Aeromodelling GR

 Το έχω βάλει στο μάτι σχεδόν από τότε που αποφάσισα να ασχοληθώ με τα ανεμόπτερα πεδιάδας. Είμαι κι εγώ ένας από τους λάτρες των κατασκευών και δη της μυρωδιάς του ξύλου (ορά τριμμένη balsa), οπότε ήταν φυσικό τα πρώτα μου μοντέλα να είναι της παλαιάς σχολής RES (RudderElevetorSpoiler) και φυσικά σε μορφή kit ώστε να αποζουμίσω όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόλαυση από τη διαδικασία ένταξης μου σ’αυτόν το νέο όμορφο κόσμο της αναζήτησης θερμικών. Μετά λοιπόν από κάποια HLG (Minus, Bitxo, Dandy2) και το Spirit 2m που παρουσίασα (κατόπιν εορτής), ήρθε επιτέλους η ώρα του.  Έπειτα από την παρότρυνση φίλων, αποφάσισα σε αυτή τη κατασκευή να πάμε μαζί βήμα-βήμα στη διαδικασία της κατασκευής του από σήμερα που το παρήγγειλα μέχρι και την ολοκλήρωσή του (με το καλό).
 Θα ξεκινήσω λοιπών με μια σύντομη παρουσίαση του μοντέλου:

Typical Weight (ounces)    33    
Wingspan (inches)   112.5   
Wing Area (square inches)   915   
Wing Loading (ounces / square foot)   5.19   
Aspect Ratio   13.96:1   
Minimum Sink   1.1 ft/sec @ 19 ft/sec   
Maximum L/D   18.5 @ 21 ft/sec   
      
 Ήταν η εποχή (δεκαετία ’70) που στο χώρο των αγωνιστικών RES επικρατούσαν παγκοσμίως τα μοντέλα της Airtronics και τα Paragon, Olympic2, Bird Of Time ως δημοφιλέστερα. Ο Blaine Rawdon (συγχωρεμένος Νοτιοκαλιφορνέζος σχεδιαστής και μηχανικός για τις McDonnell- Douglas και Boeing)  παρουσίασε με το Mirage μία φιλοσοφία ήδη δοκιμασμένη στον κόσμο των FreeFlight, το συνδυασμό ενός φτερού ελαφριάς φόρτισης  με μια αεροτομή (παχιά, ημισυμμετρική, χαμηλού camber)μεγαλύτερης γκάμας ταχυτήτων, που προσέφεραν τα περισσότερα αγωνιστικά μοντέλα της εποχής, δίνοντας έμφαση στη δυνατότητα πτήσεων διαρκείας και προσγειώσεων ακριβείας. Ήταν μάλιστα η πρώτη φορά (ακολούθησε αμέσως και το RO-8 του Dick Odle) που χρησιμοποίησε ημισυμμετρική αεροτομή χωρίς επίπεδη κάτω επιφάνεια.
 Κάτι τέτοιο απαιτούσε σχεδιασμό πέραν των συμβατικών. Το τρίσπαστο φτερό δημιουργήθηκε  έτσι ώστε με το ελάχιστο δυνατό βάρος να διατηρεί την απαραίτητη δομική αντοχή. Το κεντρικό panel είναι σχεδιασμένο σε ευθεία για την απλούστευση της κατασκευής του αλλά και τη στιβαρότερη δομή.  Η επικάλυψη των επιφανειών του έχει σχεδόν εξαφανιστεί, όπως και οι λεπτομέρειες στα tip panels (εξάλειψη βάρους), πράγμα που σήμαινε μείωση της αδράνειας του στις πλευρικές κινήσεις οπότε και δυνατότητα πιο κλειστών στροφών.
 Η άτρακτος κατασκευάστηκε το δυνατόν ελαφρύτερη χρησιμοποιώντας για πλευρές και το λαμινάρισμά τους φύλλα balsa. Είναι κατασκευασμένη με τη μέθοδο open-box, καθιστώντας τη σχέση βάρος-δύναμη αρκετά υψηλή. Διατηρώντας αρκετό από το πλάτος της ατράκτου στο πίσω μέρος της, έδωσε μια δυνατή βάση για την ουρά του σκάφους. Το rudder τρέχει παράλληλα με την αριστερή πλευρά της ατράκτου (offset), προσφέροντας καλύτερο ¨δέσιμο¨ με αυτή και συγχρόνως δυνατότητα τοποθέτησης δυνατής, ευθείας ντίζας. Elevator λειτουργεί μόνο στην μία (αριστερή) πλευρά κερδίζοντας από πλευράς βάρους και με λιγότερη οπισθέλκουσα.
 Το αποτέλεσμα σύμφωνα με τον Rawdon ήταν ένα υπερελαφρύ σκάφος με καλύτερες αντιδράσεις στις ήπιες συνθήκες από τις αναμενόμενες. Ο στόχος μίας μεγαλύτερης γκάμας ταχυτήτων είχε επιτευχθεί επίσης (με τη χρήση έρματος φυσικά). Απροσδόκητο γεγονός επίσης ήταν ο πανεύκολος χειρισμός του λόγω του μικρού του βάρους. Κατ’ ομολογία, ακόμη και σήμερα είναι ένα απολαυστικό ανεμόπτερο για πτήσεις πεδιάδας επειδή ¨διαβάζεται¨ τόσο εύκολα όσο και ¨παίρνει θέση¨ στις επαφές του με τα θερμικά. Η εύκολη, συμβατική κατασκευή και κατ’ επέκταση η ευκολία επιδιόρθωσης του συνέβαλαν αρκετά στην διαχρονικότητα του.
 Το 1979 το περιοδικό RCM εξέδωσε το πρωτότυπο σχέδιο του Rawdon, πράγμα που έκανε γνωστό το Mirage (HiFlight πρώτη έκδοση) παγκοσμίως. Σύντομα όμως, σύνθετα, μοντέρνα υλικά και τρόποι κατασκευής παραγκώνισαν τα κλασικού μέχρι τότε τύπου ανεμόπτερα. Στις μέρες μας το ενδιαφέρων μοντελιστών κλασικά μοντέλα και χτιστές κατασκευές έχει αναπτερωθεί κι εδώ έρχεται να δέσει και η επανέκδοση του Mirage.
 Περί το 2002 πετούσε αρκετά με αυτό ο Mark Drella και του άρεσε. Αυτό τον ενέπνευσε στη δημιουργία ενός ανεμοπτέρου πάνω στην ίδια σχεδιαστική φιλοσοφία συνδυάζοντας παράλληλα μοντέρνα αεροδυναμική και υλικά. Με τη συμβολή του Blaine και του Bill Watson κατασκευάστηκε το Bubble Dancer.  
 Περίπου την ίδια εποχή ο Mark Miller  της www.isthmusmodels.com εξέδωσε το Mirage σε short kit περιλαμβάνοντας εκτός των λίγο τροποποιημένων σχεδίων (2 φύλλα), τα ribs, wing joiners, τα κομμένα με laser μέρη, formers την βάση του κουβούκλιου, το κουβούκλιο και τις πλευρές της ατράκτου. Μαζί δίνει και μία λίστα υλικών με τις οδηγίες που χρειάζονται για την ολοκλήρωση του. Το 2007 το short kit ακολούθησε ένα ολοκληρωμένο που παρέχει όλα τα υπόλοιπα υλικά που χρειάζονται για την ολοκλήρωσή του μαζί με hardware και ένα πλήρη πλέων οδηγό κατασκευής. Επίσης από την ίδια εταιρία είναι διαθέσιμο ένα kit φτερών (ribs, joiners, joiner boxes) και τα δίφυλλα σχέδια του ξεχωριστά.
 Παρακολουθώντας κάποια από τα πρώτα logs κατασκευής του στο rcgroups διαπίστωσα ότι ο ίδιος ο Miller επενέβαινε, βοηθούσε και δεν δίσταζε να αλλάξει ακόμα και μέρη του kit που μπορούσαν να βελτιωθούν, αντικαθιστώντας πολλές φορές με δικό του κόστος τα kit πελατών που είδη το είχαν προμηθευτεί.  Εντυπωσιάστηκα ομολογουμένως.
 Πολλά Mirage επίσης ¨ηλεκτροποιήθηκαν¨ με πολύ μικρό κόστος βάρους και με μεγάλη επιτυχία ομολογουμένως .
 Εν αναμονή του Κυριάκου (ο ταχυδρόμος μας) λοιπόν και ελπίζω να μην  κούρασα.

Πηγές:
•   Isthmus Models Company (www.isthmusmodels.com)
•   Michael McKibben, Minnesota RC Soaring Society (http://www.mrcss.org)
•   rcgroups (http://www.rcgroups.com/forums/showthread.php?t=1157762 , http://www.rcgroups.com/forums/showthread.php?t=1148842)

 Ο Blaine με το πρωτότυπο.

E-Mirage.
Κάπου αναφέρει ο Mark ότι θέλει να το εκδόσει και σε Kit.

...

...

Παρέα με το 2μετρο αδερφάκι του... και "διασκευασμένο".

...

Ωραία εισαγωγή  :thumbs up:

Καλή συνέχεια με την κατασκευή και την παρουσίαση!

Να' σαι καλά. :)
Με ενθαρρύνεις

Και από εμένα καλή συνέχεια, προτείνω να γίνει ηλεκτροκίνητο.

Σ’ ευχαριστώ πολύ επίσης. Είμαι όμως της ταλαιπωρίας λάτρης και το πρώτο σίγουρα θα είναι στην original RES μορφή του. Αργότερα ίσως, ένα δεύτερο Mirage να γίνει ηλεκτρικό.

Σήμερα το πρωί παρέλαβα την ειδοποίηση άφιξης και έσπευσα στο ταχυδρομείο για να το καλωσορίσω.
 Η αλήθεια είναι ότι παρά του ότι το ταξίδι του από το St Luis διήρκησε περίπου μία εβδομάδα, υπήρξε καθυστέρηση στην αποστολή του από το Mark. Ο λόγος ήταν ότι δεν υπήρχε σε stock το Zephyr II που ήθελα επίσης και περίμενε ο ίδιος  να παραλάβει κομμάτια του για περίπου δύο εβδομάδες, χωρίς όμως να ενημερώσει εμένα ή το site του εγκαίρως (πληροφορία που νομίζω ότι επιβάλλεται να καταθέσω για τυχών λοιπούς ενδιαφερόμενους). Με mail του κατόπιν αποστολής του ανέλαβε τα υπόλοιπα $12 της αποστολής ως αποζημίωση(είχα προπληρώσει $40 κατά την παραγγελία, ζητώντας του να τα συμπτύξει όλα μαζί σε ένα πακέτο ώστε να αποφύγω παραπάνω έξοδα αποστολής), ζητώντας συγνώμη για την καθυστέρηση και όλα καλώς (από πλευράς μου).
 Στο σπίτι με άμεσες και γρήγορες κινήσεις απαλλάχτηκα από ταινίες και χαρτιά συσκευασίας και άνοιξα το μακρόστενο κουτί διάπλατα. Πρώτα ξεπήδησαν τα τρία φύλλα με τα σχέδια (δύο για το Mirage και  ένα φύλλο του Zephyr), που άμεσα τα ξετύλιξα, ώστε να πάρω μια πρώτη γεύση και ιδέα. Καθαρά, σαφή με όλες τις λεπτομέρειες που είναι αναγκαίες. Κάτω από τα σχέδια και χωρισμένα σε δύο ομάδες (Mirage-Zephyr) και σε χωριστά ανά ομάδες (άτρακτος, φτερά…) σακουλάκια, τα κομμένα με laser και τα υπόλοιπα φύλλα balsa, ότι αναγκαίο hardware και σε ομάδες επίσης τα ότι καδρονάκια συμπληρώνουν το κάθε kit. Κάτω-κάτω υπήρχαν τέλος οι οδηγίες τους, και αυτές σαφέστατες, με καθαρά μεγάλα γράμματα και πλούσιο φωτογραφικό υλικό, και μερικά ακόμη πραγματάκια που είχα παραγγείλει (adj. tow-hook, κόλα καλύπτρας κλπ), συμπληρώνοντας κάθε εκμεταλλεύσιμο κυβικό εκατοστό του πακέτου.
 Δυστυχώς αυτές τις ημέρες από πλευράς χρόνου είμαι τόσο στριμωγμένος που αναγκαστικά θα αφήσω την αποπεράτωση για το Σεπτέμβρη γυρίζοντας από διακοπές, μίας και θέλω κατά την κατασκευή του να είμαι αναπόσπαστος από το εγχείρημα. Οπότε για την ώρα μόνο προσχεδιασμός, μελέτη και πολύ υπομονή (και εγώ απορώ με τον εαυτό μου είναι η αλήθεια) μέχρι την έναρξη εργασιών…

Mirage-Zephyr ξέχωρα...

Ότι περιμένεις να περιέχει ένας οδηγός κατασκευής μιας σοβαρής εταιρίας...

Το ένα φύλλο σχεδίου του Zephyr II

Τα δύο για το Mirage.

Έπεσα λίγο έξω σε σχέση με το πότε θα ξεκινούσα το εγχείρημα, αλλά κάλιο αργά παρά …αργότερα. Έχουμε λοιπόν:
 Αρχικά σε σχέση με τα υλικά είμαι αρκετά ικανοποιημένος με την ποιότητα της ξυλείας. Ποιοτική balsa σε όλα τα φύλλα του kit και νομίζω πολύ ισορροπημένη σε φύλλα που ήταν διπλά (R-L). Το μόνο πρόβλημα που εντόπισα είναι στα χοντρά φύλλα balsa. Ενώ το laser έχει κόψει όλα τα υπόλοιπα αναμενόμενα τέλεια, σε δυο που τα πάχος ξεπερνούσε τα 5mm η κοπή ήταν λοξή. Αρκετά για να χρειάζεται να τριφτούν τα κομμάτια ώστε να ταιριάξουν απόλυτα, ειδικά σε σημεία νευραλγικής σημασίας (πχ sheer webs του κεντρικού panel).
 Το δεύτερο θέμα που ήρθα αντιμέτωπος ήταν ότι από το kit μου έλειπαν δυο φύλλα (ένα με τα ribs του ενώς εξωτερικού panel και ένα με τα χοντρότερα ribs των ενώσεων τον δύο panel). Ενημερώνοντας τον Mark μου απάντησε ότι το ίδιο είχε συμβεί σε όλη την τελευταία παρτίδα Mirage (πράγμα που ισχυρίζεται  ότι δεν ήταν δικό του φταίξιμο) και ότι ήδη έχει ξεκινήσει να αποστέλλει σε ομοιοπαθείς  πελάτες του τα χρωστούμενα.
 Οι οδηγίες απευθύνονται σε κάποιον που είδη έχει έρθει σε επαφή με το ‘’άθλημα’’ και είναι κάτοχος μερικών τεχνικών κατασκευής με balsa. Ενώ είναι αρκετά σαφής εκεί που χρειάζεται, άλλα σημεία μένουν αποκλειστικά στην κρίση του κατασκευαστή σε σχέση με το δρόμο που θα ακολουθήσει στην ολοκλήρωση κάποιου σημείου (για παράδειγμα το θέμα spoiler μένει τελείως ανοικτό στο αν χρησιμοποιήσεις  ή όχι και με τι μέθοδο, μονά, διπλά κλπ). Αρκετή βοήθεια βρήκα σε build log του rcgroups και σε κάνα-δυό άλλες σελίδες, πήρα φόρα και ξεκίνησα…




-     Χώρισα την ξυλεία για τα φτερά. Από τη photo λείπουν οι δυο προαναφερθείσες σειρές από τα ribs.

Tέλεια !!!!!!!!!!!

Μου τρέχουν τα σάλια ... καμμιά κόπια τα σχέδια ????

Καλή συνέχεια !!!!

 Αυτό που θα διασκευάσω πρώτα σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό του σκάφους, είναι τα δυο κεντρικά δοκάρια του κεντρικού panel. Θα λαμινάρω μια λωρίδα carbon από την έξω πλευρά και των δυο δοκαριών πράγμα που έχει είδη χρησιμοποιηθεί με μεγάλη επιτυχία και από άλλους κατόχους του Mirage λόγω της μέγιστης σχέσης βάρους-αντοχής του (άλλοι το έχουν παρακάνει εδώ, με αντίστροφα αποτελέσματα), χαρακτηριστικό ούτως ή άλλως του σχεδιασμού του.



Φωτ. 1      Η λωρίδα carbon στερεωμένη στον πάγκο πάνω σε διάφανη ταινία (δεν διακρίνεται).

Φωτ. 2   Τα δυο δοκάρια πάνω από το carbon

Φωτ. 3   Ευθυγράμμιση με τη βοήθεια του κόντρα πλακέ που θα χρησιμοποιήσω για πλατφόρμα εργασίας

Με το πέρας εργασιών, ευχαρίστως να στα δώσω :thumbs up:

Φωτ. 1   Τα εργαλεία

Φωτ. 2   Πασάλειμμα, στούμπωμα και…

Φωτ. 3   Τα αποτελέσματα!!!

