Όσο σφύριζα τη χαμηλή, ο κινητήρας άρπαζε αμέσως στις ψηλές στροφές, αλλά αργούσε πολύ να πέσει στο ρελαντί.
Όσο άνοιγα τη χαμηλή, ο κινητήρας ανέβαζε στροφές πιο ήπια και έπεφτε πιο γρήγορα στο ρελαντί.
Πράγματι, όταν το μίγμα είναι πτωχό (σωστό) στο ρελαντί, ο κινητήρας επιταχύνει αμέσως.
Οταν το μιγμα είναι κάπως πλουσιότερο στο ρελαντί, ο κινητήρας αργεί να επιταχύνει. Αυτή η παρατήρηση/αντίδραση, ειναι που ακολουθούμε για να ρυθμίσουμε το μίγμα του ρελαντί.
Ας έρθουμε στο κατέβασμα.
Το πόσο κλίνει το καρμπυρατέρ εξαρτάται από τη ρύθμιση της ντίζας/διαδρομή σέρβο.
α) έστω ότι το βαρελάκι δεν κλίνει όσο έπρεπε. Οι στροφές στο σημείο αυτό εξαρτώνται άμεσα από το μίγμα που δέχεται μέσω της μικρής βελόνας, και έμεσα σε λίγη ώρα από τη διαφοροποίηση της θερμοκρασίας του κινητήρα.
Αν έχεις πλούσιο μίγμα, θα είναι χαμηλές, και σε λίγο που θα κρυώσει ο κινητήρας και το μπουζί, θα πέσουν λίγο ακόμα. Η διαφορά θα είναι όμως μικρή.
Αν έχεις πτωχό μίγμα, θα είναι αρχικά περισσότερες, και σε λίγο που θα κρυώσει, η διαφορά θα ειναι μεγαλύτερη προς τα κάτω.
Αυτή είναι η περίπτωσή σου όπως την περιέγραψες.
β) έστω ότι το βαρελάκι κλίσει λίγο ακόμα. Ομως τώρα, το ρελαντί είναι από την αρχή χαμηλότερο απο πριν, και το μίγμα πρέπει να είναι πολύ καλά ρυθμισμένο για να μη χαμηλώσει κι' άλλο λόγω ψύξης, ή σβύσει από έλλειψη.
Αυτός είναι ο στόχος σου. Να κατεβάσεις το επίπεδο του ρελαντί από τη διαδρομή της ντίζας, και να ρυθμίσεις πολύ καλά το μίγμα. Εκεί που θα κατεβαίνει αρχικά, εκεί θα συνεχίζει να λειτουργεί, χωρίς αυξομειώσεις.
γ) θα επαναλάβω ότι πολλοί νομίζουν ότι στόχος είναι ένα ρελαντί κάτω από 2000 στροφές το λεπτό. Και ταλαιπωρούνται χωρίς να το επιτυγχάνουν. Το σωστό ρελαντί είναι αυτό που δεν τροχοδρομεί το μοντέλο στο έδαφος.
δ) αν κάποιος ταλαιπωρείται να ρυθμίσει το ρελαντί, πρέπει να δοκιμάσει αμέσως: νέο παρθένο καύσιμο, και νέο παρθένο μπουζί.