Πτήση και Λογοτεχνία

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

Μην ανοίγετε εδώ θέματα που δεν έχουν καμμία σχέση με αερομοντελισμό. Το πιθανότερο είναι οτι θα διαγραφούν γιατί είναι εκτός αντικειμένου του Aeromodelling GR.

[evan]

"Η ποίηση είναι απαραίτητη, μόνο ας ήξερα γιατί. Τα ποιήματα δεν είναι πιο απαραίτητα από τα τεχνικά βιβλία. Όμως θα προτιμούσα να ζω χωρίς αεροπλάνα παρά χωρίς τριαντάφυλλα." Ζαν Κοκτώ

Τις προάλλες έπεσα πάνω στο βιβλίο "Αύρες στην Ελλάδα" του φίλου Κώστα Πικρού.
Ο πολυγραφότατος Κώστας σε ένα κεφάλαιο έχει περιλάβει και ένα δικό του ποίημα με μετεωρολογικό περιεχόμενο.
Με αφορμή αυτό, λοιπόν, ας ψάξουμε να βρούμε πεζά και ποιητικά κείμενα με θέμα το αεροπλάνο και την πτήση γενικότερα.


Βγήκε ο Γιώργης στον κάμπο
με συνθήκες CAVOΚ
Κι ήταν ο ουρανός αιθρία
κι ένας ήλιος που να καίει

Κι ως εμάζευε λουλούδια
για τους θείους και τας θείας
η αναστροφή ανήλθε
υπαρχούσης ασταθείας

Ανερχόμενες οι μάζες
την αδιαβατική καμπύλη
ο Γιωργάκης βρήκε άνθη
μαργαρίτες, χαμομίλι

Ανθοδέσμην συναθροίσας
και συσφύξας δια δεσμού
η αστάθεια ανήλθε
εις το ύψος κορεσμού

Ω, στους λόφους συνεφάκι
Είπε πλήρης απωρίας
Ο Γιωργάκης αγνοούσε
cumulus καλοκαιρίας

Αύρα πνέει προς τους λόφους
και τα στάχια κυματίζει
Θερμικό βαρβάτο κάνει
που το cumulus ταΐζει

Και συλλέγοντας βιολέτες
μετατρέπεται εις congestus
κι έγινε cumulonimbus
κι όσους δεν το βλέπουν χέστους

Μπαμ ηκούσθη στον αέρα
κι ο Γιωργάκης τρόμο παίρνει
Να και το καθοδικό μπουρίνι
Τα κλαδιά ο αγέρας γέρνει

Πέφτει τώρα το χαλάζι
και βροχής χοντρές ψιχάλες
Τρέχα να σωθείς Γιωργάκη
από τις βροχής τις στάλες

Σ ένα δέντρο πλάι εστάθη
με τα ρόδα και τα ία
Μπουμ, ο κεραυνός κτυπάει
κι έπαθε ηλεκτροπληξία

Μάθε άτυχο παιδάκι
ηθικό μεγάλο δίδαγμα
Το πρωί πριν ξεκινήσεις
κάνε πάντοτε τεφίγραμμα


Το ποίημα υπογράφει  ως Cb (Costas Bitter)

[evan]

Ρίτσαρντ Μπαχ - Γλάρος Ιωνάθαν (Jonathan Livingston Seagull)
Ένας ύμνος στην πτήση και την ελευθερία

...

Οἱ περισσότεροι γλάροι δὲ νοιάζονται νὰ μάθουν παρὰ μόνο τὰ πιὸ βασικὰ πράγματα
γιὰ τὸ πέταγμα— πῶς νὰ πετοῦν ἀπ᾿ τὴν ἀκτή στὴν τροφή τους καὶ πίσω πάλι. Γιὰ τοὺς
περισσότερους γλάρους σημασία δὲν ἔχει τὸ πέταγμα, ἀλλὰ τὸ φαγητό. Γιὰ τοῦτον,
ὅμως, τὸ γλάρο σημασία δὲν εἶχε τὸ φαγητό, ἀλλὰ τὸ πέταγμα. Πάνω ἀπὸ κάθε τι ἄλλο,
ὁ Ἰωνάθαν Λίβινγκστον Γλάρος ἀγαποῦσε νὰ πετάει.

...