Φωτ. 1   Κι απ'την ανάποδη

Φωτ. 2      Χώρισμα, τρίψιμο και…

Φωτ. 3   Στην ταύλα

 Αποφάσισα να χρησιμοποιήσω spoiler φυσικά και θα είναι χωρισμένο στα δύο. Θα ξεκινά το καθένα μια κοιλότητα μετά την κεντρική και θα επεκτείνονται για πέντε (περίπου 35cm έκαστη). Το πλάτος θα ξεκινά από το πίσω μέρος του κεντρικού δοκαριού , μέχρι και περίπου 30mm. Η ενεργοποίηση τους θα γίνεται από δύο ξεχωριστά servo τοποθετημένα από κάτω τους. Αρκετοί πειραματίστηκαν πριν από εμένα σε σχέση με το μέγεθος τους και το συμπέρασμα τείνει προς αυτές τις διαστάσεις.
 Ξεχώρισα τα ribs που θα πρέπει να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα και τους αφαίρεσα ότι χρειαζόταν. Εκτός από τα κομμάτια των spoiler έπρεπε να αφαιρέσω balsa και στις υποδοχές των κεντρικών δοκαριών ώστε να υποδεχθεί τα ελαφρώς διογκωμένα νέα (είχε μια προφανή δυσκολία το εγχείρημα, αλλά ξεπεράστηκε με ένα μικρό pad που έφτιαξα από balsa με πλάτος λίγο μικρότερο από αυτό των δοκαριών στο οποίο κόλλησα γυαλόχαρτο 240άρι). Επίσης στο σημείο που τα spoiler συναντούν το πίσω turbulator ήθελα να προσθέσω ένα δοκαράκι ακόμα για ενίσχυση, οπότε αφαιρέθηκε και από εκεί η ανάλογη ποσότητα.
 Τέλος άνοιξα τρύπες στα ανάλογα ribs για τα καλώδια των servo παράλληλα με το κεντρικό δοκάρι (δεν φαίνεται στη photo).

Βρήκα photo με το εργαλειάκι που έλεγα. Δεν φαίνεται καθαρά αλλά παίρνεις ιδέα. Με το πίσω και μεγαλύτερο pad αφαίρεσα την balsa των spoiler. Φαίνονται επίσης και οι τρύπες στα ribs για τα καλώδια των servo.

 Στιγμές συγκίνησης!!! Η πρώτη κόλληση επί χάρτου… :D

Το πρώτο sheer web και τα δυο κεντρικά ribs μονταρισμένα στην ξύλινη πλευρά του κάτω δοκαριού.

Η κατάσταση είχε ως εξής: τρίψιμο sheer web-δοκιμή-τρίψιμο-προσαρμογή-κόλλημα-rib-web-rib-web μέχρι και την τελευταία κοιλότητα που θα μπουν οι υποδοχείς των εξωτερικών panel πριν το tip-rib. Χρησιμοποίησα αλοιφατική κόλλα που προτείνεται, ιδιαιτέρα λόγω βάρους της (20% του αρχικού μόλις στεγνώσει εντελώς) και ότι είχα να κάνω μόνο με ξύλινες επιφάνειες, εν αντιθέσει με το τουλάχιστον μισάωρο ως και δωδεκάωρο (ανάλογα την κόλληση) αναμονής ως ότου να στεγνώσει.

Και τσούκου-τσούκου...

 Δεν ανέφερα ότι οι αποστάσεις μεταξύ των ribs μετριόντουσαν κάθε φορά, χωρίς να ακολουθώ πιστά το σχέδιο (προσπαθώ να το εφαρμόζω αυτό σε κάθε ευκαιρία όταν χτίζω επάνω σε σχέδια, γιατί δεν εμπιστεύομαι το ευμετάβλητο και ευπαθές χαρτί με τις ιδιότητες του) πράγμα που με δικαίωσε μιας και στο τελευταίο rib που κόλλησα είχα απόκλιση απο τη μία πλευρά περί το 1.5mm.

 Έγινε μια δοκιμαστική εφαρμογή του άνω δοκαριού/τρίψιμο/δοκιμή/τρίψιμο… αλοιφατική (carbon προς τα έξω γαρ) πατίκωμα/αναμονή και ιδού το αποτέλεσμα. Ο Mark εδώ προτείνει να κολληθεί πρώτα το Trailing Edge. (κατόπιν το δοκαράκι) και δεν καταλαβαίνω το γιατί. Εν αντιθέσει σηκώνοντας από τον πάγκο την μέχρι στιγμής κατασκευή (προ της τοποθέτησης του άνω δοκαριού), το μονόπλευρο τράβηγμα της κόλλησης έτεινε έντονα προς τα κάτω, προκαλώντας εμφανέστατη καμπύλη. Οπότε μονόδρομος η κόλληση του σε αυτή τη φάση ή εναλλακτικά αρκετή, κατά τη γνώμη μου, ταλαιπωρία να το κρατήσεις σε ευθεία μόνο και μόνο να μπει το T.E…?  Όταν στέγνωσε τελείως η κόλλα (ένα από τα σημεία που είναι αναγκαία τα δωδεκάωρα+ αναμονής όπως προανέφερα), πρόσθεσα και ένα φιλετάκι κόλλας σε όλες τις γωνίες της κατασκευής (δώσε ελαφριά κόλλα στο χωριάτη…).

 Η μεγάλη ευκινησία το σκάφους βασίζεται κατά τον Blaine και το Mark, στα ελαφριά του εξωτερικά panel και για το λόγο αυτό προτείνουν (προαιρετικά) να αφαιρεθεί αρκετό υλικό από το Τ.Ε. . Άλλο που δεν ήθελα κι εγώ, βουρ λοιπών για το φρεζάκι, σαν πρεζάκι να ρουφήξω μυτιές απ’την άσπρη την πλανεύτρα σκόνη… (ορά balsa φυσικά).
«Μη σου βρίσκεται κανά ευρώ ρε φιλαράκι, να πάρω τυρόπιτα…»

  Οι εγκοπές για τα ribs έγιναν και αυτές με το Dremelάκι (στο χέρι αυτή τη φορά) και δισκάκι. Κατόπιν της γνωστής διαδικασίας δοκιμή/τρίψιμο/δοκιμή/… μπήκε και η κόλλα. Η τοποθέτηση έγινε από την κάτω πλευρά το φτερού, ώστε να ευθυγραμμιστεί το Τ.Ε. με την άνω πλευρά της αεροτομής, όπως επιβάλλεται από τις οδηγίες.

Την επομένη είχα τα παρακάτω αποτελέσματα.

Αφαίρεσα ότι ξεραμένη κόλλα είχε ξεχειλίσει στις γωνίες με το νυστέρι και το οφθαλμόλουτρο με άφησε αρκετά ικανοποιημένο.

 Παρέλειψα να αναφέρω την τοποθέτηση του κάτω turbulator (δοκαράκι και αυτό που τρέχει κατά μήκος του panel), που είχε προηγηθεί αυτή του Τ.Ε.
 
 Για να μείνει σταθερά στη θέση του μέχρι να στεγνώσει η κόλλα, χρησιμοποίησα χαρτοταινία με τον παρακάτω τρόπο.

 Ακολούθησε η τοποθέτηση του Leading Edge.

 Έπρεπε να στεφτώ ένα τρόπο ώστε κατά το στέγνωμα της κόλλας το L.E. να παραμένει σταθερά πιεσμένο επάνω σε κάθε rib και συγχρόνως να παραμείνει ίσιο καθ’όλο το μήκος του. Κατέληξα στην εξής λύση:
Έκοψα λωρίδες χαρτοταινίας και τις τοποθέτησα στον πάγκο πάνω από το σχέδιο, μία ανά κάθε κοιλότητα με την κόλλα προς τα πάνω.
Κατόπιν επάνω τους τοποθέτησα το L.E. ευθυγραμμίζοντάς το με το σχέδιο και το στερέωσα με καρφίτσες.
Κόλλα στα σημεία που ακουμπούν τα τα ribs (και που είχα προσημαδέψει), καπάκι το panel και πιάσιμο της χαρτοταινίας στο κεντρικό δοκάρι.
Έλεγχος ότι δεν έχει ξεφύγει τίποτα από τη θέση του και αναμονή…

   Η κάτω πλευρά είναι σχεδόν έτοιμη και το μόνο που λείπει είναι η balsa επικάλυψη. Τα μόνα σημεία σε όλο το φτερό που χρησιμοποιείται  επικάλυψη με balsa είναι μόνο ανάμεσα στα δύο κεντρικά ribs, στο σημείο δηλαδή που το φτερό έρχεται σε επαφή με την άτρακτο. Μάλιστα  η balsa αρχικά τοποθετήθηκε για να προστατεύει το panel από τα λάστιχα που ήταν αρχικά σχεδιασμένο να το κρατάνε στη θέση του.
  
   Πρώτον θα ήθελα να αναφέρω εδώ ότι έχω ξεφύγει από τις οδηγίες του Mark σε σχέση με τη σειρά που ακολουθεί κατά την κατασκευή, βέβαια αυτή είναι και η λογική πάνω στην οποία είναι γραμμένες (πολύ συμμετοχή απο τον επίδοξο Mirager).
  
   Για να μην πολυλογώ όμως αυτό που αποφάσισα να κάνω τελικά σαν επόμενο βήμα ήταν να ντύσω την κάτω πλευρά. Για ευκολία αλλά και να έχω μία καλή βάση να χτίσω τo μηχανισμό συγκράτησης των φτερών.
 
   Στο σχέδιο η balsa της επικάλυψης διασχίζει το φτερό σε μια ευθεία πλάτους περίπου 10cm από το L.E. ως το Τ.Ε.. Για λόγους καλαισθησίας αλλά και πρακτικά για να δημιουργήσω μια κλιμακωτή εκτόνωση στην όλη στιβαρότητα της κατασκευής στο συγκεκριμένο σημείο, έκοψα την επικάλυψη έτσι ώστε να καταλήγει τοξοειδώς στο L.E. και το Τ.Ε. (και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε! -αυτοσαρκάζομαι- οι photo είναι πιο διαφωτιστικές από τον προβληματικό μου λόγο).
 
Κούρμπα ανά χείρας λοιπόν και βούρ…



Φωτ. 1   Με τη σειρά τα εργαλεία του έργου. Με το χαρτονάκι δημιούργησα ένα πατρόν. Μετέφερα το περίγραμμα στην balsa και με τη βοήθεια του καμπυλόγραμμου, έκοψα ανάλογα…

Φωτ. 2   Ρίγα για τις ευθείες…

Φωτ. 3   … και η γνωστή διαδικασία τρίψιμο/δοκιμή/τρίψιμο…

   Δοκιμάζοντας τα εναπομείναντα ribs (δύο μπροστινά μισά στα οποία ανάμεσα κάθεται το dowel  –που’σαι Teo;-  συγκράτησης του φτερού και τρία πίσω μισά  –από το κεντρικό δοκάρι- που λαμινάρονται μεταξύ τους), διαπίστωσα ότι τα μπροστινά είχαν ένα μικρό μπόσικο. Πρόσθεσα λοιπόν ένα κομμάτι ply (σιγά μην κάτσω να γράψω ολόκληρο κόντρα-πλακέ ) 0.4mm να συμπληρώσει το κενό που υπήρχε.

   Στο σημείο αυτό, το sheer web έχει είδη λαμιναριστεί με ply 1mm με τη διαφορά ότι στα σχέδια αλλά και το laser-cut κομμάτι που είχε το kit για το λαμινάρισμα προβλεπόταν να φτάνει σε ύψος μόνο ως τα ribs καλύπτοντας τη μισή επιφάνεια από τα κεντρικά δοκάρια, ώστε να δώσει περιθώριο στην balsa της επικάλυψης να συμπληρώσει το κενό ακουμπόντας στο κεντρικό δοκάρι απευθείας. Αυτό το "μισή επιφάνεια" επαφής με το κεντρικό δοκάρι δεν μου αρκούσε και έκοψα δύο καινούργια (εμπρός-πίσω) κομμάτια ply για το λαμινάρισμα, πλατύτερα για καλύτερη ενίσχυση σ’αυτό το σημέιο. Η μόνη έξτρα εργασία ήταν να γίνει μία μικρή εγκοπή στην επικάλυψη στο σημείο που του ply προεξείχε ως την επιφάνεια.


 
Φωτ. 1   Η εγκοπή στην κάτω εμπρός επικάλυψη κατα το "Δοκιμή/Τρίψιμο/..."

Φωτ. 2   Εδώ φαίνονται οι εγκοπές και στις δύο κάτω επιφάνειες κατά τη συγκόλληση

Φωτ. 3   Το έξτρα ply που χρειάστηκε να καλύψει το κενό ανάμεσα στο κεντρικό δοκάρι και τα εμπρός μισά των ribs

Φωτ. 1   Νότισα με λίγο νερό τη balsa και της έδωσα ελαφρώς κοίλο σχήμα πριν την κολλήσω για να μην καταπονηθεί, αλοιφατική και…


Φωτ. 2   Την ίδια διαδικασία ακολούθησα και για την πίσω (από το κεντρικό δοκάρι ή MainSpar ή M.S. –ωωω! Κι άλλη συντόμευση-) επιφάνεια


Φωτ. 3   Σ’αυτό το σημείο η διαδικασία προσαρμογής της επικάλυψης ήταν λίγο πιο επίπονη, λόγω της κλίσης προς τα πίσω που παίρνει το Τ.Ε. στο σημείο επαφής με του με τη balsa.

   Ώρες μετά…


Φωτ. 1   Μπρός

Φωτ. 2   Πίσω

Φωτ. 3   Μπρός-Πίσω

-   Τα τελευταία για το κεντρικό κομμάτι δύο εμπρός μισά ribs που απόμειναν. Φαντάζομαι ότι αυτή η photo αποσαφηνίζει αρκετά από την αρλουμποειδή περιγραφή μου νωρίτερα.
 Φαίνεται νομίζω  καθαρά και το έξτρα ply κολλημένο επί του sheer web, που χρειάστηκε για να καλύψει το κενό που υπήρχε. Το ply που λαμίναρα αρχικά το sheer web προεξέχει όπως είχα προαναφέρει και από τις δύο πλευρές (πάνω-κάτω) και εδώ διακρίνεται καθαρότερα από τις προηγούμενες photo που η επικάλυψη ήταν ήδη κολλημένη.
 Το scrap ανάμεσα είναι για να μου κρατήσει 1/4" περιθώριο για το dowel (θα τοποθετηθεί στις τελευταίες φάσεις της κατασκευής).

Φωτ. 1    Και τα τρία πίσω, λαμιναρισμένα μεταξύ τους και ψιλοτριμαρισμένα να έρθουν πρόσωπο με τα υπόλοιπα.

Φωτ. 2   Αυτή την εγκοπή την είχα ξεχάσει (δεν είναι αυτό το λάθος), αλλά με το κατάλληλο εργαλείο…

Φωτ. 1      Σ’αυτό το σημείο είναι που πιάνει η βίδα συγκράτησης και στο σχέδιο το είχε μόνο με τα ribs, χωρίς τα gusset που πρόσθεσα. Στο χωριό μου λένε όμως κάλλιο γαϊδουροκόλλαγε παρά…

Φωτ. 2   Ενισχύσεις

Φωτ. 3   Το αυτό

Φωτ. 1   Πασαλείμματα. Φτηνή γαρ η αλοιφατική (από πλευράς βάρους είπαμε)

Φωτ. 2   Την επομένη ταχινή τοποθετώ και τα τελευταία δοκαράκια για την ενίσχυση του μηχανισμού συγκράτησης του φτερου. Μένουν και τα turbulators για να τελειώσω προσωρινά από’δω.

Φωτ. 3   Πρόσθεσα και το πίσω πάνω tubrulator

Φωτ. 1   Προτελευταίο turbulator για το κεντρικό panel. Πατέντα για να κρατήσω το δοκαράκι καλά στη θέση του σε όλα τα ribs χωρίς τη χρήση καρφιτσών, με τη βοήθεια παλιού λάστιχου από rubber powered ελικοφόρο.

Φωτ. 2    Από κοντύτερα η ‘’πλέξη’’

Φωτ. 1   Και το τελευταίο turbulator στη θέση του. Αυτή τη φορά η πλέξη του λάστιχου ήταν λιγότερο μπελαλίδικη

Φωτ. 2   Εδώ φαίνονται τ΄αγαπημένα  μου φιλετάκια κόλλας. Αριστερά από το φρεσκοκολλημένο turbulator και δίπλα τα στεγνωμένα του προηγούμενου. Σε κάθε ευκαιρία δεν αντιστέκομαι να ρίξω λίγη για ΄΄ασφάλεια΄΄, όπως το δικαιολογώ κάθε φορά, αλλά μάλλον ανασφάλειες κρύβονται…

Σειρά έχει η επικάλυψη την άνω πλευράς που έχει απομείνει και αμέσως μετά θα πιάσω τα spoiler. Στον αρμό με το L.E. και το Τ.Ε. θα κόψω τη balsa με τον ίδιο τρόπο που έκοψα και στην κάτω πλευρά, με τη διαφορά ότι δεν θα καταλήγουν στο ίδιο ύψος μεταξύ τους γιατί έτσι δημιουργείται  ένα πολύ δυνατό σημείο, εξασθενώντας  τα γειτονικά. Οπότε και η κλιμακωτή εκτόνωση που ανέφερα παραπάνω, πάει περίπατο.  

