Aeromodelling GR

Αφιερωμένο σε oσους γεννήθηκαν πριν το 1985

H αλήθεια είναι τι δεν ξέρω πως καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια

Γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να

περιμένουμε δυο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δυο ώρες

μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο

το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.

 

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε τι είμαστε Ακόμα ζωντανοί.

Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους.

Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε απ το

«σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια

Και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς

κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς

δίπλωμα.

 

Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα απο μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας

αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες  κατρακυλώντας σε κάποια

κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε τι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα.

 

Παίζαμε «μακριά γαιδουρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.

Βγαίναμε απ το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν

γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα Φώτα στους δρόμους.

Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα

Κόκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους

«υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και

Δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και λα θεραπεύονταν με

Λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο

εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.

 

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως

κάποιος απο εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια

νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτ και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα.

Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν

πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.

 

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες

με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε

να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά

βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό,

κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία.

 

Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας απο ξύλα.

Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν απ τη βρύση, οχι

εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε

σαυρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το τι ήμασταν ανήλικοι και

δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!

 

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους

φωνάζαμε απ την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια απ τους

γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν

υπεύθυνο! Πως τα καταφέραμε;

 

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και σοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε

Να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές σο

άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να

περάσουν όλοι. Τι φρίκη!

 

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες

στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς

μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην

άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια

κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, χι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο

chat room και γράφοντας ; ) : D : P

 

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα απ λα αυτά

μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά

παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.

 

Αν εσύ είσαι απ τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις

σαν παιδί...

 

Απίθανο κείμενο.

Να μπούμε μέσα και εμείς οι γεννημένοι πριν το 1950?

jkon

Αγαπητέ sfyris,

Ισως αναφέρεσε σε πολύ παλαιότερα χρόνια από το 85 τουλάχιστον για όσους ζούν σε πόλεις.

Πάντως αυτά που γράφεις προσωπικά τα θυμάμαι γιατί τα έζησα, και δυστυχώς πλέον στις ίδιες γειτονιές ή περιοχές τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά.

Βλέπεις ότι από την εποχή που αναγκάσαμε τους ευατούς μας, τις επιθυμίες μας να τις μετατρέπουμε σε ανάγκες και μάλιστα άμεσες, το πράγμα χάλασε.

Αντώνης Παπαδόπουλος

Giati eno eseis pou  megalwsate etsi, megalosate paidia pou einai xazoxaroumena h' xaza,kakomathimena h' kalomathimena,katanalotes me ameses anages?Bazw kai ton  eauto mou mesa se afta kai as mi me theoroun alloi oti eimai.Poios exei tin euthini?Pantos oxi ta paidia!!!(sygnomi gia ta greeklish)

Όλοι χωράμε. Αρκει να είναι πριν το 85  ::)

Φίλε sfyris εγώ σαν γεννηθέντας του 1963 θα ήθελα να σε ευχαριστήσω γιατί όλα όσα έγραψες παραπάνω μου θύμησαν κάτι απο την δική μου ζωή.Έκανες το μυαλό να ανατρέξει σε παρελθόν και αναμνήσεις και αυτό ήταν πολύ ΓΛΥΚΟ!!!!!
Σε ευχαριστώ για το όμορφο flash back πού οδήγησες το μυαλό μας να κάνει.

Mπράβο sfyris για το υπέροχο κείμενο!

Γεννημένος το 1964, θυμήθηκα πολλές φάσεις από τα παιδικά μου χρόνια στη Σπάρτη διαβάζοντάς το.

gliderguider

Φανταστειτε κυριοι μετα απο χρονια πως θα ειναι η κατασταση... :worry: :worry: :worry:

Ακριβώς κάπως έτσι πέρασαν και για μένα τα παιδικά χρόνια Sfyris. Πραγματικά ωραίο το κείμενο. Σήμερα ήρθε η σειρά μου να ανυσυχώ για το δικό μου παιδί, όπως ανυσηχούσανε οι γονείς μου για μένα. Εγώ στην πραγματικότητα με όλα αυτά που γίνονται γύρω μας ανησυχώ περισσότερο...

Τέλος πάντων. Γεννημένος το 1970 είχα την τύχη να τα ζήσω όλα αυτά. Βέβαια κάποιοι όπως π.χ. ο jkon αλλά και άλλοι σίγουρα θα μπορούσαν να μας οδηγήσουν σε μονοπάτια πολύ πιο μακρινά και εντυπωσιακά από κάθε άποψη για εμάς τους πιο νέους.

