, λόγω της μεγάλης αυτονομίας του, να φορτώνεται με εκρηκτικά σε ταξίδι άνευ επιστροφής και να πέφτει φλεγόμενο επάνω στα αμερικανικά αεροπλανοφόρα.
 
Δημήτρης Τζανής

[MYRON B]

Ευχαριστουμε Δημητρη για την ωραια και αντικειμενικη παρουσιαση περιμενουμε κι αλλα...

[flienky]

Όντως πολύ όμορφη. Τα ταξίδια το 1945 είχαν και πιλότους μέσα;

[LampoLiS]

πολύ καλή αναδρομή στο παρελθόν ενός ένδοξου και καταξιωμένου πολεμικού αεροπλάνου... όλοι λίγο πολύ το έχουμε δει σε ταινίες και ιδιαίτερα το Περλ Χάρμπορ..
να σε καλά φίλε μου..

[dgiatr]

Aκόμη και τα μοντέλα που αναπαριστούν το zero πετάνε πολύ καλά, σε γενικές γραμμές, σπάνια έχω δει τ/κ μοντέλο zero το οποίο να μην πετάει καλά!!!
........το δικό μου ξεκίνησε απο 7 κιλά και μετά απο δυο <<στραβές>> που είχε, έφτασε να είναι 9,5 κιλά (με 1.80 φτερό!!) και όμως σας πληροφορώ οτι πετάει καταπληκτικά!!!

[w1ndsurfer]

Aκόμη και τα μοντέλα που αναπαριστούν το zero πετάνε πολύ καλά, σε γενικές γραμμές, σπάνια έχω δει τ/κ μοντέλο zero το οποίο να μην πετάει καλά!!!
........το δικό μου ξεκίνησε απο 7 κιλά και μετά απο δυο <<στραβές>> που είχε, έφτασε να είναι 9,5 κιλά (με 1.80 φτερό!!) και όμως σας πληροφορώ οτι πετάει καταπληκτικά!!!

Το χαρακτηριστικό του ΖΕΡΟ ήταν ο χαμηλός πτερυγικός φόρτος, για scale πτήση πρέπει και το μοντέλο να είναι αντίστοιχα ελαφρύ

[dgiatr]

Aκόμη και τα μοντέλα που αναπαριστούν το zero πετάνε πολύ καλά, σε γενικές γραμμές, σπάνια έχω δει τ/κ μοντέλο zero το οποίο να μην πετάει καλά!!!
........το δικό μου ξεκίνησε απο 7 κιλά και μετά απο δυο <<στραβές>> που είχε, έφτασε να είναι 9,5 κιλά (με 1.80 φτερό!!) και όμως σας πληροφορώ οτι πετάει καταπληκτικά!!!

Το χαρακτηριστικό του ΖΕΡΟ ήταν ο χαμηλός πτερυγικός φόρτος, για scale πτήση πρέπει και το μοντέλο να είναι αντίστοιχα ελαφρύ

φίλε windsurfer εάν κάνεις μια αναγωγή του πτερυγικού φόρτου του πραγματικού zero σε σχέση με τα δικά μας τα μοντέλα θα μείνεις έκπληκτος για το πόσο <<ελαφρύ>>(δηλαδή βαρύ) θα έπρεπε να είναι το μοντέλο(συνυπολογίζοντας βέβαια δείκτες reynolds κ.α. ) για να πετάει scale........για αυτό ΒΓΑΛΕ τις foam-ενιες ρόδες που έχεις στο Β-25 σου μπάς και κάνεις και σύ καμιά scale πτήση και επιπλέον όταν ο κόσμος πάει διακοπές αφήνει πίσω του lap-top και internet!!!!....τελος πάντων ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!   

[w1ndsurfer]

Πα, πα πα, μην ανοίξω κουβέντα για βάρος αμέσως να μου την πεις!

Loaded weight:                 Wingspan:          Wing Area:       Wing loading:

A6M Zero:    2,400 kg           12 m                  22.4 m²           107 kg/m²
F4F Wildcat: 3,200 kg           11.6 m                24.2 m²           132 kg/m²
F6F Hellcat:  5,700 kg           13 m                   31 m²             184 kg/m²

Source: Wikipedia

[mitsos55]

Aκόμη και τα μοντέλα που αναπαριστούν το zero πετάνε πολύ καλά, σε γενικές γραμμές, σπάνια έχω δει τ/κ μοντέλο zero το οποίο να μην πετάει καλά!!!
........το δικό μου ξεκίνησε απο 7 κιλά και μετά απο δυο <<στραβές>> που είχε, έφτασε να είναι 9,5 κιλά (με 1.80 φτερό!!) και όμως σας πληροφορώ οτι πετάει καταπληκτικά!!!