Φωτ. 1   Το παράκανα με το προφορμάρισμα της balsa, αλλά διορθώνεται με λίγο νεράκι στη μία επιφάνεια πριν κολληθεί για να μαλακώσει και να κάτσει καλά στα ribs.

Φωτ. 2   Κοπτομετρική, αλοιφατική και καρφίτσωμα. Το τελευταίο κομμάτι θα τοποθετηθεί  αργότερα, μαζί με το dowel στήριξης. 1/4" τρύπα που θα ανοιχτεί στο L.E. για να περάσει το dowel, μου φαίνεται πολύ στενή για να γεμίσω την κοιλότητα με epoxy, οπότε το αφήνω ανοικτό προσωρινά να κάνω εύκολα τη δουλειά μου και αργότερα…

Φωτ. 3   Και η εφαπτόμενη με το Τ.Ε. πλευρά. Εδώ το άνοιγμα παραμένει μέχρι να περάσω τα καλώδια των servo των spoiler, απο τα ribs προς την κάτω πλευρά του φτερου και μετά κλείσιμο

Φωτ. 1   Άλλο ένα λάθος (της αργά-νύχτας τα καμώματα…) που ευτυχώς εύκολα διορθώνεται.  Είχα αποφασίσει για  spoiler μήκους πέντε κοιλοτήτων μα το θολό μου το μυαλό έβλεπε στο panel τέσσερις. Και από τις δύο πλευρές. Οπότε δεν προσθέτουμε άλλη μία, έτσι για το κέφι, σκέφτηκα. Καλά που ήταν μόνο το δοκαράκι μπροστά από το τελευταίο turbulator πριν τα παρατήσω και δεν το προχώρησα περαιτέρω. Το επόμενο πρωί το διαπίστωσα, ένα κοπίδι και λίγο τριψιματάκι έφεραν τα πράγματα σε φυσιολογικές αναλογίες

Φωτ. 2   Balsa δοκαράκι στο έξω τελείωμα του spoiler περισσότερο για να έχω μία καλύτερη πατούρα να κολλήσω το monocote παρά για ενίσχυση. Διακρίνεται (ή ακόμη καλύτερα δεν διακρίνεται) η διόρθωση του χθεσινοβραδυνού μου λάθους

Φωτ. 3   Βάση για τα servo των spoiler κολλημένη και οι σταθεροποιητές τους πάνω στους οποίους θα βιδώνεται το καπάκι τους. Τα servo σε περίπτωση βλάβης θα έχουν πρόσβαση μόνο από την κάτω πλευρά του φτερού

Φωτ. 1   Κατά τη συγκόλληση τους

Φωτ. 2   Με το servo σε δοκιμαστική τοποθέτηση και το καπάκι σε αναμονή

   Για spoiler ήθελα να χρησιμοποιήσω κάτι που θα μου έδινε αρκετή ακαμψία (μιας και το μήκος τους είναι αρκετά μεγάλο), αλλά συγχρόνως να τρίβεται εύκολα ώστε να μην με ταλαιπωρήσει πολύ κατά τη διαμόρφωσή του στο σχήμα της αεροτομής. Λαμινάρισα λοιπόν ply 1mm με balsa μέτριας σκληρότητας 4mm. Το αποτέλεσμα… ιδανικό!


Φωτ. 1   Πρόχειρα τοποθετημένα στις θέσεις τους (νομίζω πως φαίνεται το λαμινάρισμα). Περιττό να αναφέρω ότι το ΄΄Δοκιμή/Τρίψιμο/Δοκιμή΄΄ και σε αυτή τη φάση πήγε σύννεφο

Φωτ. 2   Του ΄΄τρίψει-τρίψει΄΄ συνέχεια και…

Φωτ. 1   Το δεξί πρίν…

Φωτ. 2   …και μετά (μεροκάματο)

   Συναρμολόγησα τα joiner boxes. Αφού μετρήθηκαν και δοκιμάστηκαν αρκετές φορές, κολλήθηκαν τα ply του 1/8’’ (με την κλίση 5^ο που θα έχει το εξωτερικό panel), ώστε η εφαρμογή τους να είναι απόλυτη. Επίσης η απόσταση από το κέντρο του panel μετρήθηκε με ακρίβεια … <mm. Λαμιναρίστηκαν εξωτερικά, πιάνοντας συγχρόνως και το δοκαράκι, με ply 1/64’’. Χρησιμοποίησα epoxy 30 λεπτών για τη δύναμη και την ελαστικότητα που δίνει μια τέτοια κόλληση, πράγμα που είναι αναγκαίο εδώ, και επί το πλείστον η επιφάνεια συγκόλλησης ήταν πολύ μικρή για να με ανησυχεί το βάρος (αν και κοντά στα tips).

   Τα εξωτερικά ribs και των τριών  panel που είναι και πιο χοντρά από τα υπόλοιπα (ώστε να μπορούν να τριμαριστούν στο τελικό μεταξύ τους ταίριασμα), ανήκουν σε αυτά που δεν παρέλαβα (ορά Απαντ. #16) και μου χρωστάει ακόμα ο Mark. Επικοινώνησα μαζί του να δω σε ποιο σημείο του δρόμου βρίσκονται και μου απάντησε ότι απέστειλε είδη μερικά (προφανώς τα δικά μου δεν ανήκαν σε αυτά) και ξέμεινε από τα συγκεκριμένα φύλλα, οπότε αναμένει από τον προμηθευτή του…  :tickedoff:

   Αναγκαστικά λοιπών η κατασκευή των φτερών «παγώνει» εδώ μέχρι νεοτέρας από τους «επαγγελματίες» (έχει αρχίσει σιγά-σιγά να εξαντλείται η υπομονή μου με τα αλλεπάλληλα λάθη του κατά τα’ άλλα συμπαθέστατου Mark).



Φωτ. 1   Τα ply του ενός ογδόου ίντσας κατά την κόλληση. Ανάμεσα τους ένα κομματάκι απ’ τα απομεινάρια για να κρατάει την απόσταση ίση σε όλη την τσέπη της «λάμας ενώσεως» (υπάρχει άραγε τέτοιος όρος ή να πω απλά joiner blade). Κατά την κόλληση καθάρισα ότι κόλλα πέταξε και στην μέσα πλευρά της τσέπης για να μην υπάρξει πρόβλημα εφαρμογής του blade αργότερα.

Φωτ. 2   Το ίδιο από ίσως καλύτερη γωνία

Φωτ. 3    Εδώ είναι τα εξωτερικά ply που αγκαλιάζουν ολόκληρο τον αρμό.

   Στην ουρά λοιπόν (από’ κεί που βρομάει…). Το αρχικό πλάνο μου για διπλό  ELE απορρίφτηκε οπότε η μόνη παρέμβαση μου θα είναι η προσθήκη μιας φετούλας carbon 6x1mm τοποθετημένη κάθετα ως προς την επιφάνεια του ELE λίγο πιο μπροστά από τη γραμμή του μεντεσέ. Ακαμψία και μεγάλη αντοχή θα είναι το κέρδος με ελάχιστο κόστος σε βάρος (ειδικά σε σχέση με το πεύκο που αντιπροτείνει για τους ίδιους λόγους εδώ ο Mark).



Φωτ. 1   Η φετούλα carbon λαμιναρισμένη σε δοκαράκι balsa κατά την κατασκευή του stabilizer. Η balsa είναι για να μου δώσει πλατύτερο πάτημα για τους μεντεσέδες που θα χρησιμοποιήσω. Στα σχέδια προτείνεται η χρήση monocote αντί για μεντεσέ, αλλά σε περιπτώσεις που ο έλεγχος του σκάφους εξαρτάται μόνο από δύο επιφάνειες, προτιμώ να γαϊδουροδένω παρά να
γαϊδουρογυρεύω…

Φωτ. 2   Γραμμή του μεντεσέ τριμαρισμένη για τοποθέτηση στρογγυλών μεντεσέδων που είναι και οι αγαπημένοι μου

Φωτ. 3   Χαλβάς στο τραπέζι…

Φωτ. 1   Τρίψει-τρίψει και…

Φωτ. 2   Μεντεσέδες τοποθετημένοι δοκιμαστικά

Φωτ. 3   Στο σημείο του κάθε μεντεσέ τριμάρισα με ένα λιμάκι λίγο χώρο ώστε να κινούνται πιο άνετα

Φωτ. 1   Η ίδια φετούλα carbon μπήκε και στο fin. Λαμινάρισμα κάνω με epoxy και οι ενώσεις με τα λοξά δοκαράκια απο την άλλη πλευρά είναι με CA. Το RUD έπρεπε να φαγωθεί μόνο από τη μία πλευρά μιας και όλο το fin τοποθετείται παράλληλα με τη μία πλευρά της ατράκτου

Φωτ. 2       Εδώ διακρίνεται καλύτερα το τριμάρισμα στις εξόδους των μεντεσέδων

Φωτ. 3       Σχεδόν έτοιμο

Ο λόγος που το rudder έχει γωνιασμένο ασύμμετρα χείλος προσβολής, είναι για την μετέπειτα διαδικασία γυγλισμού του . Ο κατασκευαστής προτείνει είτε μεντεσέδες τύπου monokote, είτε sellotape .

Οταν εμείς επιθυμουμε να βάλουμε συμβατικούς χοντρους μεντεσέδες, τη γωνία την κάνουμε συμμετρική στο κέντρο, ή απλά στρογγυλεύουμε το χείλος προσβολής, αφου το άνοιγμα που θα υπάρχει αφήνει περιθώριο κίνησης και προς τις δύο πλευρές.

   Πάμε στην άτρακτο.

   Συγκέντρωσα όλη την ξυλεία μαζί με τα λοιπά συμπράγκαλα που θα χρειαστούν για τη συναρμολόγησή της, έριξα άλλη μία ματιά στις οδηγίες του Mark και προχώρησα. Τουλάχιστον διαπιστώνω ότι δεν λείπει τίποτα αυτή τη φορά και μάλλον η εργασία θα ολοκληρωθεί ανεπηρέαστα.



Φωτ. 1   Ότι χρειάζεται για την άτρακτο αραδιασμένα στον ένα πάγκο

Φωτ. 2   Η πρώτη συγκόλληση για την άτρακτο είναι η διαγώνιος που διακρίνεται πίσω από το ΤΕ του φτερού

Φωτ. 3   Σε συγκολλήσεις με αλοιφατική κόλλα και όταν η εφαπτόμενες επιφάνειες είναι μικρές, εμποτίζω με ένα φιλέτο κόλλας και τις δύο προς κόλληση επιφάνειες (εφαρμογή σε balsa κυρίως λόγω πορώδους υφής) και τις αφήνω να ρουφήξουν την κόλλα για 5’-10’ (το πόσο γρήγορα εξαρτάται από τις καιρικές συνθήκες και την πυκνότητα του ξύλου) . Κατόπιν και πριν τις φέρω σε επαφή, ξαναβάζω λίγη κόλλα στη μία μόνο επιφάνεια (περισσότερο για να ενεργοποιηθεί η ήδη υπάρχουσα) , διαδικασία που προσφέρει αρκετά δυνατότερες κολλήσεις απ’ ότι με την κλασική μέθοδο (ένα πέρασμα κόλλα – άμεση επαφή)

Είναι ο προβληματικός μου λόγος που δημιουργεί τέτοιες παρεξηγήσεις. Φαίνεται δεν ήμουν σαφής ότι αναφερόμουνα στο RUD ολόκληρο ως επιφάνεια εκφυγής και όχι στο δικό του LE. Ενώ στις συμβατικές ουρές που συναντάμε συνήθως, το RUD είναι ένα κομμάτι balsa ισοσκελούς τριγωνικής διατομής, εδώ λόγω του ότι όλο το fin τρέχει στην ίδια ευθεία με την μία μόνο πλευρά της ατράκτου (ασύμμετρα δηλαδή), κατά τη διαμόρφωσή του έπρεπε να τρίψω μόνο τη μία πλευρά του RUD αφήνοντας την άλλη στην ίδια ευθεία με το fin. Το χείλος προσβολής του είναι διαμορφωμένο για να υποδεχθεί τους μεντεσέδες που θέλω, όπως ακριβώς αναφέρεις (photo2 Απαν#49 είναι του ELE που πρότεινε tape και εδώ για μεντεσέ και η διαμόρφωση ήταν ανάλογη).

Φωτ. 1   Η δεύτερη πλευρά στον πάγκο κατά τη συγκόλληση ενώ δεξιά και πάνω στην ήδη κολλημένη, είναι το doubler  που θα λαμιναριστεί με epoxy

Φωτ. 2   Τα doublers έχουν κολληθεί αποβραδίς με epoxy λαμιναρίσματος 24Η(σε μεγάλες επιφάνειες που χρειάζεται λίγη ελαστικότητα είναι μονόδρομος για εμένα) και την επομένη αφού είχε στεγνώσει, κολλήθηκαν και τα stringers στο πίσω μέρος.

Φωτ. 3   …

Αν και η προσπάθεια μου να κρατήσω σε απόλυτη ευθυγράμμιση το doubler της ατράκτου, συγκρίνοντας δίπλα-δίπλα αριστερή-δεξιά πλευρά, διαπίστωσα απειροελάχιστη αλλά εμφανή διαφορά μεταξύ τους. Αυτή δεν οφειλόταν σε απροσεξία μου, αλλά στη λοξή κοπή από το laser που ανέφερα νωρίτερα



Φωτ. 1   Γυαλοχαράκι και τριμάρισμα στις δύο κολλητά, ίσα μέχρι να χαθεί το κάψιμο από τις άκρες και να έρθουν πρόσωπο.

Φωτ. 2   Μέτρησα και έκοψα και τα κάθετα προς τις πλευρές νευράκια της ουράς

   Ετοίμασα τα δύο Formers που κολλιούνται πρώτα και είναι τα μόνα τοποθετημένα 90^ο κάθετα ως προς τις πλευρές.
 
   Το αριστερό (F3) τοποθετείται μπροστά από το LE του φτερού και είναι το ίδιο ply που χρησιμοποιείται και στα υπόλοιπα αλλά διπλό. Εκτός από το αναγκαίο τριμάρισα που χρειάστηκε μετά τη συγκόληση των δύο ίδιων κομματιών, άνοιξα και την κάτω αριστερά τρύπα για να περάσω τα καλώδια των servo των spoiler που δεν προβλεπόταν.

   Το δεξί (F2) είναι το αμέσως πιο μπροστά και φέρει το δοκαράκι συγκράτησης των servo στην άτρακτο. Τριμάρισμα και σ’ αυτό ώσπου να έρθει πρόσωπο με το F3

Φωτ. 1   Τους τοποθέτησα τα δοκαράκια των servo

Φωτ. 2   Και τα κόλλησα στην δεξιά πλευρά

Φωτ. 3   Μετά από αρκετές ώρες έβαλα και την αριστερή προσέχοντας όλα να βρίσκονται στις σωστές γραμμές. Συνήθως στα kit συναντάμε κάποιες εγκοπές ή διαβαθμίσεις στα σημεία που κολλιούνται τα formers, που προσδιορίζουν και βοηθούν στη σωστή τοποθέτηση και ευθυγράμμιση τους. Εδώ δεν υπήρχε τίποτα σχετικό, πράγμα που  κατέστησε την όλη εργασία αρκετά πιο δύσκολη. Πλεονέκτημα σε τέτοιες περιπτώσεις μου δίνουν κόλλες με μεγάλους χρόνους συγκόλλησης μιας και πολλές φορές χρειάζονται διορθώσεις. Οπότε φανατικά αλοιφατική και εδώ.

Φωτ. 1   Προετοίμασα και το F4. Είναι το τελευταίο στη σειρά σε όλη την άτρακτο και τοποθετείται κάτω και πίσω από το ΤΕ του φτερού. Εδώ είναι που μπερδεύτηκα λίγο και μέλλον έκανα ένα λάθος. Στις οδηγίες ο Mark αναφέρει πως πρέπει να προετοιμαστούν τα F2-3-4 (αναφέροντας τα servo rails, που βρίσκω σωστό μηχανικά, αλλά και το wing-holdown). Στο F4 δεν ήταν λογικό να κολληθούν τα δοκαράκια του wing-holdown χωρίς το ply πριν τοποθετηθεί στην άτρακτο, γι’ αυτό και το κόλλησα όλο μαζί. Κατόπιν παρατήρησα σε photo άλλων κατόχων Mirage αλλά και στα σχέδια του πως το ply είναι πιασμένο στα δοκαράκια με βιδούλες και μάλλον όχι κολλημένο (φυσικά καμία αναφορά δεν υπήρχε στις οδηγίες ). Αντιλαμβάνομαι πως πρέπει να είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να λειτουργεί σαν ασφάλεια. Αν  αποτύχει να κοπεί η βίδα συγκράτησης του φτερού (σε περιπτώσεις έντονου στρεσαρίσματος) , να αποκολληθεί όλο το ply αντί να κάνει μεγαλύτερη ζημιά στο φτερό ή την άτρακτο. Άργησα να το καταλάβω όμως, οπότε αποφάσισα να το αφήσω έτσι, ευχόμενος να μην χρειαστεί ποτέ να λειτουργήσει αυτή η ασφάλεια.

