Aeromodelling GR  σε Ελληνικά in English en Français in Deutch in Italiano
For Greek Aeromodellers and our friends worldwide Ο θαυμαστός κόσμος των μικρών αεροπλάνων Σε φιλοξενία: Το Βιβλίο του jkon E-mail E-mail
Currently there are 0 Users in the Chat!
Ελληνικά English en Français in Deutch in Italiano
Καλώς όρισες, Επισκέπτη. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
Χάσατε το email ενεργοποίησης;
Πέμπτη, 14 Δεκ 2017, 17:04:52

Σύνδεση με όνομα, κωδικό και διάρκεια σύνδεσης
Τελευταίες 10 φωνές:
Δευτέρα, 20 Νοέ 2017, 22:44:55
Τα βλέπω όλα πράσινα !!!
Πρόσφατα θέματα
[Σήμερα στις 16:13]

από Nikolas K
[Σήμερα στις 15:54]

από twinspark
[Σήμερα στις 14:28]

από thana-psi
[Σήμερα στις 13:32]

από thana-psi
[Σήμερα στις 13:28]

από thana-psi
[Σήμερα στις 12:16]

[Σήμερα στις 10:36]

από Phanislo
[Σήμερα στις 01:26]

[Χθες στις 21:31]

[Τρίτη, 12 Δεκ 2017, 21:42:30]

από 470lp
[Τρίτη, 12 Δεκ 2017, 18:39:15]

[Τρίτη, 12 Δεκ 2017, 10:53:05]

από dominicm
[Δευτέρα, 11 Δεκ 2017, 11:05:46]

από dhiotis
[Κυριακή, 10 Δεκ 2017, 12:49:29]

[Κυριακή, 10 Δεκ 2017, 11:52:52]
Google search


WWW
Aeromodelling GR
Μέλη
Σύνολο μελών: 5948
Τελευταίο: giourgg.1
Στατιστικά
Σύνολο μηνυμάτων: 285768
Σύνολο θεμάτων: 11354
Online σήμερα: 51
Online έως τώρα: 362
(Κυριακή, 2 Ιαν 2011, 08:42:40)
Συνδεδεμένοι χρήστες
Μέλη: 14
Επισκέπτες: 37
Συνολικά: 51
Στυλ εμφάνισης

από Γιάννης Κωνσταντακάτος στις Παρασκευή, 10 Νοέ 2006, 08:26:00
13538 Εμφανίσεις
Ο Αερομοντελισμός στην Ελλάδα, τότε, σήμερα και αύριο

Αρθρο του Γιάννη Κωνσταντακάτου, προέδρου της Ε.Α.Α.


ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ …

Υπήρχε ένας πυρήνας αερομοντελιστών στην Αθήνα, ένας στη Θεσσαλονίκη, και μερικές ακόμα ομάδες σε άλλες μεγάλες πόλεις.

Η Ενωση Αερομοντελιστών Αθηνών ιδρύθηκε το 1952. Επειδή οι τότε νόμοι επέτρεπαν μόνο μία αερολέσχη ανά νομό, η Ε.Α.Α. εντάχθηκε αρχικά στην εποπτεία της Αερολέσχης Αθηνών, που και αυτή με τη σειρά της ήταν κάτω από την εποπτεία της τότε Βασιλικής Αερολέσχης. Για όσους δεν γνωρίζουν ιστορία, η Β.ΑΛ.Ε. ήταν ο πρόδρομος της σημερινής ομοσπονδίας, τότε πρωτοβάθμιο σωματείο με μέλη απόστρατους αξιωματικούς της αεροπορίας.

Υλικά αερομοντελισμού πωλούντο στα μαγαζιά παιχνιδιών, στον Τσοκά στην οδό Αιόλου, και στην Πανελλήνιο Αγορά στην οδό Πανεπιστημίου. Η ποικιλία ήταν περιορισμένη και το κόστος μεγάλο. Αυτό οφείλετο στο ότι δασμολογούντο στην κλάση των παιχνιδιών, απαγορευμένος καρπός για τους μη εύπορους.

Κάποια στιγμή η «λέσχη» (έτσι αποκαλούσαμε την Ε.Α.Α.), απέκτησε το προνόμιο να διαθέτει στα μέλη της αφορολόγητα υλικά, αλλά αυτό την υποχρέωνε να διασφαλίζει την χορήγησή τους για δεοντολογική και νόμιμη χρήση, δηλαδή να ελέγχει ότι χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά στην κατασκευή αερομοντέλων, χωρίς σπατάλη, ότι δεν κατέληγαν σε ημιτελή ή μη πτήσιμα μοντέλα, και ότι δεν γίνεται παραεμπόριο προς τα μαγαζιά. Κάθε μέλος είχε επίσημη καρτέλα χορήγησης υλικών.