Δὲν ἤξερε λόγου χάρη τὸ γιατί, ὅμως, ὅταν πετοῦσε πάνω ἀπ᾿ τὸ νερό, σὲ ὕψος μικρότερο
ἀπ᾿ τὸ μισὸ ἄνοιγμα τῶν φτερῶν του, μποροῦσε νὰ μείνει στὸν ἀέρα περισσότερο καὶ μὲ
μικρότερη προσπάθεια. Οἱ πτήσεις μὲ ἀκίνητα τὰ φτερά του τέλειωναν ὄχι μὲ τὸ
συνηθισμένο πλατσούρισμα τῶν ποδιῶν στὴ θάλασσα, ἀλλὰ μ᾿ ἕνα μακρύ, πλατὺ
αὐλάκι καθὼς ἄγγιζε τὴν ἐπιφάνεια μὲ τὰ πόδια του ἀεροδυναμικὰ δεμένα πάνω στὸ
κορμί του

...

Διαβάστε το όλο εδώ

[evan]

Ανδρέας Εμπειρίκος - Από το  "Αργώ ή Πλους αεροστάτου"


Αι τελευταίαι προετοιμασίαι είχαν συμπληρωθή και η ογκώδης, ολοστρόγγυλη και πλήρης υδρογόνου σφαίρα, προσδεδεμένη σε μίαν δωδεκάδα σχοινίων, επί ενός αναπεπταμένου πεδίου, πλησίον των προαστείων της πρωτευούσης, ανέμενε την ώραν της απογειώσεως.

...

Η πελωρία σφαίρα εταλαντεύετο ως μέγα εναέριον κήτος υπεράνω των κεφαλών του πλήθους και όλος ο κόσμος έκαμνε προβλέψεις. Ο καιρός ήτο αίθριος. Μόνον εις ελάχιστα σημεία του ουρανού, ολίγα ελαφρότατα νέφη, έμοιαζαν να περιμένουν και αυτά την ανύψωσιν του μπαλλονίου, σαν μικρά σκάφη πλοηγών που αναμένουν υπ’ ατμόν επικειμένην αναχώρησιν ογκώδους ατμοπλοίου.

...

Διαβάστε το όλο εδώ

[gliderguider]

Ρίτσαρντ Μπαχ - Γλάρος Ιωνάθαν (Jonathan Livingston Seagull)
Ένας ύμνος στην πτήση και την ελευθερία

...

Οἱ περισσότεροι γλάροι δὲ νοιάζονται νὰ μάθουν παρὰ μόνο τὰ πιὸ βασικὰ πράγματα
γιὰ τὸ πέταγμα— πῶς νὰ πετοῦν ἀπ᾿ τὴν ἀκτή στὴν τροφή τους καὶ πίσω πάλι. Γιὰ τοὺς
περισσότερους γλάρους σημασία δὲν ἔχει τὸ πέταγμα, ἀλλὰ τὸ φαγητό. Γιὰ τοῦτον,
ὅμως, τὸ γλάρο σημασία δὲν εἶχε τὸ φαγητό, ἀλλὰ τὸ πέταγμα. Πάνω ἀπὸ κάθε τι ἄλλο,
ὁ Ἰωνάθαν Λίβινγκστον Γλάρος ἀγαποῦσε νὰ πετάει.

...

Δὲν ἤξερε λόγου χάρη τὸ γιατί, ὅμως, ὅταν πετοῦσε πάνω ἀπ᾿ τὸ νερό, σὲ ὕψος μικρότερο
ἀπ᾿ τὸ μισὸ ἄνοιγμα τῶν φτερῶν του, μποροῦσε νὰ μείνει στὸν ἀέρα περισσότερο καὶ μὲ
μικρότερη προσπάθεια. Οἱ πτήσεις μὲ ἀκίνητα τὰ φτερά του τέλειωναν ὄχι μὲ τὸ
συνηθισμένο πλατσούρισμα τῶν ποδιῶν στὴ θάλασσα, ἀλλὰ μ᾿ ἕνα μακρύ, πλατὺ
αὐλάκι καθὼς ἄγγιζε τὴν ἐπιφάνεια μὲ τὰ πόδια του ἀεροδυναμικὰ δεμένα πάνω στὸ
κορμί του

...