Φωτ. 2   Έβαλα και τις βιδούλες για να μην ξεφύγω καθόλου από τον αρχικό σχεδιασμό του. Χα, χα!!!

Φωτ. 3   Και το F1 στη θέση του. Υμνώ ξανά τους χρόνους που σου δίνει να δουλέψεις η αλοιφατική. Αν και άφηνα αρκετά κάθε former να στεγνώσει καλά η συγκόλληση του πριν προχωρήσω στο επόμενο, έπρεπε να γυρίζω πίσω και να τα ελέγχω όλα αν παραμένουν σωστά ευθυγραμμισμένα.

Φωτ. 1   Ωωωώρες μετά…

Φωτ. 2   Και ανάποδα (…άτεμ ςερώωωΩ)

Φωτ. 1   Άρχισα να τοποθετώ και τα πρώτα gussets (πολύ βρόμικα δάκτυλα)

Φωτ. 2   …

Φωτ. 3   Στο πίσω μέρος της ουράς τοποθέτησα προσωρινά ένα κομματάκι balsa σαν former, για να μου την κρατήσει ευθυγραμμισμένη κατά την τοποθέτηση των κάθετων δοκαριών και της επικάλυψής της

Φωτ. 1   Η κάτω σειρά από τα δοκαράκια της ουράς στη θέση τους

Φωτ. 2   Στέγνωσαν καλά και τοποθέτησα και τα πάνω

Φωτ. 3   Στις οδηγίες, αυτό το δοκαράκι από έλατο πίσω ακριβώς από το F4 αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι δεν πρέπει να ξεχαστεί. Ο λόγος ύπαρξης του μου είναι ακατανόητος. Το μόνο που μπορώ να φανταστώ είναι ότι έχει ξεμείνει από τον παλιότερο σχεδιασμό του, σύμφωνα με τον οποίο τα φτερά συγκρατιόντουσαν στην άτρακτο με λάστιχα και μάλλον ενίσχυε την πίσω καμβίλια τους που λογικά θα ήταν τοποθετημένη ακριβώς από κάτω.

   Και έφτασε η ώρα για το planking (ντύσιμο) της ατράκτου.
   Στο kit υπήρχαν δύο φύλλα balsa 2mm για την πάνω και κάτω πλευρά της ουράς και ένα φύλλο 5mm για τον πάτο της υπόλοιπης. Θα προσπαθήσω να «μαλακώσω» λίγο το πολύ γωνιασμένο του σχήμα προσθέτοντας άλλα 5mm  πάχους στον πάτο της μπροστινής πλευράς. Το κόστος σε βάρος μιας τέτοιας μετατροπής δεν είναι μεγάλο, μιάς και το φύλλο 10mm που αντικαταστεί το είδη υπάρχον των 5mm είναι μικρότερης πυκνότητας και αρκετό από αυτό θα «φαγωθεί».



Φωτ. 1   Ο πάτος της ουράς τοποθετημένος

Φωτ. 2   Στον αρμό των δύο φύλλων του πάτου, ο σχεδιασμός τα ήθελα να συναντιόνται πρόσωπο. Για να δώσω ένα καλύτερο πάτημα στο νέο, μεγαλύτερο φύλλο της μπροστινής πλευράς, έπρεπε να κολληθεί λοξά. Οπότε να αφαιρεθεί το κομματάκι πάνω από τη γραμμή που σημείωσα …

Φωτ. 3   …  και να προσθέσω ένα φυλλαράκι basla 3mm σε αυτό το σημείο από πάνω, να καλύψει όση balsa αφαιρεθεί  

Φωτ. 1   Σημείωσα με μαρκαδόρο την επιφάνεια που θα αφαιρεθεί, για να έχω έναν οδηγό

Φωτ. 2   Προσεκτικό ροκάνισμα και τρίψιμο

Φωτ. 3   Η ουρά είναι έτοιμη από την κάτω πλευρά

   Κατά τη διάρκεια στεγνώματος της κόλλας, ασχολήθηκα παράλληλα με δύο παράπλευρες εργασίες.

   Η πρώτη ήταν να κολλήσω μεταξύ τους τα πλακάκια balsa που αποτελούν τη μύτη και δεύτερον να ετοιμάσω τη βάση του έρματος στην οποία τοποθετείται και το γαντζάκι του HighStart.

   Είχα προαναφέρει ότι στα πιο χοντρά, laser-cut φύλλα του kit, η κοπή τους ήταν λίγο λοξή, με αποτέλεσμα να χρειάζονταi λίγο τρίψιμο για να έρθουν στα ίσα τους. Τα πλακάκια που αποτελούν τη μύτη δεν ήταν εξαίρεση, με αποτέλεσμα τρίβοντας τα το περίγραμμα της μύτης να γίνει αρκετά μικρότερο απ’ ότι προοριζόταν, οπότε χρειαζόταν αντικατάσταση (η νέα μύτη είναι η balsa πυραμίδα που φαίνεται στο φόντο Απ. #63 Φωτ. 2 , Απ. #64 Φωτ. 1.).

   Στην περίπτωση της βάσης έρματος, τοποθέτησα αρχικά δύο βίδες συγκράτησης του μολυβιού και πάνω της τοποθέτησα το μηχανισμό του κινούμενου γάντζου που ήθελα. Για να έρθει πρόσωπο η βάση αυτή στον πάτο της , λαμίναρα ένα φυλλαράκι balsa ίσα να καλύψει τα κεφάλια από τις βίδες που προεξείχαν. Η όλη κατασκευή δεν με ικανοποιεί. Πρώτον λόγω βάρους και δεύτερον επειδή η βάση από το γαντζάκι ήρθε αρκετά ψηλότερα από τον πάτο της ατράκτου. Αν και υπάρχει μηχανικό περιθώριο να καλυφθεί αυτή η απόσταση, μου δημιουργεί αβεβαιότητα. Βλέποντας…



Φωτ. 1    Στα μέσα περίπου της διαδικασίας τριψίματος της μύτης, διακρίνονται τα πιο σκούρα σημεία (από το κάψιμο του lazer κοπής) που ομολογούν τη διαφορά ύψους μεταξύ των πλακιδίων που την αποτελούν.

Φωτ. 2   Από πίσω φαίνεται πολύ καλύτερα αυτή η διαφορά.

Φωτ. 1   Από τη βάση έρματος που παρείχε το kit αφαίρεσα αυτό το κομμάτι, για να το αντικαταστήσω από το αντίστοιχο του μηχανισμού του γάντζου που είναι από πολύ σκληρότερο ξύλο.

Φωτ. 2   Και το νέο

Φωτ. 3   Οι βίδες κολλημένες στη βάση, όπως και ο μηχανισμός του γάντζου. Διακρίνεται και το φύλλο balsa που λαμίναρα για να είναι επίπεδος ο πάτος της βάσης.

Φωτ. 1   Τρίψιμο όσο το δυνατόν περισσότερης balsa και epoxy

Φωτ. 2   Και το απογοητευτικό αποτέλεσμα

   Για την τοποθέτηση το πάτου της μπροστινής πλευράς, τράβηξα μία ευθεία σαν οδηγό κεντραρίσματος των former στη μία πλευρά της balsa 10mm, εφόσον αντίστοιχα σημάδια είχα βάλει και στα ίδια τα former. Άλλο ένα σημείο μου οι χρόνοι δουλέματος της αλοιφατικής κόλλας είναι μεγάλο πλεονέκτημα, μιας και οι μικροδιορθώσεις ήταν απαραίτητες σε ένα τόσο κρίσιμο σημείο της κατασκευής της ατράκτου.



Φωτ. 1   Ο πρώτος νομέας που κρατάει τη μύτη, κατά την συγκόλληση του πάτου

Φωτ. 2   Ο δεύτερος και τρίτος στη σειρά με τα σημάδια τους ευθυγραμμισμένα με τη γραμμή-οδηγό.

Φωτ. 3   Και ο τελευταίος

Φωτ. 1   Πολλαπλό τσεκάρισμα των σημαδιών κατά τα πρώτα λεπτά της συγκόλλησης, εξασφαλίζουν μια ίσια άτρακτο.

Φωτ. 2   Αρκετές ώρες στο τραπέζι για να σιγουρέψω την επιθυμητή συγκόλληση.

   Εδώ έκανα ένα λάθος που ευτυχώς δεν μου κόστισε. Ξέχασα να κόψω πρώτα στο σχήμα που χρειαζόταν, το φύλλο της balsa. Και το αναφέρω σαν λάθος γιατί δεν ήταν λίγες οι φορές που κόβοντας κατά μήκος χοντρά φύλλα, εντόπισα στρεβλώσεις. Απ’ ότι αντιλαμβάνομαι πρέπει να είναι κάτι σαν να εκτονώνεται μια τάση στρέψης, που προφανώς έχει συσσωρευτεί κατά την ανάπτυξη του δέντρου που βρίσκει διαφυγή εκείνη τη στιγμή (αν γίνομαι κατανοητός  ??? ). Σε τέτοιο σημείο και τέτοιου πάχους κομμάτι, έπρεπε να έχει κοπεί πρωτίστως.

Φωτ. 3   Το αποτέλεσμα όμως, ευτυχώς ήταν κάθε άλλο από απογοητευτικό. Η επιθυμητή εικόνα σε αυτή τη φάση της κατασκευής.

Φωτ. 1   Μπήκαν και τα εναπομείναντα gussets στην άτρακτο.

Φωτ. 2   Και πριν καπακωθεί τοποθέτησα δύο κομματάκια από σκληρό σωληνάκι κατά μήκος του πάτου της ουράς (αν διακρίνονται, είναι epoxyμένα στις γωνίες που σχηματίζουν το longerons με τα crosspieces δοκαράκια), να συγκρατήσουν την κεραία του δέκτη από βολόδερμα...

Φωτ. 3   … και ένα λίγο μεγαλύτερο στο τελείωμα της.

Φωτ. 1   Με τη βοήθεια ενός ψιλού δοκαριού balsa σχηματοποίησα το προφίλ της ατράκτου στο επιθυμητό (μέθοδος που έμαθα από την πρώτη μου κατασκευή kit RC ανεμοπτέρου, μια σοφιστικέ λαίδη κιταρισμένη από τον Carl Goldberg αρχές ’90, και εφαρμόζω σε κάθε ευκαιρία).

Φωτ. 2   Και φυσικά η γνωστή διαδικασία «τρίψει-τρίψει» (άντε και λίγο πλάνη έβαλε το λαμάκι της) σε full ρυθμούς…

Φωτ. 3   … αλλά το αποτέλεσμα (με εγκέφαλο σε nirvana, λόγω υπερβολικής δόσης balsa στη μορφή αυτής της ακαταμάχητης σκόνης  :D )…

Φωτ. 1   … MMM!!! ^-^

Φωτ. 2   Η επιλογή του χοντρότερου πάτου, μου έδωσε το οπτικό αποτέλεσμα που ήθελα.

Φωτ. 1   Πριν αρχίσει η πραγματική διασκέδαση (μορφοποίηση της ατράκτου κατόπιν υπερβολικού τριψίματος – ορά balsa-addicted  :D ), πρέπει να συναρμολογήσω την καλύπτρα. Τα δυο ply κομμάτια που αποτελούν το σκελετό, λοιπόν στην αλοιφατική.

Φωτ. 2   Θα χρησιμοποιήσω μαγνητάκια για να ασφαλίζω την καλύπτρα στην άτρακτο και μπροστά μου βρέθηκαν αυτά τα δυο υπέροχα γαντζάκια από κορνίζα. Με το ανάλογο κόψιμο είναι ότι καταλληλότερο για να βάλω ως επιφάνειες έλξης για τους μαγνήτες μου.

Φωτ. 3   Εφάρμοζαν τέλεια. Αν βρισκόντουσαν σε kit νομίζω ότι δεν μπορούσαν να είναι καλύτερα.

Φωτ. 1   Έβαψα εσωτερικά την καλύπτρα (πρόδωσα και μέρος από τις χρωματικές μου επιλογές εδώ), με ουρεθάνη νερού και τη βοήθεια αερογράφου. Επέλεξα αρχικά να μην τρίψω καθόλου την επιφάνεια βαφής, μιας και θα χρησιμοποιούσα διάφανο χρώμα για να υπάρχει κάποια διαύγεια προς το μαύρο της βάσης της (ήθελα τσαχπινιές το άτιμο). Αν και κατά τη διαχείριση της ήμουν όσο πιο προσεκτικός μπορούσα, γρατζουνίστηκε σε σημεία, μάζεψε λίγη σκόνη και μην μπορώντας να επέμβω λόγω της ευαισθησίας της μπογιάς σε μη κατάλληλα προετοιμασμένη επιφάνεια, έχασε αρκετή από την αρχική της λάμψη  :-[.

Φωτ. 2   Ολοκλήρωσα και τον μηχανισμό ασφάλισης

Φωτ. 3   Και το αποτέλεσμα, ανάλογο της προσπάθειας.

   Ακολούθησαν ώρες ατελείωτης απόλαυσης μ’ ένα ροκανάκι αρχικά και κατέληξα στα… βαριά (ψιλό γυαλόχαρτο και ατελείωτη σκόνη να πλανάται στον αέρα)  :D.

   Διαλείμματα χαζέματος και ξανά.

   Τριψει-τρίψει, χάζι-χάζι η δουλειά...

 :D

   Ομολογουμένως είναι από τις καλύτερες στιγμές για’ μένα κατά την κατασκευή ενός σκάφους. Μόλις αρχίζει η άτρακτος να παίρνει την τελική της μορφή.

    Για την ενίσχυση της ατράκτου, προτείνεται υαλοϋφασμα 60gr σε μία στρώση (του τεμπέλη δηλ.), λαμιναρισμένο με εποξική ρητίνη. Δυο στρώσεις εγώ, λοιπών των 30gr ξεκινώντας και οι δύο από την μύτη και καταλήγοντας η μία λίγο πιο πίσω από το ΤΕ του φτερού και η άλλη στο ύψος περίπου του κέντρου βάρους.



Φωτ. 1   Πρώτο στρώμα γυαλιού και αναμονή.


Φωτ. 2   …


Φωτ. 3   Την επομένη, όλα καλά κολλημένα, κανένα ίχνος φυσαλίδας και το χαμόγελο στ΄αυτιά.

Φωτ. 1   Ακόμα και σε σημεία που συνήθως έχω προβλήματα (αποκόλληση), όλα πήγαν κατ’ ευχήν αυτή τη φορά.

Φωτ. 2   …

Φωτ. 3   Ψιλό γυαλόχαρτο, ίσα να φύσει η υφή του πανιού και να φτιάξω μια καλή βάση για τη δεύτερη στρώση.

 ^-^

   Ερίφθει  και ο κύβος για τη βάση το έρματος και το γαντζάκι, λίγο πριν ξεκινήσω το ντύσιμο της ατράκτου. Η βάση της ατράκτου των 10mm και το ντύσιμο με γυαλί, νομίζω πως αποτελούν ήδη από μόνα τους μία ισχυρότατη βάση για το όλο κατασκεύασμα, οπότε ιδού…



Φωτ. 1   Μεταφορά των σημείων από το σχέδιο στην άτρακτο, Dremelάκι και γλυπτική

Φωτ. 2   Από το προηγούμενο κατασκεύασμα των 35gr (όχι ότι πιστεύω πως έτσι θα γλιτώσω πολλά), δεν επιβίωσε το αρχικό ply που είχε το kit για βάση, οπότε αντικαταστάθηκε από νέο ίδιου πάχους. Για μεγαλύτερη σιγουριά, τοποθετήθηκε έτσι ώστε να καλύπτει τις άκρες της αλουμινένιας βάσης του γάντζου.

  
   Και παρατηρώντας κάποιος τις παραπάνω φωτό, θα αναρωτηθεί τι ντίζες είναι αυτές. Ο Mark προτείνει να χρησιμοποιηθούν οι ξύλινες που παρέχει με το kit, βασιζόμενος κυρίως στις ιδιότητες του υλικού να μην επηρεάζεται από τις καιρικές συνθήκες. Συμφώνησα, αλλά προσθέτοντας σε αυτές και τις ιδιότητες του carbon νομίζω πως πέτυχα το απόλυτο.




Φωτ. 1   Τα υλικά. Οι κορυφαίες ακτίνες ποδηλάτου που μπορώ να βρώ (βαμμένο ελαφρύ κράμα μετάλλου, στραβώνουν πολύ δύσκολα), τα κομματάκια από σωληνάκια είναι carbon και αυτά και ίσα που χωράνε το ένα μέσα στο άλλο.Το κύριο στέλεχος είναι carbon Φ5mm.

Φωτ. 2   Πολλά δοντάκια στη ντίζα,  με ένα λιμάκι για να έχει καλό πιάσιμο η epoxy.

Φωτ. 3   Έτοιμα

 
   Δουλειά και μερικές μέρες νοσηλείας με κράτησαν μακριά από τις αγαπημένες μου ενασχολήσεις, οπότε με την πρώτη ευκαιρία όρμησα στο τραπέζι να προλάβω τις εναπομείνασες εργασίες για την αποπεράτωση τουλάχιστον της ατράκτου, πριν την επόμενη αναγκαστική στάση για να αποτελειώσω τις «εκκρεμότητες» μου.
 
