Όλα ήταν υπέροχα.
Το μοντελοδρόμιο τεράστιο. Οι συμμετέχοντες πολλοί και δυνατοί. Ο καιρός με τις διακυμάνσεις του, κρατούσε το ενδιαφέρον στα ύψη, αλλά και η φιλοξενία άψογη.
Ένοιωσα πολύ τυχερός που μου δόθηκε η ευκαιρία να μετάσχω σε έναν αγώνα που μόνο θετικές εμπειρίες μου άφησε. Επίσης νοιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω το σύλλογό μου (Ε.Α.Α.) για τη συμβολή του στο να γίνει αυτό.
Το να μπορέσω να παρακολουθήσω τόσους καλούς αθλητές συγκεντρωμένους σε ένα τόπο επί τρείς ημέρες, αποτελεί από μόνο του ένα σεμινάριο (και ειδικότερα που ο Γιώργης μου έδωσε την ευκαιρία να κάτσω δίπλα του και να spotάρω γι’ αυτόν). Η ανάγκη εφαρμογής διαφορετικής κάθε φορά στρατηγικής, που προκαλούσε ο καιρός με όλα τα φαινόμενα που προαναφέρονται, με φόρτωσε εμπειρία μηνών επίσης.
Το βασικότερο όμως, το να γνωρίσω δηλαδή ακόμη περισσότερους - υπέροχους ανθρώπους παθιασμένους με την ίδια αγάπη, ήταν πράγμα ανεκτίμητο. Αναπτέρωσε το ηθικό μου και συνείσφερε τα μέγιστα στο να γίνω έστω και λίγο καλύτερος μοντελιστής ανεμοπόρος.
Σε προσωπικό επίπεδο στεναχωρήθηκα που για ένα γύρο (με ποινή) δεν κατάφερα να περάσω στο fly-off (με ακόμη ένα ξύλινο). Μέχρι τον πέμπτο γύρο είχα καταφέρει να μην χάσω 10λεπτο (ακόμη και στο δευτερόλεπτο έφτασα) και έχασα το ανεμόπτερο. Kαρφώθηκα από το μισό μέτρο κατά την προσγείωση, για να αποφύγω συνάδελφο και έσπασα το κεντρικό μου panel. Το δεύτερό μου (SkySergio 2m), δεν ήταν αυτό που προτιμώ να πετάω και ειδικότερα στις συνθήκες που επικρατούσαν , με αποτέλεσμα κάπου εκεί να χαθεί και ο αγώνας για’ μένα. Μου έγινε μάθημα βέβαια πως θα έπρεπε να γνωρίζω και το δεύτερό μου ανεμόπτερο εξίσου καλά με το πρώτο, σε περίπτωση που προσδοκώ σε κάτι καλύτερο.
Ανυπομονώ για την επόμενη φορά που θα ξανασμίξουμε.
Ευχαριστώ.
