Technology in F3A Judging

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[Κανονισμοί αγώνων: F.A.I. :]

Κανονισμοί αγώνων: F.A.I. : RC Aerobatics Competitions,
ΕΛ.Α.Ο. : Τηλεκατευθυνόμενα Ακροβατικά F3A 2004 - 2005, Τηλεκατευθυνόμενα Ακροβατικά F3AGR A, Τηλεκατευθυνόμενα Ακροβατικά F3AGR B

[kostas M.]

Σημ.  ο κ.Χάγιεκ έχει λάβει μέρος ως κριτής σε 8 (αν δεν κάνω λάθος) παγκόσμια πρωταθλήματα F3A, συνεπώς η άποψή του έχει κάποιο βάρος.

Βρήκα τις Οδηγίες του Τσέχου κριτή και διορθώνω:

- το όνομά του είναι Γιρι Χάβελ (Jiri Havel)
- έχει λάβει μέρος ως κριτής σε 5 παγκόσμια και 8 πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα F3A και σε πολλούς άλλους αγώνες
- το εγχειρίδιο του βασίζεται στις διαλέξεις του κ. Bob Skinner

Το εγχειρίδιο (στην τσέχικη γλώσσα) το έχω σε ηλεκτρονική μορφή για όσους ενδιαφέρονται.

[kostas M.]

Η αρχική σκέψη για την χρήση της τεχνολογίας είναι κατανοητή
- η τεχνολογία θα εφαρμόζει τα ίδια μέτρα και σταθμά σε κάθε περίπτωση
- η τεχνολογία μπορεί να κρίνει με μεγαλύτερη ακρίβεια την εκτέλεση των γεωμετρικών φιγούρων.


Σε περίπτωση που ο Η/Υ θα απεικονίζει το σχήμα της φιγούρας και μόνο, τότε θα λειτουργεί ως βοήθημα για να βαθμολογηθεί η τεχνική εκτέλεση της φιγούρας. Ο κριτής θα δίνει τους βαθμούς άρα δεν θα ισχύουν πάντα τα ίδια μέτρα και σταθμά που επιδιώκουμε.
Αν όμως το λογισμικό θα καλείτε να δώσει αυτό τους βαθμούς, για να ισχύουν τα ίδια μέτρα και σταθμά για όλους, τότε βλέπω το εξής πρόβλημα.
Το λογισμικό θα πρέπει να καταγράψει το ίχνος του μοντέλου και στην συνέχεια να συγκρίνει το ίχνος με το ιδανικό γεωμετρικό σχήμα, π.χ. με έναν κύκλο σε περίπτωση που η εξεταζόμενη φιγούρα είναι ένα loop. Από αυτή τη σύγκριση θα βγούνε οι αποκλείσεις και βάσει αυτών ο τελικός βαθμός.
Το πρόβλημα είναι, στην συγκεκριμένη περίπτωση με το loop, που ακριβώς θα τοποθετήσει το λογισμικό το κέντρο του γεωμετρικού κύκλου για να βρει τις αποκλείσεις;
Το λογισμικό θα πρέπει «στην μνήμη του» κάπως να τοποθετήσει το κέντρο του κύκλου, να εκτιμήσει το μέγεθος της ακτίνας και είναι προφανές ότι με διαφορετικές τοποθετήσεις θα υπολογίσει και διαφορετικές αποκλείσεις. Εδώ θα πρέπει οι δημιουργοί του λογισμικού να υλοποιήσουν κάποια μέθοδο που θα εφαρμόζεται πάντοτε, για να πετύχουμε το επιθυμητό «… ίδια μέτρα και ίδια σταθμά». Η λογική μπορεί ναι είναι ότι το κέντρο θα τοποθετηθεί βάσει του πρώτου τέταρτου του κύκλου που πέταξε το μοντέλο, ή ο κύκλος θα τοποθετηθεί έτσι ώστε οι αποκλείσεις από το σχήμα που εκτέλεσε το μοντέλο να είναι οι ελάχιστες.

Συνοψίζοντας, το πρόβλημα δεν είναι τόσο αν θα τηρούνται τα ίδια μέτρα και σταθμά., αλλά τι είδους μέτρα και σταθμά θα εφαρμόζονται.