Το ευτράπελο ήταν ότι αρκετά παλιά μέλη σταμάτησαν να αποκαλύπτουν στους ανένταχτους που είναι τα εντευκτήρια για να μην γίνουν και αυτοί μέλη, σε μία προσπάθεια να μην αδειάσει η αποθήκη, γιατί ήταν πολύ δύσκολη και χρονοβόρα η αναπλήρωσή των υλικών με νέα παραγγελία.

Συνδυάζοντας την παραπάνω υποχρέωση με την δυνατότητα άμεσης εκπαίδευσης, το μέλος ακολουθούσε μία σειρά κατασκευών, κλιμακούμενης δυσκολίας, και σε κάθε περίπτωση ήταν υποχρεωμένο να επιδείξει το έτοιμο μοντέλο του, και να αξιολογηθεί η κατασκευή, πριν του επιτραπεί να πάρει νέα υλικά. (Δεν είναι κρυφό ότι κάθισα για αρκετό καιρό σ’ αυτή την καρέκλα, και ενώ πολλοί με μίσησαν, οι φίλοι έχουν να εξιστορήσουν σπαρταριστές ιστορίες από την πρώτη γνωριμία τους μαζί μου).

Τότε ήταν που κατάλαβα ότι υπήρχαν δύο ειδών αερομοντελιστές. Αυτοί που χαιρόντουσαν να μάθουν από τα λάθη τους γιατί είχαν ήδη βάλει τον αερομοντελισμό μέσα τους και ήθελαν να προοδεύσουν γρήγορα και οι άλλοι που δεν απολάμβαναν αυτό που έκαναν, αλλά μόνο γκρίνιαζαν για την «στρατιωτική» πειθαρχία, γιατί κατά βάθος ήταν φυγόπονοι, τσαπατσούληδες, και ανεπίδεκτοι προόδου.

Δεν είναι βέβαια είδηση ότι από το πρώτο είδος βγήκαν οι αερομοντελιστές που επί έτη στελέχωσαν το διοικητικό και αθλητικό οικοδόμημά μας, ενώ από το δεύτερο είδος, οι περισσότεροι τα παράταγαν, και όσοι τελικά συνέχισαν να περιφέρονται ανάμεσά μας, ξεχωρίζουν όπως η μύγα στο γάλα για την ανικανότητά τους να κολλήσου δυο ξύλα μεταξύ τους.

Πέρασαν πολλά χρόνια μέχρι να ιδρυθεί η Ενωση Μοντελιστών Ελλάδος που έστησε παρόμοια αποθήκη με αφορολόγητα υλικά. Εκεί, αρχικά, έπρεπε πρώτα να φτιάξεις πλεούμενο μοντέλο πριν πάρεις υλικά για αερομοντέλο. Αυτό άλλαξε με δική μου παρέμβαση. Τελευταίο άνοιξε το προσκοπικό πρατήριο, που και αυτό είχε την υποχρέωση παρακολούθησης των αφορολόγητων υλικών, γι αυτό πούλαγε σε τρίτους μόνο ότι περίσσευε από την εκπαίδευση των προσκόπων, και μόνο με εντολή του εφόρου σε γνωστούς του (για να μην γίνει μεταπώληση στα μαγαζιά).

Τυχεροί θεωρούντο όσοι είχαν θείο που ταξίδευε συχνά στη Γερμανία, ή έμεναν στην Γλυφάδα και είχαν γείτονα εξ Αμερικής. Αυτοί επωμίζοντο το βάρος να εξυπηρετήσουν μερικούς φίλους ακόμα.

Ένα μικρό εγχειρίδιο με τίτλο «Τα Πρώτα Βήματα», που εκπόνησε ο αείμνηστος Γ. Μανουσάκης εξαντλήθηκε νωρίς. Όταν γράφτηκα εγώ το 1962 η «λέσχη» μοίραζε στους νέους ένα τετρασέλιδο πολυγραφημένο έντυπο, με ελάχιστες βασικές οδηγίες για την χρήση κόλλας, εργαλείων και επικάλυψης του σκελετού με χαρτί. (κάποια μέρα θα τα ανεβάσω στο forum).

Ευτυχώς οι παλιοί έδιναν αθρόα συμβουλές στους νέους. Όχι, δεν είχαν υπερβολικές γνώσεις, αλλά κάθε μετάδοση εμπειρίας ήταν ευπρόσδεκτη. Ελάχιστες φορές συναντήσαμε κομπλεξικούς που αρνήθηκαν να αποκαλύψουν «τα μυστικά» τους.

Οαση στην έρημο ήταν τα περίπτερα στην Ομόνοια και Σύνταγμα, που με την έλευση κάθε νέου μήνα, επισκεπτόμαστε καθημερινά για να βρούμε εγκαίρως το νέο τεύχος του Model Airplane News, ή του American Modeler, πριν μας το πάρει κάποιος άλλος.

