Do-17 Z κλίμακα 1/6

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[CMarkop]

Λοιπόν,
Μετά από «απαίτηση» φίλων αποφάσισα να ετοιμάσω και μια παρουσίαση του Do-17Z.
Πριν όμως ξεκινήσουμε με φωτογραφίες και άλλα, πρέπει να πω ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ευχαριστώ στον Θανάση (τον γνωστό και μη εξαιρετέο). Γιατί αυτό; Για τον απλούστατο λόγο ότι το μοντέλο αυτό το είχε ξεκινήσει αυτός πριν από πολλά χρόνια έχοντας κάνει την  βασική ξυλοκατασκευή και με την προτροπή του Άρη Σπυρόπουλου (άλλο ένα ευχαριστώ εδώ) το μοντέλο κατέληξε τελικά στα χέρια μου.
Το Do-17Z έδρασε σε όλα σχεδόν τα μέτωπα κατά την διάρκεια του Β’ ΠΠ. Εγώ προτίμησα να το βάψω στα χρώματα του ανατολικού μετώπου (χειμερινό) γιατί για να είμαι ειλικρινής τα κλασικά πράσινα των γερμαναράδων δεν μου αρέσουν και πολύ.
Το μοντέλο, σε κλίμακα 1/6 βγαίνει στα 3 μέτρα (μήκος και φάρδος!). Ήταν  κατασκευασμένο σύμφωνα με τα σχέδια σε δύο κομμάτια (άτρακτος και πτέρυγα) το οποίο για εμένα στο εργαστήριο που διαθέτω αλλά και από θέμα μεταφοράς ήταν απαγορευτικό. Για αυτό και το πρώτο πράγμα που έγινε ήταν μια «μικρή μετατροπούλα». Πήρα λοιπόν το ξυλοπρίονο(!) και έκοψα την άτρακτο σε δύο κομμάτια (πίσω από το Χ.Ε. της πτέρυγας) και το φτερό σε τρία κομμάτια (έξω από τους κινητήρες). Μετά έγιναν «συρταρωτά» με σωλήνες.
Επίσης έγιναν κάποιες βελτιώσεις στα κάθετα σταθερά και τα πηδάλια. Κατασκευάστηκαν τα fairings  της ουράς, της πτέρυγας πάνω και κάτω, εμπρός και πίσω, τα καλύμματα των τροχών και η αποπεράτωση των nacelle των κινητήρων στο πίσω μέρος τους που είναι ένα με τα flaps και όταν αυτά κατεβαίνουν ανασύρονται μέσα στο σταθερό τμήμα των nacelle. Κατασκευάστηκαν επίσης οι θυρίδες και ο χώρος των βομβών, τα cowlings των κινητήρων, οι καλύπτρες, τα dummy και το εσωτερικό του cockpit. Επίσης κατασκευάστηκαν το Σ.Π. και ένα σωρό καλούδια. Όλα αυτά πήραν κοντά δύο χρόνια δουλειάς (και κάτι παραπάνω).
Δυστυχώς από την φάση της κατασκευής δεν υπάρχουν φωτογραφίες, οπότε εδώ θα βάλω αυτές που τράβηξα εγώ όταν άρχισα να το δουλεύω μετά τις μετατροπούλες που λέγαμε …

Κώστας Μαρκόπουλος.

[CMarkop]

...

[CMarkop]

Για την προσαρμογή της πτέρυγας στην άτρακτο, τοποθετήθηκαν στο Χ.Π. οι δύο κλασικοί πείροι.
Στο πίσω μέρος, για το βίδωμα της, ακολούθησα παρόμοια λογική που είχα κάνει και στο τρικινητήριό μου. Έφτιαξα τακάκια που κολλήθηκαν και βιδώθηκαν στην πίσω δοκό. Ανοίχτηκαν τρύπες στα πλευρά τους (αριστερά δεξιά). Σε αυτές τοποθετήθηκαν helicoil ξύλου για Μ6 βίδες (συνολικά 4. Δύο σε κάθε πλευρά). Με αυτό τον τρόπο οι βίδες της πτέρυγας δεν περνάνε «σουβλάκι» την άτρακτο από το επάνω μέρος, (πράγμα τελείως αντιαισθητικό για scale μοντέλο) αλλά βιδώνουν από τα πλάγια της ατράκτου κάτω από την πτέρυγα και έτσι κρύβονται σε μεγάλο βαθμό.

