Οδηγίες για σετάρισμα (ζύγισμα) ανεμοπτέρου

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[dim sofos]

Kαλησπέρα



Το ανεμόπτερο δέν έχει κινητήρα!.Η πτέρυγα είναι αυτή που παράγει όλο το έργο.Έτσι λοιπόν προσπαθούμε πάντα να κρατάμε αυτή τη μηχανή σε κίνηση.
Αυτό επιτυγχάνεται με το σωστό ζύγισμα του μοντέλου.Συνήθως τα ανεμόπτερα για να έχουν καλό λόγο πλεύσης
δίνουμε απο 3 εώς 5 μόιρες αρνητική γωνία κατα το ζύζiσμα.(ελαφρός βαρύτερη μύτη)
Αυτό γίνεται για δύο βασικούς λόγους:α) η μεταφερόμενη μάζα είναι μπροστά με αποτέλεσμα το ανεμόπτερο να
τρέχει.β) εξισσοροπεί δυνάμεις που αναπτύσονται στην πτέρυγα (μεγάλο lift) χωρίς την χρήση trim down στο elevator.
Eπαναλαμβάνω πώς το σωστά τριμαρισμένο ανεμόπτερο πετάει μόνο του!.Εμείς απλά το ενοχλούμε δίνοντάς του
νέα πορεία.
Τα ανεμόπτερα που είναι σχεδιασμένα για χρήση θερμικού, έχουν συνήθως ολοκινούμενες τις επιφάνειες elevator.
Αυτό μας δίνει την δυνατότητα να ορίσουμε εμείς το σημείο μηδέν,ώς προς την γωνία της πτέρυγας, πάντα συναρτόμενο
με το βάρος του ρύγχους.(η πρώτη πτήση πάντα σου δείχνει τις ατέλειες).
Πολλοί αερομοντελιστές κάνουν το εξής λάθος.Φέρνουν όλες τις επιφάνειες στατικά στη θέση μηδέν,και στη συνέχεια
ζυγίζουν το ανεμόπτερο σάν αεροπλάνο.

Συνεχίζεται..

[dim sofos]

Πώς θα τσεκάρουμε το σημείο CG,που δίνει ο κατασκευαστής ή το δικό μας μοντέλο;;

Τα πράγματα γίνονται λίγο περίπλοκα.Θα μετρίσουμε αποστάσεις και βάρος για να βρούμε τo σημείο.

Τοποθετούμε το μοντέλο έτοιμο στημένο στο πάτωμα.Η μύτη ακουμπάει στον τοίχο.
Τοποθετούμε μια ψηφιακή ζυγαριά στο 1/3 της πτέρυγας απο την πλευρά του χείλους προσβολής.(η πτέρυγα είναι παράλληλη με το έδαφος).
Mε ένα μακρύ και ίσιο υποδεκάμετρο μετράμε την απόσταση απο τον τοίχο στο 1/3 της πτέρυγας.(δεξιό τμήμα)
Το ίδιο κάνουμε για το (αριστερό τμήμα) και την ουρά.
Πέρνουμε δηλαδή τρία βάρη απο τρία σημεία του μοντέλου,και στη συνέχεια μετράμε την απόσταση που έχουν αυτά τα σημεία απο τον τοίχο.
Το ζητούμενο είναι απο το βάρος w και την απόσταση d να έχουμε το σημείο A

Και ξεκινάει η απλή εξίσωση:(Υποθετικά πάντα.)

Δεξιό τμήμα 1/3=>1100gr                 
Αριστερό τμήμα 1/3=>1100gr  } BΑΡΟΣ =w
Ουραίο τμήμα=>800gr

Δεξιό τμήμα 1/3=> .40cm
Αριστερό τμήμα 1/3=>.40cm  } ΑΠΟΣΤΑΣΗ =d
Ουραίο τμήμα=>1.20m

Έτσι λοπόν έχουμε .40χ1.1kg=>44
                           .40x1.1kg=>44
                           1.2χ800=>960

Προσθέτουμε τα βάρη 1100+1100+800=>3000gr ή 1.1+1.1+.8=>3kg
                                                                         
Προσθέτουμε το αποτέλεσμα των μετρήσεων 44+44+960=>1048

Και στη συνέχεια διαιρούμε το αποτέλεσμα με το βάρος,οπότε έχουμε το σημείο Α=>34.9cm ή Α=>349mm απο τον τοίχο στο σημείο CG.

