Aeromodelling GR

Παλαιότερα, ένα τέτοιο θέμα θα το άνοιγα στην ενότητα των μοντέλων ελεύθερης πτήσης.

Τα τελευταία χρόνια όμως, οι Άγγλοι έχουν ενοποιήσει τους indoor διαγωνισμούς τους σε ένα σαββατοκύριακο στο ίδιο χώρο. Τα τηλεκατευθυνόμενα το Σάββατο, τα ελεύθερης πτήσης την Κυριακή.

Έτσι έγινε και φέτος, το περασμένο σαββατοκύριακο 26-27 Απριλίου, στο Walsall, στο γυμναστήριο του εκεί πανεπιστημίου. Το είχα στο μυαλό μου πολύ καιρό και τελικά κατάφερα να πάω και εγώ, μετά την προηγούμενη επίσκεψη μου το 2023.

Ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία, όχι απαραίτητα επιτυχημένη 100%, αλλά μεγάλη ευχαρίστηση να είμαι εκεί και να δω φίλους, να γνωρίζω καινούργιους και βέβαια να δω πολλά ωραία και ενδιαφέροντα μοντέλα.

Υπήρξαν βέβαια και αρκετές αναποδιές, κάποιες από εξωγενείς παράγοντες, κάποιες από δικές μου λάθος ενέργειες (βλακείες θα μπορούσα να πω...).

Αρχικά, όλα τα μοντέλα έπαθαν ζημία κατά τη μεταφορά. Το ειδικό κουτί που είχε 10 αυτοκόλλητα "fragile" προφανώς προκάλεσε κάποιον από το προσωπικό εδάφους να ελέγξει την αντοχή του. Υπάρχει σαφές σημάδι πτώσης, με αποτέλεσμα να ξεκουνηθούν τα μοντέλα μέσα και να σπάσουν σε διάφορα σημεία. Το ίδιο και δύο που είχα σε βαλίτσα όπου μάλλον υπερεκτίμησα της αντοχή τους σε συμπίεση.

Φτάνοντας με αρκετή καθυστέρηση στο ξενοδοχείο, επιδόθηκα στο να διορθώσω ότι και όσο μπορώ. Μετά από 4 ώρες τα πράγματα έδειχναν καλά. Είχε ήδη πάει 3:30 το πρωί και στις 8 έπρεπε να είναι στο γυμναστήριο.

Το Σάββατο όπως προείπα ήταν τα τηλεκατευθυνόμενα. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες, με σειρά δυσκολίας:

flying only - βαθμολογείται μόνο η πτήση, το μοντέλο μπορεί να είναι οτιδήποτε αρκεί να μοιάζει με κάποιο πραγματικό αεροπλάνο.
Kit scale - μοντέλα βασισμένα σε κιτ, βαθμολογούμενα στατικά για την πιστότητα στο σχέδιο και βέβαια πτητικά
Open - η πιο δύσκολη, μοντέλα κατασκευασμένα με μεγάλη πιστότητα στο πραγματικό και βέβαια πτητικά

Η πρώτη είχε 17 συμμετοχές, η δεύτερη 20, η τρίτη 7.

Πήρα μέρος στην πρώτη και στην τρίτη. Στην flying only είχα ένα πολύ κατάλληλο μοντέλο, που πέταξε ωραία. Όχι τέλεια αλλά αρκετά καλά. Έτσι και αλλιώς το πήρα πιο πολύ για τη συμμετοχή. Κατασκευασμένο το 2007, έπαθε αρκετή ζημία στο φτερό, που θα με οδηγήσει να ξανακάνω την επικάλυψη...

Στην open πήρα μέρος με το επίσης αρχαίο πλέον de Havilland 9 (2010), που όμως ακόμα και τώρα κρατάει καλά. Ήταν η πρώτη φορά που το πέταξα σε τόσο μεγάλο χώρο και η πρώτη φορά που το έβαλα να στρίψει δεξιά, καθώς μέχρι τώρα πετούσε σε αγώνες free flight ή σε συνεχείς αριστερούς κύκλους ως τηλεκατευθυνόμενο, λόγω έλλειψης χώρου κατάλληλου μεγέθους.

Οι πτήσεις του ήταν τραγικές, κυρίως λόγω του πιλότου... Χωρίς σωστή προπόνηση δεν γίνεται δουλειά. Σε συνδυασμό με κάποιο τρακ είχα μεγάλη δυσκολία να το ελέγξω να πετάει όπως θέλω ή όπως απαιτείται από τον κανονισμό. Κατάφερα όμως στις τρεις πτήσεις να πετύχω συνεχή βελτίωση. Με άριστα το 2000, η πρώτη πήρε 560, η δεύτερη 845 και η τρίτη 1205.

Σε συνδυασμό με την πολύ ψηλή στατική βαθμολογία 1810 κατάφερα χωρίς να το περιμένω, να πάρω την τρίτη θέση. Με δεδομένο ότι πρώτος βγήκε ο Σουηδός Mats Johansson με ένα υπέροχο μοντέλο που το πέταξε τέλεια, δεύτερος ο Tonda Alfery, με ένα άψογο Sopwith triplane, η τρίτη θέση, με τέτοια χάλια πτητική επίδοση ήταν παραπάνω από ικανοποιητική και σίγουρα αναπάντεχη.


Υ.Γ. η απόλυτη "βλακεία" μου βέβαια ήταν ότι κλείδωσα με λουκετάκι τη βαλίτσα που είχε μέσα εργαλεία, πομπό, σουγιά κλπ. και ξέχασα να πάρω το κλειδί της κλειδαριάς μαζί μου, νομίζοντας ότι το έχω ακόμα στο μπρελόκ, όπως τα τελευταία 7 χρόνια. Έτσι με το που έφτασα στο ξενοδοχείο, παιδευόμουν για 40 λεπτά με μια λιμίτσα νυχιών για καταφέρω να ανοίξω ένα κρικάκι του φερμουάρ. Αξέχαστη εμπειρία  :D :idiot2: Τελικά τα κατάφερα, δεν μπορούσα να κάνω και αλλιώς...

Τέταρτο πρέπει να βγήκε το Burgess Dunne του Andrew White, πολύ μεγαλύτερο από όλα τα υπόλοιπα, που πέταξε όμως πολύ ωραία.

Πέμπτο το Lockheed Vega του Σουηδού Peter Egger και έκτο το Blackburn monoplane του Danny Fendon. Το έβδομο δεν πέταξε...

Πτήση του Burgess Dunne
XJWoqSTdms4

Γενικά η open κατηγορία κυριαρχούν οι ξένοι τα τελευταία χρόνια.
Σε αντίθεση με τα free flight όπου οι Άγγλοι έχουν μεγάλη παράδοση και εξαιρετικές κατασκευές, αυτό λείπει στα τηλεκατευθυνόμενα...

Η κατασκευή του Blackburn monoplane έχει καταγραφεί σε μια ενδιαφέρουσα σειρά βίντεο του κατασκευαστή Danny Fendon
u8DDIya-5RY

Περιμένω περισσότερες φωτογραφίες!! Ωραία εμπειρία!!!

Εντυπωσιακό και το F.E.2b (??). Μαζί με το DH.2 είναι από τ' αγαπημένα μου θέματα της εποχής... Η χαρά του rigging  ;D

αρκετές μέρες μετά συνεχίζω (με αργό ρυθμό) τις φωτογραφίες.

το γυμναστήριο όπως ήταν διαμορφωμένο για τον αγώνα RC. Για τα free flight τα τραπέζια μεταφέρθηκαν όλα στην μια ακρή (στο βάθος της φωτογραφίας, ώστε να προκύψει έας τετράγωνος χώρος.

Διαστάσεις γυμναστηρίου: 50x32x10m, αρκετά ευρύχωρο. Για τα free flight ο χώρος πτήσης ήταν 32x32m

Οι κριτές πτήσης. Με το κόκκινο ο dominicm (Essential RC στο youtube) που βιντεοσκόπησε όλες τις πτήσεις. Έχει ανεβάσει λίγες μέχρι τώρα.

Από πλευράς εμπόρων είχαν παρουσία με πάγκο ο Microaces και η vintage Model Company

Microaces είναι μικρά scale μοντέλα, κυρίως του Α Παγκοσμίου Πολέμου, κατασκευασμένα από λεπτό depron με προτυπωμένη επιφάνεια, δίνοντας ένα αξαιρετικό οπτικό αποτέλεσμα. Καθώς βέβαια όλα είναι προτυπωμένα, δεν είναι ακριβώς κατασκευή αλλά κυρίως συναρμολόγηση.

Η VMC είχε διάφορα κιτ, 3 από τα οποία βρήκαν τρόπο να μπουν στη βαλίτσα μου και να παραδοθούν σε αντίστοιχους ενδιαφερόμενους για κατασκευή.

φωτογραφίες από το F.E.2 που κέρδισε στην κατηγορία open

Από τον Σουηδό Mats Johansson.

εξαιρετική κατασκευή και λεπτομέρεια, σε συνδυασμό με το ελαφρύ βάρος αλλά και την πτητική ικανότητα του πιλότου, του έδωσαν την άξια πρωτιά στην κατηγορία.

Στην τελευταία φωτογραφία ο Mats αριστερά, στη μέση ο Tonda Alfery από την Τσεχία (ο κορυφαίος στην Ευρώπη στα free flight scale) και δεξιά ο Peter Smart, από τους κoρυφαίους άγγλους αερομοντελιστές στα free flight, θαυμάζουν το F.E.2.

το μοντέλο είχε αφαιρούμενες τις εξωτερικές πλευρές των φτερών, για ευκολία στη μεταφορά. Φαίνεται η εξαιρετική ποιότητα κατασκευής...

Εξίσου άψογο, το δεύτερο Sopwith Camel του Tonda Alfery.

Παρά το σχετικά μικρό μέγεθος και το ελαφρύ βάρος, οι φωτογραφίες θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι από κάποιο μουσειακό έκθεμα...

Πέταξε και αρκετά καλά, οπότε βγήκε δεύτερο.

Pm4kyFepAzM

Καλημέρα Γιώργο

έχω την εντύπωση ότι το χρώμα των μετάλλων του κινητήρα θα έπρεπενα είναι πιό σκούρο, από την υπερθέρμανση και την (πιθανή) διασπορά λαδιών

Πράγματι, το χρώμα του κινητήρα δεν είναι και το πιο πετυχημένο. Δεν είναι καν μεταλλικό αλλά γκρι.Μπορεί να έγινε και λόγω χρόνου γιατί είναι άριστος γνώστης του πως θα έπρεπε να είναι, κρίνοντας από τόσα άλλα μοντέλα του.

Τα πιο μεγάλα μοντέλα του διαγωνισμού ήταν το Blackburn monoplane και το Burgess Dunne στην κατηγορία Open και το Antoinette του Γερμανού Harald Simon στην κατηγορία Kit scale.

Το Antoinette πέταξε εξαιρετικά, πολύ αργά και ομαλά και κέρδισε την κατηγορία. Ο Simon είναι πρώην πιλότος σε Tornado της γερμανικής αεροπορίας, ενώ συνεχίζει να πετάει μικρά executive jets.
Φανατικός αερομοντελιστής, κυρίως σε μεγαλύτερα μοντέλα, πολλές φορές κριτής σε παγκόσμια scale αλλά και διαγωνιζόμενος.
(Όταν ήμουν στη Γερμανία, μέναμε μια ώρα μακριά οπότε συναντιόμασταν αρκετές φορές)

Ακόμα δεν έχω δει βίντεο από το φετεινό αγώνα, υπάρχει όμως αυτό από πέρυσι.

orgXuH6bqqA

ακολουθούν φωτογραφίες από διάφορα μοντέλα των υπόλοιπων κατηγοριών Kit |Scale και flying only.

...

Φοβερή η πτήση του!!!

...

Πράγματι... Συνδυασμός πολύ ελαφριού και μεγάλου μοντέλου, πτητικής ικανότητας και βέβαια εξάσκησης.

Το δύσκολο ειδικά για την Open κατηγορία είναι να βρεθεί το ιδανικό σημείο μεταξύ λεπτομέρειας κατασκευής / βάρος πτήσης ώστε να μπορεί να βαθμολογηθεί ψηλά το μοντέλο τόσο στατικά όσο πτητικά.

Στην Kit Scale από την άλλη μετράει η ακρίβεια στο αρχικό σχέδιο του κιτ. Εδώ έχουμε ένα παλιό κιτ από τα πρώτα χρόνια του RC Indoor, οπότε η κατασκευή του ήταν εξ ορισμού πολύ λιτή.

Κάποιες ακόμα από τον πάγκο της Microaces.

Τα κιτ είναι κάπως ακριβά, για τα δικά μου γούστα τουλάχιστον...

Για όποιον τυχόν ενδιαφέρεται, https://microaces.myshopify.com/

Άσχετη λεπτομέρεια, οι διακοσμητικές εικόνες των κιτ της έγιναν από Έλληνα, τον Αναστάσιο Πολυχρόνη

και περνάμε στην επόμενη μέρα, την Κυριακή όπου έγινε ο αγώνας των μοντέλων ελεύθερης πτήσης.

Σαφώς περισσότερες συμμετοχές, από ξένες χώρες είχαμε την Ολλανδία, τη Σουηδία και την Ελλάδα.

Μια σειρά φωτογραφιών που δείχνουν τη διαφορετική διαρρύθμιση αλλά και τον χώρο συνολικά

περισσότερες κατηγορίες με στατική κρίση στα free flight, είχαν οργανωθεί ξεχωριστά τραπέζια κριτών για κάθε κατηγορία

...

κόσμος...

όχι απαραίτητα νεαρός κόσμος... Παγκόσμιο φαινόμενο, το χόμπυ δεν τραβάει όπως παλιαότερα. Στα free flight scale ακόμα λιγότερο. Λίγοι, μεγάλοι αλλά φανατικοί...

Αξίζει να σημειωθεί ότι μόλις 2-3 άτομα από τους Άγγλους έλαβαν μέρος και στα τηλεκατευθυνόμενα. Απόλυτα αφοσιωμένοι στα ελεύθερης πτήσης.

Η απαραίτητη πολύτιμη γραμματεία για την καταχώρηση των σκορ.

Ολλανδοί (εκτός από ένα Άγγλο)

Τσέχοι
Όλα τα μοντέλα που φαίνονται πρώτευσαν, πρακτικά σε όλες τις κατηγορίες. Όπως συνήθως, ο Tonda Alfery σάρωσε τα πάντα με εξαιρετικά μοντέλα και πτήσεις.
(Στη φωτογραφία ο γιος του)

Σουηδοί

Εκτός από τις "κλασσικές" αγωνιστικές κατηγορίες υπήρχε και μια πιο ανεπίσημη, η glider scale.

Καθώς ο χώρος διέθετε καντίνα και τραπεζάκια σε όροφο που έβλεπε προς το γυμναστήριο, από εκεί μπορούσαν να αφεθούν τα ανεμόπτερα για τις πτήσεις.

Οι κανόνες σχετικά ελαστικοί, με στόχο περισσότερο τη διασκέδαση παρά την απόλυτη επιτυχία.

Υπήρχαν δύο πτητικά κριτήρια και μια στατική αξιολόγηση με βάση την ελκυστικότητα του θέματος.

Πτητικά, πρώτα έγιναν πτήσεις διάρκειας (μερικά δευτερόλεπτα...), στη συνέχεια η πιο κοντινή προσέγγιση ενός προκαθορισμένου στόχου. Όποιος ήταν πιο κοντά κέρδιζε την άσκηση...

Παραδόξως μαζεύτηκαν 17 συμμετοχές, απόδειξη ότι η έμφαση σε τέτοιες διοργανώσεις δεν είναι αποκλειστικά η νίκη αλλά η συμμετοχή και η διασκέδαση.

Ακόμα έχω να ανεβάσω κάποιες φωτογραφίες.

Δυστυχώς καθώς είχα να κάνω αρκετές επισκευές την Κυριακή λόγω ενός ατυχήματος το Σάββατο βράδυ δεν έβγαλα πολλές από τα αρκετά ωραία μοντέλα που υπήρχαν.

Έχουν ανέβει αρκετές στο φόρουμ H.P.A., για όποιον ενδιαφέρεται...

https://www.hippocketaeronautics.com/hpa_forum/index.php?topic=27941.msg10512#msg10512

 :thumbs up: Μπράβο! Γιώργο συγχαρητήρια για για την συμμετοχή σου (και εννοέιτε και για την θέση)  φίλε!
Πολύ ενδιαφέρων αγώνας τόσο στο freeflight όσο και στο κομμάτι των τηλεκατευθυνόμενων.

Υ.Γ:Δεν σου κρύβω μάλιστα  ότι αν εκείνο το ΣΚ δεν έλειπα Αθήνα θα ψηνόμουνα να έρθω παρέα!
 

Καλησπέρα,

Επιτέλους ανέβηκαν πολλά βίντεο από τις δύο μέρες της εκδήλωσης.

Γενικά η πτητική μου απόδοση δεν ήταν και η καλύτερη. Συνδυασμός έλλειψης (δυνατότητας) αρκετής προπόνησης, ζημιών κατά τη μεταφορά που χάλασαν κάποια τριμαρίσματα και βέβαια όχι αρκετές ικανότητας πιλότου, σε ότι αφορά στα rc.

Elias Aircoupe στην κατηγορία Flying Only,  Σχετικά καλή πτήση από ένα πολύ εύκολο μοντέλο.

H9jAIwHjnTU?si=eI12WsoDSq0YUFiE


Εδώ η 3η πτήση του d.H. 9, η καλύτερη από τις τρεις, μετα από ριζική αύξηση των exponential  και μείωση των κινήσεων.
Μπορεί (μπορώ) και καλύτερα πιστεύω...

WlbDoV3-_Mg?si=716jMk_AgjNmMDr4

Οι άλλες δύο πτήσεις, καλύτερα να μην τις δει κανείς.

qi5oVe603wY?si=ZXZb0vPykhkEorTw

PCISG_3RkWo?si=U6_3ymeEWE_Ns7GP

 :thumbs up:

Δεν κατάλαβα τί λάθος υπήρχε στις δύο τελευταίες πτήσεις βέβαια.

Προγραμμα: :'(
Απογείωση
Figure 8
360°  descending circle
Low slow pass
Touch & go
Approach & landing

Αν τα δεις αυτά στις πτήσεις αυτές, γράψε μου...  :laugh:  :laugh:  :laugh:

Και οι πτήσεις του Avro 504N στα free flight, (κατηγορία Open electric/CO2)

Και εδώ μέτριες, αλλά μπορούν σίγουρα να βελτιωθούν..
Έχουν γίνει οι απαραίτητες διορθώσεις / μετατροπές.

vTJjzRYFGX4?si=tn6KXOE5wN5MHt_G

P4a4qc4bdWk?si=KhVMs9EM2ltSRtbG

JN9j-Qk6xL4?si=oOs4I2w_vsVHGFWL

5WxrLj-f84U?si=9Q27AcG5BwT5cNew

Δεν κάνει κακό βέβαια, να παινέψουμε και το σπίτι μας καμιά φορά...

Τρέχον τεύχος του Aeromodeller (Ιούλιος), η ψηφιακή έκδοση κυκλοφόρησε σήμερα.

Θέματα ενδιαφέροντος:
Εξώφυλλο, το Avro 504N
ρεπορτάζ από τους εθνικούς αγώνες indoor scale της Αγγλίας, 4 σελίδες για RC, 10 για free flight
άρθρο μου 10 σελίδων με διάφορες λεπτομέρειες κατασκευής του Avro...

αρκετά ευχαριστημένος...

  :thumbs up: Ωραία, μπράβο Γιώργο..., η καλή προσπάθεια χρειάζεται να αναγνωρίζετε..., δίνει κουράγια για τα επόμενα με άλλο κέφι,...!!!  :thumbs up:

  Χρησταρας

Μπράβο Γιώργο!  :thumbs up:

Συγχαρητήρια Γιώργο! Αριστούργημα!

Πσσσσσσ!!!!!!! Μπράβο, πάντα τέτοια!

Συγχαρητήρια Γιώργο! Υπέροχο!
 :thumbs up: :thumbs up: :thumbs up:

Τα συγχαρητήρια και απο εμένα Γιώργο.  :thumbs up:  (Υπάρχει μόνο σε ψηφιακή μορφή προφανώς ...και απαιτεί συνδρομή για να διαβάσουμε το άρθρο, εεε;)

πάντα τέτοια  :)

και σε ανώτερα  :)

Μπράβο Γιώργο :thumbs up:

Καλημέρα,

σας ευχαριστώ όλους για τα καλά σας λόγια.

Alex, το περιοδικό υπάρχει σε ψηφιακή αλλά και σε έντυπη μορφή. Μόνο που νομίζω ότι δεν έρχεται στην Ελλάδα, εδώ και πολλά χρόνια.

Πέρασε και από αρκετές φουρτούνες αλλά τελικά κατάφερε να επιζήσει.

Είναι διαθέσιμο και ως μεμονωμένα τεύχη, ψηφιακά ή σε χαρτί.

Δες εδώ
https://pocketmags.com/eu/aeromodeller-magazine (ψηφιακή έκδοση, συνδρομή ή μεμονωμένα τεύχη))

https://www.newsstand.co.uk/165-radio-control-magazines/18024-subscribe-to-aeromodeller-magazine-subscription.aspx (έντυπη)

Η ψηφιακή συνδρομή είναι πολύ πιο οικονομική, βγαίνει πολύ πιο γρήγορα σε σχέση με την έντυπη.

Κύριο αντικείμενο του περιοδικού είναι τα free flight και τα control line, καθώς και μικρά RC, κάτω των 100-200 γραμμαριών.
Γενικά θα μπορούσε να πει κανείς, παλιός κλασσικός αερομοντελισμός, σχετικά ήπιας μορφής. Με εξαιρέσεις, όπως control line speed και combat, που είναι πολύ αγαπητά στη Μεγάλη Βρετανία.

Καθόλου μεγάλα, jet, τουρμπίνες 3D κ.λ.π.


gkan

Συγχαρητήρια τόσο για την προβολή.της δουλειάς σου, όσο και για το Ελληνικό θέμα!