Διαβάστε το όλο εδώ

evan με πρόλαβες
 

[evan]

Bradbury Ray - Ίκαρος Μονγκολφιέ, Εφευρέτης

...

 Ο ουρανός ανοίχτηκε σαν απαλό γαλάζιο λουλούδι. Το Αιγαίο ανέμιζε άσπρες μαλακές βεντάλιες μες από το μακρινό κείνον αφρό που 'χε το χρώμα του κρασιού. Μες στο τραγούδι των κυμάτων που σκάζουνε στην ακροθαλασσιά, άκουσε το όνομά του.
     Ίκαρος.
     Κι ακόμα μια φορά σε ένα ψιθυρισμό αναπνοής.
     Ί κ α ρ ο ς.
     Κάποιος τον έπιασε από το χέρι κι ένιωσε πως ήταν ο πατέρας του που πρόφερε το όνομά του κι έδιωχνε από πάνω του τη νύχτα.

...

Τα μάτια του πετάξανε ψηλά στο πρησμένο μπαλόνι που ταλαντευόταν αργά στον αέρα, το γιγάντιο τράβηγμα προς τα πάνω, το θεόρατο ασημένιο αχλάδι να παρασύρεται από τον άνεμο, ώσπου να πλημμυρίζει από τρεμάμενα παλιρροιακά κύματα αύρας. Σιωπηλό, σα θεός που γέρνει νυσταλέα πάνω από τη γαλλική εξοχή, το ντελικάτο τούτο σύννεφο, τούτο το πρησμένο ασκί γεμάτο με συμπυκνωμένον αέρα, θ' αποκοβότανε σύντομα και θα λευτερωνότανε.

...

Ψηλά, ακόμα πιο ψηλά πατέρα! Μια ανοιξιάτικη παλίρροια, μια καλοκαιρινή φουσκοθαλασσιά, ένας αστείρευτος ποταμός από φτερά!

...

Διαβάστε το όλο εδώ

[evan]

Ρίτσαρντ Μπαχ - Γλάρος Ιωνάθαν (Jonathan Livingston Seagull)
Ένας ύμνος στην πτήση και την ελευθερία
...
Διαβάστε το όλο εδώ

Μερικά στοιχεία ακόμη:
Το βιβλίο έγινε ταινία από τον Hall Bartlett με εξαιρετικές εναέριες λήψεις, το 1973. Η μουσική είναι του Neil Diamond.
Στους τίτλους τέλους διαβάζουμε ότι στους συντελεστές συμπεριλαμβάνεται και ο Art Scholl (aerobatic aircraft)
Μερικά αποσπάσματα από το έργο μπορείτε να δείτε στα παρακάτω youtube links

[evan]

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ - Από τη "Γη των ανθρώπων"
...

Έτσι είν’ η ζωή. Στην αρχή πλουταίνουμε. Χρόνια ολάκερα φυτεύουμε. Μα φτάνουν άσχημοι καιροί που ο χρόνος χαλάει το έργο αυτό κι αρχίζει να ξεριζώνει. Το δάσος αποψιλώνεται. Οι φίλοι μας, ένας ένας, αποσύρουνε τη σκιά τους. Και μες στο πένθος μας κατασταλάζει σιγά σιγά ο κρυφός καημός ότι γερνάμε… Το μεγαλείο μιας τέχνης μπορεί να είναι πάνω απ’ όλα, να ενώνει ανθρώπους: δεν υπάρχει παρά μονάχα μια αληθινή πολυτέλεια, αυτή των ανθρώπινων σχέσεων

...

Είμαι άνθρωπος, σημαίνει είμαι υπεύθυνος. Σημαίνει πως ντρέπομαι μπροστά σε μιαν αθλιότητα, που δεν φαινόταν να εξαρτάται από μένα

...

Αλήθεια για τον άνθρωπο, σημαίνει το καθετί που τον κάνει άνθρωπο

...

Διαβάστε επίσης: "Ταχυδρομείο του Νότου", "Νυκτερινή Πτήση", "Ο Αεροπόρος" κ.α.

Από τον πιλότο - συγγραφέα του "Μικρού Πρίγκηπα" - 3ο σε πωλήσεις βιβλίο στην παγκόσμια ιστορία, μετά απ την Βίβλο και το Κεφάλαιο του Καρλ Μαρξ.