Συνεχίζεται..

[dim sofos]

Προχωράμε στο επόμενο στάδιο.

Κάθε αεροτομή είναι διαφορετική.(όπως και τα δακτυλικά αποτυπώματα).
Αυτή η διαφορά μας δίνει την δυνατότητα να τις ταξινομήσουμε.
Έτσι λοιπόν για ένα καθαρό ανεμόπτερο θερμικού, έχουμε αεροτομές Thermal type.
Αυτές αναγνωρίζονται απο το camber στο χείλος εκφυγής.

Όλες οι αεροτομές παράγουν άντωση ίση και μεγαλύτερη απο το βάρος του μοντέλου.
Η ταχύτητα είναι ο λόγος αυτής της αλλαγής.Ας υποθέσουμε ότι το ανεμόπτερο πετάει
με σταθερή ταχύτητα.Μετράμε λοπόν δύο σημεία σταθερά στο έδαφος σε απόσταση 100 μέτρων.
Ένα χρονόμετρο μας δείχνει το χρόνο που διάνυσε το ανεμόπτερο.
Αυτό επαναλαμβάνεται αρκετές φορές με κόντρα άνεμο και ούριο άνεμο.( βρίσκουμε την μέση τιμή).
Το ζητούμενο και εδώ είναι να βρούμε τη σωστή ταχύτητα,δηλαδή την γωνία προσβολής της πτέρυγας.
Ξεκινάμε πάντα με αρνητική γωνία,προσθέτωντας μικρά ξύλινα πλακίδια στο πίσω μέρος του φτερού.
Μετράμε τη γωνία της πτέρυγας και μετά την γωνία του stab.Επαναλαμβάνουμε τις πτήσεις μέχρι να εξαντλήσουμε
όλο το εύρος των γωνιών που έχουμε διαθέσιμο στο ανεμόπτερο.(και πάντα καταγράφουμε τις πτήσεις μας σε χαρτί).
Aυτή η μέθοδος θα μας εμφανίσει σταδιακά τις ανάγκες του μοντέλου.

Πολλοί αερομοντελιστές νομίζουν πως μόνο με τα spoiler ή τα flaperon θα αλλάξουν ουσιαστικά τις επιδόσεις
της αεροτομής στον αέρα.ΛΑΘΟΣ μεγάλο και τραγικό, αφού το ανεμόπτερο δέν είναι κάν σεταρισμένο για να
δεχθεί τις επιφάνειες "υπο πίεση" .Το "μπάλωμα" βέβαια είναι μίξη down στο elevator.

συνεχίζεται;;

[Γιάννης Παξιμαδάκης]

Για συνέχισε...

[dim sofos]

Κάπου εδώ τελιώνει το σετάρισμα και ξεκινάνε τα "μυστικά"..

Το μόνο "μυστικό" που υπάρχει στην πτήση του ανεμόπτερου, είναι η προπόνηση!!
Βάλτε ΩΡΕΣ!!, μάθετε το ανεμόπτερο(αεροτομή) σας σε όλες τις καιρικές συνθήκες.


Καλές πτήσεις.


Υ.Γ. Η φωτό είναι απο τους πανελλήνιους το 1993 στη θεσ/κη,ανεμόπτερο F3B ΖΕΥΣ.

[gliderguider]

Καλημέρα Δημήτρη, επέτρεψέ μου μερικές παρατηρήσεις:

    Η διαδικασία με τη ζυγαριά που περιγράφεις είναι καλή, διαφωνώ όμως στα εξής:

    α. 0.40 επί 1100 κάνει 440! άρα θα πρέπει να διορθώσεις τους υπολογισμούς σου
    β. γιατι να ακολουθήσουμε αυτή τη διαδικασία και να μην βάλουμε το μοντέλο πάνω σε ένα απλό balance jig (όχι στα δάχτυλα!) και να βρούμε το κέντρο     
        βάρους?

