Ta πράγματα ειναι απλά!
Οταν βάζουμε flaps "μεγαλώνουμε" το φτερό. Ετσι όταν έχουμε μια ταχύτητα Χ και τα ανοίξουμε, το αεροπλάνο "μπαλονιαζει", "φουσκώνει", αποκτά δηλαδή μεγαλύτερη αντωση το φτερό του, οπότε ειναι σαν να περνάει ενα σαμαράκι στον δρόμο. Ορισμένοι για να αποφύγουν αυτό το "μπαλώνιασμα" κάνουν μύξη με το elevator να δίνει λίγο down. Ετσι ανοίγοντας τα flaps, το σκάφος δεν σηκώνει μουρη. Ελα όμως που αυτή η μυξη κρατά ίσο το αεροπλάνο μονο σε συγκεκρημένη ταχύτητα. Αν δηλαδή, ανοιξεις τα flaps με μεγαλύτερη ή μικρότερη ταχύτητα, από αυτή με οποία έκανες την ρυθμιση της μύξης, το αεροπλάνο θα συμπεριφερθεί όπως γουσταρει. Αλλα ακόμα και εάν καταφέρνεις ΠΑΝΤΑ να ανοιγεις τα flaps στην ίδια ταχύτητα (κάτι εντελώς αδύνατο), το αεροπλάνο για 2-3 δευτερα θα πηγαίνει σωστά (λόγο της μύξης) και μόλης πέσει η ταχύτητά του (κάτι που θές), θα αρχίσει να ρίχνει μουρη κάτω, μιας και πλέον η μύξη θα επιρεάζει πολύ την πτήση του. Ετσι θα αναγκαζόμαστε να δίνουμε συνέχεια elevator up για να κρατήσουμε τα φτερα παράλληλα με το εδαφος. Συνεπώς, για να γλιτώσουμε μια διόρθωση για 2-3 δευτερα (της στιγμή που ανοιγουμε τα flaps), μπαίνουμε σε μια διαδηκασία συνεχόμενης διόρθωση λόγο της μύξης!!! Ετσι πολλές φορές βλέπουμε σκάφη (και δεν μηλάω για Δ ή τζέτ) που έρχονται για προσγείωση χωρίς τα φτερά τους να ειναι παράλληλα με το εδαφος. Με το που πάνε να "φλεραρουν" μεγαλώνει ακόμα περισσότερο η γωνία προσβολής και πολύ απλά στολάρουν!! Αντε για νεα σκελη, φτερα, κοουλ, μοτερ κλπ!!!
Εαν, λοιπόν δεν ειμαστε εξοικιωμένοι με το "μπαλώνιασμα" των flaps, αυτό που κάνουμε ειναι να τα ανοίγουμε στον ουριο ανεμο. Εκεί το φαινόμενο ειναι πολύ μικρότερο. Οταν λοιπον ετοιμαζόμαστε για προσγείωση, πρίν πάρουμε την στροφή για την τελική προσέγγιση, κόβουμε το γκάζι και ανοιγουμε τα flaps. Ουτε που θα καταλάβουμε το μπαλώνιασμα και όταν θα ευθιγαμμιστούμε με τον διάδρομο η ταχύτητά μας και η θέση του σκάφους θα είναι τέλεια!!!

Καλές αποπροσγειώσεις