Στα παραπάνω έχω καταγράψει τις σκέψεις μου πάνω στο θέμα περισσότερο από την θέση του Προγραμματιστή Η/Υ που είναι και το επάγγελμά μου. Στην αγωνιστική κατηγορία του pattern  κάνω κάποιες φιλότιμες προσπάθειες …  ελπίζω, και ο στόχος μου είναι να καταφέρω να πετάξω αξιοπρεπώς την GR-A   

Πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον όλο το θέμα. Σχετικά με τα α παραπάνω θα ήθελα να ακουστούν οι απόψεις από την άλλη πλευρά, δηλαδή των αθλητών που γνωρίζουν την αγωνιστική κατηγορία.

[Αντώνης Παπαδόπουλος]

Κώστα καλησπέρα,

Χαίρομαι που και εσύ είσαι στην πληροφορική και το βλέπεις το θέμα και από τις δύο πλευρές.

Από πλευράς τεχνικής (εννοώ το πρόγραμμα) αργά ή γρήγορα θα βρεθεί η λύση. Ξέρεις και εσύ ότι όταν ο προγραμματιστής έχει την σωστή ανάλυση, στο τέλος θα καταλήξει και σε σωστό πρόγραμμα.

Το πρόβλημα όμως είναι αλλού. Και σου εξηγώ.

Ας πούμε ότι το κέντρο του κύκλου ως προς την μία διάσταση (και σημείωσε το αυτό) πρέπει να βρίσκεται ακριβώς στην ευθεία που σχηματίζεται από τον μεσαίο κριτή και την θέση του πιλότου.

Οι άλλες δύο διαστάσεις αλλάζουν από αθλητή σε  αθλητή. Συγεκριμένα ως προς το βάθος συνήθως πετάνε από 135 έως 150 μέτρα. Ουσιαστικά όμως θα πρέπει να "κακοβαθμολογείς" όταν ξεπεράσει τα 150 μέτρα.

Ως προς το πάνω και το κάτω σημείο των ασκήσεων, ο ίδιος ο αθλητής με τις πρώτες 3 ασκήσεις δίνει το στίγμα στους κριτές, που τελικά θα πετάξει. Τουλάχιστον αυτό μας μάθανε στα 2 σχολεία της FAI που έχω παρακολουθήσει για το F3A.

Αρα οι δύο από τις τρείς διαστάσεις που θα σου δώσουν το κέντρο που αναφέρεις είναι παραμετρικές.

Πως έχω σκεφτεί ότι θα δούλευε ένα παρόμοιο σύστημα. Από την μία θα έπρεπε το μοντέλο να είναι εφοδιασμένο με ένα επιπλέον εξάρτημα το οποίο θα είχε έναν δέκτη GPS, και ένα πομπό που real time θα έπρεπε να μεταδίνει στο ¨κεντρικό σύστημα" το στίγμα κάθε στιγμή.

Στην συνέχεια ο χώρος θα έπρεπε να έχει διάσπαρτους sensors, που και αυτοί στην συνέχεια θα έπρεπε να μεταδίδουν "στο κεντρικό" διάφορα επιπλέον στοιχεία όπως αν είναι μέσα από τα 150 μέτρα, μέσα ή έξω από το box κοκ.

Το "κεντρικό σύστημα" θα έπρεπε να δέχεται όλα αυτά τα στοιχεία και από μία βάση που θα ήταν περασμένες όλες οι ασκήσεις θα έπρεπε να εκτιμά τις αποκλίσεις τόσο των αποστάσεων όσο και των στιγμάτων ανά χρονική στιγμή σε σχέση πάντα με το ιδανικό.

Ισως στο τέλος να πρότεινε και κάποιο βαθμό.

Και ερχόμαστε στο τι θα έκανε στο τέλος ο κριτής. Ας δούμε τι κάνει τώρα. Τώρα και επειδή οι ασκήσεις από την απογείωση έως την προσγείωση είναι συνεχόμενες (δηλαδή δεν υπάρχει σημείο που να μην βαθμολογείται) ο κριτής έχει καρφωμένα τα μάτια του συνεχώς στο μοντέλο και κανονικά κάποιος βοηθός καταγράφει τους βαθμούς στο φύλλο βαθμολογίας ωστε να μην χάσει ο κριτής ούτε στιγμή το μοντέλο από τα μάτια του.

Αποκλείεται λοιπόν σε ένα ανάλογο σύστημα να υπάρχει συνεργασία μεταξύ κριτού και υπολογιστή εκτός εάν ο κάθε κριτής φορά ειδικά γυαλιά που παράλληλα θα είναι και head up displays και θα μεταδίδουν την όποια πληροφορία μέσω αυτής της διαδικασίας.