Ο Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ που χάθηκε μέσα σε ένα P-38, to 1944. Τα συντρίμμια του αεροπλάνου βρέθηκαν μόλις το 1998

Για περισσότερα: Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ

http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=365

http://stavroulascalidi.blogspot.com/2010/03/blog-post_18.html

http://www.immadras.com/5ex/index.htm

[evan]

Bret Willat - The Sailplane

Από εδώ

The Sailplane

Like the golden eagle, soaring high up in the sky,

it seems motionless in it's majestic beauty.

It's long graceful wings and slender sculptured fuselage glide,

imperceptibly, through the crystal clear blue skies.

Like it's companions, the large majestic birds

and puffy white drifting clouds,

the sailplane flies in silence.

Yet for the pilot, secure in the cocoon of his cockpit,

is in his own world of melodious murmurs and soft whistling.

Once the cable is released from the towplane,

the pilot enjoys his world of

wondrous solitude and serenity.

Soaring is a much sought after solitude,

in which all emotions are perfectly expressed,

like the essence of a vintage wine or a woman's perfume.

Many sensations of changing light, unique visions of

mountains, valleys, deserts, rivers and forests,

all of a sudden miraculously free of any human interference.

Above all,

the pleasure of discovering and mastering unseen forces,

the energy of the sky, the power of the earth,

the true feeling of freedom

so mysterious to the uninitiated.

Secure in the knowledge that you could soar forever and be free.......

 

Το Ανεμόπτερο

Σαν τον χρυσαετό, ανεμοπορώντας ψηλά στον ουρανό

μοιάζει ακίνητο στην μαγευτική ομορφιά του.
 
Τα μεγάλα του αέρινα φτερά κι' η καλίγραμμη άτρακτος

γλυστρούν ανεπαίσθητα στους πεντακάθαρους γαλανούς ουρανούς.

Όπως κι'οι σύντροφοί του τα μεγαλόπρεπα πουλιά

και τα απαλά ταξιδιάρικα σύννεφα,

το ανεμόπτερο πετάει μεσ'τη σιωπή.

Ο πιλότος ασφαλής μεσ'το κουκούλι της καλύπτρας του

σε ένα κόσμο μελωδικών ψιθύρων και απαλών συριγμών.

Απελευθερωμένος απ'το καλώδιο του ρυμουλκού του

ο πιλότος απολαμβάνει ένα κόσμο

εκπληκτικής μοναξιάς και γαλήνης.

Η ανεμοπορία είναι η πολυπόθητη μοναξιά

όπου όλες οι αισθήσεις βρίσκουν τρόπο έκφρασης,

σαν το άρωμα του παλιού κρασιού ή της γυναίκας την ευωδιά.

Αισθήσεις μεταβαλλόμενου φωτός, μοναδικές όψεις
 
ορέων, κοιλάδων, ποταμών, δασών,

ξαφνικά ελευθερώνονται μαγικά απ' τήν παρέμβαση τ'ανθρώπου.

Πάνω απ'όλα,

η ευτυχία της ανακάλυψης και της εξουσίας αόρατων δυνάμεων,

η ενέργεια τ' ουρανού κι' η δύναμη της γης,

η αληθινή αίσθηση ελευθερίας,

τόσο μυστήρια στους αμύητους.

Σίγουρος στην γνώση ότι μπορείς να υψιπετάς και νάσαι λεύτερος για πάντα...

(Απόπειρα απόδοσης στα ελληνικά: evan)

[vhal]

Και ένα σχετικά άγνωστο (και ημιτελές) τραγούδι που είχε γράψει η Yoko Ono για τον John Lennon:

On a windy day, let's go on flying.
There may be no trees to rest on,
There may be no clouds to ride.
But we'll have our wings and the wind will be with us,
That's enough for me,
That's enough for me.

On a windy day, we went flying.
There was no sea to rest on,
There were no hills to glide.
We saw an empty bottle rolling down the street
And on a cupboard stand at the corner of the street,
Wrinkled souls piled up like grapefruits.

