ΕΑΑ - ΑΜΣΑ Περιφερειακός Αγώνας F5J GR

  Καταστήματα
  Κεντρική σελίδα
  Αρθρα
  Links
  Σύλλογοι
  Γιατί αυτή η σελίδα;

WWW Aeromodelling GR

Aeromodelling GR - IBabylon ThemeClassic YaBB SE ThemDelta TPNetBiz TPOmega TPSMF Default Theme

[Κώστας Ζαπαντιώτης]

Μπράβο σε όλους!

Μπράβο στο Γιώργο (Σκαριώτη).Πιο πολλά Μπράβο στον Παναγιώτη (Μουρελάτο) που τον έχω δει να μάχετε πολλές φορές  και χτες αποζημιώθηκε!!
Μπράβο και στον Ανδρέα (Μανδαράκα) που πετάει το Tango μόνο 3 μήνες.Μπράβο και στο Βασίλη(modeller) για το σκάφος του που έδειξε ότι και με καιρό στέκεται αξιοπρεπώς!

Συγχαρητήρια επίσης σε ΕΑΑ και ΑΜΣΑ για την ακόμη μια φορά άψογη διοργάνωση.Επίσης πολλά συγχαρητήρια στους συναθλητές μου για την πολύ καλή αγωνιστική συμπεριφορά.

Τέλος πολλά συγχαρητήρια στα παιδιά από Καλαμάτα ,στο Νίκο από τη Σπάρτη και στον Παντελή από τη Λάρισα που έβαλαν κούραση και έξοδα και Αγάπη για το ανεμόπτερο για να είναι εκεί!!!

Καλό καλοκαίρι σε όλους!Καλή αντάμωση από Φθινόπωρο!

Υ.Γ. Ντινο αντε ετοιμασε και το δικο σου

Υ.Γ.:Βασίλη ήδη είναι στο τραπέζι...

[pansofos]

Πριν στειλω κι εγω τις καθιερωμενες ευχες και τα συνχαρητηρια μου, μηπως στα
 αναρτηθεντα αποτελεσματα υπαρχει καποιο λαθος ?
           Συγκεκριμενα στις τοποθεσιες 2 και 3.

[G.Skargiotis]

Ο "πρωταγωνιστής" σε αυτόν τον αγώνα είναι αναφισβήτητα ο καιρός
Είχε  βροχή "θερμικά" και αέρα με αποτέλεσμα η "εμπειρία να   είναι βασικός παράγοντας στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα και αφήνοντας σε δεύτερο χρόνο τα σύγχρονα ανεμόπτερα
Ακόμα ο καιρός επιβεβαίωσε  την Καλή σχεδίαση και κατασκευή τον ανεμοπτέρων του Βασίλη που πετούν καλά σε  όλες τις συνθήκες(συγχαρητήρια)
Και βεβαια ο μεγάλος νικητής είναι ο μπαλούρδος ανδέας mandarakas που  έχοντας την μκρότερη εμπειρία από τους περισσοτερους κατάφερε μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα να  διακριθεί  και μέσα σε πολύ δύσκολες καιρικές συνθήκες
Τέλος ένα μεγάλο ευχάριστο στην Αvva για  το κουράγιο και την αντοχή της........................

[AIRCOSTAS]

Πριν στειλω κι εγω τις καθιερωμενες ευχες και τα συνχαρητηρια μου, μηπως στα
 αναρτηθεντα αποτελεσματα υπαρχει καποιο λαθος ?
           Συγκεκριμενα στις τοποθεσιες 2 και 3.

όντως αν αρθείσης την βαθμολογία του 2ου και μετά του 3ου..
ο αντρέας  έχει 4 βαθμούς ποινής και ο μουρελάτος 5

[Γιάννης Κουρμπάνης]

Καλησπέρα παιδιά!Κι εγώ τωρα βλεπω τα αποτελεσματα αναρτημενα..η καταταξη ειναι η εξης:ο Ανδρεας κι ο Παναγιωτης ισοβαθμουν στη δευτερη θεση με 1 βαθμο ποινης..σε τετοιες περιπτωσεις τελειται fly off για επιλυση ισοβαθμιας..εκτος κι αν ο ενας απο τους δυο δεν θελησει να πεταξει fly off..τωρα για εχθες δεν ξερω τι αποφασιστηκε,δεν ακουσα..λογικα οτι περνουν μαζι τη δευτερη θεση..απλα πιθανοτατα δεν αλλαξαν τα ταμπελακια των κυπελων..και του χρονου!καλο βραδυ σε ολους!