    γ. απλή αρχική διαδικασία για το ζύγισμα αφού είμαστε σίγουροι για τις γωνίες του μοντέλου: dive test.

        1. Τριμάρουμε το μοντέλο για ευθεία οριζόντια πτήση (να πετάει hands off) σε αρκετό ύψος.
        2. Το βάζουμε σε σταθερή βύθιση περίπου 45 μοιρών και αφήνουμε το elevator ελεύθερο.


             - αν "βγεί" από τη βύθιση μόνο του είναι μπροστόβαρο
             - αν αυξήσει τη βύθιση από μόνο του είναι πισώβαρο
             - αν συνεχίσει τη βύθιση είναι ουδέτερο


Προσοχή: είναι σημαντικό το dive test να ξεκινησει με εμφανώς μπροστόβαρο μοντέλο και να επαναληφθεί όσες φορές χρειαστεί αφαιρώντας λίγο βάρος από τη μύτη κάθε φορά. Αν γίνει με υπερβολικά  πισώβαρο μοντέλο θα έχουμε tuck under, δηλαδή το ανεμόπτερο θα κλείσει υπερβολικά τη βουτιά ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΒΓΕΙ ΑΠ' ΑΥΤΗΝ ΟΣΟ ELEVATOR ΚΑΙ ΑΝ ΔΩΣΟΥΜΕ!!! (Martin Simons: Model Aircraft Aerodynamics)

Ακόμη: καθένας έχει την δική του άποψη για το πώς θα ζυγίσει ένα ανεμόπτερο. Προσωπικά τα προτιμώ ελαφρώς πισώβαρα, διότι έτσι ταιριάζουν στο χέρι μου και δείχνουν τα θερμικά ευκολότερα.
 
Εχω κι εγώ μερικές φωτογραφίες από τον αγώνα της Θεσσαλονίκης. Είμαστε όλοι μικρότεροι και εγώ πολύ ελαφρύτερος...
Ισως θα έπρεπε να στήσουμε έναν αγώνα F3B GR ξανά για να κάνουμε το κέφι μας.

gliderguider

[Γιάννης Παξιμαδάκης]

αν "βγεί" από τη βύθιση μόνο του είναι μπροστόβαρο
             - αν αυξήσει τη βύθιση από μόνο του είναι πισώβαρο

δεν κατάλαβα κάτι ή είναι ανάποδα οι επιλογές ??

αν οι επιλογές ειναι σωστές ας μου εξηγήσει καποιος γιατι συμβαίνει αυτο .

Η δική μου λογική λεει οτι ενα μπροστοβαρο  μοντέλο θα αυξήσει την γωνία καθόδου μέχρι να έρθει κάθετο ή οχι ??

[Γιάννης Κωνσταντακάτος]

προς ανηψιό Γιάννη,

σωστά τα λέει ο gllideguider.
το μπροσθόβαρο μοντέλο θα το έχεις τριμάρει με up, οπότε μόλις αυξηθεί η ταχύτητα θα μπει σε ανακυκλωτική τροχιά.

[Γιάννης Παξιμαδάκης]

καταλαβα ( αν και αργα  )

[dim sofos]

Αγαπητοί μου αερομοντελιστές και φίλοι

Η μέθοδος του ζυγίσματος που περιέγραψα,είναι απο τις "θεμέλιες" στο χώρο των αεροσκαφών γενικότερα.
Αυτή η μέθοδος εφαρμόζεται σε όλα τα αεροσκάφη.(Όλες οι βιομηχανίες παραγωγής αεροσκαφών ζυγίζουν με αυτό τον
τρόπο τα προιόντα τους,βλέπε..BOEING DORNIER EADS κτλ.)