Γιώργος

Αν και γεννημενος αρχες 87 μπορω να πω οτι τα περισσοτερα απο αυτα τα εζησα...Δεν θα ξεχασω ποτε ενα τοξο που εφτιαξα στα 11 και το βελος καρφωθηκε στο χερι μου αναμεσα απο αντιχειρα και δεικτη !!Σιδερενια βελη απο ηλεκτροδια :o :o :o
Το τραβιξα,λιγο μπεταντιν και ολα ΟΚ.......
Μ@#$#@ιες :whatever: :whatever:
Αλλα μεγαλωσα στο ΧΩΡΙΟ και δεν ΜΑΣΑΓΑ 8) 8) 8) και οι γονεις μου ,που ειχαν μεγαλωσει και αυτοι ετσι και ΚΑΛΥΤΕΡΑ ,δεν ειχαν ποτε αγχος και φροντιζαν να μην εχω ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!Γι'αυτο τους ευχαριστω..
Τωρα στα 19 κανω τα παντα σχεδον μονος μου!Τα μοντελλα τα βγαζω με το χαρτζιλικι μου,το καλοκαιρι δουλευω και φτιαχνω οτι μπορω αντι να τους ζητησω λεφτα!! :thumbs up: :thumbs up:

    :thumbs up:     :thumbs up:

  Σημάδια : 

  1) Σχισμή στο Κρανίο και ράματα .
  2) Ράματα στη γάμπα απ'το 'αιχμηρό' κατά sfyris ποδήλατο .
  3) Ράματα πάνω απο τα μάτια ακριβώς στο κέντρο . Το αίμα έτρεχε ποτάμι .

 Έφτιαξα βάρκα με φελιζόλ και έπλεα στον Ληθαίο . Ο πατέρας μου που μοίραζε ψωμί περνώντας τρελάθηκε ...
 Έφτιαχνα δρόμους με σχοινιά απο δέντρο σε δέντρο ...

 Το βράδυ επέστρεφα και το παπούτσι μέσα Δέν είχε την πρωινή κάλτσα ...  ;D

 Τώρα σκέφτομαι να φτιάξω μία Carbon πτέρυγα , να τη φορέσω στην πλάτη και να πηδήξω απο καμιά πλαγιά . Σοβαρά .

 Συγχαρητήρια για το Θέμα που ανοίχτηκε . Συγχαρητήρια Sfyris .

 DM  ,  Γεννηθής το '77

Γιαυτό έγινες ψαγμένος μοντελιστής  :laugh: :laugh: :laugh: :laugh:
Όσο για την πτέρυγα το δοκίμασα κιαυτό πολύ μικρός. Ευτυχώς τη γλίτωσα με μερικά αγκάθια στα κολομέρια μου και μερικές καρπαζιές από τη γιαγια μου που με φρόντιζε όταν λείπαν οι γονείς μου Γερμανία :laugh: :laugh: :laugh:

Kαλή !! Πολύ καλή η κουβέντα σας!
αλλά...για δες τε αυτό..



και αν η φωτό δεν είναι αρκετή υπάρχει πλήρεις αναφορά εδώ.
http://www.dropzone.com/cgi-bin/safety/detail_page.cgi?ID=613

dapan

 
Και νόμιζα ότι οι "αυτοί" που γεννήθηκαν πριν είχαν όλοι τους κατά περίεργο τρόπο "αφανιστεί".... Πες τα χρυσόστομε. πές τα !!!! Και κάτι άλλο... Εγώ θυμάμαι ότι μας έκαναν μπάνιο κάθε Σάββατο και ότι μας έλεγαν ότι την Κυριακή απαγορευόταν, οπότε περιμέναμε σχεδόν μία εβδομάδα για να ξανακάναμε το μπάνιο μας και πάλι το Σαββάτο..
Τι ωραίες εποχές και αυτές !!

Και νόμιζα ότι οι "αυτοί" που γεννήθηκαν πριν είχαν όλοι τους κατά περίεργο τρόπο "αφανιστεί".... Πες τα χρυσόστομε. πές τα !!!! Και κάτι άλλο... Εγώ θυμάμαι ότι μας έκαναν μπάνιο κάθε Σάββατο και ότι μας έλεγαν ότι την Κυριακή απαγορευόταν, οπότε περιμέναμε σχεδόν μία εβδομάδα για να ξανακάναμε το μπάνιο μας και πάλι το Σαββάτο..
Τι ωραίες εποχές και αυτές !!