[Γιάννης Κουρμπάνης]

Συγνωμη..ξεχασα!ισοβαθμουν οπως λεει ο κανονισμος με την αφαιρεση ενος γυρου εννοω!αν βγαλουν κι οι δυο 30 λεπτα πτησης τοτε μετρα ο αποριφθεις γυρος!

[Αντώνης Παπαδόπουλος]

Καλησπέρα,

Πάντα τα αποτελέσματα που δημοσιεύονται είναι τα προσωρινά. Τα τελικά θα υπάρχουν στο site της Επιτροπής και αναρτώνται μόλις έρθουν στην Ομοσπονδία τα αναλυτικά φύλλα του κάθε γύρου και της κάθε σειράς και γίνει επανέλεγχος ότι έχουν καταχωρηθεί σωστά στον υπολογιστή.

Δεν είναι συχνό το φαινόμενο αλλά και στο παρελθόν έχει χρειαστεί να αλλάξουν τα προσωρινά. Η ένταση της στιγμής αλλά και το ανθρώπινο λάθος είναι μέσα στο παιχνίδι και πρέπει να δεχόμαστε και αυτό το ενδεχόμενο.

Αντώνης Παπαδόπουλος

[Gpap]

Συγχαρητήρια στους νικητές και σίγουρα σε όλους αυτούς που ήρθαν και αγωνίστηκαν σε αυτόν τον αγώνα άλλοι από κοντά και άλλοι από μακριά.
Αγώνας που έκρυψε αρκετές εκπλήξεις λόγω καιρικών συνθηκών (μέχρι και αναβολή του) άλλα ακόμα και εκπλήξεις μεταξύ των αγωνιζόμενων (όσο μεγαλώνεις μαθαίνεις) .
Εγώ θέλω να σταθώ στην νίκη του Ανδρέα Μανδαράκα που αν και νέος στο στίβο κατάφερε όχι μόνο να προκριθεί άλλα και από μόνος του να παραχωρήσει την δεύτερη θέση στον ισόβαθμο του Μουρελάτο μιας και από κοινού μεταξύ τους δεν θέλησαν να διαγωνισθούν στο fly off λόγω περασμένης ώρας και καιρικών συνθηκών και κούρασης μετά τα σουβλάκια .
Έτσι νομίζω λύνονται και η τυχόν απορίες που δημιουργηθήκαν από την βαθμολογία-ισοβάθμια.Άλλωστε υπάρχει και η Αλυτάρχης του αγώνα μας να το πει αυτό όπως και ο ίδιος ο Μανδαράκας .
Και σίγουρα τον τελευταίο λόγο τον έχει η ομοσπονδία μας αφού έχει και τον φάκελο του αγώνα στα χέρια της για να βγουν και τα επίσημα αποτελέσματα
Σίγουρα χωρίς την παραχώρηση του κ.Μπούρμπουλα για την χρήση του μοντελοδρομίου του ο αγώνας δεν θα ήταν εφικτός . Σας ευχαριστούμε κ.Κώστα.
Αυτή η Άννα μας τι να πει και τι να προλάβει να κάνει τον φωτογράφο , την Αλυτάρχη ......... Εκ μέρους όλων των αγωνιζόμενων του ΑΜΣΑ ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ που μας ανέχεσαι Αννούλα.
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ σε όλους και τον Σεπτέμβρη πάλι μαζί όλοι σε Περιφερειακό αγώνα που τουλάχιστον αυτή η επιτυχημένη συνεργασία των δυο συλλόγων ΕΑΑ-ΑΜΣΑ δεν θ΄αφήσουν κανένα στεναχωρημένο για το 2014 ότι δεν πέταξε αλλά αντιθέτως ότι ευχαριστήθηκαν πτήσεις και αγώνες  

[Mandarakas Andreas]

Gpap όντως συμφωνήσαμε από κοινού να μην γίνει flyoff με αποτέλεσμα να πάρει ο Παναγιώτης την δεύτερη θέση αφού στον αποριφθέντα γύρο είχε 2 βαθμούς ποινής.Όμως στα αποτελέσματα που ανερτήθησαν σήμερα φαίνεται ότι έχει 4 βαθμούς ποινής εξού και η απορία.

