Καλησπέρα!
Έχει κάποιος χρησιμοποιήσει ποτέ καρμπυρατέρ Perry (χωρίς αντλία); Τα καρμπυρατέρ αυτά είναι κάπως διαφορετικά από αυτά που έχουμε συνηθίσει και σε πολλά ξένα φόρουμ τα θεωρούν πολύ πιό αξιόπιστα από τα εργοστασιακά κάποιων μηχανών.
Πώς ακριβώς δουλεύουν; Έχουν περισσότερα πλεονεκτήματα από τα συμβατικά; Αξίζει κανείς να χρησιμοποιήσει ένα τέτοιο καρμπυρατέρ βγάζοντας το "εργοστασιακό" του;
Κάποια στιγμή, περί το 1967 ο Kavan έβγαλε το πρώτο καρμπυρατέρ, που μπορούσες να ρυθμίσεις και το μίγμα του ρελαντί από την ποσότητα καύσιμου (έως τότε ρυθμίζοντο από την ποσότητα αέρα), και ακολούθησε περί το 1968 ο Perry.
Και τα δύο καρμπυρατέρ αυτά, είχαν μέριμνα για να αποθηκεύουν σε ένα σημείο μικρή ποσότητα καύσιμου, και να την ψεκάζουν στο χωνί, τη στιγμή της επιτάχυνσης.
Πράγματι υπάρχουν τα Perry που δεν χρειάζονται αντλία, και τα Perry, με μεγαλύτερη διάμετρο εισαγωγής αέρα, που χρειάζονται οπωσδήποτε αντλία.
Η μεγάλη βελόνα έχει ακριβώς την ίδια θέση και λειτουργία όπως σε όλα τα καρμπυρατέρ, αλλά αντί για μικρή βελόνα, έχει ένα βαρελάκι, που καταλήγει σε μεγάλη οδοντωτή ρόδα, απ' όπου γίνεται η ρύθμιση, λίγο δεξιά να πτωχύνει - σημειώνεις θέση, λίγο αριστερά να μπουκώσει - σημειώνεις θέση, και μετά το φέρνεις , και το αφήνεις στη μέση των δύο προηγούμενων ρυθμίσεων.
Εχει το πλεονέκτημα, ότι αν ξαναρυθμίσεις τη μεγάλη βελόνα για το μίγμα ταχείας λειτουργίας, δεν επηρεάζεται το μίγμα του ρελαντί.
Είναι ευαίσθητο στη βρώμα, η σχισμή που περνάει και ελέγχει το καύσιμο είναι πολύ στενή.
Αν έχεις τέτοιο καρμπυρατέρ, και ταιριάζει στην οπή της κάσας της μηχανής σου, δοκίμασέ το θα σε ικανοποιήσει.