Pushchords

Κύριοι,

άλλο το οριακό στρώμα, και άλλο το υπόλοιπο της μάζας του αέρα, που φυσικά ρέει και ακολουθεί την καμπύλη της αεροτομής με τύρβεις.

Στα αργά μοντέλα δεν μπορούμε να έχουμε αεροτομές στρωτής ροής, όπως στα μεγάλα αεροπλάνα.

Το οριακό στρώμα αποκολλάται πολύ νωρίς. Αν η αεροτομή δεν έχει turbulators, αποκολλάται πριν το παχύτερο σημείο, και δεν αποδίδει.

Ετσι φροντίζουμε να βάλουμε turbulators, για να "τυρβοποιούμε" εμείς τη ροή, αρκετά νωρίς, ακόμα και πριν την είσοδο στο σημείο ανακοπής, για να αυξήσει την κινητική της ενέργεια, και να μπορέσει να επανακολληθεί στην επιφάνεια, για λίγο ακόμα μετά την πρώτη αποκόλλησή της.

Ο λόγος που σφραγίζουμε το ανοιγμα στην ευθεία γυγλισμού των πηδαλίων είναι για να μη περνάει αέρας από την μία επιφάνεια στην άλλη, αφ' ενός για να μην αλλάζει το τριμάρισμα του αεροπλάνου, αφ' ετέρου για να μην ενιχύεται η ταλάντωση των στροβίλων της περιοχής.

Το σημείο που το σφραγίζουμε είναι είτε ακριβώς στη μέση του γυγλισμού, είτε από επάνω (άσχημο) είτε από κάτω (δεν φαίνεται).
Και τα τρία έχουν το ίδιο αποτέλεσμα.

Δεν μιλάμε για λείανση της καμπύλης της αεροτομής και κάλυψη του σκαλοπατιού που αφήνει η άρθρωση του πηδάλιου στο φτερό. Απλά για κλείσιμο του ανοίγματος.

Αν θέλουμε να αποφύγουμε την οιαδήποτε αύξηση της οπισθέλκουσας, πρέπει να ακολουθήσουμε άλλο είδος γυγλισμού, χωνεύοντας το πηδάλιο μέσα στο φτερό.

Αν θα παρατηρείστε τα μοντέλα των F3J ανεμόπτερων, τα μεν ailerons αρθρώνονται στην επάνω επιφάνεια, τα δε flaps στην κάτω.

Αυτό σημαίνει ότι δεν τους ενδιαφέρει το σκαλοπάτι που υπάρχει και που αυξάνει όταν εκτραπεί το πηδάλιο.

Το flutter των πηδαλίων έχει ήδη αναπτυχθεί σε άλλο ποστ, πριν από καιρό. Βάλτε τις λέξεις κλειδιά στο ψαχτήρι, και θα το βρείτε.