[Gpap]

Kι εγώ στην ανάγνωση των αποτελεσμάτων χθες είχα 3 βαθμούς ποινής και σήμερα έχω 4 .
Υπομονή μέχρι τα τελικά και οριστικά αποτελέσματα.

[STRATOS77]

Αλλος ενας αγωνας εφτασε στο τελος του,και φυσικα το μονο που κρατω ειναι η "μαζωξη"των φιλων και των γνωστων για κατι κοινο...Την  ανεμοπορια που πλεον ολοι αγαπαμε....

Με αφηνει εντελως αδιαφορο απο ποιο συλλογο προερχομαστε ολοι,το μονο που κρατω ειναι οτι νεα παιδια μπαινουν στον χωρο του μοτοανεμοπτερου,μοχθουν και φυσικα τα αποτελεσματα δεν αργουν να ερθουν...

Συνχαρητηρια για την 1η θεση στον φιλο Γιωργο Σκαριωτη,για την 2η θεση στον φιλο και συναθλητη μου Πανο μουρελατο,και φυσικα για την 3η θεση του φιλου Ανδρεα Μανδαρακα...

Πραγματικα μεσα απο την καρδια μου ευχαριστηθηκα τον φιλο Ανδρεα Μανδαρακα για την νικη του και την αναριχιση του στην 3η θεση,πραγμα που δειχνει οτι με σωστους δασκαλους διπλα σου και με προσωπικη δουλεια ολα ερχονται...

Φυσικα ο καιρος ηταν ο πρωταγωνιστης του αγωνα και οπως ειπαν οι προλαλησαντες η εμπειρια επεξε πρωταρχικο ρολο...Να ευχαριστησω τους συλλογους ΕΑΑ-ΑΜΣΑ για την διεξαγωγη και αυτου του αγωνα,και φυσικα τον ανθρωπο με το μεγαλυτερο στομαχι του κοσμου(μετα τον ζαγοραιο) ΤΗΝ ΑΛΥΤΑΡΧΗ ΜΑΣ ΑΝΝΑ,που προσπαθει να κανει τα απιστευτα (να ειναι παντου )...

Φυσικα να μην ξεχασω και τον κυριο μπουρμπουλα που ειναι παντα διπλα μας.!!!!

Ραντεβου λοιπον προς το τελος του μηνα με κατι νεο,και φυσικα μετα το καλοκαιρι και παλι ολοι για τις νεες υποχρεωσεις του φθινωπορου-χειμωνα...

[Aννα]

*

[vhal]

Μιας και ήταν η πρώτη μου συμμετοχή σε αγώνα ανεμοπτέρων, αντί των κλασσικών ευχαριστηρίων σε οργανωτές, συναθλητές, αλυτάρχες και συγχαρητηρίων στους νικητές (που έτσι κι αλλιώς εννοούνται), παραθέτω παρακάτω ένα κείμενο του Gordy Stahl που δημοσιεύτηκε στο Newsletter της AMA το Μάιο του 2005, και που με εκφράζει σε πολύ μεγάλο βαθμό πλέον μετά την εμπειρία μου:

Για χρόνια χρησιμοποιούσα το επιχείρημα «δεν μου αρέσεουν οι αερομοντελλιστικοί αγώνες γιατί το μόνο που θέλω είναι να πετάω τα ανεμόπτερά μου για το κέφι μου». Ετσι πήγαινα και πέταγα τα ανεμόπτερά μου ελπίζοντας ότι δεν θα τα προσγείωνα πάνω σε δεντρα και δεν θα χτύπαγα κατι άσχετο κατά τη διάρκεια της προσγείωσης.
Κάθε τόσο ανακάλυπτα ένα «πυραυλικό» ανοδικό και με τη βοήθειά του πέταγα με τις ώρες... Νόμιζα μάλιστα πως ήμουν αρκετά καλός στο να στέλνω το ανεμόπτερό μου ψηλά. Ετσι αποφάσισα να παρακολουθήσω  ένα ανεμοπορικό αγώνα. Δεν είχα ιδέα πώς γίνεται η απογείωση, ποιοι ήταν οι στόχοι του αγώνα ή το ότι θα έπρεπε να προσγειώσω το σκάφος μου σε συγκεκριμένο χώρο μια καθορισμένη χρονική στιγμή.
Πήρα μέρος πιστεύοντας ότι θα ήμουν ανάμεσα στους νικητές (μιας και ήμουν ένας εμπειρος πιλότος τηλεκατευθυνόμενων αερομοντέλων... Τελείωση την πρώτη μου πτήση σε μόλις ένα λεπτό (αντί για 5) και αστοχώντας τελείως στην  προσγείωση... Ηταν ξεκάθαρο πως οι πτητικές μου ικανότητες δεν ήταν αρκετές για τον κόσμο του αθλητικού ανεμόπτερου...