(Μπορείτε να ακούσετε ενα demo εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=9bWegSY6K_w)

[vhal]

Οι στίχοι των τραγουδιών δεν είναι λογοτεχνικά κείμενα ίσως, αλλά μερικά είναι πολύ καλά και ελπίζω ότι δεν χαλάνε το θέμα.
Εδώ οι στίχοι του David Gilmour των Pink Floyd στο "Learning to Fly" από το Momentary Lapse Of Reason (1987).
Ο David Gilmour έχει πάθος με την πτήση, είναι πιλότος και ίδρυσε και δική του αεροπορική εταιρεία (αργότερα την πούλησε), την Interpid Aviation, στην οποία ανήκει και μια εκπληκτική συλλογή ιστορικών αεροπλάνων.

"Learning To Fly"

Into the distance, a ribbon of black
Stretched to the point of no turning back
A flight of fancy on a windswept field
Standing alone my senses reeled
A fatal attraction is holding me fast,
How can I escape this irresistible grasp?

Can't keep my eyes from the circling skies
Tongue-tied and twisted, just an earth-bound misfit, I

Ice is forming on the tips of my wings
Unheeded warnings, I thought, I thought of everything
No navigator to find my way home
Unladened, empty and turned to stone
A soul in tension -- that's learning to fly
Condition grounded but determined to try

Can't keep my eyes from the circling skies
Tongue-tied and twisted just an earth-bound misfit, I

Above the planet on a wing and a prayer,
My grubby halo, a vapour trail in the empty air,
Across the clouds I see my shadow fly
Out of the corner of my watering eye
A dream unthreatened by the morning light
Could blow this soul right through the roof of the night

There's no sensation to compare with this
Suspended animation, a state of bliss

Can't keep my mind from the circling skies
Tongue-tied and twisted just an earth-bound misfit, I

Video Clip:
http://www.youtube.com/watch?v=xb-Nacm-pKc

[evan]

Κώστας Πικρός - Από τα "ΕΠΕΑ ΑΝΕΜΟΠΤΕΡΟΕΝΤΑ"

  ΩΔΗ ΤΩ ΘΕΡΜΙΚΩ
  ---------------------
(Από την Τατοΐαν στήλην)

Ω θερμικόν θεόπεμπτον
θεού το θείο δώρον,
Διός πνοή ανοδική
χάριν ανεμοπόρων

Ω θερμικόν, ω θεϊκή
Oλύμπου αμβροσία
εξόχων αεραθλητών
τροφή ω θεσπεσία

Ω θερμικόν τέκνον Διός
θείας ακολασίας
μετά θνητής κόρης σεμνής
γλυκείας Ασταθείας.

Ω θερμικόν πανάγαθον
η δόξα σου απήτει
να στέφεται σου η κεφαλή
λαμπρού λευκού "σωρήτη".

Ω θερμικόν Διός πνοή
τελούμεν σοι σπονδήν,
άποσον το καθοδικόν
πατρός Διός πορδήν.


Αντιγραφή από εδώ όπου υπάρχουν και άλλα ποιήματα του Κώστα, που υπογράφει ως "gus"

[evan]

Άλλο ένα ποίημα του Κώστα Πικρού, από τα ΕΠΕΑ ΠΑΡΑΠΤΕΡΟΕΝΤΑ

Ο Κώστας εδώ, υπογράφει ως "Παρακώστας"

   Η Μαριγώ

Η κοπέλα η Μαριγώ
ένα θερμικό δεν πιάνει.
Κι αν το βρει, πάλι το χάνει,
και βουλιάζει σαν τ'αυγό.

Μήπως έφταιγαν τα βράχια;
Μήπως φταίει το βουνό;
Μήπως κούναγαν τα στάχυα;
Μαριγούλα Μαριγώ;

-Ποιος στο πλάι μου πετάει;
μήπως είναι ο Γιωργής;
Για να δούμε τι φοράει;
Νάτην πάλι κατά γης.

-Ήρθε ο Νίκος με την Ρένα
πούβγαινε με την Ηρώ.
Πάλι τράβαγες τα φρένα
Μαριγούλα Μαριγώ

-Τι αμάξι έχει ο Νάσος;
που το άφησε στο ράφι
η Μαρία. Ω, τι θράσος!
Πάρτην κάτω στο χωράφι.

Μάζεψε καλά τον θόλο.
Θέλει μάζεμα θαρρώ
το μυαλό σου, το μυαλό σου
Μαριγούλα Μαριγώ.