   Δεύτερο στρώμα γυαλιού λοιπών και αναμονή για 24Η. Αυτό ξεκινούσε και κάλυπτε επίσης τη μύτη (τριπλοκαλύπτοντας τη στο εμπρός της τμήμα) και κατέληγε λοξά ως το ύψος του tow-hook (από την κάτω πλευρά) και τη μέση της βάσης του φτερού (στην άνω).



Φωτ. 1   Όσο διακρίνεται το δεύτερο στρώμα γυαλιού.

Φωτ. 2   «Γυαλί»… το γυαλί.

Φωτ. 3   Στην όλη διαδικασία, βολική λαβή μου έδωσε ο τρίτος νομέας. Παχύς και δυνατός κράτησε με τη βοήθεια της μέγγενης, την άτρακτο σε ιδανική θέση (στο μπουκάλι νερό προστατευμένο από σκόνη balsa και όχι μπύρα πολυτελείας…  :angel: ).

   Πέτρωσε για καλά η εποξική και της δεύτερης στρώσης, οπότε και το φινίρισμα δεν ήταν τόσο επίπονο ως συνήθως. Ομολογώ πως η διαδικασία τριψίματος-διαμόρφωσης εποξικών επιφανειών δεν μου είναι το ίδιο ευχάριστη με αυτή της balsa. Ειδικότερα όταν τα στρώματα είναι λεπτότερα κι χρήζονται μεγαλύτερης προσοχής, όπως κι εδώ. Η επιμονή μου όμως απέδωσε χαρίζοντας μου λεία, ομαλή και ομοιογενή επιφάνεια.



Φωτ. 1   …

Φωτ. 2   Καταλύτης σε στιγμές κακών καιρικών συνθηκών (κρύο, υγρασία)

Φωτ. 3   Παρά την δυσαρέσκεια μου κατά τη διαδικασία, μόλις έρθει η ώρα της εκτίμησης η διάθεση αλλάζει. Ιδιαίτερα αν το αποτέλεσμα με ικανοποιεί όπως κι εδώ.

 ^-^

συνέχισε έτσι ... απολαμβάνω την κατασκευή !!!!

 
   Δοκίμασα να χαλβαδιάσω την μέχρι τώρα κατασκευή με την καλύπτρα της φορεμένη και διάκρινα μικρή αποκόλληση του πλαστικού της από τη βάση. Είχα χρησιμοποιήσει κόλλα ειδική για τις καλύπτρες που δεν αφήνει στίγματα στο πλαστικό, αλλά μάλλον δεν είναι για πολλά ζόρια (έφαγε οριστικό Χ από πλευράς μου).

   Εδώ θα αναφέρω πως η κόλληση της καλύπτρας στη βάση έγινε με οδηγό το χαραγμένο περίγραμμα πάνω στο πλαστικό και όχι τη φιλοσοφία «σκέψου-πράξε» που ακολουθείται σε όλη την κατασκευή. Αποτέλεσμα ήταν το ύψος της να είναι αρκετά ψηλότερα από τον αρχικό σχεδιασμό (φαίνεται πως το πρίγραμμα ήταν του καλουπιού και όχι οδηγός). Αισθητική περισσότερο η ανάγκη αλλαγής του και όχι τόσο πρακτική. Αφορμή σαν αυτή ζητούσα στην πραγματικότητα για να την ξηλώσω και να την επαναφέρω στη μορφή που θα έπρεπε να έχει.



Φωτ. 1   Αποκόλληση υπήρξε και στις δύο πλευρές, αλλά στην αριστερή πολύ περισσότερο

Φωτ. 2   Είχα καταφέρει να εφαρμόζει πολύ καλά εδώ. Δεν μπορούσα να το αφήσω να προεξέχει έτσι, οπότε…

Φωτ. 3   …ΞΗΛΩΜΑ!

Φωτ. 1   Αυτή τη φορά δεν άφησα την επιφάνεια βαφής γυαλιστερή όπως πριν. Εδώ διακρίνεται επίσης και η διαφορά ύψους της αρχικής από τη δεύτερη θέση.

Φωτ. 2   Τώρα μάλιστα (ο λεκές εξαφανίστηκε και χωρίς ν΄ αφήσει σημάδι, που έλεγε και η  διαφήμιση)!!! Πολύ πιο σωστό το περίγραμμα του προφίλ του. Αυτό φαίνεται μάλιστα και από το ύψος του τρίτου νομέα στον οποίο δένει το φτερό.

Φωτ. 3   Προ του εγχειρήματος αναδιαμόρφωσης της καλύπτρας, μου προκαλούσε ανησυχία το αν θα άλλαζε η καμπύλη του περιγράμματος σε αυτό τα σημείο. Τελικά η διαφορά δεν είναι διακριτή.

 Πιάσανε τα κρύα και η άτρακτος ζητούσε ντύσιμο.

 Όπερ και εγένετο λοιπών. 

 Έντυσα και την ουρά και κόλλησα τους μεντεσέδες του RUD και ELE.



Φωτ. 1   Η ουρά ντυμένη και μεντεσεδιασμένη.

Φωτ. 2   Ότι χρησιμοποίησα για την τοποθέτηση των μεντεσέδων.

Φωτ. 3   Με αρκετή υπομονή κατάφερα να πέρασει η κόλλα σε όλο το μήκος της τρύπας.

 Φυσικά δεν αντιστάθηκα στο να την τοποθετήσω προσωρινά με χαρτοταινία για να χαζέψω το δημιούργημα.



Φωτ. 1,2,3    Το χρώμα της ουράς θα έπρεπε να φαίνεται πορτοκαλί και να διακρίνεται η διαφορά από το κίτρινο της ατράκτου.

 Λεπτομέρειες από την αποπεράτωση.



Φωτ. 1   Στο σημείο που θα κολληθεί το κάθετο στο οριζόντιο πτερύγιο της ουράς, τρύπησα επανειλημμένα με μία καρφίτσα και πότισα το σημείο με μία σταγόνα λεπτόρρευστης CA για ενίσχυση της balsa.

Φωτ. 2   Άλλαξα την θέση της εξόδου της κεραίας, αφήνοντας ελεύθερη την πλευρά που θα κολληθεί η βάση του κάθετου πτερύγιου.

Φωτ. 3   Με αυτόν τον τρόπο περνάω συνήθως την κεραία του δέκτη μέχρι την έξοδο της. Βάζω ένα ντιζάκι CF 1mm από την έξοδο ανάποδα προς τα εμπρός, ως το σημείο που βρίσκεται ο δέκτης. Με μία σταγόνα παχύρευστης CA ενώνω την άκρη του με την άκρη της κεραίας, kickάρω και μόλις πετρώσει η ένωση, τραβάω πίσω το ντιζάκι, παρασύροντας μαζί του την κεραία ως την έξοδο.

 
 Πάει καιρός που δέχθηκα τα σχόλια τελευταία φορά για την κατασκευή και αυτό μου δημιουργεί μία ανυσηχία.

  Πηγαίνουν όλα τόσο ιδανικά, ή έχει καταντήσει βαρετή η σειρά...  ???

Καμμία ανησυχία.

Ήθελα, μάλιστα, να σημειώσω την γλαφυρή περιγραφή και τη χρήση της γλώσσας ειδικά στο πέρασμα της κεραίας, αλλά με πρόλαβες.

Καλή συνέχεια λοιπόν!

 :)

Σχόλια λοιπόν .....

Γιατί δεν μου αρέσει κάτι εδώ ?

Επι τούτου δεν είναι στο κέντρο του Stab η τοποθέτηση του Fin ? ή ξέφυγε ?
Εννοώ η απόσταση A=B ?

(https://www.aeromodelling.gr/ForumS/index.php?action=dlattach;topic=29019.0;attach=63220;image)

Επί τούτου είναι...

   Εεεεεεεεεεπ! Τώρα σ’ έπιασα εγώ αδιάβαστο, Αναστάσιε και μάλιστα στο ίδιο thread.
 
   Αναφέρω στην αρχή της παρουσίασης του Mirage πως ένα από τα χαρακτηριστικά που το κάνει τόσο ξεχωριστό είναι το έκκεντρο κάθετο πτερύγιο, που παραμένει παράλληλο στην γραμμή της ατράκτου, αλλά είναι τοποθετημένο στην ίδια ευθεία με την αριστερή πλευρά. Αυτό έγινε για δύο λόγους: Πρώτον γιατί ο Blaine κατάφερε με αυτόν τον τρόπο να κρατήσει τις (τότε διαθέσιμες) ντίζες  εντός της ατράκτου για λιγότερη οπισθέλκουσα και δεύτερον γιατί έτσι έδινε μια πολύ ισχυρότερη βάση στο ίδιο το πτερύγιο που ακουμπάει πλέον επάνω στο πλαϊνό τοιχίο  ;) . Σαν επακόλουθο αυτού του σχεδιασμού, το ELE δουλεύει μόνο από τη μία πλευρά.  :thumbs up:

 :lalala:

δεν το θυμάμαι να το διάβασα .... η αλήθεια είναι !

εγώ θα το ευθυγράμμιζα πάντως !  ;)

   Δεν θα έχανα έτσι την ασφάλεια που παρέχει το δοκαράκι που προεξέχει προς τα κάτω και δένει στο πίσω μέρος της ατράκτου; Για να στηρίξω πλέων καλά το κάθετο, θα πρέπει να προσθέσω κάτι στη βάση του (τρίγωνα δοκάρια balsa ίσως), πράγμα που συνεπάγεται με xtra βάρος (και 1gr στην ουρά ισούται με 4-5gr μπροστά= συνολικά 6gr για κάθε ένα).

   Ίσως αν σχεδίαζα από την αρχή να κάνω κάτι τέτοιο, να δημιουργούσα τις προϋποθέσεις νωρίτερα. Νομίζω πως τώρα είναι αργά. Θα άλλαζα επίσης και το ELE να δουλεύει και αυτό συμβατικά (επιφυλάσσομαι για κάτι τέτοιο στο άμεσο μέλλον- ίσως σε μια καινούργια άτρακτο…). Υπάρχουν πλέον αρκετές λύσεις στις ημέρες μας για να υπερνικηθούν οι δαίμονες που έκαναν τον Blaine να σκεφτεί και να σχεδιάσει κατ΄ αυτόν τον τρόπο. Από την άλλη επίσης όλοι αναφέρον ότι λειτουργεί απροβλημάτιστα έτσι.

A!

Και αύριο με τον κηδεμόνα σου.  >:(

                    Βάζω πρώτος , για βοηθος στις δοκιμές.
               

Προσωπικά δεν θα στόχευα σε ένα πολυ ελαφρύ ανεμόπτερο αυτου του είδους, γιατί έτσι περιορίζεται ο φάκελλος  των ανέμων που μπορεί να πετάξει σε 0-1 μποφώρ.

   Δυστυχώς μόνο θεωρητικά αναφέρομαι. Πρακτικά  συνήθως τα μοντέλα μου καταλήγουν προς την βαριά κλίμακα. Το Mirage έχει σχεδιαστεί  να πετάξει περίπου στα 950gr. Είδη μόνο η άτρακτος είναι στα 610gr full-house. Μακάρι και το δικό μου να καταλήξει σε αυτό το επίπεδο, αλλά νομίζω ότι κι σ΄αυτή την κατασκευή θα το ξεπεράσω. Αν τα καταφέρω να παραμείνει σε αυτά τα πλαίσια (ελαφρύ δηλαδή για 3m ανεμόπτερο), υπάρχει και το έρμα να με καλύψει.

Checked !  ;)

   Η τοποθέτηση της τηλεκατεύθυνσης δεν ήταν ιδιαίτερη υπόθεση. Δεν μου αρέσουν τα μπουρδουκλώματα με καλώδια, διακόπτες κλπ και τοποθέτησα ένα μικρό καπάκι ανάμεσα στο δεύτερο νομέα και σε ένα τοιχίο balsa (που τοποθέτησα νωρίτερα), μαζεύοντας τα όλα μαζί με τον δέκτη από κάτω. Επάνω του τοποθέτησα το διακοπτάκι και το βύσμα φόρτισης.    



Φωτ. 2   Ανάμεσα στα δυο carbon ντιζάκια των 2mm στερεώνεται το καπάκι από κόντρα πλακέ 1mm

   Δεν μπορούσα να περιμένω άπραγος την άφιξη (των ήδη καθυστερημένων) ribs των έξω panel από την Isthmus.  Να ξεκινήσω μια καινούργια κατασκευή πριν την περάτωση άλλης, δεν το ήθελα,. Oπότε παροτρυνόμενος από μία κατασκευή ατράκτου ενός τύπου  εδώ (http://www.rcgroups.com/forums/showthread.php?t=1772933) στο rcgroups και έχοντας ήδη αρκετά από τα υλικά που θα χρειαζόμουν, ξεκίνησα την κατασκευή μιας νέας ατράκτου.
  
   Αυτή θα είναι αρκετά αδυνατισμένη σε σχέση με την αρχική, ακολουθώντας όμως απόλυτα τις σχέσεις φτερού ουράς. Έτσι θα μπορώ να χρησιμοποιώ το ήδη υπάρχον φτερό, δοκιμάζοντας έτσι τις κατασκευαστικές μου ικανότητες σε σχέση με το αυθεντικό. Επίσης οι άκρες τις θα στρογγυλοποιηθούν αρκετά. Η μεγάλη αυτή διαφορά στις γραμμές της ατράκτου πιστεύω πως θα της δίνει πλεονέκτημα επίσης (εκτός από αισθητικής) και από πλευράς οπισθέλκουσας.

   Η κατασκευή είναι πανομοιότυπη με αυτή του αυθεντικού Mirage (ήταν και ζεστή ακόμα στο μυαλό μου), με κάποιες ενισχύσεις, μιας και θα πέσει αρκετό τρίψιμο στις άκρες της. (χαρά μεγάλη του balsάκια –εκ του πρεζάκια-, η σκόνη που έπεσε στο εργαστήρι μου…).



(http://img593.imageshack.us/img593/9629/0017fb6ee09e4f62b8a14be.png)
Πρώτο κομμάτι που πήρε ζωή ήταν ο τέταρτος νομέας.




(http://img823.imageshack.us/img823/6645/8b9a3d0495d44860a27ca86.png)

Και ακολούθησαν τα αδερφάκια του.







(http://img705.imageshack.us/img705/7024/4ad015e5dde84fdc89add93.png)

Σκληρή balsa 3mm για τις πλευρές.







(http://img441.imageshack.us/img441/9814/f7b033b583ad4ae1b36d090.png)

Και αρχίζει να παίρνει μορφή.

Η στρογγυλοποίηση των γωνιών της ατράκτου, δεν προσφέρει αρκετά στη μείωση της οπισθέλκουσας, αντίθετα θα είναι πολύ δυσκολώτερη η επικάλυψή της με πλαστικό φιλμ, γιατί τα κοψίματα θα είναι πιό ορατά στον παρατηρητή, και δεν βγαίνουν πάντα σε ευθεία γραμμή.

   Θα συμφωνήσω μαζί σου, μου ακούγεται πολύ λογικό έτσι όπως το παραθέτεις.
 
   Από αισθητικής όμως πλευράς…?
   
   Δεν μπορείς να πείς…

(http://img507.imageshack.us/img507/3599/eff5cab5cbab4128866268a.png)

Λαμίναρα ταινία Cf ανάμεσα στις πλευρές και τα διπλαρώματά τους (από τις ενισχύσεις που προανέφερα).




(http://img822.imageshack.us/img822/8696/1abaad23ca564f3499e53f2.png)

Καθ' όλο το μήκος.




(http://img40.imageshack.us/img40/2233/76b302407786499497c9247.png)

Και τα αποτελέσματά...




(http://img545.imageshack.us/img545/5184/b11229b474cf40fd9185ec3.png)

Οι πλευρές τριμμένες και έτοιμες για τα doublers τους.




(http://img69.imageshack.us/img69/1931/140d917cab0f40aea4ae52e.png)

Χρειάστηκαν αρκετές δοκιμές και τρίψιμο μέχρι να σιγουρέψω ότι τα περιγράμματα των πλευρών και doublers ήταν ίδια με αυτό του αρχικού μου σχεδίου.

  Τώρα που μου έμαθε και ο evan πώς να ανεβάζω γρηγορότερα και περισσότερες φωτογραφίες ανά post, ποιος με πιάνει… φέρτε μου ανεμόπτερα!!!

 :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up:

(http://img818.imageshack.us/img818/5607/478eaf1b295d461b99746f3.png)

Όπως τα ήθελα.




(http://img255.imageshack.us/img255/6822/14a4c6983e284d459c210ce.png)

Πάλι epoxy 24H χρησιμοποίησα και στο λαμινάρισμα των doublers.




(http://img717.imageshack.us/img717/7420/d8344660bbe94370ae7e2d1.png)

Λόγω συνθηκών (κρύο, υγρασία), άφησα ολόκληρο εικοσιτετράωρο να περάσει πριν τα ελευθερώσω από το πρεσσάρισμα.