Οταν μετακόμισα στο Louisville, η Αερολέσχη μας έκανε πτήσεις κάθε Πέμπτη και Κυριακή. Τα περισσότερα μέλη ασχολούνταν με τους αγώνες ανεμοπτέρων και ήταν εξαιρετικοί πιλότοι. Δεν μπορούσα με τίποτα να κατανοήσω τι τους προσέλκυε στους αγώνες! Εννοώ, ότι κάθε Πέμπτη και Κυριακή, πετάγαμε όλη την ημέρα με λίγες απογειώσεις. Δεν υπήρχε η πίεση του ανταγωνισμού, μόνο πτήσεις όλη την ημέρα! Γρήγορα όμως συνειδητοποίησα πως όλοι τους προσγειωνόντουσαν λιγότερο συχνά σε σχέση με μένα. Πετούσα όπου πέταγαν και αυτοί αλλά πάντα εγώ αναγκαζόμουν να προσγειωθώ. Ολοι τους προσγείωναν δίπλα τους ενώ εγώ περπάταγα για να πάω να πάρω το μοντέλο μου από το σημείο προσγείωσης.

Γρήγορα βέβαια παρατήρησα ότι όλοι τους απογείωναν σπανιότερα από μένα. Πέταγα στα ίδια σημεία με εκείνους, αλλά αναγκαζόμουν να προσγειώνομαι νωρίτερα από αυτούς. Αυτοί προσγείωναν το αεροπλάνο τους στα πόδια τους, εγώ περπατούσα για να πάω να το φέρω. Ομως είχα όλους τους λόγους για να μην συμμετέχω σε αγώνες: είτε δεν ήμουν διαθέσιμος το Σ/Κ, είτε δεν ενδιαφερόμουν  τι κάνουν οι άλλοι, είτε εγώ πετάω για το κέφι μου – τα έχετε ακουσει όλα ...
Παρατήρησα ακόμα ότι «τα παιδιά» πήγαιναν σε αγώνες και μετά επέστρεφαν όλο κέφι συζητώντας τα αποτελέσματα και το πόσο καλά πέρασαν. Εγώ από την άλλη, μη συμμετέχοντας, απέκλεια τον εαυτό μου από τους φίλους και τις κοινές εμπειρίες, αλλά δεν ήθελα να πάρω μέρος γιατί ήξερα ότι δεν είχα τη δυνατότητα να εκπληρώσω τους στόχους του αγώνα. Δεν είχα προετοιμαστεί κατάλληλα. Ηξερα πως δεν θα αισθανόμουν άνετα εκεί, γνωρίζοντας πως τελικά θα έχανα.  Βλέπετε, αν μπορείς να εκπληρώσεις τους στόχους του αγώνα κερδίζεις και ταυτόχρονα διασκεδάζεις.

Μου διέφευγε όμως ένα σημαντικό πράγμα σε σχέση με τους αγώνες ανεμοπτέρων: Σε αυτούς τους αγώνες δεν μπορείς να χάσεις. Είτε μπορείς είτε δεν μπορείς να εκτελέσεις τους στόχους του αγώνα. Το τί θα κάνει ο αντίπαλος δεν έχει και πολύ σημασία. Οι κανόνες λένε πετάς πέντε 10-λεπτα και προσγειώνεσαι σε προκαθορισμένο σημείο. Εκτελείς και ανταμοίβεσαι! Τα υπόλοιπα μια ευκαιρία να μετρήσεις τη βελτίωσή σου και να βελτιώσεις πρώτα και κύρια τις δικές σου ικανότητες, να βελτιωθείς σε σχέση με τον εαυτό σου.