Εναλλακτικά θα μπορούσε η βαθμολογία να γίνεται όπως τώρα και στην συνέχεια σε δεύτερο στάδιο να γίνεται ξανάβαθμολόγηση με την συνεργασία του "κεντρικού συτήματος". Σε αυτή την περίπτωση θα έπρεπε ο κριτής να θυμάται για τον καθένα για πιο λόγο αφαίρεσε βαθμό και να έβλεπε τι λάθη κατέγραψε το "κετνρικό" και να έκανε την αναβαθμολόγηση.

Ολο δε το σύστημα θα έπρεπε να είναι αρκετά ευέλικτο γιατί στο τέλος σε παγκόσμια ή πανευρωπικά πρωταθλήματα, στους τελικούς υπάρχει το unknown pattern όπου γίνεται επιλογή από μία μεγάλη σειρά ασκήσεων.

Στους αγώνες Γενικής Αεροπορίας και υπερελαφρών γίνεται χρήση των GPS Loggers. Εκεί υπάρχει καθορισμένη διαδρομή που πρέπει να ακολουθήσει ο αθλητής και ανάλογα με το αεροσκάφος και την δηλωθείσα ταχύτητα πτήσης, είναι συγκεκριμένος ο χρόνος που θα πρέπει να περάσεις πάνω από κάθε σημείο. Στο τέλος του αγώνα ο κάθε αθλητής παραίδει το GPS και μετά από download γίνεται η εκτίμηση των αποκλίσεων τόσο από πορεία όσο και από χρόνο. Αλλά είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα εκεί.

Λάβε υπόψη σου και το άλλο. Ενας από τους βασικούς λόγους που δεν υπάρχουν θεατές στους αγώνες είναι ότι αν δεν είσαι σχετικός τότε δεν θα καταλάβεις τίποτα. Μπορεί να μην είσαι σχετικός και με άλλα αθλήματα. Πχ παρακολουθώντας στους Ολυμπιακούς tae kwon do ο ειδικός σχολιαστής έλεγε πχ ότι έπρεπε να δοθεί βαθμός ή όχι σε κάποια φάση, και εγώ το καταλάβαινα αν ήμουν σχετικός ή δεν το καταλάβαινα αν δεν ήμουν. Αλλά πάντοτε ήξερα ποιος κερδίζει και όταν τελείωνε ο αγώνας ήξερα τον νικητή.

Αν θα εφαρμοστούν αυτά τα συστήματα ή θα πρέπει να αλλάξει εντελώς η φιλοσοφία του αγώνα και ο τρόπος βαθμολόγησης ή θα μαθαίνεις τα αποτελέσματα μετά από ώρες στην καλύτερη περίπτωση.

Κάποτε στην Αμερική σε αγώνες ελικοπτέρων για τις ασκήσεις hover κάτω από τις σημαίες, υπήρχε κάμερα ή οποία έδειχνε σε μία οθόνη της τηλεόρασης που ήταν μπροστά από τους κριτές, κατά πόσον το ελικόπτερο ήταν στην σωστή θέση ή όχι. Και εκεί έχεις και τον χρόνο να παίξει το μάτι σου λιγάκι γιατί το μοντέλο δεν κινείται με μεγάλη ταχύτητα. Τελικά δεν εφαρμόστηκε.

Μπορεί να υπάρχει και άλλη προσέγγιση στο θέμα. Αλλά ότι και να είναι θα πρέπει η τεχνολογία να δουλεύει προς υποβοήθηση του ανθρώπου και όχι το αντίθετο.

Και αφού λυθούν όλα αυτά, θα πρέπει να κάνεις το σύστημα αξιόπιστο ώστε να μην υπάρχουν προβλήματα, διακοπών ή αστοχίας.

Και επειδή νομίζω ότι η έρευνα, οι δοκιμές και η εξέλιξη θα έχουν κάποιο κόστος, κάποιος θα πρέπει να το αναλάβει. Ενα πάντως είναι το σίγουρο ότι εκεί που τα entry fees τώρα είναι χ ποσό τότε θα είναι 3χ αν όχι και παραπάνω. Ετσι έγινε και με τους αγώνες στα αυτοκινητάκια (μοντέλα) όταν εφαρμόστηκε ένα σύστημα χρονομέτρησης αυτοματοποιημένο.