(http://img404.imageshack.us/img404/1219/1e53ed0afbbf4794a59853b.png)

Ξανά τριμμάρισμά μέχρι το τελικό τους περίγραμμα.




(http://img209.imageshack.us/img209/6118/303f7cacdb2f44e3b153ceb.png)

Στα κατά μήκος της ουράς πάνω δοκάρια, κόλλησα λωρίδες CF 5x1mm. Νομίζω πως έτσι θα την ενισχύσω αρκετά σε ακαμψία.




(http://img442.imageshack.us/img442/9036/1a2ede408318490891d7b89.png)

Δεν διακρίνονται εύκολα με το carbon στο φόντα, αλλά είναι εκεί.

(http://img835.imageshack.us/img835/9976/73d459c9893641859a5e0f2.png)

Κάπου την έχω ξαναζήσει αυτή τη σκηνή.




(http://img13.imageshack.us/img13/8844/1696580481ad4a8c97d720e.png)

Αυτή τη φορά, λόγω της πρόσφατης πανομοιότυπης κατασκευής, είχα μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση σε κάθε βήμα, με αποτέλεσμα η κατασκευή να γίνει σε αρκετά λιγότερο χρόνο.




(http://img38.imageshack.us/img38/65/2d0243a736054ca2be81bcd.png)

Όλα έμπαιναν στη θέση τους απο μόνα τους.




(http://img12.imageshack.us/img12/6097/e8ac35a94d1a4bc8bbdcecb.png)

...




(http://img197.imageshack.us/img197/1107/27a710fc345744dc94ac11e.png)

Και voila!!!




(http://img821.imageshack.us/img821/6420/a42e6d9f02eb49998d9bda1.png)

...




Καλά Χριστούγεννα σε όλους.

Εσείς το ζητήσατε! http://www.gliderworkshop.com/index.php?p=home (http://www.gliderworkshop.com/index.php?p=home)
Και μηνιαίο newsletter για να μην ησυχάζετε: http://www.aerosente.com/aerosente_newsletter.html (http://www.aerosente.com/aerosente_newsletter.html)

Υλικά ονείρων, κυρίες και κύριοι απο τον evan! (σιγά μην υπάρχει κυρία να παρακολουθεί τις μ@ΙΙ*?>ς μας)

  
   Σειρά είχαν να τοποθετηθούν οι ράγες των servo. Μπήκαν με τέτοιο τρόπο που, τα servo τοποθετημένα το ένα πίσω από το άλλο, να ακολουθούν τις γραμμές από τις ντίζες και όχι να τρέχουν παράλληλα με τον πάτο της ατράκτου. Αυτή η τοποθέτηση σε ευθεία μου δίνει μεγαλύτερη ευχέρεια στην κίνηση των carbon ντιζών που θα χρησιμοποιήσω. Επίσης ενισχύθηκαν στις γωνίες οι ενώσεις των νωμέων με την άτρακτο.

   Για πάτο χρησιμοποίησα 3mm balsa για την ουρά και 10mm για την υπόλοιπη άτρακτο. Η άνω πλευρά της ουράς σκεπάστηκε επίσης με 3άρα balsa αλλά με τα νερά της να τρέχουν κάθετα προς την ουρά, αυτή τη φορά.

   Το τουβλάκι balsa που προοριζόταν για μύτη του orginal, ταίριαζε σχεδόν απόλυτα στην καινούργια άτρακτο (ευτυχώς δεν το πέταξα), αφού πέρασε πρώτα μια διαδικασία «αδυνατίσματος» και αυτό.

   Για καλύπτρα, τοποθέτησα μπλε foam που αφού αρχικά σχηματοποιηθεί μαζί με την υπόλοιπη άτρακτο, θα καλυφθεί με υαλοϋφασμα  και θα αφαιρεθεί εσωτερικά ο περισσότερος του όγκος για να κινούνται ελεύθερα τα μπρατσάκια των servo.



(http://img841.imageshack.us/img841/135/2405703b4e374f249a9ec9b.png)

Η βάσεις των servo στη σειρά, παράλληλα με τις ντίζες.




(http://img407.imageshack.us/img407/5668/8445f3d5b3034271942ad20.png)

Ιδιαίτερη ενίσχυση στο σημείο που βιδώνουν και τα δύο servo μαζί επάνω στον νομέα.




(http://img72.imageshack.us/img72/5167/1ae26f4570644a349151e67.png)

...




(http://img19.imageshack.us/img19/2438/9ccfcc5c0d53448e80a0dfe.png)

Πλακώσανε και οι ενισχύσεις...




(http://img856.imageshack.us/img856/7329/276c29afa4cc4d6c8b16ffa.png)

...




(http://img39.imageshack.us/img39/6848/3f5800e69ba7444abe65a15.png)

...




(http://img26.imageshack.us/img26/8735/f7a349ac3b5d4067ab30790.png)

...

(http://img836.imageshack.us/img836/8237/1bc7e0b8b0a94a6585c4243.png)

Η 3άρα balsa πάνω-κάτω στην ουρά και η 10άρα για την υπόλοιπη. Η άνω πλευρά μπήκε αναγκαστικά κομμάτι-κομμάτι.




(http://img33.imageshack.us/img33/4512/5cce007d3d9e47c696c2786.png)

Η παραπεταμένη (και όχι οριστικά πεταμένη, ευτυχώς) μύτη που δεν αρκούσε για το original, με λίγο αδυνάτισμα ήρθε σχεδόν κουτί. Δίπλα στέκουν τα απομεινάρια της "δίαιτας".




(http://img834.imageshack.us/img834/4517/f4fa8e6b4cdd493a9314fee.png)

Άρχισε να δένει ο χαλβάς...




(http://img339.imageshack.us/img339/3482/d459053caa4e44699e5194d.png)

...




(http://img22.imageshack.us/img22/1014/e175cf5f59dc4d7188e70fb.png)

...




(http://img29.imageshack.us/img29/694/5e13fd15afa348f1a58c117.png)

Γραμμές-οδηγοί για το τρίχιμο που θα ακολουθήσει (...μου τρέχουν τα σάλια ήδη )




(http://img163.imageshack.us/img163/8872/c6673ec528974cabb0ec900.png)

Ροκανάκι και γυαλόχαρτα ανά χείρας και το γλέντι αρχίζει...




(http://img705.imageshack.us/img705/5835/31badae8eb68435ca5744ab.png)

Και να που καταλήξαμε...




(http://img687.imageshack.us/img687/7118/0c427d33e5eb45319954042.png)

...

 
   Κάτι δεν μου πήγαινε καλά με τα γραφόμενά μου σε σχέση με τις φωτό που παραθέτω. Μέτρησα να επιβεβαιώσω και επανέρχομαι για διόρθωση…
 
   Η ουρά είναι καλυμμένη πάνω-κάτω με 5mm balsa και όχι 3mm που αναφέρω επαναλαμβανόμενα.

   Την κατανόηση σας... :w_flag:

(http://img22.imageshack.us/img22/3079/240841c7447d403c93b0988.png)

Και ύστερα απο αρκετή ώρα "τρίψει-ελέγξει"...




(http://img40.imageshack.us/img40/3293/9032f1be3e8c4230844b988.png)

...




(http://img341.imageshack.us/img341/303/c04ab8c4bcb94c1c82f62f0.png)

...




(http://img850.imageshack.us/img850/2594/58163309f877489da021013.png)

...




(http://img811.imageshack.us/img811/3841/240e51f2a9314cb383acea5.png)

...




(http://img23.imageshack.us/img23/7379/3773c93a851341c1ad2eab7.png)

... αρκετά ευχαριστημένος... τουλάχιστον αισθητικά νομίζω πως τα έχω καταφέρει (υποκειμενικό βέβαια το αισθητικό θέμα, οπότε εγώ τουλάχιστον είμαι σίγουρος).

Αν υαλοντυθεί και βαφτεί ???  :-\

   Ντύσιμο λοιπόν αυτή τη φορά με δυο στρώσεις υαλοϋφάσματος 45gr, η πρώτη να καλύπτει όλη την άτρακτο και η δεύτερη μέχρι λίγο πιο πίσω από το φτερό. Στην καλύπτρα πρόσθεσα άλλα δύο 60άρια για σκληρότητα, μιας και ο περισσότερος αφρός θα αφαιρεθεί εσωτερικά αργότερα.




(http://img405.imageshack.us/img405/6969/46abd777c904488fbee53dc.png)

Όλα έτοιμα για την επέμβαση...




(http://img822.imageshack.us/img822/5579/bfabc69d24794764a254d3e.png)

Επί το έργον...




(http://img189.imageshack.us/img189/6457/e7b06ef09f4d41dab075b9e.png)

Βαρύτερο ντύσιμο για την καλύπτρα.




(http://img266.imageshack.us/img266/1416/7557b21d97f54fbf8e369ec.png)

Και το δεύτερο στρώμα στην άτρακτο.




(http://img839.imageshack.us/img839/3941/4fcc61de3ce24d63bda5ca3.png)

Πασχαλινές εικόνες μέσα στο καταχείμωνο. Mirage στον οβελό...




(http://img202.imageshack.us/img202/9697/cfa1ef6dad574fe4b09cbd4.png)

Όλα πάλι πήγαν καλά.




(http://img171.imageshack.us/img171/8233/31491578d5d34e0d9863c3c.png)

...

(http://img803.imageshack.us/img803/7581/0585e2c098d54887a52cf69.png)

Και με την καλύπτρα στη θέση της.




(http://img593.imageshack.us/img593/3525/3f8ddbf58da84be6badf9ad.png)

...




(http://img705.imageshack.us/img705/5807/18ef70af6f1f468dbe78334.png)

...

   Μετά από αρκετά παρατεταμένη ανάπαυλα, επιστροφή στο Mirage.

  Τη Δευτέρα παρέλαβα τα ribs το ενός από τα εξωτερικά panel που έλειπαν και κατάφερα να βρω χρόνο ώστε να το στριμώξω πάλι στο τραπέζι, να το γλεντήσω…

  Παράλληλα με την αποπεράτωση του ZephyrII, φινίρισα και την δεύτερη άτρακτο, καταλήγοντας παράλληλα και στην ουρά που θα χρησιμοποιήσω.

Ιδού η μέχρι στιγμής εξέλιξη των εργασιών και η συνέχεια αναμένεται άμεσα.    


(http://img580.imageshack.us/img580/5456/337fda8ab04945b28a07cac.png)

Για την καλύπτρα της δεύτερης ατράκτου, έκοψα 3mm ply για βάση στην οποία άφησα άνοιγμα στο σημείο που κινούνται τα μπράτσα των servo...




(http://img201.imageshack.us/img201/8673/24591181b87e47fe806a9bf.png)

...




(http://img560.imageshack.us/img560/5349/d0bc3cae623e4a4f8e1c162.png)

... epoxy με microballons για τα σκαλοπατάκια που βοηθούν να κεντράρεται στην άτρακτο και μαγνητάκια για την συγκράτησή της...




(http://img338.imageshack.us/img338/1984/0b54332881bd45b2b3107cd.png)

Στο εσωτερικό της άφησα να τρέξει epoxy λαμιναρίσματος στην φλοίδα του foam που είχε απομείνει, για προστασία η οποία (στο βάθος) κατέληξε να γεμίσει ένα μικρό τμήμα εμπρός, δημιουργώντας έτσι μία καλή βάση στήριξης του dowel συγκράτησης της...




(http://img833.imageshack.us/img833/5237/06bce4d13e1748ad9821eca.png)

...




(http://)

(http://img255.imageshack.us/img255/4410/602afa9d07b6408e9fb566e.png)

Πρόσθεσα τα φρου-φρού...




(http://img715.imageshack.us/img715/5334/a4432a6cf6d94780abb7f48.png)

...




(http://img822.imageshack.us/img822/8527/97748b724f3849c29e92da8.png)

...




(http://img541.imageshack.us/img541/2288/3e6651d7d9b548a1b50fe6e.png)

... και τα αρώματα. Μα τέτοιο look, σίγουρα θα πετάει καλύτερα  :whatever:

  
   Τελείωσα τα εξωτερικά panel.  :) :) :)

   Τα ribs που παρέλαβα είχαν διαφορά βάρους (πολύ φυσικό νομίζω), αλλά σε ίδια σκληρότητα με τα προηγούμενα. Βάζοντας όλη την ξυλεία του κάθε panel στη ζυγαριά, βρήκα πολύ μεγάλη διαφορά μεταξύ των T.E. . Τα σκαλίσματα που έκανα δεν μείωσαν πολύ τη διαφορά, οπότε προσπάθησα να την ισορροπήσω με την υπόλοιπη ξυλεία. Το τελικό «προϊόν» χρειάστηκε μολυβάκι 3γρ. στριμωγμένο στο κεντρικό δοκάρι, ώστε να ζυγίσει ακριβώς στο κέντρο του.

   Κατά τ’ άλλα η κατασκευή δεν είχε καμία αξιομνημόνευτη ιδιαιτερότητα και η κατάληξη ήταν ευτυχής.




(http://img42.imageshack.us/img42/5992/64ae1f2427b14962a7828f9.png)

Παράλληλη κατασκευή και των δύο panel. Πέραν του ότι είναι αρκετά ταχύτερη η διαδικασία (ιδιαίτερα με τη χρήση της «αργής» αλοιφατικής), νομίζω ότι καταφέρνω να τα "ταιριάξω" καλύτερα με αυτόν τον τρόπο.




(http://img198.imageshack.us/img198/4919/e4dcc0167aef4993a0937eb.png)

Τα original shear webs του 1mm (αν θυμάμαι καλά), αντικαταστάθηκαν από καλής ποιότητας 0.8mm. Τα αρχικά δεν είχαν καμία συνοχή στα νερά τους όποτε δεν χρειάστηκε δεύτερη σκέψη για το αν θα έμεναν…




(http://i.imgur.com/diW2Y3c.jpg)
 
 Κόντρα πλακέ τακάκια, κράτησαν τα ντελικάτα webs κατά το στέγνωμα της κόλλας.




(http://img202.imageshack.us/img202/2972/6f4641a065a4464dba2d89d.png)

Τριμάρισμα μετά το στέγνωμα της κόλλας,




(http://img96.imageshack.us/img96/8526/a68d9a78f3c74193ac2725a.png)

Ασκάλιστο το βαρύ Τ.Ε. . Το έτερο ήταν στα 11κάτι αν θυμάμαι καλά (δεν μπορώ να βρω τη φώτο του)...




(http://img14.imageshack.us/img14/7236/18beb827119d476d969ae3e.png)

…και σκαλισμένο. Ήλπιζα σε χαμηλότερο δείκτη μετά από τόσο "φάγωμα".




(http://img21.imageshack.us/img21/3876/ffccd61db9264f09b7fda8f.png)

... αυτό είναι το και καλά "ταίρι" του.Μετά από τέτοια εικόνα, είτε μου έμενε να περιμένω πότε θα φέξει να καταφέρω να κατέβω Παγκράτι για καινούρια ΤΕ ή να προσπαθήσω να το ισορροπήσω με την υπόλοιπη ξυλεία. Η συνέχεια γνωστή.




(http://img21.imageshack.us/img21/467/96772f711542468286659f1.png)

Το σκάλισμα έγινε στο "γνωστό παγκάκι"  ;)




(http://img35.imageshack.us/img35/6358/cf964cf1ca794773ac0041e.png)

Και τα LE τοποθετήθηκαν με την προαναφερόμενη (https://www.aeromodelling.gr/ForumS/index.php?topic=29019.30)  μέθοδο

Φίλε μου οι φωτογραφίες σου είναι που είναι χαμηλής ανάλυσης και ευκρίνειας, τί τις κρεμάς τόσο βαριές και γονατίζει το θέμα να βγει;

Είναι ο γρηγορότερος τρόπος, για εμένα.

Λυπάμαι πάρα πολύ αν σας χαλάω την παρουσίαση με τις άθλιες φωτογραφίες μου, αλλά αυτά τα μέσα μου είναι διαθέσιμα.

Δεχθείτε παρακαλώ την ταπεινή μου συγνώμη…   :-[

Δεν στο είπα ούτε για να σε πικάρω ούτε για να σε πικράνω ούτε για οτιδήποτε άλλο.
Απλά μου αρέσει η παρουσίαση που κάνεις και κάθε φορά που πάω να ανοίξω το θέμα κάνω τόσο χρόνο να δω τελικά όλες τις εικόνες...

   Φίλε μου καλέ, σε διαβεβαιώνω πως πολύ δύσκολα παίρνω κάτι προσωπικά, οπότε και δύσκολα πικραίνομαι ή πικάρομαι αντίστοιχα. Η συγνώμη μου είναι απόλυτα ειλικρινής προς όλους σας και παράλληλα ζητώ κάποια κατανόηση.

   Για να καταλάβεις λίγο όμως το λόγο του τόνου μου (αν αυτός είναι πους σε έκανε να πιστέψεις ότι ενοχλήθηκα), κάνε σε παρακαλώ ένα πρόχειρο υπολογισμό. Αν υποθέσουμε ότι το λιγότερο που θα μου πάει μία διαδικασία αναπροσαρμογής κάθε φωτογραφίας στο «ιδανικό», είναι κανά δίλεπτο (τουλάχιστον και αυτό μετά από μεγάλη εξοικείωση). Πολλαπλασίασε το δίλεπτο αυτό με τις πάνω από διακόσιες πενήντα φώτο που έχω ήδη ανεβάσει στο θέμα και θα βρεθείς μπροστά σε κανά έξτρα οκτάωρο.