Σκεφτείτε πως κανένα ανεμόπτερο δεν δημιουργήθηκε για να κόβει άστοχες βόλτες στον ουρανό.  Αν και όλα μπορούν να το κάνουν αυτό, βρίσκονται στο στοι χείο τους σε περιβάλλον αγώνα και συγκεκριμένων στόχων. Τότε δείχνουν τις δυνατότητες τους αλλά και τα μειονεκτήματά τους (καθώς και τα μειονεκτήματα των χειριστών τους...
Πάρτε λοιπόν τα μοντέλα σας, αρχίστε τις προπονήσεις με βάση τους κανονισμούς, πάρτε μέρος σε αγώνες και έτσι θα νοιώσετε τη χαρά της αυτοβελτίωσης. Θα γίνετε καλύτεροι πιλότοι ανεμόπτερων και τελικά θα περάσετε και πολύ καλά!

[twinspark]

*

Το καλύτερο μήνυμα που έχω διαβάσει ποτέ στο φόρουμ!!!

Σ ευχαριστούμε για την προσπάθεια που κανείς. Έχεις παει το άθλημα ενα μεγάλο βήμα μπροστά,

[mikrosdedalos]

Μιας και ήταν η πρώτη μου συμμετοχή σε αγώνα ανεμοπτέρων, αντί των κλασσικών ευχαριστηρίων σε οργανωτές, συναθλητές, αλυτάρχες και συγχαρητηρίων στους νικητές (που έτσι κι αλλιώς εννοούνται), παραθέτω παρακάτω ένα κείμενο του Gordy Stahl που δημοσιεύτηκε στο Newsletter της AMA το Μάιο του 2005, και που με εκφράζει σε πολύ μεγάλο βαθμό πλέον μετά την εμπειρία μου:

Για χρόνια χρησιμοποιούσα το επιχείρημα «δεν μου αρέσεουν οι αερομοντελλιστικοί αγώνες γιατί το μόνο που θέλω είναι να πετάω τα ανεμόπτερά μου για το κέφι μου». Ετσι πήγαινα και πέταγα τα ανεμόπτερά μου ελπίζοντας ότι δεν θα τα προσγείωνα πάνω σε δεντρα και δεν θα χτύπαγα κατι άσχετο κατά τη διάρκεια της προσγείωσης.
Κάθε τόσο ανακάλυπτα ένα «πυραυλικό» ανοδικό και με τη βοήθειά του πέταγα με τις ώρες... Νόμιζα μάλιστα πως ήμουν αρκετά καλός στο να στέλνω το ανεμόπτερό μου ψηλά. Ετσι αποφάσισα να παρακολουθήσω  ένα ανεμοπορικό αγώνα. Δεν είχα ιδέα πώς γίνεται η απογείωση, ποιοι ήταν οι στόχοι του αγώνα ή το ότι θα έπρεπε να προσγειώσω το σκάφος μου σε συγκεκριμένο χώρο μια καθορισμένη χρονική στιγμή.
Πήρα μέρος πιστεύοντας ότι θα ήμουν ανάμεσα στους νικητές (μιας και ήμουν ένας εμπειρος πιλότος τηλεκατευθυνόμενων αερομοντέλων... Τελείωση την πρώτη μου πτήση σε μόλις ένα λεπτό (αντί για 5) και αστοχώντας τελείως στην  προσγείωση... Ηταν ξεκάθαρο πως οι πτητικές μου ικανότητες δεν ήταν αρκετές για τον κόσμο του αθλητικού ανεμόπτερου...

Οταν μετακόμισα στο Louisville, η Αερολέσχη μας έκανε πτήσεις κάθε Πέμπτη και Κυριακή. Τα περισσότερα μέλη ασχολούνταν με τους αγώνες ανεμοπτέρων και ήταν εξαιρετικοί πιλότοι. Δεν μπορούσα με τίποτα να κατανοήσω τι τους προσέλκυε στους αγώνες! Εννοώ, ότι κάθε Πέμπτη και Κυριακή, πετάγαμε όλη την ημέρα με λίγες απογειώσεις. Δεν υπήρχε η πίεση του ανταγωνισμού, μόνο πτήσεις όλη την ημέρα! Γρήγορα όμως συνειδητοποίησα πως όλοι τους προσγειωνόντουσαν λιγότερο συχνά σε σχέση με μένα. Πετούσα όπου πέταγαν και αυτοί αλλά πάντα εγώ αναγκαζόμουν να προσγειωθώ. Ολοι τους προσγείωναν δίπλα τους ενώ εγώ περπάταγα για να πάω να πάρω το μοντέλο μου από το σημείο προσγείωσης.

