Κάλιο αργά παρά ποτέ.
Μετά από 5 μήνες και αφού ο καιρός έχει χαλάσει για τα καλά έχω τον χρόνο να γράψω δύο λόγια για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα ελικοπτέρων F3C όπως το έζησα τον περασμένο Αύγουστο.
Η Ελλάδα όπως πάντα τα τελευταία 4 χρόνια συμμετείχε με πλήρη ομάδα αποτελούμενη από τον Δημήτρη Τετραδάκο τον Γιάννη Κούτσουλα και τον Ευάγγελο Πασχαλούδη που είχε συγχρόνως και καθήκοντα αρχηγού ομάδας.
Σαν θεατές ήρθαν αλλά ενέργησαν ως βοηθοί ο Γιάννης και ο Αντώνης Κώνστας.
Το μέρος διεξαγωγής του αγώνα ήταν το Wloclavec στην κεντρική Πολωνία μέσα σε ένα τοπικό αεροδρόμιο.
Λόγω προσωπικών δεσμεύσεων αλλά και για να κρατηθεί το κόστος του ταξιδιού χαμηλά αποφασίστηκε να μείνουμε τις λιγότερες δυνατές μέρες στην Πολωνία. Έτσι φτάσαμε εκεί ίσα ίσα για να προλάβουμε τον τεχνικό έλεγχο και θα φεύγαμε αμέσως μετά την τελευταία πτήση μας εκτός και εάν κάποιος από εμάς έμπαινε στον τελικό γύρο.(Δεν είναι κακό να ονειρεύεσαι)
Όλα έμοιαζαν καλά όταν φτάσαμε αν εξαιρέσεις ότι τα εργαλεία μας ήταν μέχρι στιγμής χαμένα από τη Lufthansa και ένα πρόβλημα με τις δηλωμένες συχνότητες που μετά από μισή ώρα διαπραγματεύσεις στην νοηματική με τον οργανωτή κατορθώσαμε να το βολέψουμε..
Οι δύο πρώτες μέρες πέρασαν χωρίς να το καταλάβουμε μέχρι να οργανωθούμε, να περάσουμε τεχνικό έλεγχο, να βρούμε τα μοντελοδρόμια εξάσκησης και την ανεπίσημη πτήση.
Έτσι βρεθήκαμε στην πρώτη μέρα του αγώνα μάλλον ανέτοιμοι ψυχολογικά με έναν πολύ άσχημο καιρό (βροχή κατά διαστήματα, 3-9 βαθμοί θερμοκρασία, 30-45Km/h αέρας και πολύ χαμηλή ορατότητα).
Παρόλο που ο καιρός ήταν πολύ άσχημος για όλους, αυτός που θα είχε την τύχη να πετάξει «μόνο» με 30Km/h θα μπορούσε να γράψει πάρα πολύ καλό σκορ. Το ίδιο σκηνικό με ελάχιστη βελτίωση συνεχίστηκε και τη δεύτερη μέρα.
Την τρίτη και τέταρτη μέρα ο καιρός είχε μια προοδευτική βελτίωση με τον αέρα να αλλάζει κατεύθυνση αλλά με χαμηλότερη ένταση.
Ήταν η πρώτη φορά που βλέπαμε τον Hiroki Itou να πετάει με δύσκολες συνθήκες και με την απόδοσή του έδιωξε κάθε αμφιβολία που είχαμε για το αν σε τόσο μικρή ηλικία θα είχε την εμπειρία να ανταπεξέλθει.
Προσωπική άποψη είναι ότι αν δεν βγει κάποιος αντί-Itou κανένας από τους υπάρχοντες πιλότους δεν πρόκειται να τον κερδίσει σε φυσιολογικές συνθήκες. Άξιος πρωταθλητής.
Ο δεύτερος Scot Gray μπαίνει στην ηλικία 25-35 που είναι αυτή που πρέπει να κορυφώσεις αλλά νομίζω ότι η διαφορά του με τον παραπάνω μικρό είναι εμφανής.
Ο τρίτος Curtis Youngblood είναι η ζωντανή ιστορία του ελικοπτέρου. Το ότι μετά τις άσχημες αποδόσεις τον τελευταίων παγκοσμίων έφτασε πάλι σε κορυφαίο επίπεδο (ενώ όλοι νόμιζαν ότι θα πάρει την κατηφόρα) αποδεικνύει το πόσο πείσμα έχει.
Η Ελληνική ομάδα τα πήγε καλούτσικα και νομίζω ότι η θέση που πήρε είναι αυτή που της άξιζε. Άντε ίσως μία θέση πάνω να ήταν ποιο δίκαιη.
Το επίπεδο έχει γίνει πολύ υψηλό και οι διαφορές μικρές. Δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη. Αν κάποιος από εμάς έκανε ένα-δύο λάθη παραπάνω θα βρισκόταν στις τελευταίες θέσεις.