Τις Κυριακές στιβαγμένοι σαν πρόσφυγες στο φορτηγό της Αεροπορίας, ανεβάζαμε στο αεροδρόμιο του Τατοϊου, καμιά εικοσαριά μοντέλα (κυκλικής πτήσης τα περισσότερα), από τα οποία ελάχιστα γύριζαν χωρίς αβαρία.

Συσκευές τηλεκατεύθυνσης; Τι είναι αυτό; Κυκλοφορούσαν ελάχιστες, μετρούμενες στα δάκτυλα. Οι κάτοχοί τους ήταν τα ινδάλματά μας. Κανείς δεν νοιαζότανε για παρεμβολές, έστω κι αν όλες λειτουργούσαν στην ίδια συχνότητα…γιατί τις περισσότερες φορές το τ/κ μοντέλο ήταν το μοναδικό στο αεροδρόμιο, αν τελικά λειτουργούσε.

Αλλά σε πείσμα των δυσκολιών, οι αερομοντελιστές της εποχής εκείνης, απολαμβάναμε αυτά τα λίγα που είχαμε, και μαθαίναμε από τις συχνότατες αποτυχίες, δικές μας ή των άλλων.

Στελέχη από τους πρωτοπόρους που έκαναν τον αερομοντελισμό τρόπο ζωής, «φρόντισαν» να γίνουν εκπαιδευτικά σεμινάρια, επιδείξεις, εκθέσεις, εκδόσεις, προβολές, και πρακτική εκπαίδευση των καινούργιων αερομοντελιστών στα πεδία πτήσεων, ενώ παράλληλα έδειξαν τον δρόμο της αθλητικής συμμετοχής μας στον διεθνή χώρο.

Σιγά – σιγά κλίμα και νοοτροπίες άλλαξαν, προς το καλύτερο.

ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ

Οι σπόροι που φυτεύτηκαν τις πρώτες δεκαετίες, απέδωσαν καρπούς. Οι αερομοντελιστές πλήθυναν, ιδρύθηκαν νέα πρωτοβάθμια σωματεία, όπως και η δευτεροβάθμια Ελληνική Ομοσπονδία Αερομοντελισμού, ενώ αρκετά νωρίς άνοιξαν και τα πρώτα Hobby Shops, που σήμερα έχουν πολλαπλασιαστεί και ευημερούν σε όλη την Ελλάδα.

Η Ελληνική Αεραθλητική Ομοσπονδία απέκτησε κύρος και στην διεθνή κοινότητα (F.A.I.), αλλά και στο εσωτερικό. Οι αερομοντελιστές απέκτησαν φωνή μέσα στην εποπτεύουσα αρχή.

Η Ελλάδα έστειλε πλήρεις εθνικές ομάδες στους διεθνείς κύκλους, και αυτές έφεραν μικρές και μεγάλες επιτυχίες.

Και τελευταία, με το internet όλος ο αερομοντελιστικός κόσμος μπήκε στο σπίτι μας.

Οι Ελληνες αερομοντελιστές δεν είναι πλέον 10 χρόνια πίσω από την εξέλιξη της τεχνολογίας.

Τα Ελληνικά μαγαζιά προσφέρουν ότι πιο μοντέρνο υπάρχει, και σε λογικές τιμές. Κι ότι δεν βρίσκεις στην Ελλάδα, έρχεται αν θέλεις μέσα σε λίγες μέρες στην πόρτα σου.

Μέσα από τα φόρουμ, κάναμε νέες γνωριμίες, συζητήσαμε, μάθαμε, διαφωνήσαμε, και «είπαμε και μια κουβέντα παραπάνω» σαν γνήσιοι Ελληνες.

Και, όπως τελικά συμβαίνει, πολλοί από αυτούς που αρχικά βρέθηκαν να «μη συμπλέουν», έγιναν τελικά φίλοι. Η κοινή αγάπη για τον Αερομοντελισμό, ισχυρότερη από τις διαφωνίες, έδρασε καταλυτικά και συμφιλιωτικά.

Η αερομοντελιστική οικογένειά μας μεγάλωσε και είναι σήμερα περισσότερο δεμένη από ποτέ.

Ετσι όλοι μας απολαμβάνουμε, ο καθένας με τον τρόπο του, και στον βαθμό συμμετοχής του, τα οφέλη και τις χαρές του αερομοντελισμού.

ΤΟ ΑΥΡΙΟ

Πρέπει να επαναπαυτούμε με ότι έχουμε; Όχι βέβαια.

