Isthmus Models Mirage 112.5" R.E.S.

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[Stratigio]

Φωτ. 1   Κατά τη συγκόλληση τους

Φωτ. 2   Με το servo σε δοκιμαστική τοποθέτηση και το καπάκι σε αναμονή

[Stratigio]

   Για spoiler ήθελα να χρησιμοποιήσω κάτι που θα μου έδινε αρκετή ακαμψία (μιας και το μήκος τους είναι αρκετά μεγάλο), αλλά συγχρόνως να τρίβεται εύκολα ώστε να μην με ταλαιπωρήσει πολύ κατά τη διαμόρφωσή του στο σχήμα της αεροτομής. Λαμινάρισα λοιπόν ply 1mm με balsa μέτριας σκληρότητας 4mm. Το αποτέλεσμα… ιδανικό!


Φωτ. 1   Πρόχειρα τοποθετημένα στις θέσεις τους (νομίζω πως φαίνεται το λαμινάρισμα). Περιττό να αναφέρω ότι το ΄΄Δοκιμή/Τρίψιμο/Δοκιμή΄΄ και σε αυτή τη φάση πήγε σύννεφο

Φωτ. 2   Του ΄΄τρίψει-τρίψει΄΄ συνέχεια και…

[Stratigio]

Φωτ. 1   Το δεξί πρίν…

Φωτ. 2   …και μετά (μεροκάματο)

[Stratigio]

   Συναρμολόγησα τα joiner boxes. Αφού μετρήθηκαν και δοκιμάστηκαν αρκετές φορές, κολλήθηκαν τα ply του 1/8’’ (με την κλίση 5^ο που θα έχει το εξωτερικό panel), ώστε η εφαρμογή τους να είναι απόλυτη. Επίσης η απόσταση από το κέντρο του panel μετρήθηκε με ακρίβεια … <mm. Λαμιναρίστηκαν εξωτερικά, πιάνοντας συγχρόνως και το δοκαράκι, με ply 1/64’’. Χρησιμοποίησα epoxy 30 λεπτών για τη δύναμη και την ελαστικότητα που δίνει μια τέτοια κόλληση, πράγμα που είναι αναγκαίο εδώ, και επί το πλείστον η επιφάνεια συγκόλλησης ήταν πολύ μικρή για να με ανησυχεί το βάρος (αν και κοντά στα tips).

   Τα εξωτερικά ribs και των τριών  panel που είναι και πιο χοντρά από τα υπόλοιπα (ώστε να μπορούν να τριμαριστούν στο τελικό μεταξύ τους ταίριασμα), ανήκουν σε αυτά που δεν παρέλαβα (ορά Απαντ. #16) και μου χρωστάει ακόμα ο Mark. Επικοινώνησα μαζί του να δω σε ποιο σημείο του δρόμου βρίσκονται και μου απάντησε ότι απέστειλε είδη μερικά (προφανώς τα δικά μου δεν ανήκαν σε αυτά) και ξέμεινε από τα συγκεκριμένα φύλλα, οπότε αναμένει από τον προμηθευτή του…  

   Αναγκαστικά λοιπών η κατασκευή των φτερών «παγώνει» εδώ μέχρι νεοτέρας από τους «επαγγελματίες» (έχει αρχίσει σιγά-σιγά να εξαντλείται η υπομονή μου με τα αλλεπάλληλα λάθη του κατά τα’ άλλα συμπαθέστατου Mark).



Φωτ. 1   Τα ply του ενός ογδόου ίντσας κατά την κόλληση. Ανάμεσα τους ένα κομματάκι απ’ τα απομεινάρια για να κρατάει την απόσταση ίση σε όλη την τσέπη της «λάμας ενώσεως» (υπάρχει άραγε τέτοιος όρος ή να πω απλά joiner blade). Κατά την κόλληση καθάρισα ότι κόλλα πέταξε και στην μέσα πλευρά της τσέπης για να μην υπάρξει πρόβλημα εφαρμογής του blade αργότερα.

Φωτ. 2   Το ίδιο από ίσως καλύτερη γωνία

Φωτ. 3    Εδώ είναι τα εξωτερικά ply που αγκαλιάζουν ολόκληρο τον αρμό.