Πριν φύγουμε από εδώ υπολόγιζα για 13 θέση. Υπολόγισα λάθος.
Αν εξαιρέσεις τους δύο τρεις τελευταίους όλοι οι άλλοι δουλεύουν πάρα πολύ όχι μόνο ατομικά αλλά και σαν οργάνωση ομάδας.
Όλη η ομάδα θα ήθελε να πει ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους βοήθησαν οικονομικά αυτήν την προσπάθεια και ο γράφων προσωπικά στο Δ.Σ. και κατ` επέκταση σε κάθε μέλλος της ΕΑΘ που κάλυψαν εξ ολοκλήρου τα έξοδά μου.
Επίσης τον ΓΓ της ΕΛΑΟ Αντώνη Παπαδόπουλο για την βοήθειά του άσχετα αν δεν ήταν οικονομική.
Για αποτελέσματα και περισσότερα στοιχεία
http://www.f3c-hwc2007.w3wl.pl/indexen.phpΠαρακάτω ακολουθούν ορισμένες διαπιστώσεις.
Σαν συμπέρασμα για το νέο πρόγραμμα είναι ότι παρά την κατάργηση του διπλού συντελεστή η αιώρηση είναι και πάλι αυτή που κάνει την διαφορά μαζί με την αυτοπεριστροφή.
4 τα ηλεκτρικά φέτος χωρίς πλεονέκτημα δύναμης όμως λόγω του κρύου καιρού (που βοηθούσε τα θερμικά να αποδώσουν)
Ο Curtis με ηλεκτρικό και ολόσωμη καλύπτρα
Ο ίδιος έμεινε από ρεύμα στον τέταρτο γύρο όταν καθυστέρησε λίγο στην αιώρηση. (Μπαταρία 4.5Ah από ότι άκουσα)
Ο Γεωργιάδης έσπασε το ένα ελικόπτερο στην προπόνηση και το άλλο στην ανεπίσημη πτήση. Έτσι δεν έλαβε μέρος στον αγώνα. Αιτία η έξοδος του πομπού για το καλώδιο του προσομοιωτή που χρησιμοποιούσε ο γιος του βραχυκύκλωνε και ο πομπός δεν εξέπεμπε σήμα γιατί νόμιζε ότι είναι καλωδιομένος.
Ο Τετραδάκος έχασε γύρο λόγω σβησίματος από λιωμένο σωληνάκι βοσκού.
Είχαμε αρκετές διακοπές στον αγώνα λόγω βροχής, χαμηλής ορατότητας η της εντάσεως του ανέμου (πάνω από 43,2Km/h για ένα λεπτό συνέχεια)
Ο Hashimoto είχε 3 σπασίματα στην προπόνηση. Πετούσε με G3
Ο Κ.Η. Nielsen (πετούσε με G3) βρήκε πετρέλαιο στην αριστερή μεριά του στίβου την ώρα που αγωνιζόταν. (Εκεί που είχε κάνει γεώτρηση ο Γεωργιάδης τρεις μέρες νωρίτερα χωρίς να βρει τίποτα)
Πάρα πολλά σπασίματα αναφέρθηκαν από πολλούς στην διάρκεια της προετοιμασίας τους και αναφέρουν το G3 ως αιτία.
Παρόλα αυτά κανένας δεν άλλαξε σύστημα. Τα συμπεράσματα δικά σας.
Ο Chen Zarfati (3D Masters champion 2006) το φύτεψε στο Auto στον τρίτο γύρο…
Δύο μόνο είχαν 2.4GHz (Scott Gray, Curtis Youngblood)
Οι Αμερικανοί ξεκάρφωναν τις βαθμολογίες τους από τον πίνακα ανακοινώσεων αν είχαν χαμηλό σκορ…
Το σύστημα βαθμολόγησης άλλαξε μετά τον δεύτερο γύρο!!! Ρεζίλη των σκυλιών γίναμε. Και μετά από 100 χρόνια θα το λένε.
Η διοργάνωση από τις καλύτερες που έχω δει.
Είχαμε αρκετές διακοπές στον αγώνα λόγω βροχής, χαμηλής ορατότητας η της εντάσεως ανέμου (πάνω από 43,2Km/h για ένα λεπτό συνέχεια)
Ποτέ δεν πίστευα ότι θα χάναμε από τις Φιλιππίνες.
Το επόμενο παγκόσμιο στη Αμερική το 2009.
Και ορισμένα στατιστικά
Ελικόπτερα:
35 Hirobo
21 JR
11 Kyosho
3 Robbe
1 Avro
1 Erevos
1 Bucher
1 Scorpio
Ελικόπτερα τελικού:
6 Kyosho
5 Hirobo
4 JR
Μηχανές:
51 YS
17 OS
1 Webra
4 Ηλεκτρικά (2 Actro)
Ευάγγελος Πασχαλούδης