Ε το χρειάζεσαι να στο πω FlyingBoltΒΡΩΜΙΑΡΗ :laugh:

Όλοι αυτοί που είναι γεννημένοι πριν από το 1950 απλά συμπληρώνουν το κείμενο του φίλου μας όχι από κάτω, αλλά από πάνω... Τόσο απλό είναι, απλά για να παραθέτονται τα συμβάντα και με τη χρονική τους ακολουθία - σημειολογία !!!!
Πάντως παιδιά αν θα θέλατε να ξαναζήσετε κομματάκι από τη λατρεμένη εκείνη περίοδο, βρείτε ένα τρόπο και επισκεφθείτε τη Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία ως σύνεδροι για καμιά εβδομάδα και απλά θα με θυμηθείτε... Δε λέω τίποτε περισσότερο...

Eau de toilette....."Le sabbat" !!!!!!

Lesabbat? η το παλιό θρυλικό συγκρότημα Black Sabbath ?για τούς παλιούς που θυμούνται ακόμα

Πράγματι η Παρασκευή ήταν μέρα του μπάνιου. Υπήρχε πρόγραμμα, μετά το μπάνιο στη Γερμανία όταν με πήραν οι γονείς μου, θα έβλεπα το χοντρό και το λιγνό. Αυτή ήταν όλη η τηλεόραση που έβλεπα. Μετά ύπνο, διάβασμα κλπ. A! και κάτι ακόμα....το ζεστό νερό προερχόταν από καζανάκι με ξύλα. Δεν υπήρχαν ηλιακοί και λέβητες. :P

Ωραίο κείμενο φιλε Sfyris μας θύμισε τα παιδικά μας χρονια που κάπως έτσι και χειρότερα ήταν..
Αλλα ήταν αθώα και αληθινά..Όχι όπως σήμερα που τα παιδιά μεγαλώνουν σε ένα virtual κόσμο γεμάτο αυταπάτες και ανασφάλεια!
 Και το χειρότερο μειονέκτημα τις σημερινής νεολαίας στην πλειοψηφία δεν σέβονται τίποτα και κανέναν!!
Και φυσικά πρωτίστως αναφέρομαι στο σεβασμό τις νεολαίας στους μεγαλύτερους!

Θυμάμαι τον συγχωρεμένο τον πατέρα μου που μου έλεγε οι μεγάλοι έχουν πάντα δίκιο..
Και όταν τον ρώτησα γιατί??... μου είπε: γιατί είναι μεγαλύτεροι από σένα!!!

Τέλος πάντων ξέφυγα μάλλον... :idiot2:

P.S.
Όσο για το κείμενο φιλε Sfyris κάπου το έχω ξαναδεί η δεν είναι δικό σου? 8)smiley

Δεν είναι δικό μου μου το έστειλε ένας φίλος με e-mail και το βρήκα συγκινητικό ώστε το έβαλα εδώ μέσα γιατί με άγγιξε κι εμένα αρκετά.

μα καλα τοσο τελεια ηταν τοτε και τωρα ειμαστε τοσο χαλια; (γεννηθηκα το 78)
αν ρωταγαμε εναν ψυχολογο θα μας ελεγε οτι απλα ο καθε ενας απο εμας κραταει τις καλυτερες αναμνησεις απο το παρελθον και στο μυαλο του τις εξαδινικευει

(θυμαμαι μια φορα που ημουν μικρος ειχαμε μπει σε ενα ταξι και ο αθεοφοβος ελεγε οτι τα παιδια πλεον ειναι κακομαθημενα, και αυτο που τους χρειαζεται ειναι ενας πολεμος για να σκληραγωγηθουν, τι ανθρωποι υπαρχουν γυρω μας;)

γιατι δεν μπορουμε να δεχθουμε οτι ο κοσμος αλλαζει και θα συνεχισει να αλλαζει;

Μιλάμε απλά για διαφορετικές εποχές και πως ήταν τα πράγματα..
Ο καθένας έχει τις αναμνήσεις του καλές η κακές αυτές είναι..
Και λέμε για το πριν και το τώρα!

Δεν τίθεται θέμα αν αλλάζει ο κόσμος και δεν το δεχόμαστε..άσχετο... :P

    Ξεχναει κανεις τα μπουγελα που παιζαμε μικροι ή το 1-2-3 με τα αυτοκινητακια κατω στον πλατανο,τις εξερευνησεις που καναμε στα χαμοσπιτα μηπως και βρουμε γιατι ο νεκροθαυτης ειχε ενα σχηνι πανω απο το κρεβατι του,ο πολεμος που παιζαμε με τα αυτοσχεδια οπλα μας απο ξυλο.Αλλες εποχες τοτε.Φευγαμε απο το σπιτι στις 5 ακριβως και γυρνουσαμε το αργοτερο στις 11 μαυροι απο τις λασπες και τη σκονη.Αν και γεννημενος το 84,οι αναμνησεις ειναι πολλες και γλυκες!