Γρήγορα βέβαια παρατήρησα ότι όλοι τους απογείωναν σπανιότερα από μένα. Πέταγα στα ίδια σημεία με εκείνους, αλλά αναγκαζόμουν να προσγειώνομαι νωρίτερα από αυτούς. Αυτοί προσγείωναν το αεροπλάνο τους στα πόδια τους, εγώ περπατούσα για να πάω να το φέρω. Ομως είχα όλους τους λόγους για να μην συμμετέχω σε αγώνες: είτε δεν ήμουν διαθέσιμος το Σ/Κ, είτε δεν ενδιαφερόμουν  τι κάνουν οι άλλοι, είτε εγώ πετάω για το κέφι μου – τα έχετε ακουσει όλα ...
Παρατήρησα ακόμα ότι «τα παιδιά» πήγαιναν σε αγώνες και μετά επέστρεφαν όλο κέφι συζητώντας τα αποτελέσματα και το πόσο καλά πέρασαν. Εγώ από την άλλη, μη συμμετέχοντας, απέκλεια τον εαυτό μου από τους φίλους και τις κοινές εμπειρίες, αλλά δεν ήθελα να πάρω μέρος γιατί ήξερα ότι δεν είχα τη δυνατότητα να εκπληρώσω τους στόχους του αγώνα. Δεν είχα προετοιμαστεί κατάλληλα. Ηξερα πως δεν θα αισθανόμουν άνετα εκεί, γνωρίζοντας πως τελικά θα έχανα.  Βλέπετε, αν μπορείς να εκπληρώσεις τους στόχους του αγώνα κερδίζεις και ταυτόχρονα διασκεδάζεις.

Μου διέφευγε όμως ένα σημαντικό πράγμα σε σχέση με τους αγώνες ανεμοπτέρων: Σε αυτούς τους αγώνες δεν μπορείς να χάσεις. Είτε μπορείς είτε δεν μπορείς να εκτελέσεις τους στόχους του αγώνα. Το τί θα κάνει ο αντίπαλος δεν έχει και πολύ σημασία. Οι κανόνες λένε πετάς πέντε 10-λεπτα και προσγειώνεσαι σε προκαθορισμένο σημείο. Εκτελείς και ανταμοίβεσαι! Τα υπόλοιπα μια ευκαιρία να μετρήσεις τη βελτίωσή σου και να βελτιώσεις πρώτα και κύρια τις δικές σου ικανότητες, να βελτιωθείς σε σχέση με τον εαυτό σου.

Σκεφτείτε πως κανένα ανεμόπτερο δεν δημιουργήθηκε για να κόβει άστοχες βόλτες στον ουρανό.  Αν και όλα μπορούν να το κάνουν αυτό, βρίσκονται στο στοι χείο τους σε περιβάλλον αγώνα και συγκεκριμένων στόχων. Τότε δείχνουν τις δυνατότητες τους αλλά και τα μειονεκτήματά τους (καθώς και τα μειονεκτήματα των χειριστών τους...
Πάρτε λοιπόν τα μοντέλα σας, αρχίστε τις προπονήσεις με βάση τους κανονισμούς, πάρτε μέρος σε αγώνες και έτσι θα νοιώσετε τη χαρά της αυτοβελτίωσης. Θα γίνετε καλύτεροι πιλότοι ανεμόπτερων και τελικά θα περάσετε και πολύ καλά!

Ωραία η αφήγηση του Gordy Stahl, και πολύ καλή η μετάφραση!!! Συγχαρητήρια στον μεταφραστή!!!

Μήπως μπορεί αυτός που μετάφρασε το κείμενο, η κάποιος άλλος που γνωρίζει αγγλικά,  να μεταφράσει και τον παρακάτω σύνδεσμο;
http://www.orlandobuzzards.org/?page_id=498

Θα είναι πολύ χρήσιμες οι συμβουλές του Gordy Stahl, για την ρύθμιση του CG του ανεμοπλάνου!!!!