φιλε μου μας λες οτι εχεις φωρτωσει ενα αεροπλανο που η ετερεια το εχει φτιαξει 7 κιλα....2,5 κιλα επιπλεον και μας λες οτι πεταει καταπληκτικα,αυτο ειναι αδυνατο να συμβει.....απλα εσυ το βλεπεις να πεταει καλα γιατι σηκωνεται απο το εδαφος,δυστηχως δεν ειναι ετσι τα πραγματα,αν θα το πεταξει καποιος πολυ εμπειρος θα σου πει να μην το βαλεις ουτε στο ραφι....οι ετερειες ξανασχεδιαζουν αεροπλανα που ειδη εχουν σχεδιασει,αλαζουν υλικα που ειδη εχουν επειλεξει απλος και μονο για να μπορεσουν να αφαιρεσουν απο καποιο αεροπλανο εστω και 50gr,το βαρος ειδικα απο τα αερπλανα πρεπει να λειπει με καθε τροπο,ολα τα καλα αεροπλανα ειναι και ελαφρια αεροπλανα

[dgiatr]

Aκόμη και τα μοντέλα που αναπαριστούν το zero πετάνε πολύ καλά, σε γενικές γραμμές, σπάνια έχω δει τ/κ μοντέλο zero το οποίο να μην πετάει καλά!!!
........το δικό μου ξεκίνησε απο 7 κιλά και μετά απο δυο <<στραβές>> που είχε, έφτασε να είναι 9,5 κιλά (με 1.80 φτερό!!) και όμως σας πληροφορώ οτι πετάει καταπληκτικά!!!

φιλε μου μας λες οτι εχεις φωρτωσει ενα αεροπλανο που η ετερεια το εχει φτιαξει 7 κιλα....2,5 κιλα επιπλεον και μας λες οτι πεταει καταπληκτικα,αυτο ειναι αδυνατο να συμβει.....απλα εσυ το βλεπεις να πεταει καλα γιατι σηκωνεται απο το εδαφος,δυστηχως δεν ειναι ετσι τα πραγματα,αν θα το πεταξει καποιος πολυ εμπειρος θα σου πει να μην το βαλεις ουτε στο ραφι....οι ετερειες ξανασχεδιαζουν αεροπλανα που ειδη εχουν σχεδιασει,αλαζουν υλικα που ειδη εχουν επειλεξει απλος και μονο για να μπορεσουν να αφαιρεσουν απο καποιο αεροπλανο εστω και 50gr,το βαρος ειδικα απο τα αερπλανα πρεπει να λειπει με καθε τροπο,ολα τα καλα αεροπλανα ειναι και ελαφρια αεροπλανα

..........έλα καμιά βόλτα στο Ελληνικό τα Σαβ/κα...να τα πούμε απο κοντά.......   

[GiannisX]

Μην ξεχνάτε ότι ο πτερυγικός φόρτος είναι δυσανάλογος υπό κλιμακα
μεταξύ r/c και πραγματικού.Τα r/c warbirds έχουν μεγαλύτερη πτερυγική επιφάνεια στην ουρά κ ορισμένα μοντέλα και στα φτερά.
Όπως τα πραγματικά zero παίρνουν βάρος όταν απογειώνωνται με φουλ καύσιμο κ πυρομαχικά έτσι
καμιά φορά τυχαίνει να πετάμε υπέρβαρα μοντέλα.Αυτο δεν σημαίνει ότι δεν πετάνε όμορφα.απλά πετάνε δύσκολα και ποιο γρήγορα.

[stamatis]

Aκόμη και τα μοντέλα που αναπαριστούν το zero πετάνε πολύ καλά, σε γενικές γραμμές, σπάνια έχω δει τ/κ μοντέλο zero το οποίο να μην πετάει καλά!!!
........το δικό μου ξεκίνησε απο 7 κιλά και μετά απο δυο <<στραβές>> που είχε, έφτασε να είναι 9,5 κιλά (με 1.80 φτερό!!) και όμως σας πληροφορώ οτι πετάει καταπληκτικά!!!

φιλε μου μας λες οτι εχεις φωρτωσει ενα αεροπλανο που η ετερεια το εχει φτιαξει 7 κιλα....2,5 κιλα επιπλεον και μας λες οτι πεταει καταπληκτικα,αυτο ειναι αδυνατο να συμβει.....απλα εσυ το βλεπεις να πεταει καλα γιατι σηκωνεται απο το εδαφος,δυστηχως δεν ειναι ετσι τα πραγματα,αν θα το πεταξει καποιος πολυ εμπειρος θα σου πει να μην το βαλεις ουτε στο ραφι....οι ετερειες ξανασχεδιαζουν αεροπλανα που ειδη εχουν σχεδιασει,αλαζουν υλικα που ειδη εχουν επειλεξει απλος και μονο για να μπορεσουν να αφαιρεσουν απο καποιο αεροπλανο εστω και 50gr,το βαρος ειδικα απο τα αερπλανα πρεπει να λειπει με καθε τροπο,ολα τα καλα αεροπλανα ειναι και ελαφρια αεροπλανα

..........έλα καμιά βόλτα στο Ελληνικό τα Σαβ/κα...να τα πούμε απο κοντά.......   

επειδη εχω δει τα αεροπλανα του Δημητρη και ξερω τον τροπο που πεταει, αν ηταν το αεροπλανο για το ραφι θα το ελεγε.
αλλωστε τα warbird ειναι ειδικη κατηγορια αεροπλανων και δεν παιζουν με τα γραμμαρια οπως τα 3d