Θυμάμαι ... θυμάμαι και ‘γω!  Και θυμάμαι πράγματα ωραία και πράγματα άσχημα.  Αλλά πάνω απ’ όλα θυμάμαι να θέλω να φύγω ... να φύγω μακριά, να δω πολιτισμούς αλλιώτικους... γιατί με είχαν πείσει ότι η Ελλάδα δεν θα αλλάξει ποτέ ... γιατί εμείς δεν είχαμε ποτέ αναγέννηση ... γιατί εμείς είχαμε μόνο Τούρκους και Γερμανούς κατακτητές που δεν μας άφησαν να εξελιχθούμε ... γιατί εδώ δεν υπήρχε κράτος ... και άλλα πολλά νόμιζα ότι δεν υπήρχαν ...

Και με βιασύνη μεγάλη κίνησα γη και ουρανό και βρέθηκα και ‘γω στις ξενιτιές τις μακρινές για να βρω προκοπή!  Και είδα ανθρώπους μαύρους και κίτρινους, και τεχνολογίες, και κώδικες ηθικής και τάξης, και χρήματα, και και και, αλλά αυτό που δεν είδα είναι πολιτισμούς, και δεν είδα και χαρά, και δεν είδα ξεγνοιασιά, και δεν είδα ποτέ ποιότητα ζωής .... Και άρχισα έτσι να σχεδιάζω καιρό μετά καινούργια απόδραση ... για την Ελλάδα

Και όταν γύρισα πίσω χρόνια πολλά μετά περίμενα ανυπόμονα να δω αυτή την Ελλάδα που άφησα, αυτή που ... δεν θα άλλαζε ποτέ ... γιατί εμείς είχαμε Γερμανούς και Τούρκους κατακτητές και δεν είχαμε αναγέννηση ... και έψαξα ... και έψαξα πιστέψτε με πολύ αλλά δεν βρήκα τίποτα... ΝΑΙ λοιπόν και η Ελλάδα είχε τελικά αλλάξει ...

Και το χειρότερο είναι ότι εγώ δεν ήμουν εδώ για να παλέψω να μην αλλάξει!  Τουλάχιστον όχι τόσο πολύ.  Και το ακόμα χειρότερο είναι ότι τώρα που γύρισα και έτσι όπως έμαθα θα συντελέσω και εγώ ο ίδιος να αλλάξει ακόμα περισσότερο ....  Γιατί άλλαξα πρώτος εγώ .......

Έτσι όποτε μπορώ να ελέγξω το μυαλό μου επιλέγω να μην αλλάζω τίποτα απ’ ότι ήταν εκεί πριν από ‘μένα και δεν με ενοχλεί.  Τα παλιά καλά συναισθήματα τα νιώθω όμως συχνά όταν πάω στο μοντελοδρόμιο και στήνω το αεροπλάνο μου, γιατί πραγματοποιώ κάθε φορά το παιδικό εκείνο όνειρό μου:

«...να έχω ένα τηλεκατευθυνόμενο αεροπλάνο από αυτά με τις μηχανές ... αυτά που έχουν στο εξωτερικό ....»

M.B.

Θεσσαλονίκη

Γεια σας .Το κείμενο αυτό έκανε πολλούς από εμάς να θυμηθούν τα παιδικά τους χρόνια που τα είχαμε ξεχάσει ευχαριστώ για της αναμνήσεις που ξύπνησαν ξαφνικά μετά απο χρόνια..
 :'( :'( :'( :'( :'( :'(

Μπράβο!!!!

Πραγματικά με ταξιδευσες πισω στο χρονο για οση ωρα διαβαζα το κειμενο σου.

πολυ καλο

Ευγε

Ακούω Παπακωνσταντίνου. Σας αφιερώνω τη σφεντόνα. ::)

teriazei sthn parousa fasi....

Ωραίο και δυνατό κείμενο sfyris ξενο ή δικό σου δεν έχει σημασία, καλές εποχές το δίχως άλλο, με μοναδική εξαίρεση τις κοπέλες που ήταν συνήθως παχουλές και απεριποίητες και χαμηλοβλεπούσες και οι καλές ήταν μετρημένες στα δάχτυλα και όποιος προλάβει και τώρα που το σκέφτομαι θα προτιμούσα να ήμουν νέος τη σημερινή εποχή και όχι τη δική μου.......1964

Να συμπληρώσω; Τώρα νάμουν νέος αλλά με το μυαλό που έχω τώρα. Όλο τον κόσμο θα κέρδιζα και τις καλύτερες γυναίκες  :laugh: :buck2: