Aeromodelling GR

Καλημέρα σε όλους,

Μετα το ΣΚ του Nijmegen και το 13ο Διεθνές Indoor meeting όπου είχαμε την χαρά να δούμε τον δικό μας Γιώργο να καταφέρνει να πλασαριστεί στο βάθρο των νικητών, επιστροφή στην κανονικότητα.

Κυριακή, 23/11, 19:00-21:00 στο Μουσικό.

Γιώργο συγχαρητηρια

Το να δωσεις συγχαρητηρια στον Γιωργο Κανδυλακη μπορει να θεωρηθει πια και γραφικο,εγω επειδη εχω δει τις κατασκευες του απο πολυ κοντα
πραγματικα θα ηθελα να δω και τις κατασκευες του πρωτου και δευτερου εκτος και εαν προκειται μονο για την χρονικη διαρκεια της πτησης,
οπου εαν δεν κανω λαθος ισως ειναι ενα κριτηριο το οποιο κανει τη διαφορα?

Παρ' ολα αυτα θελω να εκφρασω τα συγχαρητηρια μου στον Γιωργο για την επιδοση του και για ολα οσα επιτυγχανει ΚΑΘΕ φορα.

Καλησπέρα και από μένα, ανοίξατε πολλά θέματα συζήτησης ταυτόχρονα...

Καταρχήν ευχαριστώ για τα καλά λόγια.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Όπως θα γνωρίζουν αρκετοί, κάθε χρόνο αυτή την εποχή γίνεται η ετήσια συνάντηση για μοντέλα scale (κυρίως) ελεύθερης πτήσης εσωτερικού χώρου στην πόλη Nijmegen της Ολλανδίας. International Indoor Fly In ή IIFI για συντομία.

Φέτος η εκδήλωση είχε 35 συμμετοχές από 6 χώρες, Ηνωμένο Βασίλειο, Τσεχία, Ολλανδία, Γερμανία, Σουηδία και Ελλάδα.

Για πρώτη φορά μετά το 2010 ήμασταν δύο Έλληνες εκεί ως συμμετέχοντες ενώ υπήρχε και μια τρίτη συμμετοχή εξ αποστάσεως, του Γιάννη (Κουρμπάνη). Ο Σπύρος (Τερζήμπασης) ήρθε για πρώτη φορά, με μοντέλα που σίγουρα κατασκευαστικά απείχαν από το επιθυμητό επίπεδο ανταγωνισμού, δεδομένου όμως ότι ήταν τα πρώτα του, δεν χρειάζεται κριτική. Πτητικά τα πήγε αρκετά καλά και σίγουρα ευχαριστήθηκε την εμπειρία, τόσο του ταξιδιού όσο και της εκδήλωσης.

Επίσης πρωτοφανές για μένα, μέσα από μια ευτυχή συγκυρία ήρθαν ο Νίκος (Γραμματικάκης) και ο Τάσος (Μαρκούσης) ως θεατές-παρατηρητές. Σίγουρα κάτι καινούργιο σε σχέση με τα μοντέλα που ασχολούνται συνήθως, κατ ομολογία τους όμως τους φάνηκε πολύ ενδιαφέρον.

Έτσι ξαφνικά βρεθήκαμε 4 Έλληνες εκεί που συνήθως είμαι μόνος μου, και βέβαια το ευχαριστήθηκα και εγώ πολύ περισσότερο.

Στα του αγώνα τώρα.

Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες, χωρίζονται σε δύο βασικές ομάδες. Αυτές όπου η πτήση βαθμολογείτει με βάση τη διάρκεια (Peanut, Pistachio, Profile) και αυτές που η πτήση βαθμολογείται για την ποιότητα και το ρεαλισμό της (Open rubber, Open electric, Open CO2, Kit Scale).

Σε όλες βέβαια υπάρχει και στατική κρίση, σχετικά απλή στα Peanut, Pistachio, και πιο λεπτομερής στα μοντέλα Open. Τα Kit Scale κρίνονται ανάλογα με το πόσο πιστά έχουν κατασκευαστεί σύμφωνα με το σχέδιο του όποιου Kit. Τα profile είναι τα μόνα που δεν κρίνονται στατικά.

Στα αντίστοιχα time slots που διατίθενται γίνονται και πτήσεις για μοντέλα διάρκειας (όχι scale) όπως F1L, F1M και F1N, τα οποία όμως δεν θα μας απασχολήσουν εδώ.

Όσο απλό και αν φαίνεται στο μάτι του παρατηρητή ή στου μαθημένου σε πτήση με τηλεκατεύθυνση, τα μοντέλα ελεύθερης πτήσης είναι μια τελείως διαφορετική ιστορία. Η επίτευξη του ελάχιστου χρόνου των 15 δευτερολέπτων ακούγεται αστεία, μέχρι να την προσπαθήσει κανείς. Ή η ρύθμιση του μοντέλου ώστε να πετάξει μόνο του χωρίς παρέμβαση και να πετύχει την ομαλότητα και τον ρεαλισμό, αποφεύγοντας ταυτόχρονα τους τοίχους ή την οροφή του γυμναστηρίου.

Ο χώρος, αν και αρκετά μεγάλος, περίπου 35 Χ 31 μέτρα, την ώρα της πτήσης φαίνεται επικίνδυνα μικρός. Το ύψος, στα 10 μέτρα, ήταν αρκετά μεγάλο ώστε να προκαλεί ανησυχία, εκτός από μοντέλα που απογειώνονταν σχεδόν κατακόρυφα, ονόματα δεν λέμε ακόμα.

Τα αποτελέσματα, οι θέσεις των νικητών, λένε μόνο ένα μέρος της πραγματικότητας. Με τον ανταγωνισμό που υπάρχει, δεν είναι μοναδικό κριτήριο η πρώτη τριάδα για το αν κάτι πήγε καλά ή όχι.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τα CO2. Το μοντέλο μου υπολείπεται σοβαρά σε ότι αφορά την κατασκευαστική πιστότητα και λεπτομέρεια, για το τρέχον επίπεδο του ανταγωνισμού. Πρέπει να δει κανείς τα άλλα μοντέλα από κοντά, να κάνει τις συγκρίσεις για να το καταλάβει. Στις 5 συμμετοχές είχε την 4η στατική βαθμολογία. Κατάφερε όμως να κάνει την καλύτερη πτήση και η συνολική του βαθμολογία έφερε την τρίτη θέση. Η πτήση του θα μπορούσε να είναι και καλύτερη, η θερμοκρασία και η υγρασία όμως δεν είναι οι καλύτεροι φίλοι των κινητήρων CO2.

Εδώ η καλύτερη πτήση του, στον τρίτο από τους 4 γύρους. Μετά τα πρώτα 20 δευτερόλεπτα στρώνει και πετάει ιδανικά.
SRRX_kCw8AY

και για μια καλύτερη σύγκριση στο πτητικό σκέλος, ακολουθούν το πρώτο και το δεύτερο στη συνολική βαθμολογία

jDqlDKXQaVA

rqP3YmLDmrM

Και βέβαια, επαναλαμβάνω, ακόμα και η επίτευξη μιας πτήσης, όχι τέλειας, με ένα μοντέλο που παιδεύει, μπορεί να είναι εξίσου σημαντική με κάποιο βραβείο.

Στα ηλεκτρικά, 7 συμμετοχές, το Avro 504 "O" πήρε την ψηλότερη στατική βαθμολογία ( τη δεύτερη ψηλότερη σε όλη τη διοργάνωση). Πτητικά όμως υστερούσε και υστερεί σημαντικά σε σχέση με τον ανταγωνισμό (το ανάποδο δηλαδή σε σχέση με το PZL στα CO2).

Όμως, μετά από 3 χρόνια που το παιδεύω και στην τέταρτη και τελευταία επίσημη προσπάθεια, έγραψε επιτέλους μια σωστή βαθμολογήσιμη πτήση. Μέτρια ποιοτικά, αλλά επίσημη. Και παρά την 5η θέση συνολικά, ήμουν πολύ ευχαριστημένος τελικά.

Id22qVkLqa8

AJQgghEUpio


Η πρώτη προσπάθεια ήταν πολύ καλύτερη, προς το τέλος της όμως το μοντέλο πήρε ευθεία πορεία προς τον τοίχο, με αποτέλεσμα να αναγκαστώ και να επέμβω με τον πομπό, έτσι όμως να ακυρωθεί η πτήση

και πάλι για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, το μοντέλο της τρίτης θέσης

a_Ov3eXWkms


και το μοντέλο της πρώτης θέσης, δικινητήριο και με ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης (10+10 % bonus στη βαθμολογία πτήσης)

BPI5kmx_pu4

Ας πάμε και στον Σπύρο...

Το BD4, το πρώτο του peanut (330 χιλ. άνοιγμα φτερών) εμφανισιακά έχει πολλά περιθώρια βελτίωσης (να το πούμε πολύ ευγενικά  ;D). Απόλυτα φυσιολογικά για πρώτο μοντέλο ακόμα και από αερομοντελιστές που είναι χρόνια στο χώρο.

Οι πτήσεις του στην κατηγορία peanut ήταν αρκετά καλές και καθώς η αρχική επιλογή για την κατηγορία open rubber, το Pawnee, μας προκαλούσε δυσκολίες στο τριμάρισμα, αποφασίστηκε τελικά να πετάξει με το BD4 και στην κατηγορία open, όπου κριτήριο είναι ο ρεαλισμός.

Έλα όμως που το μοντέλο είχε τριμαριστεί για μέγιστη διάρκεια (ξεπέρασε τα 42 δευτερόλεπτα στα peanut, κάτι που δεν το περιμέναμε). Οπότε οι πρώτες πτήσεις προσέφεραν αρκετό θέαμα στους κριτές και στους παρευρισκόμενους...

hAZ6Bz3v3pw

JyQBxEdzC2w

Την επόμενη μέρα, και με λίγη ώριμη σκέψη, μειώσε τις στροφές κουρδίσματος από 2000 σε 1550 και το αποτέλεσμα ήταν αρκετά διαφορετικό.

aahGcvWChyU

Αποτέλεσμα. Στατικά 17 στους 19, όμως στις πτήσεις 12 στους 19 και 14ος στο σύνολο. Και πολύ χαμόγελο ικανοποίησης για τις πτήσεις

Επιθυμώ να δώσω συγχαρητήρια και στον κύριο Τερζήμπαση, που είχε την πρωτοβουλία και την δύναμη να πάει να διαγωνιστεί με τα πρώτα αερομοντέλα που κατασκεύασε σε αυτές τις κατηγοριες. Σημασία έχει η συμμετοχή και όχι απαραίτητα και η υψηλή κατάταξη. Πιστεύω ότι εκεί που πήγε έμαθε πολλά νέα πράγματα για να βελτιώσει τις κατασκευές και τις πτήσεις.
Καλή συνέχεια σε όλους.

Συγχαρητήρια Γιώργο και Σπύρο! :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up:
Ενδιαφέρουσα κατηγορία, καιρος να παρακολουθήσουμε και κάποιον αγώνα από κοντά...

Ευχαριστώ πολύ!

Ήταν πράγματι μια μοναδική εμπειρεία, με άψογη διοαργάνωση και συμμετέχοντες γεμάτους ενθουσιασμό και αγάπη για αυτό που κάνουν.

Αν και καταχράστηκα εντελώς τον χρόνο του Γιώργου με διάφορα θέματα, αρκετοί παλιοί του χώρου, ήταν πάντα δίπλα να δώσουν μια γνώμη/γνώση για να βελτιωθεί κάπως η κάθε πτήση.

Φυσικά και δεν έχω λόγια να ευχαριστήσω τον Γιώργο για όλη τη συμπαράσταση και βοήθεια σε επισκευές της τλευταίας στιγμής, trimming κλπ.

Ήδη έχουν ξεκινήσει τα δυο θέματα για το IIFI 2026 καθώς και για τους αγώνες της Αγγλίας τον Απρίλιο του 2026. Το πιθανότερο να πάω με τρια αεροπλάνα αυτή τη φορά.

Τέλος θα πω ότι αυτό ήταν ένα FLY IN. Μια ιδιωτική πρωτοβουλία, που φέρνει κόσμο απο όλη την Ευρώπη. Και αξίζει να το ζήσει κανείς απο κοντά.

Και απο τον συμμετέχοντα Ramses de Looff, κάποιες φωτογρταφίες απο τα μοντέλα του IIFI 2025.

https://www.delooff-aeroplanes.nl/events/international-indoor-fly-in-2025

Συγχαρητήρια Γιώργο και Σπύρο γιά την παρουσία και τος θέσεις στο Fly In! Μακάρι να γινόταν κι εδώ μία τέτοια εκδήλωση. Ερώτηση: του Γ. Κουρμπάνη το Jodel D.150 το πετάξατε; Πώς πήγε;

Μια φωτογραφία του Jodel του Γιάννη. Στατικά πήγε καλά, αλλά με το πτητικό υπήρξε αρκετό τριμάρισμα για να μπορέσει να κάνει πτήση.

Και μερικές φωτογραφίες απο τις προσπάθειες του Γιώργου για το Jodel.......

Και η συνέχεια με το Piper PA-25 Pawnee, το οποίο όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες, υπέστη μεγάλες ζημιές κατά τη διάρκεια του τριμαρίσματος.

Το «καλύτερο» σημείο ήταν όταν, κατά τη προσπάθεια επίτευξης μεγαλύτερου χρόνου για το qualification time, και αφού καταλήξαμε ότι το λάστιχο ήταν υπερβολικό, αλλάξαμε ΕΝΤΕΛΩΣ τη δίεδρο των φτερών και ζυγίσαμε όσο μπορούσαμε το μοντέλο, ξεκίνησα με το λάστιχο στις 850 στροφές. Την ώρα που απαγκίστρωνα για να τοποθετήσω τη προπέλα, μου έφυγε το λάστιχο (λόγο λαδιού) και κατέστρεψε όλο το firewall. Επενέβη ο Γιώργος (ενώ είχα αποφασίσει να το αποσύρω), και το κόλλησε όλο (έχασα στοίχημα), με αποτέλεσμα να μπορέσω να κάνω ένα σωστό qualification round……….

Γενικά η αδρεναλίνη δεν έλλειψε καθόλου από τον αγώνα, αλλά η όλη διαδικασία είναι εκπληκτική και δεν θα την χάσω ούτε το 2026………

3Rebuh6xeEA

Οντως μια ευτυχής συγκυρία μιας και επρεπε να είμαστε οικογενειακά στο  Nijmegen για τις σπουδές του παιδιου μας .
Οι εντυπώσεις μου ήταν άριστες σχετικά με την όλη διοργάνωση. Ξεχώρισε το φιλικότατο κλίμα μεταξύ των συμμετεχόντων και φυσικά μεταξύ διαφορετικών εθνικοτήτων. Επίσης με περηφάνια διαπίστωσα ότι ο Γιώργος θεωρείται ένας απο τούς κορυφαίους γκουρού της κατηγορίας. Συγχαρητήρια και στόν Σπύρο Τερζήμπαση γιά την συμμετοχή του και αγωνιστικότητά του. Ελπίζω του χρόνου να μπορέσω να ξαναπάω.

Tα συγχαρητήρια μου τόσο στον Γιώργο όσο και στον Σπύρο. Φαντάζομαι πόσο μοναδική εμπειρία ήταν για εσένα Σπύρο να βρεθείς σε ένα τέτοιο event.
Δεν μπόρεσα αυτή την φορά να παρευρεθώ ,ελπίζω σε κάποια επόμενη 'εξόρμηση' .

(Y.Γ παρατηρώ τις  φώτο (https://www.aeromodelling.gr/ForumS/index.php?topic=59800.msg343607#msg343607) του Γιώργου με το  Jodel και έχω να τονίσω το πόσο ντελικάτο xειρισμό απαιτεί ο κόσμος των indoor micro FF αρκεί να παρατηρείσετε το μέγεθος των χεριων σε σύγκριση με τα μοντέλα!  ;)  )

Το μοντέλο του Γιάννη, ακολουθεί τα βήματα του Γιώργου..........

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από αυτήν του να βλέπεις το μοντέλο σου στον πάγκο για στατική κρίση δίπλα σε τόσο όμορφα μοντέλα εξαίρετων αερομοντελιστών. Δυστυχώς λόγω εργασίας δεν είχα τη δυνατότητα να πάω και να δω από κοντά το υπέροχο αυτό Fly in..
Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς τον αγαπητό Σπύρο που μετέφερε το μοντέλο μου εκεί ...

Και φυσικά τον αγαπητό Γιώργο Κανδυλάκη που αφιέρωσε αρκετό χρόνο  αφήνοντας στην άκρη τα δικά του μοντέλα(1ωρα και ΄30 λεπτα) για να το τριμάρει και και να κάνει κάποιες βαθμολογημένες πτήσεις.. καθώς και για τις συμβουλές του την περίοδο της κατασκευής... και φυσικά θερμά συγχαρητήρια για τις επιδόσεις του!σε όλες τις κατηγορίες!

.....

Για την ιστορία η κατασκευή του Jodel d 150 Mascaret τελείωσε μια εβδομμάδα πριν το Fly in της Ολλανδίας..δεν ήξερα αν έπρεπε να το στείλω..καθώς θα έκανα μόνο μια φορά πτήσεις τριμαρίσματος στο κλειστό εδω στην Αθήνα..
Ο Γιώργος μου είπε  στο τηλέφωνο..θα το πάρουμε οπωσδήποτε και θα το τριμάρω εγώ εκεί μην σε νοιάζει..τόσο κόπο έκανες.. το ίδιο ακριβώς μου είπε ακριβώς προ και ο Σπύρος..
Κι έτσι ο Σπύρος το πήρε μαζί του..
Σας ευχαριστώ και τους δύο πολύ!

κι εδώ μια φωτό απ τις πρώτες πτήσεις του την Αθήνα..

εύχομαι του χρόνου να καταφέρω να είμαι παρών κι εγώ με τα μοντέλα μου.. οι κατηγορίες αυτές είναι απίστευτα δημιουργικές και με ελάχιστα έξοδα.. κρύβουν δε την ουσία του μοντελισμού.. κι είναι μαζί με τα ανεμόπτερα που αγαπώ πολύ μια απόλαυση!
τώρα αντιλαμβάνομαι που ασχολήθηκα με αυτές τις κατασκευές τον εαυτό μου όταν ήμουν 7-8 χρονών, που χάζευα στα περιοδικά του πατέρα μου και προσπαθούσα ανεπιτυχώς να χτίσω κάποια από αυτά τα σχέδια.. χρειάζεται χρόνος.. χάρηκα πολύ που φέτος το μοντέλο μου ήταν καλύτερο στατικά απ'το περσινό και συνεχίζουμε.. φυσικά το επίπεδο των ανθρώπων εκεί βλέπε ''Κανδυλάκης'' είναι πολύ υψηλό, άπιαστο θα έλεγα.. μα η προσπάθεια αξίζει και σε ανταμείβει τελικά.

Και εννοείται ότι απο τώρα ξεκίνησε η προετοιμασία για το IIFI 2026....... ;D ;D ;D ;D

Η συμμετοχή για το 2026 στα peanut, θα είναι με το Jodel Bebe.......

Aυτός είσαι! Αγαπημένο αεροπλάνο. Πες μου ότι θα διαλέξεις ως εμφάνιση το Bebe των Κουρουβακάλη/ Καλογεράκου και θα σου κάνω υπόκλιση! ΥΓ. Ποιό σχέδιο κατασκευάζεις;

Έχω επιλέξει έναν άλλο χρωματισμό, αποφεύγοντας το λευκό γενικά.

Η αλήθεια είναι ότι η κατασκευή είναι ΔΥΣΚΟΛΗ! Απαιτεί πολύ εμπειρία (που δεν διαθέτω στα συγκεκριμένα), και συνεχείς τηλεφωνικές οχλήσεις στον Γιώργο για λύσεις……..

Ελπίζω να το προλάβω μέχρι τον Οκτώβριο…..

Ποιό είναι το σχέδιο του Bebe Jodel που φτιάχνεις;

Είναι του Frugoli. Σχέδιο που σου δίνει την απλή εκδοχή ή την scale. Εγώ αποφάσισα το βάσανο......... ;D ;D ;D

Και θα προσαθήσω να αποτυπώσω το συγκεκριμένο.

Βέβαια στη πορεία μπορεί και να αλλάξει, γιατί ειλικρινά δεν μου είναι εύκολο. Αλλά θα το παλέψω.