Aeromodelling GR

Καλησπέρα!

Μιλούσα εχθές το απόγευμα με τον καλό φίλο Γιώργο Κανδυλάκη και του υποσχέθηκα να ανεβάσω μερικές φωτογραφίες μου από το μοντέλο που κατασκευάζω τώρα, έτσι..., για να ξεφύγουμε λίγο από την θεματολογία των ημερών  ;)
Εδώ είμαστε λοιπόν!
Πρόκειται για μια από τις εκδόσεις του Bristol, το M1 Gypsy Racer, που ανήκει στην δημοφιλή κατηγορία των Neo Dime (όπως φαίνεται και από την παρακάτω εικόνα) και έχει άνοιγμα φτερών 16 ίντσες (40,64 εκ.). Ομολογώ ότι δεν θυμάμαι την πηγή των σχεδίων (πρέπει να έχω κατεβάσει αρκετές δεκάδες από το internet), αλλά αν ψάξω λίγο θα την βρω. Παρ' όλ' αυτά, στην 1η εικόνα φαίνονται τουλάχιστον οι "συντελεστές" τους.

Το μαχητικό αυτό μοντέλο δημιουργήθηκε για να καλύψει τις ανάγκες του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου, κατασκευάστηκαν μόνο 125 αεροπλάνα, ενώ 9 από αυτά κατέληξαν σε ιδιώτες μετά τον πόλεμο.

Ξεκίνησα την κατασκευή του πριν από αρκετές ημέρες και έχω φτάσει σε ένα καλό σημείο.
Αν και κατά τη διάρκεια των εργασιών φρόντιζα και έβγαζα φωτογραφίες, κάτι μου λέει ότι ίσως να μου έχουν ξεφύγει κάποια στάδια (πρέπει να τις μαζέψω από όλα τα πιθανά μέρη που τις έχω σώσει και να δω...  ;D)
Επίσης θα προσπαθήσω να τις παρουσιάσω με χρονολογική σειρά.

Ελπίζω να μην σας κουράσω!!!!

Σωτήρης

Άλλες 2 φωτο.
Η πρώτη με την μια πλευρά της ατράκτου και η δεύτερη με την άτρακτο που αρχίζει και παίρνει μορφή, υποβασταζόμενη σε... βαζάκια μελανιών για να εξασφαλίσω την καθετότητα των πλευρών.

Στην επόμενη κοντινό στο μπροστινό μέρος της ατράκτου, και μετά μια πιο γενική, με την άτρακτο απελευθερωμένη πια από τα στηρίγματα...!!

Λεπτομέρεια στο ουραίο τμήμα, όπου η αλειφατική κόλα (που την προτίμησα για την ελαστικότητά της για το σημείο εκείνο), "φωνάζει" πιο πολύ απ' ότι θα έπρεπε...  ;).
Μετά άλλη μία με την άτρακτο, από άλλη γωνία.

Εδώ η άτρακτος είναι πια δομικά ολοκληρωμένη. Για το άνοιγμα του κόκπιτ, προτίμησα μπάλσα αντί σκληρό χαρτί, παρ' ότι κατασκευαστικά είναι ελάχιστα πιο απαιτητική λύση, αν και πολύ πιο βαριά...  >:( Το πάχος του φύλλου δεν ξεπερνάει τα 0,4 με 0,5 χιλιοστά.
Στην επόμενη φωτογραφία, βλέπουμε το μπροστινό μέρος της ατράκτου, στην οποία με πολύ μεγάλη προσπάθεια, στο πίσω αριστερά μέρος της, φαίνεται και ο τρόπος υποστήριξης του καλύματος του κόκπιτ (δυστυχώς είναι φλουταρισμένο... και δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό).
Επίσης, κάτι που δεν υπάρχει σε αυτή τη φουρνιά φωτογραφιών γιατί το πρόσθεσα αργότερα, είναι και η πλήρης κάλυψη του μπροστινού ανοίγματος της ατράκτου, στο τρίγωνο που σχηματίζεται μεταξύ του 1ου και 2ου former. Αν και δεν το αναφέρει με σαφήνεια το σχέδιο, έκρινα ότι με αυτό το τρόπο θα αποφύγω πιθανά σκισίματα της επικάλυψης στο μέλλον, ενώ ταυτόχρονα "δένεται" και όλη η κατασκευή. Έγινε με φύλλο 0,8 χιλ.

Άλλη μια κοντινή στο μπροστινό μέρος και μετά μια λεπτομέρεια της ουράς

Τελευταία για τώρα, μια φωτογραφία του δεξιού φτερού, στο στάδιο που έχω αφαιρέσει τις πολλές καρφίτσες.
Τώρα που το σκέφτομαι..., δεν έχω βγάλει μάλλον φωτό του rudder και του stabilizer, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση...  :( Θα δω μήπως τις έχω αποθηκεύσει αλλού...

Μετά από όλα αυτά, ακολούθησε εξαντλητικό γυαλοχαρτάρισμα όλων των μερών, στη συνέχεια η κατασκευή τροχών και άλλων λεπτομερειών και στο τέλος η επικάλυψη.
Φωτογραφίες, αργά το βράδυ σήμερα, ή μέσα στο σαββατοκύριακο.
Προς το παρόν, καλό απόγευμα!!!

Σωτήρης

Ουάου... :o  Υπέροχη δουλειά, και δύσκολο σχέδιο μου φαίνεται!!

Κι αναρωτιόμουνα τελευταία αν κατασκευάζεις κάτι, και πώς τα πας με το βερνίκι!

Η απάντηση ήρθε.... αποστομωτική!

Περιμένουμε κι άλλες φωτογραφίες . Συνέχισε!!!

Γειά σου Άννα!!!!
Που χάθηκες βρε συ;;;
Σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
Η κατασκευή του δεν με προβλημάτισε, τουλάχιστον μέχρι τώρα (που είμαι περίπου στο 80%, το άλλο 20% είναι το βάψιμο και το μοντάρισμα...) και το σχέδιο είναι αρκετά ξεκάθαρο. Αν θέλεις σου το στέλνω να το δεις.
Όσο για το βερνίκι έχω βρει την υγειά μου (άσε που παίρνω και τη... τζούρα μου  ;D ;D) ειδικά στην επικάλυψη. Δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναγυρίσω στην PVA με τίποτα!!!
Αύριο πιστεύω να βρω χρόνο για να συνεχίσω την παρουσίαση.

Καλό βράδυ!
Σωτήρης

Συνεχίζουμε...
Στις επόμενες 2 φωτο, το μοντέλο είναι πρόχειρα συναρμολογημένο και έτσι έχουμε συνολική εικόνα επί του σχήματος και του μεγέθους/ αναλογιών κλπ

Πάμε στην επικάλυψη.
Στην πρώτη βλέπουμε το δεξί φτερό επικαλυμένο μετά το βρέξιμο, και αν θυμάμαι καλά, μετά και από την "σφράγισή" του με βερνίκι αραιωμένο. Η διαδικασία ήταν περισσότερο απαιτητική απ' ότι περίμενα και αυτό γιατί το φτερό έχει καμπυλώσεις που δυσκολεύουν την ομαλή στρώση του χαρτιού σε όλη την επιφάνεια.
Στην επόμενη είναι η μύτη της ατράκτου σε κοντινό. Εδώ φαίνεται και η πλήρης κάλυψη του τριγώνου μεταξύ των 2 πρώτων formers, όπως ανέφερα σε προηγούμενο post.

Η άτρακτος τελειωμένη και έτοιμη να βαφτεί. Και εδώ βρήκα δυσκολίες, ειδικά στην "κοιλιά" της που στην πρώτη απόπειρα επιχείρησα να την επικαλύψω με ενιαίο χαρτί. Το αποτέλεσμα ήταν κακό σε αρκετά σημεία, οπότε... ξήλωμα και από την αρχή!! :-\
Στην δεύτερη, κοντινή του ανοίγματος του κόκπιτ. Δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν θα το βάψω με το ίδιο χρώμα με την υπόλοιπη άτρακτο (ασημί), ή θα το αφήσω στο καφέ (το σχέδιο πάντως δεν λέει για κάτι τέτοιο). Ακούω προτάσεις!!!  :thumbs up:

Εδώ βλέπουμε το elevator (καλά είπα σε προηγούμενο post ότι δεν το είχα σε φάση κατασκευής...) και μετά κοντινό της "κεφαλής", έτοιμη, μετά από ατελείωτο τρίψιμο ώστε να έρθει όσο πιο κοντά γίνεται στις "γραμμές" της ατράκτου.

