Κύριε Γιάννη ,
απ' ότι φαίνεται έχετε ασχοληθεί με το θέμα .
Εγώ δέν έχω ασχοληθεί γι'αυτό και ρωτάω , μήπως και μάθω . Γι΄αυτό άλλωστε είμαι μέλος σε αυτό το Φόρουμ .
Μπορείτε λοιπόν να ανακοινώσετε τα Δικά σας στοιχεία ?
Δεν κατάλαβες Απόστολε,
το θέμα δεν είναι το τι ξέρω εγώ, αλλά το πως αντιλαμβάνονται την έκδοση περιοδικού αυτοί που θέλουν οπωσδήποτε να κυκλοφορήσει. Αυτοί που γκρινιάζουν γιατί δεν υπάρχει Ελληνικό περιοδικό όπως τα αντίστοιχα ξένα.
Εγώ δεν λέω να μη κυκλοφορήσει Ελληνικό περιοδικό, αλλά δεν είμαι αισιοόδοξος ότι ΑΝ τελικά κυκλοφορήσει θα κρατηθεί σε κυκλοφορία για αρκετό χρόνο, και ότι ο χρηματοδότης του δεν θα χάσει τα χρήματα που επένδυσε. Οτι δηλαδή δεν θα έχει την τύχη των προγενέστερων.
Πόσοι Ελληνες αερομοντελιστές μπορούν να γράψουν έγκυρο τεχνικό άρθρο; Πόσοι μπορούν να καλύψουν δημοσιογραφικά μία εκδήλωση; Ποιός θα δακτυλογραφήσει τα κείμενα και θα φιλοτεχνήσει τις φωτογραφίες; Ποιός θα είναι ο διορθωτής; Ποιός θα ασχοληθεί με τις διαφημίσεις; Τελικά ποιός θα είναι ο χρηματοδότης, και ποιός ο υπεύθυνος κυκλοφορίας; Ο λογιστής; Ο μεταφορέας; Ο σύνδεσμος με το τυπογραφείο; Ποιός χώρος θα δέχεται τα παλιά τεύχη και τις επιστροφές;
Ολα τα σύγχρονα ξένα περιοδικά είναι πλέον ένας κατάλογος προϊόντων, με την ίδια καταχώρηση, κάθε μήνα, μέσα στον οποίο εμφανίζονται και ένα - δύο άρθρα, από αξιόλογο αρθρογράφο.
Τα υπόλοιπα άρθρα είναι πληρωμένα από τους εμπόρους για να διαφημίσουν (δήθεν να κάνουν τεστ) στο μοντέλο τους, ή δήθεν "να τι νέο βρήκαμε στα μαγαζιά".
Χαρακτηριστικά, πριν μερικά χρόνια, τρία Αμερικάνικα περιοδικά σε διάστημα 3-5 μηνών παρουσίασαν τεστ ενός συγκεκριμένου μοντέλου, με άλλο αρθρογράφο το καθένα, αλλά τους ξέφυγε και περιέλαβαν κοινά κείμενα, που προήρχοντο από το έτοιμο άρθρο που τους έδωσε ο ενδιαφερόμενος επαγγελματίας που το λανσάριζε.
Από τις προσωπικές μου εμπειρίες θα σου πω ότι μου ήταν δύσκολο να είμαι συνεπής με την ημερομηνία παράδοσης ύλης, σε όποιο περιοδικό και αν είχα υποσχεθεί ότι θα γράψω, και αυτό ίσχυε, ισχύει και θα ισχύει για όλους.
Οταν ανέλαβα να ετοιμάσω το αγγλόφωνο newsletter της CIAM, για 32 σελίδες (μία έκδοση ανά έτος), η εργασία άρχιζε Οκτώβριο, και μετα βίας ήταν έτοιμο στα μέσα Μαρτίου. Χωρίς βοήθεια, η αντοχή μου (κυρίως με τους ξένους που δεν έστελναν εγκαίρως το άρθρο που ανελάμβαναν) εξαντλήθηκε σε τρία τεύχη.
Από τα λίγα Ελληνικά περιοδικά που κυκλοφόρησαν στο παρελθόν, άκουσα τρελά πράγματα:
Πολλές εταιρείες έστελναν την διαφήμισή τους, που δημοσιεύετο, αλλά ποτέ δεν την πλήρωσαν. Πολλές φορές δεν έγινε σωστή απόδοση των εισπράξεων από τις πωλήσεις στα περίπτερα. Δεν πλήρωσε ο νέος υπεύθυνος την εφορία, και αυτή κυνήγησε τον προηγούμενο υπεύθυνο.
Αν το περιοδικό θα έχει στόχο μόνο την πληροφόρηση των λίγων, και όχί την ευρεία κυκλοφορία, είναι χαμένο απο χέρι. Το Internet θα το φάει λάχανο.
Αν στοχεύει σε ευρεία κυκλοφορία χρειάζεται να γίνει πρώτα εταιρεία για να κινήσει τα νήματα.
Επανέρχομαι λοιπόν στο ότι "Καλός ο ενθουσιασμός, αλλά καλύτερη η γνώση και η οργάνωση".