   Τόσες έξτρα ώρες για… ? ? ?

Παιδιά δεν είναι θέμα φωτό αλλά σέρβερ, τις τελευταίες ημέρες αργεί να ανοίξει και την αρχική σελίδα!!  ;)

Φίλε Stratigio καλά τελειώματα και καλές πτήσεις να έχεις!!  :thumbs up:

Μπορείς να ανεβάζεις τις φωτογραφίες στο άλμπουμ (https://www.aeromodelling.gr/album/) του aeromodelling.gr

Η ανάλυση δεν είναι ανάγκη να είναι μεγαλύτερη από 800 * xxx. (Στα μηνύματα αναπροσαρμόζεται αυτόματα σε αυτή την ανάλυση.)

   Ευχαριστώ παιδιά. :thumbs up:
 
   Evan θα το μελετήσω και αν είναι εξίσου σύντομος και αυτός ο δρόμος, θα ακολουθήσω μόλις εξοικειωθώ. Προσωρινά θα συνεχίσω έτσι ελπίζοντας να μην «εκνευρίζω» πολύ.

Κουράγιο, η «ουρά» του έμεινε…

 :) :) :)

Για Windows XP εχει η Microsoft ενα πολυ χρησιμο εργαλειο, ενσωματωνεται στο συστημα και σου προσθετει μια ακομη επιλογη οταν κανεις δεξι κλι σε αρχειο εικονας, Resize, εχει αυτοματα καποιες κλασικες διαστασεις οπως 800Χ600, 1024Χ768. Το αρχειο βρισκεται εδω http://go.microsoft.com/fwlink/?LinkId=211477 Το αποτελεσμα ειναι ενα αρχειο με μικροτερη διασταση, διαφορετικο ονομα (δεν σβηνει το αρχικο) και φυσικα πολυ μικροτερο.

Για αλλα λειτουργικα υπαρχουν αντιστοιχα βοηθητικα προγραμματα (utilities) που κανουν την ιδια δουλεια. Δεν εχω να προτεινω καποιο καθως εχω XP.

ΥΓ Θεωρω αστεια την συζητηση το 2013 με adsl αλλα οι αποψεις των πολλων υπερισχυουν της λογικης.

 Σ' ευχαριστώ και εσένα Παναγιώτη, αλλά και με αυτόν τον τρόπο προσθέτω βήματα στη διαδικασία που είναι ούτως ή άλλως χρονοβόρος.


 Πες τα χρυσόστομε! Δεν αναφέρθηκα σε αυτό για ευνόητους λόγους.  ;)

   Για όσους ενδιαφέρονται,εδώ (http://www.miliamperios.com/foro/aeromodelos-vuelo-vela-f3/historia-dos-mirages-t208762.html) υπάρχει η παρουσίαση μιας διπλής κατασκευής δύο ακόμη Mirage.

   O φίλος μου(rcgroups) ο Manolo με τον Tio-Juan, από ένα original kit της HighFlight και ένα kit φτερών από την Ishtmus φτιάχνουν δύο ηλεκτροκίνητες εκδόσεις του(χαρά σου, Ανδρέα) και η παρουσίασή τους με έχει εντυπωσιάσει. Αν και δεν μιλάω Ισπανικά, από το φωτογραφικό τους υλικό μπορεί κανείς να βγάλει πολλά χρήσιμα συμπεράσματα.

Απολαύστε... 8)smiley

Γιώργο το link δεν παίζει.
(και μπήκα με λαχτάρα να τα δω!)

Θοδωρή μια χαρά παίζει, ίσως να φταίει κάτι στον υπολογιστή σου!!  ;)

Όλα τα εργαλεία μου παίζουν καλά ακόμα... σήμερα κλείνω τα 41!
Το διόρθωσε ο Γιώργος νωρίτερα.

Οκ!!  :thumbs up:

Πολύχρονος φίλε μου ότι επιθυμείς να το βρεις!!  :thumbs up:

Θα μιλήσω σαν επαγγελμάτίας και όχι φυσικά για να γίνει οποιαδήποτε παρεξήγηση.. Υπάρχει ένας άτυπος "κανόνας" που λέει ότι στο web αν μια σελίδα κάνει παραπάνω από 10-12 sec να ανοίξει, υπάρχει σοβαρό πρόβλημα.. Όταν μιλάμε για forums τα πραγματα είναι πιο πολύπλοκα γιατί το πρόβλημα καλείτε πολλές φορές να το διαχειριστεί ο εκάστοτε χρήστης, αφού μπορεί να χρησιμοποιήσει πολλά πράγματα όπως π.χ. στην περίπτωση του συγκεκριμένου θέματος εξωτερικά links!

Υπάρχει φωτογραφία που κάνει να φορτώσει 10+secs με μέγεθος 1,7MB.. Εφόσον ανοίξει την πρώτη φορά μια σελίδα ο browser cachαρεi τις φωτογραφίες και κάποια άλλα πράγματα, οπότε όταν τα ξαναχρειαστεί δεν θα τα ζητήσει από τον server αλλά από τον δίσκο του υπολογιστή!

Yπάρχουν 2 πολύ εύκολες λύσεις που δεν απαιτούν από εσένα τίποτα..
Είτε κάνεις resize τις φωτογραφίες με ένα εργαλειο mass resize(π.χ. 50% μικρότερες) μέ 2 κλικ, είτε από το imageshack δεν χρησιμοποιείς άμεσα το link της εικόνας αλλά το thumbnail με link στην εικόνα(στο δίνει έτοιμο για χρήση σε forum το imageshack).. Για την παραπάνω φωτογραφία το thumbnail είναι 5.5KB

Δυστυχώς μία σελίδα με μέγεθος 50+MB δεν είναι αποδεκτή ακόμα και αν λάβουμε υπόψη τις vdsl πλέον γραμμες.. Επίσης, λέγεται πως τα αποτελέσματα των αναζητήσεων στο internet λαμβάνουν υπόψη αυτό το μέγεθος για να δείξουν τα αποτελέσματα.. π.χ. το google αν βρει δύο ίδιες σελίδες και η μια έχει απλά μεγαλύτερες φωτογραφίες θα την δέιξει δευτερη!

Τέλος, μπορείς να δείς ένα παράδειγμα της φωτογραφίας σου που μπορεί να βοηθήσει σε όλα τα παραπάνω χρησιμοποιώντας το thumbnail link που δίνει το imageshack
(http://img42.imageshack.us/img42/5992/64ae1f2427b14962a7828f9.th.png) (http://img42.imageshack.us/img42/5992/64ae1f2427b14962a7828f9.png)

Αν χρειαστεί καποιος οποιαδήποτε βοήθεια είμαι στη διάθεσή του! ;)

ΥΓ.. Πανέμορφο α/π :thumbs up: :thumbs up:

   Για να γίνω πιό σαφής.Ο τρόπος που μέχρι στιγμής ανέβαζα, ήταν ο εξής:

   Από την προβολή της φωτογραφίας (σε όποιο μέγεθος και να είναι αρχικά), χρησιμοποιώ το screenshot  και cropάρω μόνο το κομμάτι που θέλω να δείξω. Αυτό μπορεί να είναι σχεδόν όσο το αρχικό-οπότε και μεγάλο, ή αν έχω απομονώσει κάποιο σημείο, μικρότερο. Αυτόματα με το που κλείνω το πλαίσιο του crop, μου δίνει και την επιλογή να ανεβάσω τη φωτογραφία στο site της screenshot. Από εκεί copy-paste το URL και τέλος (υπάρχει άραγε πιο σύντομη διαδικασία  ??? )
 
   Δεν έκανα mass resizing πριν(που όντως είναι δυο κλικ διαδικασία) για μην τη «σπάω» σε ψώνια σαν εμένα που γουστάρουν να αποζουμίζουν όσο το δυνατόν περισσότερα από τη μελέτη μιας παρουσίασης. Για τον ίδιο λόγο προσπαθούσα να ανεβάσω όσο το δυνατόν περισσότερες φωτογραφίες, ενώ δεν είναι και καμιά παρουσίαση scratch-build με οδηγίες κλπ.

   Αν όντως αυτή είναι η επιθυμία σας (και με το «σας» δεν αναφέρομαι σε πρόσωπα, αλλά σαν πλειοψηφία μιας και κανείς δεν δείχνει να στηρίζει την άποψή μου), resizing 50% και συνεχίζουμε ως έχει (εκτός και αν υπάρχει και πιο σύντομη διαδικασία τελικά).

   Η ουρά έμεινε ούτος ή άλλως όπως προανέφερα και λέγοντας ουρά δεν κυριολεκτώ, εννοώ αυτή του γαϊδάρου …  ;)

Υ.Γ. Σας ευχαριστώ όλους όσους δείξατε τόσο ενδιαφέρον ακόμα και για τη διευθέτηση μιας -κατά τη γνώμη μου- μικρής  :whatever:

ΩΩΩ!!! Τώρα το πρόσεξα.

Αδερφέ OTeo, και από’ μένα ευχές για ότι καλύτερο με υγεία και χαρές.

Συνάπτω και δωράκι.

Το φύλαγα για το τέλος, αλλά μίας και το έφερε η συγκυρία… με αγάπη.

Υ.Γ. Να πω την αλήθεια σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ από πού τα έχω κατεβάσει και δεν θυμάμαι. Αυτό χρησιμοποίησα και για την 3D απεικόνιση της νέας ατράκτου που έφτιαξα.

 Η αλήθεια είναι πως προτιμώ και εγώ το full size ώστε να έχω καλύτερη λεπτομέρια, αλλά σε όποιες εικόνες θέλω εγώ!!
Δυστυχώς δεν ξέρω τον τρόπο που χρησιμοποιείς για upload.. Βλέπω όμως ότι είναι link από το imageshack! μήπως σου δίνει πέρα από το url κάποιο κώδικά της μορφής
?????

Αν όχι μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον παραπάνω κώδικα και στο πρώτο link να βάλεις αυτό που χρησιμοποιείς τώρα, ενω στο δευτερο (στο image που θα δείξει)θα προσθέσεις το .th πριν την τελευταία τελεία

Σας ευχαριστώ πολύ και του δύο.
Το δωράκι θα το επιμεληθεί ο Ηλίας και θα βγει σούπερ πιστεύω.

Δοκιμαστική

(http://img801.imageshack.us/img801/5323/160546367ca44742a6b2c53.th.png)

   @Tolias: Αυτό έγινε χρησιμοποιώντας τη δεύτερη μέθοδο που περιγράφεις (.th). Απ’ ότι αντιλαμβάνομαι, για να δει κάποιος την πλήρη εικόνα θα πρέπει να αντιγράψει το URL και paste. Σωστά;

   Αν αυτό ικανοποιεί (αναφέρομαι ακι στους υπόλοιπους), να ευχαριστήσω τον ειδικό (με τη μαύρη ζώνη) και να συνεχίσω έτσι;
 :-\

Υ.Γ.   Η φώτο δείχνει μία από τις πολλές εφαρμογές των smartphones που έχουν κάνει  ευκολότερη τη ζωή μας. Την ανέβασα στο rcgroups σε ένα θέμα που αφορούσε συσκευές για τις γωνίες προσβολής των φτερών και κατακλίστηκαν τα ΠΜ μου από την εντύπωση που έκανε. Σκέφτηκα ότι μπορεί να ενδιαφέρει.

Αυτό που έβαλες είναι το μισό και είναι αυτό που ακολουθεί

Αν χρησιμοποιήσεις το παρακάτω θα είναι εικόνα που κάνοντας click πάνω της θα σου ανοίγει η κανονική!
Πρόσεξε ότι υπάρχει πέρα από το [ IMG ] και το [ URL ].Ουσιαστικά είναι εικόνα-link! :thumbs up:
Στο URL δεν υπάρχει το .th ενώ στο img υπάρχει

Δες τη διαφορά

(http://img801.imageshack.us/img801/5323/160546367ca44742a6b2c53.th.png) (http://img801.imageshack.us/img801/5323/160546367ca44742a6b2c53.png)

ΥΓ1. Τρομερή εφαρμογή.. Ηταν η πρώτη που έβαλα στο android μου!
ΥΓ2. Νομίζω πως πρέπει καποια στιγμή οι moderators να μεταφέρουν αυτά τα μυνήματα, σε ένα άλλο how to θέμα, για να μην χαλάει η παρουσίαση!
ΥΓ3. Όλα αυτά τα αναφέρω ώστε να τα γνωρίζουμε όλοι και να βοηθάμε τα φορουμ και αυτούς που ψάχνουν πληροφορίες σε αυτά. Από εκεί και πέρα ότι βολευει τον καθένα χρησιμοποιεί :thumbs up:

(http://img855.imageshack.us/img855/5753/72fd2262ef6140518d7c655.th.png) (http://img855.imageshack.us/img855/5753/72fd2262ef6140518d7c655.png)

Τα joiner boxes κολλήθηκαν με epoxy...




(http://img41.imageshack.us/img41/5284/f4a32ef3c53b4dfbbdd3459.th.png) (http://img41.imageshack.us/img41/5284/f4a32ef3c53b4dfbbdd3459.png)

... και το μικρό τους πάχος απαιτούσε να δεθούν (με dyneema που είχα διαθέσημο).




(http://img594.imageshack.us/img594/9887/9aff28ce127046e3854809a.th.png) (http://img594.imageshack.us/img594/9887/9aff28ce127046e3854809a.png)

Διαμόρφωση του LE και παράπλευρα είναι τα εργαλεία για τη δουλειά.




(http://img138.imageshack.us/img138/5059/472a453a7e634b87b335ef2.th.png) (http://img138.imageshack.us/img138/5059/472a453a7e634b87b335ef2.png)

Gussets στα "ευαίσθητα" σημεία.




(http://img818.imageshack.us/img818/8590/0bbea7e5ce824fd891e4eec.th.png) (http://img818.imageshack.us/img818/8590/0bbea7e5ce824fd891e4eec.png)

Για τα tips, οι οδηγίες ζητούν να τοποθετηθεί ένα απλό κομμάτι balsa που θα τριμμαριστούν οι άκρες του. Γενικά η ιδέα είναι να παραμείνουν όσο το δυνατόν ελαφρύτερα, γι’ αυτό και να παραλειφθούν τα ογκώδη, φανταχτερά και συνάμα βαριά υποκατάστατα. Φυσικά η όψη ενός απλά στρογγυλεμένου τελειώματος δεν με άφηνε ικανοποιημένο, οπότε και τα αντικατέστησα με τα παραπάνω τριγωνάκια από ελαφριά balsa…




(http://img9.imageshack.us/img9/7894/0cda7d75c1d24beebceb010.th.png) (http://img9.imageshack.us/img9/7894/0cda7d75c1d24beebceb010.png)

…τα οποία πήραν σχήμα από μόνα τους κατά το τριμμάρισμά τους.




(http://img838.imageshack.us/img838/5823/b3ef7901747d44d6806a05e.th.png) (http://img838.imageshack.us/img838/5823/b3ef7901747d44d6806a05e.png)

Με υπομονή και τα κατάλληλα λιμάκια, άνοιξα και τους υποδοχείς των joiner blades.

(http://img255.imageshack.us/img255/2773/0ba32115ecdd4625909ad1d.th.png) (http://img255.imageshack.us/img255/2773/0ba32115ecdd4625909ad1d.png)

Η προνοητικότητα να αφήσω ακάλυπτο αυτό το σημείο, μου έδωσε μεγάλη ευκολία στο να γεμίσω epoxy το σημείο που "κάθεται" το dowel στήριξης του φτερού, αλλά και στο πέρασμα των καλωδίων των servo των spoiler...




(http://img22.imageshack.us/img22/9892/d42e81e1d9f64840933a06f.th.png) (http://img22.imageshack.us/img22/9892/d42e81e1d9f64840933a06f.png)

...




(http://img515.imageshack.us/img515/3623/78b13f8e22744ab2aee144f.th.png) (http://img515.imageshack.us/img515/3623/78b13f8e22744ab2aee144f.png)

Η τοποθέτηση dowel ευθυγράμμισης δεν αναφέρεται πουθενά στις οδηγίες, αλλά κρίθηκε απαραίτητη.




(http://img89.imageshack.us/img89/3604/d8274defebf5436da322ed9.th.png) (http://img89.imageshack.us/img89/3604/d8274defebf5436da322ed9.png)

Και στη ουρά χρησιμοποίησα epoxy για τη συγκόλλησή της, μιας και είναι από τα σημεία που επιδέχεται πολλών επιδιορθώσεων (δυστυχώς δεν έχω άλλες φώτο). Η ευθυγράμμιση της έκκεντρης ουράς έγινε με τη βοήθεια ενός laser αλφαδιού.