Ολοι οι αερομοντελιστές συζητούν για την ανάγκη διάδοσης και ανάπτυξης του αερομοντελισμού στην Ελλάδα. Αλίμονο αν δεν τους απασχολούσε συνεχώς αυτό το πρωταρχικό θέμα.

Η περαιτέρω οριζόντια και κατακόρυφη ανάπτυξη του Αερομοντελισμού στην χώρα μας είναι σαφώς επιθυμητή και εφικτή, αλλά δεν είναι δουλειά για ένα ή δύο άτομα.

Για να πραγματοποιηθεί χρειάζεται:

  1. διοικητική / οργανωτική δομή
  2. σχέδιο υποδοχής νέων
  3. κονδύλια
  4. προσωπική αρωγή των στελεχών μας
  5. η συνεργασία του επαγγελματία

Δεν υπάρχει, πιστεύω, αερομοντελιστής που να μη συμφωνεί ότι η μεγαλύτερη προσπάθεια για διάδοση πρέπει να στραφεί προς τη νεολαία μας.

Οι νέοι όμως είναι ευαίσθητοι. Ενθουσιάζονται ή απογοητεύονται εύκολα. Ακόμα περισσότερο πρέπει να αντιληφθούμε ότι δεν έχουν την ίδια νοοτροπία με την δική μας, όταν είμαστε και εμείς κάποτε στην ίδια θέση. Σήμερα έχουν άλλες αξίες, άλλους στόχους.

Γι’ αυτό πριν αποταθούμε στους νέους μας, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τους δεχθούμε, με οργανωμένους φορείς - τα σωματεία μας, και με μελετημένα εκπαιδευτικά προγράμματα, και επάρκεια κατάλληλων υλικών, ειδικά για κάθε ηλικία. Αλλιώς όχι μόνο δεν θα πετύχουμε τον στόχο μας, αλλά θα φέρουμε αρνητικά αποτελέσματα.

Δεν είναι λάθος να γνωρίσει ο νέος όλο το φάσμα του αερομοντελισμού, από τα μικροσκοπικά μοντέλα εσωτερικών χώρων, έως τα γιγαντιαία μοντέλα που βγάζουν καπνό στις επιδείξεις.

Λάθος θα είναι να μην τον οδηγήσουμε να ασχοληθεί στην αρχή με τις κατάλληλες γι’ αυτόν κατηγορίες, με λογικό, για το χαρτζιλίκι του, κόστος, για όσο καιρό είναι αυτό απαραίτητο, για να μάθει και να περάσει σταδιακά και ανώδυνα σε δυσκολότερους και ακριβότερους τομείς, πριν τελικά μπορέσει να πετάξει με τα δικά του φτερά.

Τους νέους τους θέλουμε κοντά μας ενεργούς και υποψήφιους συνεχιστές του οράματός μας.

Όχι σαν πελάτες / καταναλωτές για να γεμίσει «η τσέπη μας», ούτε σαν απλούς θεατές των αερομοντελιστικών δραστηριοτήτων μας για να ικανοποιηθεί το «εγώ μας».

Τους θέλουμε πραγματικούς αερομοντελιστές, όχι απλούς «μοντελοκαταναλωτές», ή αλλιώς «παραμοντελιστές», όπως πλέον αποκαλούνται αυτοί που εμπλέκονται επιφανειακά με τον αερομοντελισμό, για να παίξουν, και όχι για να τον βιώσουν.

Στα στελέχη που θα επανδρώσουν το οργανόγραμμα της υποδοχής τους συνιστώ να μην πουν μεγάλα λόγια, αλλά να αφιερωθούν στο λειτούργημά τους προκειμένου να φέρουν σε πέρας το τεράστιο έργο που θα έχουν αναλάβει. Εδώ δεν χωράνε φαφλατάδες, κρυφοεπαγγελματίες, υστερόβουλοι, γκρινιάρηδες, και άτομα που τα παρατάνε σε πρώτη δυσκολία.

Αγαπητοί φίλοι, είμαι πεπεισμένος ότι όταν βρεθούν τα στελέχη που θέλουν να συνεχίσουν το έργο των παλαιών, δεν θα αργήσει και η μέρα που θα έχουμε «σε κάθε Δήμο και σωματείο, σε κάθε γειτονιά και μαγαζί, σε κάθε χωράφι και μοντελοδρόμιο.»

Γιάννης Κωνσταντακάτος

Πρόεδρος Ε.Α.Α.

Υ.Γ. Στο βιβλίο μου μπορεί κανείς να διαβάσει τις ιδέες μου για προγράμματα εκπαίδευσης, και να τα χρησιμοποιήσει ελεύθερα.


Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2011, Simple Machines
TinyPortal v0.9.7 © Bloc
Έγκυρη XHTML 1.0! Έγκυρα CSS!
Δημιουργία σελίδας σε 0.165 δευτερόλεπτα. 28 ερωτήματα.