[Stratigio]

   Στην ουρά λοιπόν (από’ κεί που βρομάει…). Το αρχικό πλάνο μου για διπλό  ELE απορρίφτηκε οπότε η μόνη παρέμβαση μου θα είναι η προσθήκη μιας φετούλας carbon 6x1mm τοποθετημένη κάθετα ως προς την επιφάνεια του ELE λίγο πιο μπροστά από τη γραμμή του μεντεσέ. Ακαμψία και μεγάλη αντοχή θα είναι το κέρδος με ελάχιστο κόστος σε βάρος (ειδικά σε σχέση με το πεύκο που αντιπροτείνει για τους ίδιους λόγους εδώ ο Mark).



Φωτ. 1   Η φετούλα carbon λαμιναρισμένη σε δοκαράκι balsa κατά την κατασκευή του stabilizer. Η balsa είναι για να μου δώσει πλατύτερο πάτημα για τους μεντεσέδες που θα χρησιμοποιήσω. Στα σχέδια προτείνεται η χρήση monocote αντί για μεντεσέ, αλλά σε περιπτώσεις που ο έλεγχος του σκάφους εξαρτάται μόνο από δύο επιφάνειες, προτιμώ να γαϊδουροδένω παρά να
γαϊδουρογυρεύω…

Φωτ. 2   Γραμμή του μεντεσέ τριμαρισμένη για τοποθέτηση στρογγυλών μεντεσέδων που είναι και οι αγαπημένοι μου

Φωτ. 3   Χαλβάς στο τραπέζι…

[Stratigio]

Φωτ. 1   Τρίψει-τρίψει και…

Φωτ. 2   Μεντεσέδες τοποθετημένοι δοκιμαστικά

Φωτ. 3   Στο σημείο του κάθε μεντεσέ τριμάρισα με ένα λιμάκι λίγο χώρο ώστε να κινούνται πιο άνετα

[Stratigio]

Φωτ. 1   Η ίδια φετούλα carbon μπήκε και στο fin. Λαμινάρισμα κάνω με epoxy και οι ενώσεις με τα λοξά δοκαράκια απο την άλλη πλευρά είναι με CA. Το RUD έπρεπε να φαγωθεί μόνο από τη μία πλευρά μιας και όλο το fin τοποθετείται παράλληλα με τη μία πλευρά της ατράκτου

Φωτ. 2       Εδώ διακρίνεται καλύτερα το τριμάρισμα στις εξόδους των μεντεσέδων

Φωτ. 3       Σχεδόν έτοιμο

[Γιάννης Κωνσταντακάτος]

Ο λόγος που το rudder έχει γωνιασμένο ασύμμετρα χείλος προσβολής, είναι για την μετέπειτα διαδικασία γυγλισμού του . Ο κατασκευαστής προτείνει είτε μεντεσέδες τύπου monokote, είτε sellotape .

Οταν εμείς επιθυμουμε να βάλουμε συμβατικούς χοντρους μεντεσέδες, τη γωνία την κάνουμε συμμετρική στο κέντρο, ή απλά στρογγυλεύουμε το χείλος προσβολής, αφου το άνοιγμα που θα υπάρχει αφήνει περιθώριο κίνησης και προς τις δύο πλευρές.

[Stratigio]

   Πάμε στην άτρακτο.

   Συγκέντρωσα όλη την ξυλεία μαζί με τα λοιπά συμπράγκαλα που θα χρειαστούν για τη συναρμολόγησή της, έριξα άλλη μία ματιά στις οδηγίες του Mark και προχώρησα. Τουλάχιστον διαπιστώνω ότι δεν λείπει τίποτα αυτή τη φορά και μάλλον η εργασία θα ολοκληρωθεί ανεπηρέαστα.