   
   Η μόνη ταλαιπωρία που τράβηξα κατά τα τελευταία στάδια της κατασκευής, είχε να κάνει με τα joiner blades. Θα έπρεπε αρχικά να κουμπώνουν σφιχτά στις τσέπες τους και φυσικά να δίνουν ακριβώς την ίδια γωνία και στα δύο εξωτερικά panel. Κατάφερα να καλύψω και τους δύο παραπάνω όρους μετά από τρία άχρηστα blades αλλά και αρκετά βρισίδια. 




(http://img818.imageshack.us/img818/7473/8da60f3367eb4c26bbab9dd.th.png) (http://img818.imageshack.us/img818/7473/8da60f3367eb4c26bbab9dd.png)

Αν και δεν φένεται καθαρά, είναι στο χιλιοστό ίδια...




(http://img51.imageshack.us/img51/960/da68e7c911c44ea3ad67ede.th.png) (http://img51.imageshack.us/img51/960/da68e7c911c44ea3ad67ede.png)

...




(http://img829.imageshack.us/img829/3295/157128a42df34cac96f8960.th.png) (http://img829.imageshack.us/img829/3295/157128a42df34cac96f8960.png)

Τα hornάκια του kit δεν μου άρεσαν και τα αντικατέστησα με δικά μου που τροποποίησα...




(http://img543.imageshack.us/img543/3200/56eaa36e69014cd5a3fb61f.th.png) (http://img543.imageshack.us/img543/3200/56eaa36e69014cd5a3fb61f.png)

...




(http://img10.imageshack.us/img10/290/80ee71a015394507a5125f6.th.png) (http://img10.imageshack.us/img10/290/80ee71a015394507a5125f6.png)

... γιά να μην "βρίσκουν".




(http://img585.imageshack.us/img585/6907/d02631e0009a4bba897a8eb.th.png) (http://img585.imageshack.us/img585/6907/d02631e0009a4bba897a8eb.png)

...και σε full up.





(http://img577.imageshack.us/img577/2503/ebc72076f2ea40a3a0b243b.th.png) (http://img577.imageshack.us/img577/2503/ebc72076f2ea40a3a0b243b.png)

...




(http://img585.imageshack.us/img585/5948/f3248f0559e246fd948635b.th.png) (http://img585.imageshack.us/img585/5948/f3248f0559e246fd948635b.png)

...




(http://img705.imageshack.us/img705/2889/8f784055e0fd47649743ccb.th.png) (http://img705.imageshack.us/img705/2889/8f784055e0fd47649743ccb.png)

Και ενώ ο χώρος μοιάζει άπλετος…   




(http://img152.imageshack.us/img152/4550/0a5dbed1c61949a4aae294a.th.png) (http://img152.imageshack.us/img152/4550/0a5dbed1c61949a4aae294a.png)

...τσίμα-τσίμα περνάνε τα horn μεταξύ τους.




(http://img802.imageshack.us/img802/5995/5fdf1f53cd614f7ea24475d.th.png) (http://img802.imageshack.us/img802/5995/5fdf1f53cd614f7ea24475d.png)

...





(http://img197.imageshack.us/img197/2030/e2da78e9e01c43388df6913.th.png) (http://img197.imageshack.us/img197/2030/e2da78e9e01c43388df6913.png)

Με τρία γραμμάρια μολυβάκι κολλημένο στο κεντρικό δοκάρι του τρίτου bay...




(http://img706.imageshack.us/img706/7268/ff5a5138165f4b5b97820ff.th.png) (http://img706.imageshack.us/img706/7268/ff5a5138165f4b5b97820ff.png)

Ήρθε σε απόλυτη ισορροπία.

   Μεγάλο ποσοστό της δομικής αντοχής του κεντρικού panel, εξαρτάται από το ντύσιμό του. Η αρχική πρόταση του Blaine ήταν να ντυθεί με διπλό monocote, αλλά αυτό αφορούσε μεγάλες ταχύτητες (άνω των 100Km/H) όπου παρουσίαζε φαινόμενα φλοταρίσματος (αν είναι σωστός ο όρος), μα και περιπτώσεις δυνατού βιντσιαρίσματος (αυτός ο όρος όμως είναι σίγουρα από Μπαμπινιώτη παρμένος  ;) ). Αργότερα που αντικαταστάθηκαν τα balsa turbulators από ελάτινα αλλά και με ένα ενισχυμένο κεντρικό δοκάρι τα φαινόμενα αυτά εξαλείφθηκαν, οπότε και το δεύτερο στρώμα monocote καταστηθεί περιττό.

   Ζόρια μεγάλα στα χέρια μου δεν προβλέπεται να περάσει βέβαια, αυτό δεν σήμαινε όμως ότι δεν έδωσα και την πρέπουσα σημασία στο ντύσιμο. Φορτωμένος με αρκετή υπομονή, αλλά και ασυγκράτητος να φτάσω το συντομότερο στην τελική μορφή, στρώθηκα να καλύψω τα περίπου 0,6m² που έμειναν για την ολοκλήρωση (σχεδόν) του Mirage.





(http://img339.imageshack.us/img339/8160/e6d7c597779c458cbc2b919.th.png) (http://img339.imageshack.us/img339/8160/e6d7c597779c458cbc2b919.png)

Ήθελα διχρωμία κατα μήκος του κεντρικού panel, οπότε και οι άκρες της κάλυψης φρόντισα να είναι καλά στερεωμένες.




(http://img843.imageshack.us/img843/669/9e4ce454b2ea48a6be72a96.th.png) (http://img843.imageshack.us/img843/669/9e4ce454b2ea48a6be72a96.png)

Και ιδού τα αποτελέσματα...




(http://img534.imageshack.us/img534/3503/451cc1ba5f6c4cfab3d2da0.th.png) (http://img534.imageshack.us/img534/3503/451cc1ba5f6c4cfab3d2da0.png)

...




(http://img26.imageshack.us/img26/6133/c8150a7a2fab4d26ab4c076.png)

...



 :)

Πάντα ήθελα να το ρωτήσω αυτό...
Τί είναι το dyneema, ποιά η χρήση του, πώς επιτυγχάνεται, που το βρίσκουμε και πόσο κοστίζει;

   Πολυαιθυλένιο μεγάλου μοριακού βάρους.

   Το γνωρίζω από την τοξοβολία, που χρησιμοποιείται σαν πρώτη ύλη χορδών, αγωνιστικών τόξων. Έχει μεγάλη αντοχή σε σχέση με το βάρος του, δεν έχει καθόλου ελαστικότητα  και δεν πιάνει CA επάνω του. Πωλείται σε καρούλια χιλιόμετρου (αν θυμάμαι καλά).

Παρα πολυ ωραια δουλεια stratigio. MΠΡΑΒΟ ΜΠΡΑΒΟ  :thumbs up:

   Δεν έχω αναφέρει τίποτα για τη διχρωμία που επέλεξα για "θέμα".

   Κατ'αρχήν ήθελα να χρησιμοποιήσω διάφανο "πέτσωμα" (μου αρέσει ο όρος που,  απ' ότι κατάλαβα πολυχρησιμοποιείται στον ιστότοπό μας), για να αναδείξω την πολύ όμορφη ξύλινη δομή του (δεν περιαυτολογώ εδώ, τα εύσημα στον κ. B.Rawdon).
   Σκούρες λοιπόν επιφάνειες φτερών, για να φαίνεται καθαρά σε οποιοδήποτε ουρανό και κίτρινη άτρακτος που κάνει έντονη αντίθεση μπροστά απ' οποιοδήποτε φόντο, αφού κατά την τελική μόνο είναι χρήσιμο να διακρίνεται καθαρά. Για τα φτερά, κόκκινο και κατά σειρά πορτοκαλί... κ.ο.κ. (σχετικότητα απόστασης -χρώματος), ήταν οι πρώτες επιλογές μου και δεν χρειάστηκε να πάω παρακάτω στην ίριδα, μιας και το κόκκινο είναι από τις αγαπημένες μου επιλογές (οι ψυχολόγοι κάπως το εξηγούν αυτό). Βέβαια το πορτοκαλί δεν "πρόκαμε" τελικά για πορτοκαλί όπως έχω προαναφέρει, αλλά στον ήλιο τουλάχιστον μπορείς να καταλάβεις ότι είναι διαφορετικό από την άτρακτο.

  Η διαφορά στα εξωτερικά panel (κόκκινο αριστερά-πορτοκαλί δεξιά) έγινε για καλύτερο προσανατολισμό στις μεγάλες αποστάσεις (είπαμε, προσδοκώ να πετάω το πουλί μου ψηλότερα απ'όλα τα άλλα  :whatever:). Εκεί όμως που έχω μία ψιλοανησυχία, είναι στη "συρραφή" που έχω κάνει κατά μήκος του κεντρικού panel. Έχει γίνει καθαρά για αισθητικούς λόγους (και να κάνω επίδειξη φυσικά των ικανοτήτων μου στο "πέτσωμα"  ) και ενώ είμαι σίγουρος για το "πιάσιμο" τις κόλλας (ειδικά στις άκρες - πολύ καλή προετοιμασία και ιδιαίτερα του CF κεντρικού δοκαριού, γαρ), νιώθω ανασφαλής για την δομική αντοχή που προσδίδει αυτός ο τρόπος πετσώματος, σε ανεμόπτερο τέτοιου μήκους ανοίγματος φτερών.

   Απ' την άλλη, είναι σίγουρο πως δεν έχω βλέψεις κακοποίησης του στον αέρα, αλλά καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης μπορούν πάντα να προκύψουν και τότε είναι που επικαλείται τέτοιες λεπτομέρειες . Στον αέρα θα δείξει βέβαια, αλλά και η γνώμη των "κατεχόντων" είναι πάντα χρήσιμη και φυσικά ουσιώδης.

 Με την ευκαιρία θέλω να εκφράσω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους είχαν την υπομονή να με ανεχτούν όλους αυτούς τους μήνες (με τις μεγάλες μου φωτογραφίες και τις ξερολίστικες απόψεις μου), σαν συνοδοιπόροι σε αυτή τη νέα για΄ μένα εμπειρία.  Όλες οι γνώμες και τα σχόλια, ήταν μια ευχάριστη για εμένα εμπειρία μέσα από την οποία εγώ σίγουρα έχω αποκομίσει αρκετά, όπως εύχομαι και οι υπόλοιποι μας. 



(http://img685.imageshack.us/img685/4237/42254c2a5a9f4875a24a3ea.png)




(http://img845.imageshack.us/img845/3919/2804dab74969493b9dc8d6d.png)




(http://img685.imageshack.us/img685/2118/961cbb453ebe4ddfa422a3f.png)

 Θα συνεχίσω να postάρω με αναφορά στα πτητικά χαρακτηριστικά του (όσο η μικρή εμπειρία μου επιτρέπει κάτι τέτοιο) με φώτο και αν καταφέρω video από τις πρώτες πτήσεις (που θα είναι ακόμα εμφανίσιμο  :buck2: - αλήθεια, σκόρδεψε κανένας ? ? ? ), αν κι εφόσον η υποσχόμενη βοήθεια (Ανδρέα …  :lalala: ) περιλαμβάνει και mediaκή κάλυψη. 

   Απογειώθηκε!!!

   Μετά από αρκετή αναμονή, η εικόνα που πριν πολύ καιρό είχα σχηματίσει στο μυαλό μου, ήρθε σε πραγματικό χρόνο και παρακολούθησα το Mirage ΜΟΥ να γλιστράει ήσυχα στον αέρα.
 
   Την περασμένη Κυριακή, σε κοντινό τόπο έκανε τις πρώτες του βόλτες. Με καλό παρεάκι από ανεμοπτεράδες και με ψυχολογία στα ύψη (είχα καιρό να πετάξω και ποιος με κράταγε), νωρίς την ταχινή έκανα την πρώτη ρίψη με το χέρι (να χοντροτσεκάρω το τριμάρισμά του) και βουρ για το λάστιχο.

xAF50E_XlCo

http://www.youtube.com/watch?v=xAF50E_XlCo

   Δυστυχώς δεν υπάρχει άλλο υλικό εκτός αυτής  (η πρώτη του) της σύντομης πτήσης, μιας και στην επόμενη ξεκόλλησα την ουρά, μετά από μία κάθετη βουτιά από τα 3 μέτρα   :tickedoff:. Άνοιξα full τα spoiler στην τελική, μιας και σίγουρα δεν θα μου έφτανε ο χώρος και δεν πρόλαβα να διορθώσω την κάθετη βουτιά (αναπόφευκτα αφού δεν είχα μιξάρει ακόμα το ELE - θα μου πεις ‘’κι εσύ περίμενες στην τελική να διαπιστώσεις αν χρειάζεται…"   :whatever: ).

   Αν εξαιρέσουμε την αποκόλληση και ένα βαθούλωμα στη μύτη (που ήδη διορθώθηκαν), το σοβαρότερο που έπαθε ήταν να σκιστεί η ταινία συγκράτησης των εξωτερικών panel.  Ζημιές που άνετα διορθώνονται επί τόπου. Εντυπωσιακό για βουτιά από Ολυμπιακό ύψος.

   Το θέμα είναι πως το κατάφχαριστήθηκα (το έριξα μετά σε through-catch με το Zephyrάκι μου) και με την επόμενη ευκαιρία, αφού τριμαριστεί σωστά και έχω και περισσότερο υλικό, θα επανέλθω δημήτριος (και όχι Γεώργιος). ;)

 :) :) :)

  
  Είχα παραμελήσει το thread αυτό, πιστεύοντας πως το όποιο ενδιαφέρον είχε εξαντληθεί. Ανεύθυνα και αδικαιολόγητα αφού το Σάββατο κατάλαβα πως έστω και έναν ή δύο ανθρώπους που μπορεί να περίμεναν κάποια τελευταία αναφορά, τους παραμέλησα.

 Οι αναζητήσεις μου σε σχέση με το τριμάρισμά της, δεν έχουν παύσει αλλά είμαι σε θέση να αναφέρω κάποια ασφαλή συμπεράσματα.

 Αυτή τη στιγμή το ΚΒ είναι στα ~100mm (14mm περισσότερο από το προτεινόμενο) και υπάρχουν και άλλα περιθώρια να μετακινηθεί περεταίρω πίσω. Τεστ σε άπνοια θα δείξουν.

Με AUW ~1100γραμμάρια, φορτώνει ~18.5gr/dm²

AR 14.7/1 και EDA ~13^o.

Μίκρυνα ελάχιστα το decalage από το αρχικό (δεν γνωρίζω ακριβώς ποιό ήταν-δεν το μέτρησα, αλλά χρειάστηκε τελικά λιγότερο από 1^ο μετακίνηση), μιας και το ELE ερχόταν αρκετά χαμηλά με τη μετακίνηση του ΚΒ.

 Η συμπεριφορά της στον αέρα μου αρέσει πολύ, αν και προτιμώ πιο μεγάλες ταχύτητες στην πτήση (προφανώς απομεινάρι από τις πλαγιές). Ανταποκρίνεται άμεσα και δυνατά στις κινήσεις των stick και σε θερμικαρίσματα μπορεί να διαγράψει κύκλους αρκετά μικρής διαμέτρου. Σηματοδοτεί δε πολύ έντονα την παραμικρή αλλαγή στον αέρα που συναντάει και με κάποιο φόρτωμα (δεν έχω δοκιμάσει πάνω από 180γρ, ακόμα) μπορεί άνετα να πετάξει στα 3-4 Bfts.

 Δυο videάκια που τραβήχτηκαν με τη βοήθεια του eolos δείχνουν λίγη από τη χάρη της  στον αέρα:

EWK7PEQljI4&feature

QIbgSOeiAqU&feature

 :)

...και μερικές photo ακόμη, σε ομορφότερο φόντο:

(http://img191.imageshack.us/img191/858/55d3a264961c4e8c9e3c3a7.png)

(http://img546.imageshack.us/img546/6546/274e2b1d87824e02ae9fb73.png)

(http://img526.imageshack.us/img526/9563/dfa639b8196f497aaabe0fa.png)

(http://img40.imageshack.us/img40/9466/a609eb9e064741ce8821b91.png)

(http://img401.imageshack.us/img401/3834/f029181a76834ce88656314.png)

 :)

φίλε Stratigio συχαρητήρια για την κατασκευη σου αλλά και για την πολύ όμορφη και αναλυτική παρουσίαση!!!!!
καλοπέταχτο.
μήπως μπορούμε να έχουμε μια κόπια τα σχέδια;

 Σ'ευχαριστώ Παύλο για τα καλά σου λόγια.

Τα σχέδια είναι σε άψογη σχεδόν κατάσταση, μόνο που είναι χωρισμένα (κομμένα) σε πέντε κομμάτια (άτρακτος-φτερά-ουρά). Αν κάποιος αναλάβει τη διαδικασία τακτοποίησης (σκανάρισμα-διαμόρφωση), ευχαρίστως να τα παραχωρήσω.


 :)

Σήμερα χαμπάριασα ότι μου έκοψαν τον ήχο από το δεύτερο videάκι μου (μουσική βιομηχανία και τα παρατράγουδά της -μεταφορικά και κυριολεκτικά-, γαρ).

Το ξανανέβασα λοιπών κι εγώ για όσους μισούν τη μουγκαμάρα...

Z1TDKZY8YEA&feature

Βρήκα και την καταγραφή της συγκεκριμένης πτήσης :

(http://i.imgur.com/qgNlFWA.png)