Κώστα σε ευχαριστώ πολύ αλλά έχω δρόμο ακόμα

Πράγματι γ 'αυτό είναι οι φίλοι. Μάλιστα μου θύμησες μια φορά που σε ένα πέρασμα με το Mustang ανακαλύπτω πως το γκάζι έχει κολλήσει στη μέση.
Κέντα λέω μέσα μου. Φωνάζω να ενημερώσω για το πρόβλημα και αμέσως ήρθαν δίπλα μου ο Αργύρης και ο Μιχάλης. Το σχέδιο ήταν να κάνω κύκλους
στο σκέλος πριν την τελική μέχρι να μείνω από καύσιμα. Έχουν περάσει γύρω στα 25 λεπτά -αν λέω πολλά να με διορθώσουν οι Αργύρης και Μιχάλης.
Το θέμα είναι ότι κάθε φορά που τα μάτια μου συγκλίνανε έτρωγα μια φάπα από τον Μιχάλη και ερχόμουν στα ίσα μου. Με συνεχή ψυχολογική υποστήριξη
και συζητώντας τον τρόπο που θα έρθω κάμποσες φορές ήρθε η ώρα που γκαζώνει μια τελευταία ο Roto και σιωπά. Νομίζω πως μέχρι και τα βατράχια στο ποτάμι
σταματήσανε ο μόνος ήχος που θυμάμαι είναι το fathering που έκανε η προπέλα λίγο πριν φτάσω διάδρομο. Δεν πρέπει να έχω κάνει καλύτερη προσγείωση με το
Mustang και ναι πιστεύω πως αν δεν ήταν οι Αργύρης και Μιχάλης μπορεί να ήταν η τελευταία.
’ντε να του κάνω ένα service γιατί μου έλειψε ο χάρος.