Μακρης θαλαμος = ροπη στης ψιλες στροφες
Κοντος θαλαμος = ροπες χαμιλα
Υπάρχει κάποια τεκμηρίωση για την ανωτέρω θεωρία;
Γιατί αν δεχθούμε ότι ο σιγαστήρας αυτός θεωρείται υποκατάστατο συντονισμένης πίπας, τότε θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο.
Ομως δεν είναι συντονισμένος. Οπότε λειτουργεί ως απλός θάλαμος διαστολής. Τότε έχοντας το διάφραγμα και την προέκταση, δημιουργούνται δύο θάλαμοι, και με την διαδοχική εκτόνωση, ψύξη και συστολή, επιτυγχάνεται καλύτερη σίγαση. Αν αφαιρέσουμε την προέκταση, μένει ένας θάλαμος, και αυξάνεται ο θόρυβος.
Το επι πλέον αποτέλεσμα είναι ότι με τον ένα θάλαμο τα καυσαέρια δεν ψύχονται γρήγορα για να συσταλλούν και να απομακρυνθούν, οπότε ο κινητήρας λειτουργεί πιό ζεστά.
Και στις δυο περιπτώσεις ελαχιστη ως καθολου αύξηση ιπποδύναμης.
Πως είναι δυνατόν και στις δύο περιπτώσεις να υπάρχει ελάχιστη αύξηση ιπποδύναμης. Ατοπον.
Εγω θα έλεγα ότι με τον κοντό σιγαστήρα πρέπει να υπάρχει μία μικρή πτώση της ιπποδύναμης, για τον λόγο που ανέφερα πιό πάνω.