Μας δείχνει το ακριβές σημείο,σάν να πετάει το αεροπλάνο.Και αυτό διότι μοιράζει τα φορτία όπως γίνεται
κατα την διάρκεια που το αεροπλάνο-ανεμόπτερο βρίσκεται στον αέρα.

Όσο αφορά το μπροσθόβαρο ανεμόπτερο,εκεί λοιπόν έρχεται να δέσει και η γωνία προσβολής της πτέρυγας.
Σετάρουμε το βάρος με τις γωνίες.
Το σωστά τριμαρισμένο ανεμόπτερο στο dive test 45μοιρών,πρέπει να μείνει στη θέση που του δώσαμε.



Υ.Γ. Νίκο(gliderguider) είμαι μέσα για F3B GR

[Αντώνης Παπαδόπουλος]

Καλησπέρα,

Off topic για το σετάρισμα. Σκέψη για τους αγώνες.

To F3B GR υπήρχε τότε που ακόμα δεν υπήρχε το F3J. Ηταν μόνο το task A - Duration του F3B μόνο που επέτρεπε και τρέξιμο και λάστιχο για την απογείωση εκτός από το βίντσι.

Τώρα που υπάρχει το F3J με τον τρόπο που μας δίνουν οι κανονισμοί της FAI την δυνατότητα να το κάνουμε εδώ (δηλαδή αντί για τρέξιμο που σίγουρα θέλει αρκετά άτομα για βοήθεια), να επιτρέπεουν την χρήση λάστιχου (που παρέχεται από τον οργανωτή για να είναι όλα ίδια), το F3BGR δείχνει μάλλον απλή διαιδικασία για τα σημερινά ανεμόπτερα. Αν θυμάμαι καλά το F3BG είχε τότε maximum χρόνο 4 λεπτά όταν το κανονικό Β είχε 6. Στην συνέχεια το Β πήγε στα 7 και τώρα είναι στα 8.

Ισως το F3B GR ή καλύτερα F3J GR να είχε νόημα αν λέγαμε να γίνει για ανεμόπτερα μέχρι κάποιο εκπέτασμα πχ 2300 mm.

Στην Ελβετία επίσης το F3J πάλι με την ίδια δυνατότητα των κανονισμών για τους ίδιους λόγους (έλειψη αρκετών βοηθών) γίνεται και με βίντσι, προδιαγραφών F3B.

Απλά κάποιες σκέψεις, που αν υπάρχουν και άλλες ίσως να γίνει ένα καινούργιο topic ώστε το σετάρισμα να μην χαλάσει.

Αντώνης Παπαδόπουλος 

[dim sofos]

Συμπληρωματικά σας αναφέρω πως το μπροσθόβαρο ανεμόπτερο έχει καλλύτερο λόγο(πλεύσης-ολίσθησης) απο ένα πισώβαρο ή neutral.
Aυτό άλλωστε το παρατηρούμε πετώντας με το χέρι το ανεμόπτερο,το πισώβαρο δέν θα δυανίσει μεγάλη απόσταση,
το neutral θα πάει σίγουρα πιο μακρυά,και το μπροσθόβαρο ακόμα περισότερο.

Φαναταστείτε λοιπόν μια μέρα με ελαφρό αεράκι(που έχουμε πάντα στη χώρα μας) ποιό απο τα τρία θα είναι αποδοτικότερο.
Ποιό θα φύγει ευκολότερα απο το καθοδικό και θα δυανίσει μεγαλύτερη απόσταση ετσι ώστε να "χαρτογραφίσει" όλη
την περιοχή;;

Και μήν ξεχνάμε βέβαια πως το στήσιμο αλλάζει απο ανεμόπτερο σε ανεμόπτερο.
Τυγχάνει λοιπόν να δοκιμάζω κάθε νέα αεροτομή που βγαίνει.Ολες αποδίδουν τα μέγιστα με την ίδια φιλοσοφία και τεχνική.


Υ.Γ. ο γνωστός στους περισσότερους Μέρφυ κάποτε είπε:"για την επίλλυση ενός προβλήματος υπάρχουν δύο δρόμοι,αυτός που επιλέγουμε εμείς...και ο σωστός".