Τι λες εσύ (ή κάποιος άλλος), υπάρχει άλλη καλύτερη προσέγγιση?

Αντώνης Παπαδόπουλος

[Γιάννης Κωνσταντακάτος]

Αυτή η προσέγγιση ακούγεται ωραία, αλλά είναι και θα είναι για πολλά χρόνια δύσκολο να εφαρμοστεί αυτοδυνάμως.

Φανταστείτε την πίεση του οργανωτή, να στήσει και να καλιμπράρει εγκαίρως ένα τέτοιο σύστημα.

[Αντώνης Παπαδόπουλος]

Καλησπέρα,

Και όταν όλα είναι έτοιμα να περάσει και ένα πουλί ανάμεσα και να δείς τα γέλια ........

Αντώνης Παπαδόπουλος

[kostas M.]

Καλησπέρα,

Και όταν όλα είναι έτοιμα να περάσει και ένα πουλί ανάμεσα και να δείς τα γέλια ........

Αντώνης Παπαδόπουλος

   ... αναγκαστικά θα βαθμολογούνται και τα πουλιά ...

[kostas M.]

Καλησπέρα Αντώνη,

νομίζω ότι το πραγματικό σύστημα δεν θα απέχει πολύ από από τη δική σου προσέγγιση.

Πάντως, μάλλον πρόκειται για αρκετά μεγάλο project και όσον αφορά την υποδομή σε hardware αλλά και σε software, όχι αστεία πράγματα. 

Γι'αυτόν όμως που θα χρηματοδοτήσει όλο το project, δεν ξέρω τι ROI (Return On Investment) θα μπορέσει να προσδοκά  ??

[Αντώνης Παπαδόπουλος]

Καλησπέρα και πάλι,

Αν φανταστείς ότι για το ποδόσφαιρο, που όλοι γνωρίζουμε τι κόσμο τραβάει, μία θυγατρική της Adidas, δουλεύει πάνω από 4 χρόνια για ένα εξάρτημα που θα είναι εμφυτευμένο μέσα στην μπάλλα, ώστε να βοηθά τον διαιτητή να ξεχωρίζει αν η μπάλλα πέρασε την γραμμή του τέρματος ή όχι, τότε θα δείς ότι για τον αερομοντελισμό το θέμα θα είναι μάλλον όνειρο.

Για τους αγώνες F3B, που χρειάζεται ειδικός εξοπλισμός για την μέτρηση των βιντσιών αλλά και για τα tasks της απόστασης και ταχύτητας, τα έχει φτιάξει μία ομάδα γερμανών, οι οποίοι πηγαίνουν από αγώνα σε αγώνα, γιατί κανείς άλλος δεν είναι σε θέση να διαθέσει τα χρήματα για να το κάνει.

ROI? το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις?

Αντώνης Παπαδόπουλος

[kostas M.]

Στην συνέχεια ο χώρος θα έπρεπε να έχει διάσπαρτους sensors, που και αυτοί στην συνέχεια θα έπρεπε να μεταδίδουν "στο κεντρικό" διάφορα επιπλέον στοιχεία όπως αν είναι μέσα από τα 150 μέτρα, μέσα ή έξω από το box κοκ.

Φαντάσου πόσο "εύκολη και αποτελεσματική δουλειά" θα ήταν η τοποθέτηση των sensors σε μοντελοδρόμεια όπως στην Κοζάνη-Μαυροδένδρι ή σε μοντελοδρόμεια με ξένα χωράφια γύρο όπου συχνά περνάνε τρακτέρ και κοπάδια προβάτων ...

[Γιάννης Παξιμαδάκης]

Νομίζω οτι λάθος εστιάζουμε στο τεχνικό κομμάτι του θέματος . Σίγουρα κάποια στιγμή θα είναι τεχνικά εφικτό , και πανεύκολο ( πιθανόν απο καθε μοντελιστή ) να εφαρμοστεί  *

Εκει που κατα την γνώμη μου υπάρχει θέμα συζήτησης ειναι  το κατά πόσο χρειάζεται  μια τεχνητή , ψυχρή , αδιάβλητη κρίση.

* πριν απο 30 χρόνια  φαντάζομαι οτι να μπορείς να βγάλεις  άμεσα αποτελέσματα  στους αγώνες ,με χρήση υπολογιστή  θα φάνταζε επιστημονική φαντασία .
Δεν υπήρχαν τοσο μεγαλα φορτηγά για να τους μεταφέρουν στο μοντελοδρόμιο