Λεπτομέρειες της ουράς και του ενός τροχού, ο οποίος θα "σκεπαστεί" με κωνικό χαρτί για να αποκτήσει πιο ρεαλιστική φόρμα

Τελευταίες φωτό και αυτής της φάσης.
Το προσκέφαλο του πιλότου και μια γενική με όλα τα μέρη.
Το επόμενο βήμα είναι και το πιο δύσκολο, τουλάχιστον ως προς το αισθητικό κομμάτι της κατασκευής: το βάψιμο  :-X
Θα με πάρει λίγο καιρό, γιατί πρέπει να κάνω δοκιμές πριν προχωρήσω σε τελικές κινήσεις. Ελπίζω όλα να πάνε καλά.
Μετά, θα ακολουθήσει η συναρμολόγηση και η προσθήκη όλων των λεπτομερειών για την ολοκλήρωση της κατασκευής.
Το θέμα βέβαια είναι να πετάξει!!!!!!
Μέχρι τότε, έχουμε καιρό!

Σωτήρης

Σωτήρη καλησπέρα,

δεν ξέρω για τους άλλους, εμένα πάντως μου αρέσει το μέχρι τώρα αποτέλεσμα  :thumbs up:

Προσοχή στο βάψιμο, να μην βαρύνει πολύ, και θα πετάει μια χαρά... Άντε να το δούμε σε επόμενη συνάντηση indoor.

Μια επεξήγηση για τους μη γνωρίζοντες, σχετικά με την "κατηγορία" "Neo dime scale":

Μετά το 1930 παρατηρήθηκε στις Η.Π.Α. μια έξαρση σε μικρά κιτ, απλά στην κατασκευή, που απευθύνονταν τότε στους δεκάδες χιλιάδες νέους οπαδούς της αεροπορίας, από πολλές εταιρίες, όπως comet, Guillows και άλλες που δεν υπάρχουν πλέον. Αυτά κόστιζαν τότε περίπου μια δεκάρα (dime) εξ ου και όλα χαρακτηρίστικαν αργότερα "dime scale kits" (κιτ της δεκάρας  ;D)

Μετά από πολλά χρόνια, στην προσπάθεια των αμερικάνων να επανέλθουν σε απλές κατασκευές που προσφέρουν κυρίωε διασκέδαση και χαλάρωση, χωρίς να κοστίζουν πολύ, αναβίωσαν την φιλοσοφία των παλιών αυτών κιτ, φτιάχνοντας νέα σχέδια με σύγχρονη τεχνοτροπία κατασκευής, διατηρώντας όμως την σχεδιαστική απλότητα και την μη απόλυτη προσήλωση στην scale κατασκευή. Με στόχο να μεταφέρουν το κέντρο βάρους από την κατασκευή, στην πτήση, διατηρώντας όμως τον χαρακτήρα του πραγματικού αεροπλάνου.

Θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν μεταξύ stand-off scale και semi-scale.

Αναμένουμε τις φωτογραφίες του βαμμένου, αλλά και οτιδήποτε καινούργιου ετοιμάζεις...  ;)

Φιλικά

Γιώργος

Υ.Γ. Μάλλον και εσύ απόφοιτος του M.I.T. είσαι, όπως είπε κάποτε και ο Απόστολος Deltaman (ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ !!!), αφού τα free flight είναι τόσο δύσκολα  ;D ;D ;D

Καλησπέρα!
Γιώργο ευχαριστώ κι εσένα για τα καλά σου σχόλια!!!
Θέλω να πιστεύω ότι θα πετάξει τουλάχιστον με αξιοπρέπεια (αν πιάσει τα 30 δευτ. θα... πετάξω κι εγώ μαζί του!!)
Σωστή η επισήμανση για την κατηγορία  :thumbs up:
Τώρα το βάψιμο. Ακούγεται έυκολο, αλλά όταν έχεις από πάνω σου το... βάρος, αλλά και την γενικότερη αισθητική, όλα δυσκολεύουν.

Καλό απόγευμα,
Σωτήρης