Φωτ. 1   Ότι χρειάζεται για την άτρακτο αραδιασμένα στον ένα πάγκο

Φωτ. 2   Η πρώτη συγκόλληση για την άτρακτο είναι η διαγώνιος που διακρίνεται πίσω από το ΤΕ του φτερού

Φωτ. 3   Σε συγκολλήσεις με αλοιφατική κόλλα και όταν η εφαπτόμενες επιφάνειες είναι μικρές, εμποτίζω με ένα φιλέτο κόλλας και τις δύο προς κόλληση επιφάνειες (εφαρμογή σε balsa κυρίως λόγω πορώδους υφής) και τις αφήνω να ρουφήξουν την κόλλα για 5’-10’ (το πόσο γρήγορα εξαρτάται από τις καιρικές συνθήκες και την πυκνότητα του ξύλου) . Κατόπιν και πριν τις φέρω σε επαφή, ξαναβάζω λίγη κόλλα στη μία μόνο επιφάνεια (περισσότερο για να ενεργοποιηθεί η ήδη υπάρχουσα) , διαδικασία που προσφέρει αρκετά δυνατότερες κολλήσεις απ’ ότι με την κλασική μέθοδο (ένα πέρασμα κόλλα – άμεση επαφή)

[Stratigio]

Ο λόγος που το rudder έχει γωνιασμένο ασύμμετρα χείλος προσβολής, είναι για την μετέπειτα διαδικασία γυγλισμού του . Ο κατασκευαστής προτείνει είτε μεντεσέδες τύπου monokote, είτε sellotape .
Όταν εμείς επιθυμουμε να βάλουμε συμβατικούς χοντρους μεντεσέδες, τη γωνία την κάνουμε συμμετρική στο κέντρο, ή απλά στρογγυλεύουμε το χείλος προσβολής, αφου το άνοιγμα που θα υπάρχει αφήνει περιθώριο κίνησης και προς τις δύο πλευρές.

Είναι ο προβληματικός μου λόγος που δημιουργεί τέτοιες παρεξηγήσεις. Φαίνεται δεν ήμουν σαφής ότι αναφερόμουνα στο RUD ολόκληρο ως επιφάνεια εκφυγής και όχι στο δικό του LE. Ενώ στις συμβατικές ουρές που συναντάμε συνήθως, το RUD είναι ένα κομμάτι balsa ισοσκελούς τριγωνικής διατομής, εδώ λόγω του ότι όλο το fin τρέχει στην ίδια ευθεία με την μία μόνο πλευρά της ατράκτου (ασύμμετρα δηλαδή), κατά τη διαμόρφωσή του έπρεπε να τρίψω μόνο τη μία πλευρά του RUD αφήνοντας την άλλη στην ίδια ευθεία με το fin. Το χείλος προσβολής του είναι διαμορφωμένο για να υποδεχθεί τους μεντεσέδες που θέλω, όπως ακριβώς αναφέρεις (photo2 Απαν#49 είναι του ELE που πρότεινε tape και εδώ για μεντεσέ και η διαμόρφωση ήταν ανάλογη).

[Stratigio]

Φωτ. 1   Η δεύτερη πλευρά στον πάγκο κατά τη συγκόλληση ενώ δεξιά και πάνω στην ήδη κολλημένη, είναι το doubler  που θα λαμιναριστεί με epoxy

Φωτ. 2   Τα doublers έχουν κολληθεί αποβραδίς με epoxy λαμιναρίσματος 24Η(σε μεγάλες επιφάνειες που χρειάζεται λίγη ελαστικότητα είναι μονόδρομος για εμένα) και την επομένη αφού είχε στεγνώσει, κολλήθηκαν και τα stringers στο πίσω μέρος.

Φωτ. 3   …

[Stratigio]

Αν και η προσπάθεια μου να κρατήσω σε απόλυτη ευθυγράμμιση το doubler της ατράκτου, συγκρίνοντας δίπλα-δίπλα αριστερή-δεξιά πλευρά, διαπίστωσα απειροελάχιστη αλλά εμφανή διαφορά μεταξύ τους. Αυτή δεν οφειλόταν σε απροσεξία μου, αλλά στη λοξή κοπή από το laser που ανέφερα νωρίτερα



Φωτ. 1   Γυαλοχαράκι και τριμάρισμα στις δύο κολλητά, ίσα μέχρι να χαθεί το κάψιμο από τις άκρες και να έρθουν πρόσωπο.

Φωτ. 2   Μέτρησα και έκοψα και τα κάθετα προς τις πλευρές νευράκια της ουράς

[Stratigio]

   Ετοίμασα τα δύο Formers που κολλιούνται πρώτα και είναι τα μόνα τοποθετημένα 90^ο κάθετα ως προς τις πλευρές.
 
   Το αριστερό (F3) τοποθετείται μπροστά από το LE του φτερού και είναι το ίδιο ply που χρησιμοποιείται και στα υπόλοιπα αλλά διπλό. Εκτός από το αναγκαίο τριμάρισα που χρειάστηκε μετά τη συγκόληση των δύο ίδιων κομματιών, άνοιξα και την κάτω αριστερά τρύπα για να περάσω τα καλώδια των servo των spoiler που δεν προβλεπόταν.

   Το δεξί (F2) είναι το αμέσως πιο μπροστά και φέρει το δοκαράκι συγκράτησης των servo στην άτρακτο. Τριμάρισμα και σ’ αυτό ώσπου να έρθει πρόσωπο με το F3

[Stratigio]

Φωτ. 1   Τους τοποθέτησα τα δοκαράκια των servo

Φωτ. 2   Και τα κόλλησα στην δεξιά πλευρά

Φωτ. 3   Μετά από αρκετές ώρες έβαλα και την αριστερή προσέχοντας όλα να βρίσκονται στις σωστές γραμμές. Συνήθως στα kit συναντάμε κάποιες εγκοπές ή διαβαθμίσεις στα σημεία που κολλιούνται τα formers, που προσδιορίζουν και βοηθούν στη σωστή τοποθέτηση και ευθυγράμμιση τους. Εδώ δεν υπήρχε τίποτα σχετικό, πράγμα που  κατέστησε την όλη εργασία αρκετά πιο δύσκολη. Πλεονέκτημα σε τέτοιες περιπτώσεις μου δίνουν κόλλες με μεγάλους χρόνους συγκόλλησης μιας και πολλές φορές χρειάζονται διορθώσεις. Οπότε φανατικά αλοιφατική και εδώ.

[Stratigio]

Φωτ. 1   Προετοίμασα και το F4. Είναι το τελευταίο στη σειρά σε όλη την άτρακτο και τοποθετείται κάτω και πίσω από το ΤΕ του φτερού. Εδώ είναι που μπερδεύτηκα λίγο και μέλλον έκανα ένα λάθος. Στις οδηγίες ο Mark αναφέρει πως πρέπει να προετοιμαστούν τα F2-3-4 (αναφέροντας τα servo rails, που βρίσκω σωστό μηχανικά, αλλά και το wing-holdown). Στο F4 δεν ήταν λογικό να κολληθούν τα δοκαράκια του wing-holdown χωρίς το ply πριν τοποθετηθεί στην άτρακτο, γι’ αυτό και το κόλλησα όλο μαζί. Κατόπιν παρατήρησα σε photo άλλων κατόχων Mirage αλλά και στα σχέδια του πως το ply είναι πιασμένο στα δοκαράκια με βιδούλες και μάλλον όχι κολλημένο (φυσικά καμία αναφορά δεν υπήρχε στις οδηγίες ). Αντιλαμβάνομαι πως πρέπει να είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να λειτουργεί σαν ασφάλεια. Αν  αποτύχει να κοπεί η βίδα συγκράτησης του φτερού (σε περιπτώσεις έντονου στρεσαρίσματος) , να αποκολληθεί όλο το ply αντί να κάνει μεγαλύτερη ζημιά στο φτερό ή την άτρακτο. Άργησα να το καταλάβω όμως, οπότε αποφάσισα να το αφήσω έτσι, ευχόμενος να μην χρειαστεί ποτέ να λειτουργήσει αυτή η ασφάλεια.

Φωτ. 2   Έβαλα και τις βιδούλες για να μην ξεφύγω καθόλου από τον αρχικό σχεδιασμό του. Χα, χα!!!

Φωτ. 3   Και το F1 στη θέση του. Υμνώ ξανά τους χρόνους που σου δίνει να δουλέψεις η αλοιφατική. Αν και άφηνα αρκετά κάθε former να στεγνώσει καλά η συγκόλληση του πριν προχωρήσω στο επόμενο, έπρεπε να γυρίζω πίσω και να τα ελέγχω όλα αν παραμένουν σωστά ευθυγραμμισμένα.