[CMarkop]

Κατόπιν έγιναν οι απαραίτητες δοκιμές αντοχής.
Στήριξα το μοντέλο στην πτέρυγα και τοποθέτησα βάρη στην άτρακτο …

[panioul]

Το βλέπω και πονάω αλλά προφανώς στον αέρα δέχονται πολύ μεγαλύτερη καταπόνηση...επομένως τα stress tests (είναι και της μόδας τελευταία) είναι απαραίτητα!!

[CMarkop]

Θέλω να πιστεύω ότι στον αέρα δεν θα είναι και πολύ μεγαλύτερες οι καταπονήσεις γιατί αλλιώς με βλέπω να κλαίω με μαύρο δάκρυ!

Για την ένωση των δύο κομματιών της ατράκτου, αφού φτιάχτηκε και δεύτερος νομέας στο σημείο που κόπηκε η άτρακτος, ενισχύθηκε εσωτερικά με  ρητίνη και υαλο-ύφασμα. Έγιναν οδηγοί για τρεις πείρους 6 χιλιοστών (ατσάλι) και ανοίχτηκαν περιμετρικά τρύπες για το βίδωμα των δύο μισών.
Για να κρατηθεί στο ελάχιστο το κενό μεταξύ των δύο μισών ακολούθησα την εξής τεχνική (το ίδιο έγινε αργότερα και στην πτέρυγα):
Προετοίμασα ρητίνη (παχύρευστη και αργή) και έφτιαξα μια φλάντζα από διαφάνεια με λίγο αντικολλητικό. Έβαλα αρκετή δόση ρητίνης στα «πρόσωπα» των δύο νομέων που έρχονται σε επαφή μεταξύ τους, και «συρτάρωσα» τα δύο μισά της ατράκτου παρεμβάλλοντας ανάμεσά τους την φλάντζα. Τα έσφιξα και η περίσσεια ρητίνη γέμισε ότι κενά υπήρχαν και ξεχείλισε προς τα έξω. Όταν σταθεροποιήθηκε, αφαίρεσα την φλάντζα και έτριψα την περίσσεια της ρητίνης.
Καλό βγήκε!
ΥΓ. και εδώ βέβαια έγιναν οι αντίστοιχες δοκιμές αντοχής.

[CMarkop]

Το επάνω fairing της πτέρυγας κατασκευάστηκε από balsa 3 χιλ.

[CMarkop]

… και τρίφτηκαν και οι τάκοι για να γίνουν οι καμπύλες στο Χ.Π.
Μιλάμε για κανονική γλυπτική! Η ομορφιά αυτού του αεροπλάνου είναι οι απίστευτες καμπύλες που έχει. Είναι όμως και αρκετά δύσκολο. Απαίτησε πολύ δουλειά στο σημείο αυτό.

[CMarkop]

Και «αλφάδιασμα» ουράς …

[CMarkop]

Σωλήνες και πείροι για το «συρτάρωμα» και «κλείδωμα» των εξωτερικών τμημάτων της πτέρυγας …

[CMarkop]

Και φυσικά οι απαραίτητες δοκιμές αντοχής …

[CMarkop]

Χώρος και βάση Σ.Π. Κάθε σκέλος έχει διπλά συστήματα.

[CMarkop]

Fairing ουράς. Το λευκό είναι foam με επικάλυψη ρητίνης και υφάσματος (άλλη γλυπτική εδώ!).
Το επάνω είναι από φύλλο αλουμινίου 0,2 χιλ. Είναι 2 με 3 χιλιοστά πιο πάνω από την επιφάνεια του οριζοντίου.

[CMarkop]

Για να κατασκευαστούν τα καλύμματα των τροχών (από ρητίνη και ύφασμα και αυτά) φτιάχτηκε πρώτα ένα «καλούπι» από foam.

[CMarkop]

Χώρος βομβών …